Tarta z karmelizowanym porem

Tarta z karmelizowanym porem

- oraz serkiem ricotta

Tarta jest jedną z najpopularniejszych potraw kuchni francuskiej. I chociaż powszechnie wiadomo, że francuzów i anglików szczególne nie połączy, to jednak tarta ochoczo została przyjęta przez brytyjskie panie domu. Wytrawna tarta z warzywami, grzybami i serowym nadzieniem szczególnie zagościła w tamtejszej kuchni. Cenię kuchnię brytyjską za jej prostotę - nawet wykwintne danie są łatwe w przygotowaniu. Tak też jest w przypadku tarty z karmelizowanym porem. Kilka składników - kruche ciasto, cebula, por, tymianek, miód, ser ricotta, parmezan i jajko - a efekt końcowy jest zachwycający i zachęcający do pospiesznej konsumpcji. Jest to świetny pomysł na podanie gościom jako przystawkę. Na moich tarty zrobiły wrażenie. Szczerze zachęcam do przygotowania.

Składniki:

• 2 łyżki oleju
• 1 średnia cebula, pokrojone na cienkie talarki
• 1 por, pokrojony na cienkie talarki
• 1 łyżka liści tymianku, najlepiej świeżego
• 1 łyżka miodu
• 1 opakowanie sera ricotta 
• 2 g grubo startego parmezanu
• 1 opakowanie kruchego ciasta
• 1 żółtko + 1 białko

Przygotowanie:

1. Na rozgrzanej patelni smaż na oleju przez około 15 minut  cebulę i pora. Dodaj tymianek i zamieszaj. Pod koniec smażenia dodaj jedną łyżkę miodu. Dokładnie zamieszaj.
2. W misce wymieszaj ricottę, parmezan oraz żółtko jaja. 
3. Rozgrzej piekarnik do 180-200 stopni Celsjusza. Foremki do pieczenia muffinów wyłóż papierem do pieczenia. Płat kruchego ciasta podziel na sześć równych części. 
4. Wyłóż każdą część kruchego ciasta na dno foremki. Na spód rozłóż równomiernie serowe nadzienie. Na wierzch rozłóż skarmleizowaną mieszankę cebulowo-porową. 
5. Brzegi ciasta zawiń do środka w taki sposób aby zachowały okrągły kształt. 
6. Brzegi kruchego ciasta posmaruj za pomocą będzelka roztrzepanym białkiem.
7. Piecz przez około 35 minut. Podawaj najlepiej gorące. 

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Brytyjska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Skrzydełka z Luizjany

Skrzydełka kurczaka z Luizjany 

- w panierce z orzeszków ziemnych

Zanim Luizjana dołączyła do Stanów Zjednoczonych, jej terytorium zamieszkiwane było przez liczne plemiona Indian. Od 1682 roku Luizjana przynależała do Francji, zaś od 1763 stan ten był pod panowaniem Hiszpanii. W  1800 roku ponownie trafiła pod rządy Francji. Ostatecznie 1803 roku Luizjana została przyłączona do Stanów Zjednoczonych, tak by 30 kwietnia 1812 roku zostać osiemnastym  stanem USA. Luizjana stanowi wyrazisty punkt na kulinarnej mapie Stanów Zjednoczonych. Tu mieszają się smaki kuchni francuskiej, hiszpańskiej, zachodnio-afrykańskiej. Mozna w niej odnaleźć także wpływy indiańskie, niemieckie, haitańskie, włoskie, brytyjskie, a także irlandzkie. To potomkowie dzisiejszych mieszkańców Luizjany stworzyli kuchnię kreolską słynącą z oryginalnego smaku oraz swobodnego podejścia do tematu gotowania. Najbardziej znanym przysmakiem kuchni kreolskiej jest jambalaya, która nieco przypomina hiszpańską paellę oraz gumbo, przypominające gęsta zupę. Tym razem postawiłam na potrawę, ktora z pewnością przypadnie do gustu smakoszom kurczaka oraz orzeszków ziemnych. Gorące skrzydełka drobiowe w panierce ze zblendowanych fistaszków z dodatkiem ostrego sosu chilli to potrawa idealna do podania zarówno na obiad, jak i do zaserwowania podczas spotkania ze znajomymi. Mnie ten przepis zauroczył i z pewnością zechcę go nieraz powtórzyć.

