Szwedzkie klopsiki köttbullar

Szwedzkie klopsiki köttbullar

- z przyprawami korzennymi i skórką z cytryny

W Szwecji prosta kuchnia domowa jest wysoko ceniona. Szwedzi uwielbiają celebrować posiłki w gronie rodzinnym. Nieskomplikowanym i bardzo chętnie przygotowywanym posiłkiem - nawet w okresie świątecznym są pulpeciki. Szwedzkie köttbullar to nie tylko specjalość rozpwszechniona przez sieć sklepów meblowych Ikea, ale większości szwedzkich gospodyń. Ich przygotowanie zajmuje mało czasu, wystarczy drobno zmielone mięso wołowe lub wołowo-wieprzowe wymieszać w czerstwą bułką uprzednio namoczoną w mleku, jajkiem oraz dodać określone przyprawy, a następnie formować z tego drobne mięsne kulki. Dodatki do klopsików są rozmaite, może być to tarta cebula, musztarda, czy przyprawy korzenne. Tym razem wybór padł na przyprawy korzenne. Do klopsików dodałam mieszankę przypraw składającą się z mielonego kardamonu, goździków, ale przede wszystkim cynamonu, który z mięsem mielonym tworzy duet idealny. Dodatkowo, otarta skórka z cytryny zwięńczyła całość niepowtarzalnie kuszącym aromatem. Klopski podałam z sosem, a także, jak na szwedzkie klopsiki przystało konfiturą z żurawiny oraz ziemniakami. Obiad niedzielny idealny. Szczególnie porą zimową. Zachęcam do przygotowania!

Składniki dla 4 osób:

• 500 g mięsa wieprzowo-wołowego 
• 1 czerstwa bułka
• 1/4 szklanki mleka do namoczenia bułki
• 1 ząbek czosnku, drobno posiekany
• skórka otarta z 1 cytryny
• 1 płaska łyżeczka cynamonu w proszku
• szczypta mielonego kardamonu
• szczypta mielonych goździków
• 2 jajka
• 3 łyżki bułki tartej
• sól, świeżo zmielony pieprz
• olej do smażenia

Przygotowanie:

1. W misce wymieszaj mięso mielone z rozmiękczoną w mleku bułką oraz jajkami. Dodaj przyprawy: czosnek, cynamon, kardamon, goździki oraz otartą skórkę z cytryny. Dodawaj stopniowo bułkę tartą, aby masa dała się dobrze formować. Dopraw solą i świeżo zmielonym pieprzem.
2. Uformuj z masy drobne pulpeciki na więlkość skorupki orzecha włoskiego. Smaż na oleju ze wszystkich stron na złotobrązowy kolor. Podawaj z konfiturą z żurawiny i ziemniakami.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Swedzka. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Pijana fasola

Pijana fasola po meksykańsku

- fasola pinto, boczek i piwo

Fasola stanowi podstawę wyżywienia w Meksyku. To stąd właśnie pochodzi aż 20 gatunków tej rośliny. Powszechne są odmiany białe, czarne, bladoróżowe i czerowne, ale rownieź pinto - czyli nakrapiane. Same ziarna również znacząco się od siebie różnią, na talerzach można spotkać każde - małe i większe, bardziej twarde, czy rozpadające się po ugotowaniu. Wszystko zależy od smakosza frijoles. Fasola stanowi ważne żródło białka i błonnika, co jest niezwykle ważne dla uboższych mieszkańców tego kraju. W Meksyku mówi się, że fasola stanowi dach nad żołądkiem, Rozgrzewa i chroni przed ekonomicznym zimnem. W parze z fasolą idzie często papryka chilli, która dodawana jest do większości tamtejszych potraw i nadaje im właściwy charaktr. W jadłospisie starożytnych mieszkanców Meksyku mięso występowało rzadko. Rdzenni mieszkańcy tamtejszych ziem podobnież żywili się mięsem drobiowym, dopiero Hiszpanie i Francuzi sprowadzili do meksykańskiej kuchni wołowinę i wieprzowinę, które to szybko odnalazły na stałe swoje miejsce w ostro przyprawionej szacie. Meksykanie lubią pić alkohol, jest on darem od pradawnych bogów, który ma dawać radość i zadowolenie. Mieszkańcy nie tylko poją się słynną na całym świecie tequilą, bardzo popularnym trunkiem stanowi również piwo. Dzisiaj do zaproponowania mam przepis pijanej fasoli pinto. Danie jest aromatyczne, pikantne i od razu rozgrzewa. W sam raz na dzisiejsze chłody. Serdecznie zachęcam do przygotowania. 