Składniki:

• 1 skrzydełek kurczaka
• 100 g orzeszków ziemnych*
• 1 łyżka mąki
• 2 jajka
• 2 łyżki wody
• sól
• świeżo zmieloy pieprz
• pieprz cayenne
• olej do smażenia

Sos chilli:

• 1 papryczka chilli, posiekana
• 1 cebula, pokrojona w kostk
• 1 czerwona papryka
• 2 łyżki oleju
• 1/2 szklanki ketchupu

* użyłam gotowej mączki z orzeszków ziemnych

Przygotowanie:

1. Orzeszki zmiel drobno w mikserze na panierkę i wymieszaj z mąką. Ja użyłam mączki z orzeszków ziemnych oraz garść średnio zblendowanych orzechów. Polecam tą opcję. 
2. Oprósz skrzydełka solą, pieprzem oraz pieprzem cayenne.
3. Zanurzaj skrzydełka w jajku roztrzepanym z dodatkiem wody, a następnie obtocz w orzechowej panierce, dobrze dociskając, tak aby mączka pokryła całe skrzydełko. 
4. W międzyczasie przygotuj sos: pokrój w kostkę oczyszczoną z gniazd nasiennych paprykę i podsmaż ją na gorącym oleju z cebulą, pokrojoną drobo papryczką chilli. Dodaj keczup, całość wymieszaj i odstaw.
5. Smaż na gorącym oleju przez około 8-10 minut. Odsącz z tłuszczu na papierowy ręczniku i podawaj wraz z sosem chilli.

Ponieważ zmielenie orzeszków przy pomocy blendera jest nieco kłopotliwe, użyłam w większości gotowca 

A o to i one - chrupiące i złote

Nie zapominajmy o sosie chilli

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Amerykańska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Poznańskie szagówki

Szagówki

- czyli poznańskie kopytka

Każdemu z nas od czasu do czasu zdarza się iść na szagę. A czymże jest szaga? W gwarze wielkopolskiej oznacza to drogę na skróty. Poznaniacy nie tylko chodzą na szagę, ale także tną i kroją na szagę - czyli najprościej ujmując pod skosem. Popularne w Poznaniu kopytka nazywane szagówkami to krojone skośnie kluski przygotowywane z uprzednio ugotowanych ziemniaków, mąki i jajka. Ziemniaki, stanowią kluczową rolę w kulturze kulinarnej Wielkopolski. To właśnie XIX wiek zadecydował o odrębności wielkopolskiej kuchni, czyli wiek w którym na tym terenie rozpowszechniły się ziemniaki. Osiagnęły one szczyt popularności, a kuchnie wielkopolską od tego czasu utożsamiano głównie ze spożyciem ziemniaków, gwarowo nazywanych pyrami. Potrawy z ziemniaków i mąki stanowiły podstawę wyżywienia większości ludności regionu. Ziemniaczane szagówki serwowane są zwyczajowo z sosem jako dodaek do mięs, ale mogą być także podawane samodzielnie z kapustą, czy podsmażoną cebulą i boczkiem. Jest to danie nieskomplikowane i sycące. Szagówki, to doskonały pomysł na obiad, kiedy w garnku zostały ziemniaki z poprzednieo dnia. Zachęcam do przygotowania.

Składniki dla 4 osób:

• 1 kg ziemniaków, ugotowanych i zmielonych
• 200 g mąki 
• 1 jajko
• sól

Przygotowanie:

1. Z ziemniaków, mąki i jajka zagnieć zwarte ciasto. Podziel na kawałki, a następnie uformuj wałeczki o średnicy około 3 cm., lekko spłaszcz przy pomocy noża i pokrój pod skosem.
2. Wrzuć kopytka do osolonej wrzącej wody i gotuj przez około 15 minut - czyli do momentu aż szagówki wypłyną na powierzchnię. 
3. Szagówki polej tłuszczem lub usmażoną cebulą z boczkiem i podawaj od razu.

Smacznego!

Kurczak z południowych Indii

Kurczak z południowych Indii

- z mleczkiem kokosowym i zieloną fasolką

Indie tworzą mieszankę religijno-kulturową. Ziemie Półwyspu Indyjskiego zamieszkiwane są przez hindusów, muzułamanów, chrześcijan, sikhów i innych. Przekonania religijne miały ogromny wpływ na sposób i rodzaj spożywanych pokarmów. O ile północ Indii w dużej mierze zamieszkiwana jest przez większość hinduską, to południowe Indie zdomiwane są przez ludność wyznania muzułmańskiego. Jak wiadomo, w kuchni muzułmańskiej rodziny nie należy spodziewać się wieprzowiny na talerzu, zaś wśród wyznawców hinduizmu nie idzie uświadczyć mięsa wołowego. Złotym środkiem wydaje się być mięso drobiowe. Z tego też powodu wszelkie restauracje indyjskie w swoim non-veg menu prezentują okazałą listę potraw na curry z kurczakiem. Curry z kurczakiem z południowych Indii jest potrawą, która przypadnie do gustu każdemu, kto lubi mięso zanurzone w zawiesistym sosie o lekko pikantnym smaku. Jest to danie idealne, dla tych którzy dopiero rozpoczynają swoją podróż po kuchni indyjskiej - nie pali żywym ogniem, a lekko i delikatnie stopniowo rozpala podniebienie. Kurczak z południowych Indii to trafiony pomysł przy dzisiejszej aurze - rozgrzewa ciało, a zmysły zabiera daleko w kraine kolorów i ciepła. 

Składniki dla 4 osób:

• 2 łyżki oleju roślinnego
• 1/4 łyżeczki nasion kozieradki
• 1 łyżeczka przyprawy curry
• 1 duża cebula, drobno posiekana
• 3 ząbki czosnku, zmiażdżone
• 1 łyżka startego imbiru
• 1 małą czerwona papryczka chilli 
• 1 łyżka mielonej kolendry 
• 2 łyżeczki mielonej słodkiej papryki
• 1 łyżeczki mielonej kurkumy
• 3/4 łyżeczki mielonego kopru 
• 1 łyżeczka soli
• 500 g filetów udek z kurczaka
• 400 g pomidorów z puszki 
• 1/4 szklanki bulionu drobiowego 
• 300 g fasolki szparagowej
• 1 puszka mleczka kokosowego
• 1 łyżka soku z cytryny

Przygotowanie:

1. Na rozgrzanym oleju smaż nasiona  kozieradki, aż zaczna wydzielać aroamt. Dodaj cebulę, czosnek, imbir, chilli i smaż stale mieszając aż cebula się zeszkli.
2. Dołóż wszystkie mielone przyprawy wraz z solą. Smaż energicznie przez blisko minutę. 
3. Dodaj udka z kurczaka, nieodsączone, ale rozgniecione pomidory z puzki oraz bulion. Całość wymieszaj i gotuj pod przykryciem przez około 30 minut na wolnym ogniu. Zdejmij garnek i gotuj przez następne 20 minut na małym ogniu, aż sos zgęstnieje. 
4. Dodaj fasolkę szaparagową oraz sok z cytryny gotuj przez następne 10 minut na wolnym ogiu bez przykrycia aż fasolka stanie się miękka. Podawaj z ryżem lub chlebkami naan lub roti. 

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Indyjska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Amerykańska zupa dyniowa

Amerykańska zupa dyniowa

- na listopad, na Halloween

Kuchnia amerykańska stanowi odzwierciedlenie historii Stanów Zjednoczonych. USA jest mieszanką kulturową ludzi z każdego zakątka świata, dlatego też wiele poplarnych amerykańkich potraw swoje źródła ma innych rejonach świata. Niemniej jednak chociażby niemiecki hamburger, włoska pizza, czy meksykańskie burrito kojarzą się nieodzownie z kuchnią amerykańską. Południowa część Stanów Zjednoczonych ukształtowana została w głównej mierze przez imigrantów z Afryki, Francji oraz Meksyku. Natomiast kuchnia azjatycka rozpowszechniona została mniej, czy bardziej rónomiernie w większości stanów. Nie sposób nie wspomnieć o ogromnym wpływie kuchni angielskiej, która do dzisiaj ukształtowana na modłę amerykańską określana jest często jako tradycyjną. Cechą charakterystyczną tamtejszej kuchni jest przenikanie się sposobów przygotowywania posiłków. To czego nie można obywatelstwa amerykańskiego to dynia. Jest to ichnia chluba narodowa. Nigdzie indziej jak tam można spotkać tak imponujące wielkością okazy. Dynia wykorzystywana jest jako surowiec do ciasta i różnego rodzaju pieczywa. Jest to także świetny materiał na zupę. Sezon na dynię jest już u schyłku. Korzystając z faktu, że dziś ostatni dzień listopada postanowiłam przygotować zupę dyniową na Halloween. Zupa znacznie różni się od dotychczas przeze mnie przygotowywanych. Jest mniej pikantna i subtelnie słodka. Charakteru dodają jej listki tymianku. Rozgrzewa i idealnie nadaje się dla dzieci. Zachęcam do przygotowania. 