Składniki dla 2 osób:

• 1 puszka fasoli pinto
• 6 plasterków boczku
• 1 cebula, drobno posiekana
• 2 ząbki czosnku, zmiażdżone
• 1 łyżeczka sproszkowanego kminku
• 1/2 ostrej papryki, sproszkowanej
• 1 łyżeczka koncentratu pomidorowego
• 1 puszka rozdrobnionych pomidorów (425 g)
• 1/2 szklanka wody
• 1 szklanka piwa
• 1-2 łyżeczki brązowego cukru
• 4 łyżki kukurydzy z puszki (opcjonalnie)

Przygotowanie:

1. Na lekko natłuszczonej patelni usmaż bekon, cebulę i czosnek. Dodaj przyprawy: ostrą paprykę i kminek. Mieszaj do momentu zeszklenia się cebuli.
2. Dodaj fasole wraz z pozostałymi składnikami tj. koncentrat pomidorowy, wodę, piwo i ewentualnie nasiona kukurydzy. Dodaj cukru do smaku. 
3. Doprowadź całość do wrzenia, zmniejsz płomień i gotuj pod przykryciem aż zredukuje się ilość płynu a potrawa wyraźnie zgęstnieje.
4. Rozłóż danie do misek i podawaj gorące.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Meksykańska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Poznańskie szagówki

Szagówki

- czyli poznańskie kopytka

Każdemu z nas od czasu do czasu zdarza się iść na szagę. A czymże jest szaga? W gwarze wielkopolskiej oznacza to drogę na skróty. Poznaniacy nie tylko chodzą na szagę, ale także tną i kroją na szagę - czyli najprościej ujmując pod skosem. Popularne w Poznaniu kopytka nazywane szagówkami to krojone skośnie kluski przygotowywane z uprzednio ugotowanych ziemniaków, mąki i jajka. Ziemniaki, stanowią kluczową rolę w kulturze kulinarnej Wielkopolski. To właśnie XIX wiek zadecydował o odrębności wielkopolskiej kuchni, czyli wiek w którym na tym terenie rozpowszechniły się ziemniaki. Osiagnęły one szczyt popularności, a kuchnie wielkopolską od tego czasu utożsamiano głównie ze spożyciem ziemniaków, gwarowo nazywanych pyrami. Potrawy z ziemniaków i mąki stanowiły podstawę wyżywienia większości ludności regionu. Ziemniaczane szagówki serwowane są zwyczajowo z sosem jako dodaek do mięs, ale mogą być także podawane samodzielnie z kapustą, czy podsmażoną cebulą i boczkiem. Jest to danie nieskomplikowane i sycące. Szagówki, to doskonały pomysł na obiad, kiedy w garnku zostały ziemniaki z poprzednieo dnia. Zachęcam do przygotowania.

Składniki dla 4 osób:

• 1 kg ziemniaków, ugotowanych i zmielonych
• 200 g mąki 
• 1 jajko
• sól

Przygotowanie:

1. Z ziemniaków, mąki i jajka zagnieć zwarte ciasto. Podziel na kawałki, a następnie uformuj wałeczki o średnicy około 3 cm., lekko spłaszcz przy pomocy noża i pokrój pod skosem.
2. Wrzuć kopytka do osolonej wrzącej wody i gotuj przez około 15 minut - czyli do momentu aż szagówki wypłyną na powierzchnię. 
3. Szagówki polej tłuszczem lub usmażoną cebulą z boczkiem i podawaj od razu.

Smacznego!

Kaszubska zupa z brukwi

Wryki

- kaszubska zupa z brukwi

Kaszubskie potrawy cechuje przede wszystkim prostota. Wykorzystuje bogactwo tego co jest w zasięgu ręki z lasów, jezior, łąk, morza, a także sadów i pól. Przygotowanie potraw kuchni kaszubskiej nie wymaga szczególnych umiejętności, ani co ważniejsze dużego nakładu czasu. Kuchnia kaszubska dopasowywała się do mieszkańców Kaszub, którzy cieżko pracowali i szybko spożywali swoje posiłki, by wrócić do pracy. To oszczędność czasu ukształtowała smaki kaszubskich potraw jakie dzisiaj znamy. Zupy gotowano bardzo syte, ale i pożywne. W zależności od pory roku wykorzystywano produkty z pól, ogrodów oraz lasów. Zupy gotowano nie tylko na mięsie, ale również z podrobów, kości, ryb, jednocześnie zabielając je mlekiem, śmietaną, czy też maślanką. Jedną z bardziej znanych kaszubskich zup jest zupa z brukwi, czyli wryki. Brukiew w okresie drugiej wojny światowej była bardzo częstym składnikiem wykorzystywanym w kuchni. Dzisiaj trudno dostrzec jej obecnośc wśród innych warzyw na targu. Co prawda brukwi nie powinno spożywać się za często, niemniej jednak od czasu do czasu warto po nią sięgnąć- chciażby dla przygotowania tej niewymagającej, ale pożywnej zupy. 