Składniki dla 2 osób:

• 500 m bulionu z kurczaka
• 200 g dyni
• 200 g ziemniaków
• 1 dymka
• 1 marchewka
• 1 łyżka listków tymianku
• sól, świeżo zmielony pieprz

Przygotowanie:

1. Pokrój miąższ z dyni zimeniaki w kostkę. Dymkę pokrój w krążki, zaś marchewki na ciekie plasterki.
2. Zagotuj rbulion z kurczaka i dodaj kolejno dynię, ziemniaki, dymkę i marchewkę. Gotuj przez 15 minut na małym ogniu. Pod koniec gotowania dodaj tymianek. Dopraw solą i pieprzem. Wedle uznania możesz zmiskować zupę na krem. 

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Amerykańska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Turecka zupa chlebowa

Turecka zupa chlebowa

- z wołowiną

Chleb stanowi jeden z podstawowych składników codziennej diety człowieka. Znany jest od co najmniej 10-11 tysięcy lat. Chleb odgrywa nie tylko ważną funkcję jako pokarm, pełni także istotną rolę symboliczną w kulturze niemalże każdego społeczeństwa. Wypiekanie pieczywa stanowi w Turcji prawdziwą sztukę. Legenda głosi, że recepturę na chleb doskonały przezał tureckim piekarzom sam Adam po wygnaniu z raju, którą sam otrzymał od  archanioła Gabriela. Podobnie jak w kulturze polskiej, tak też i w tureckiej chleba nie powinno się wyrzucać. Nawet czerstwy można doskonale wykorzystać w kuchni. Po śląskiej wodzionce oraz niemieckiej zupie chlebowej czas na zupę chlebową prosto z Turcji. Jest to zupa, która na długo pozostanie w pamięci. Jej pomidorowo-paprykowy smak przypadnie do gustu nawet tym wybrednym. Turecka zupa chlebowa to idealny posiłek przy otaczającej coraz chłodniejszej aurze - rozgrzewa, ale co najważniejsze syci. Przygotowując ją spokojnie można pominąć drugie danie. Szczerze zachęcam do przygotowania. 

Składniki dla 2 osób:

• 2 kromki pszennego pieczywa
• 1/2 posiekanej cebuli
• 1 pomidor
• 1 posiekany ząbek czosnku
• 1/2 czerownej papryki
• 2 łyżki oliwy
• 100 g mielonej wołowiny
• 1 łyżeczka przecieru pomidorowego
• 500 ml bulionu mięsnego
• sól, świeżo mielony pieprz
• 2 łyżki gęstego jogurtu
• liście mięty do przybrania

Przygotowanie:

1. Pokrój chleb w kostkę i skrop połową oliwy. Praż na suchej patelni aż chleb stanie się chrupki i zarumieniony. 
2. Dodaj do buliony mięsnego mięso, przecier pomidorowy wraz z pokorjonymi pomiodorem i papryką. Całość ugotuj, a następnie zmiksuj.
3. Dopraw jogurtem, solą oraz świeżo zmielonym pieprzem. Rozlej zupę do misek i przybierz liścmi mięty. Podawaj gorące. 

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Turecka. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Niemiecka zupa chlebowa

Zupa z chlebem po niemiecku

- z krążkami cebuli

Kuchnia niemiecka, chociaż jest po sąsiedzku, to większość ludzi niewiele o niej wie. Wbrew obiegowym opiniom nie ogranicza się wyłącznie do kiełbasy i kapusty z ziemniakami. Chociaż trzeba przyznać, że często powyższe produkty pojawiają się na niemieckim stole. Potrawy kuchni niemieckiej są w większości tłuste, ale co za tym idzie również pożywne. Porcje na talerzu są tak duże, że człowiek na pewno nie odejdzie od stołu głodny. Kuchnia Niemiecka jest także różnorodna - przez dlugie lata kształtowały ją wpływy kuchni włoskiej, greckiej, hiszpańskiej, tureckiej, a nawet dalekowschodniej ale także sąsiedniej polskiej, czeskiej i słowackiej. Nie tak dawno temu pisałam o śląskiej wodzionce, ostatnio trafiłam na przepis bardzo podobnej w wykonaniu niemieckiej zupy chlebowej, która w przygotowaniu jest łudząco podoba. Zważywszy, że kuchnia śląska tworzyła się pod wpływem kuchni niemieckiej, powstaje pytanie skąd przyszedł pomysł na zupę z Polski, czy z Niemiec? Zupę przygotowuje się eskpresowo - wystarczy gotowy bulion, czerstwy chleb i pokrojona cebula. Pięć minut roboty i obiad gotowy. Rozwiązanie idealne dla studentów ze względu na niskie koszty, doskonała dla tych w pośpiechu. Zachęcam do przygotowania wszystkich dzisiejszych leniuchów. 

Składniki dla 2 osób:

• 4 kromki czerstwego chleba
• 1 cebula
• 1 łyżka skalorowanego masła
• 3 szklanki wywaru mięsnego
• sól, świeżo zmielony pieprz

Przygotowanie: 

1. Pokrój kromki w paski i rozłóż je na dwóch talerzach.
2. Cebule pokrój w cienkie krążki. Podsmaż je na maśle na złotobrązowy kolor.
3. Zagotuj wywar mięsny, następnie dopraw solą i pieprzem. Wlej wywar do talerzy z chlebem i przybierz krążkami z cebuli. Podawaj od razu. 

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Niemiecka. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Wieprzowina z kurkami i makaronem

Makaron z wieprzowiną i kurkami

- potrawka na sposób niemiecki

Niewątpliwie największą popularnością wśród mięs w Niemczech cieszy się wieprzowina. Niemcy mają na wieprzowinę mnóstwo przepisów, każdy kawałek wieprzowiny znajdzie w kuchni niemieckiej swoje miejsce. Ów mięso chętnie się piecze, gotuje, marynuje, pekluje i wędzi. Niemcy słyną z szynek i kiełbas. Za najbardziej szlachetną część wieprza uznawana jest szynka. Szynka ze Schwarzwaldu cieszy się ogromną popularnością także w Polsce. Wursty, takie jak m.in. biała kiełbasa weißwurst, czy frakfurterki zdobyły sławę w najdalszych zakątkach świata. To właśnie z Niemiec pochodzą nasławniejsze kanapki współczesnego świata - hamburgery. Jednak to nie na tym kończy się mięsna kultura Niemiec. Bawaria słynie z golonki, Nadrenia z wieprzowego żołądka faszerowanego kawałkami wieprzowego mięsa. Niezaprzeczalnie Niemcy znają się na rzeczy, przeglądając przepisy ichniejszej kuchni trafiłam na przepis na makaron z wieprzowiną, kurkami i pieczarkami. Danie przygotowuje się szybko i jest obłędnie dobre. Idealne na rodzinny jesienny posiłek, kiedy na dworze panuje już chłód. Szczerze zachęcam do przygotowania. 

Składniki dla 4 osób:

• 500 g schabu na kotlety, pokrojonego w paski
• 1 łyżka masła
• 1 cebula, posiekana
• 250 g kurek
• 200 g pieczarek
• 250 ml mięsnego wywaru
• 100 ml śmietany
• 2 łyżeczki musztardy
• 2 łyżeczki posiekanej natki pietruszki
• szczypta cukru
• 400 g makaronu typu wstążki
• sól, świeżo zmielony pieprz

Przygotowanie:

1. Usmaż kawałki mięsa na maśle. Dodaj cebulę oraz dobrze oczyczone grzyby. Smaż do zeszklenia cebuli. Dopraw solą i pieprzem.
2. Do patelni z mięsem dodaj wlej wywar mięsny  oraz śmietanę. Gotuj do momentu zagęstnienia sosu. Dopraw musztardą, cukrem, solą i świeżo zmielonym pieprzem. 
3. Ugotowany makaron al dente dodaj do mięsa z grzybami. Dokładnie wymieszaj. Rozłóż danie na talerze i podawaj oprószone posiekaną natką pietruszki. 

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Niemiecka. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Kaszubska zupa z brukwi

Wryki

- kaszubska zupa z brukwi

Kaszubskie potrawy cechuje przede wszystkim prostota. Wykorzystuje bogactwo tego co jest w zasięgu ręki z lasów, jezior, łąk, morza, a także sadów i pól. Przygotowanie potraw kuchni kaszubskiej nie wymaga szczególnych umiejętności, ani co ważniejsze dużego nakładu czasu. Kuchnia kaszubska dopasowywała się do mieszkańców Kaszub, którzy cieżko pracowali i szybko spożywali swoje posiłki, by wrócić do pracy. To oszczędność czasu ukształtowała smaki kaszubskich potraw jakie dzisiaj znamy. Zupy gotowano bardzo syte, ale i pożywne. W zależności od pory roku wykorzystywano produkty z pól, ogrodów oraz lasów. Zupy gotowano nie tylko na mięsie, ale również z podrobów, kości, ryb, jednocześnie zabielając je mlekiem, śmietaną, czy też maślanką. Jedną z bardziej znanych kaszubskich zup jest zupa z brukwi, czyli wryki. Brukiew w okresie drugiej wojny światowej była bardzo częstym składnikiem wykorzystywanym w kuchni. Dzisiaj trudno dostrzec jej obecnośc wśród innych warzyw na targu. Co prawda brukwi nie powinno spożywać się za często, niemniej jednak od czasu do czasu warto po nią sięgnąć- chciażby dla przygotowania tej niewymagającej, ale pożywnej zupy. 

Składniki dla 4 osób:

• 300 g wędzonego boczku
• 1 pęczek włoszczyzny, drobno pokrojonej
• 1 średnia brukiew, drobno pokrojonej
• 3 ziemniaki, pokrojonych w drobną kostkę
• 1 listek laurowy
• sól, świeżo zmielony pieprz
• słodka śmietanka 

Przygotowanie:

1. Ugotuj boczek z listkiem laurowym i zimniakami, kiedy zacznie wydzielać się wyraźny aromat dodaj pokrojoną drobno włoszczyznę oraz brukiew. Gotuj do miękkości.
2. Dopraw solą i pieprzem. Zdejmij z ognia i dodaj śmietankę. Podawaj gorące.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Polska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Czeska potrawka z wołowiny

Czeska potrawka z wołowiny

- prosta i smaczna

Podobnie jak kuchnia polska, kuchnia czeska nie należy do lekkich, ani tym bardziej dietetycznych. Czechy nie są krajem stworzonym dla jaroszy. Na czeskich stołach zawsze jest miejsce na różnego rodzaju mięs. Prym dzierżą przede wszystkim pieczone mięsa, które najczęściej serwuje się z dużą ilością zasmażanej kapusty. Co prawda Czesi najchętniej sięgają po wieprzowinę, Tradycyjna kuchnia czeska nie mogłaby jednak zaistnieć w pełnej krasie bez drobiu, dziczyzny i wołowiny. Mięsa przyrządza się w rozmaitej formie, jednak jedną z bardziej lubionaych jest mięso duszone podawane w zawiesistym sosie podawne najchętniej z knedlikami. Poszukując ciekawej podróży kulinarnej po czeskiej kuchni trafiłam na przepis duszonej wołowiny z dodatkiem kminku i papryki. Potrawa rzeczywiście jest bardzo smaczna, a co ważniejsze prosta i nie wymaga większego zaanagażowania. Danie doskonale nadaje się na coraz chłodniejsze, pochmurne popołudnia - rozgrzewa i syci. Zachęcam do przygotowania. 

Składniki dla 2 osób:

• 500 g wołowiny pokrojonej w kostkę
• 2 duże cebule, pokrojone w plasterki
• 3 łyżki oleju
• 1 łyżka mąki
• 1/2 łyżeczki mielonego kminku
• 1 łyżeczka ostrej papryki, mielonej
• sól, świeżo zmielony pieprz

Przygotowanie:

1. Na dużej patelni rozgrzej olej. Pokrojone mięso oprósz pieprzem i kminkiem, wymieszaj, a następnie stopniowo podsmażaj.
2. Obtocz w mące cebulę, dodaj do mięsa i smaż do zarumienienia. Dodaj ostrą papryke i zamieszaj. Dolej do patelni tyle gorącej wody, by pokryła ona w całości mięso. Całość duś na malym ogniu przez około 1,5 godziny. Pod koniec gotowania dopraw solą. Podawaj z ziemniakami, knedlikami lub pieczywem.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Czeska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!