Składniki dla 4 osób:

• 300 g wędzonego boczku
• 1 pęczek włoszczyzny, drobno pokrojonej
• 1 średnia brukiew, drobno pokrojonej
• 3 ziemniaki, pokrojonych w drobną kostkę
• 1 listek laurowy
• sól, świeżo zmielony pieprz
• słodka śmietanka 

Przygotowanie:

1. Ugotuj boczek z listkiem laurowym i zimniakami, kiedy zacznie wydzielać się wyraźny aromat dodaj pokrojoną drobno włoszczyznę oraz brukiew. Gotuj do miękkości.
2. Dopraw solą i pieprzem. Zdejmij z ognia i dodaj śmietankę. Podawaj gorące.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Polska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Polędwiczka w sosie grzybowym

Polędwiczka w sosie grzybowym

- polska klasyka jesienną porą

Sezon grzybowy trwa w najlepsze, a grzybobranie to w końcu sport narodowy Polaków. Rzeczywiście, na tle Europy Polacy wyjątkowo chętnie sięgają po grzyby podczas gotowania. O ile w innych krajach europejskich w kuchni wykorzystuje się niemalże wyłącznie pieczarki i kurki, to w Polsce wachlarz leśnych skarbów jest ogromny: podgrzybki, prawdziwki, opieńki, boczniaki to tylko początek długiej listy. Najłatwiej grzyby się suszy, aby móc później je wykorzystać w dowolnej ilości dodając do potrawy. Czasami wystraczy odrobina suszonych grzybów, aby nadać odpowiedni smak potrawie. Niekiedy jednak to grzyby wiodą w kuchni prym. Polędwiczki w sosie grzybowym to doskonały sposób na niezwykle smaczny i nieskomplikowany posiłek. Połączenie cebuli, tymianku, suszonych grzybów i śmietanki uwiedzie nie jedno podniebienie. Danie jest delikatne smaku i doskonale będzie pasować zarówno do ziemniaków, jak i kaszy, czy makaronu. Zachęcam do przygotowania. 

Składniki:

• 1 mniejsza cebula, pokrojona w kostkę
• 1 ząbek czosnku, posiekany
• 2 łyżki masła
• 1 polędwiczka wieprzowa ok. 400 g
• 1/2 łyżeczki czerwonej słodkiej mielonej papryki
• 1 łyżeczka suszonego tymianku
• 1 garść suszonych grzybów, najlepiej prawdziwków
• 1 łyżeczka musztardy
• 4 ziana pieprzu
• 1/3 szklanki gąrącej wody
• 1/4 szklanki śmietany kremówki 30%

Przygotowanie:

1. Zalej suszone grzyby gorącą wodą dzień wcześniej. 
2. Zeszklij cebulę na patelni na maśle. Dodaj posiekany czosnek i chwilę podsmaż.
3. Pokrój oczyszczoną z błonek polędwiczkę na 1cm plastry. Dopraw solą, świeżo zmielonym pieprzem i czerwoną papryką. Podsmaż plastry polędwiczki z obu stron na złoty kolor. Dodaj do patelni łyżeczkę suszonego tymianku oraz wymoczone grzyby. Nie wylewaj wywaru z grzybów. 
4. Wlej na patelnię pół szklanki wywaru, w którym gotowały się grzyby gotuj przez 3 minuty na dużym ogniu, następnie zredukuj i gotuj przez chwilę, aby sos z patelni się zredukował. 
5. Na koniec dodaj małe opakowanie słodkiej śmietanki i zagotuj. W razie potrzeby dodaj odrobinę mąki ziemniaczanej, jeżeli sos w dalszym ciągu będzie zbyt rzadki. Podawaj gorące z makaronem, kaszą gryczaną lub ziemniakami.

Smacznego! 

Leczo z Węgier

Leczo z Węgier

- z papryką i boczkiem

Gdyby zapytać Polaków z czym kojarzą im się Wegry z pewnością wśród skojarzeń znalazłoby się leczo. Ta narodowa potrawa Madziarów doskonale jest znana i powielana nie tylko w Polsce, ale także na Ukrainie, w Czechach, czy bliższym Węgrom Niemczech, Słowacji, Austrii, a nawet w Izraelu. Czerwona papryka, dorodne i dojrzałe pomidory oraz złocista cebula stanowią najważniejsze składniki wegiersko specjału. Warzywa dusi się na smalcu, czasami z dodatkiem słoniny, a całość doprawia się sproszkowaną mielona papryką, z której tak przecież kraj słynie. Lecsó tradycyjnie podawane jest jako dodatek do dań mięsnych, chociażby sznycli, ale również stanowić może samodzielną potrawę. Jeżeli leczo stanowi danie samo w  sobie, w trakcie duszenia dodaje się do niego kiełbasę w całości, czy też tak jak najlepiej znamy to w Polsce - w plasterkach. Bywa, że dodawane są także jajka lub ryż, który dodaje potrawie znacznej gęstości. Tym razem znalazłam przepis z wykorzystaniem boczku zamiast kiełbasy, które odnalazło się w tym towarzystwie znakomicie. Szczerze zachęcam do wypróbowania tej opcji. Jest znakomita.

Składniki dla 2 osób:

• 500 g czerwonej papryki (3 szt.)
• 1 puszka krojonych pomidorów
• 1 cebula, pokrojona w półtalarki
• 50 g przerośniętego boczku
• 1 łyżka smalcu, wieprzowego
• 1 łyżeczka mielonej papryki
• sól, świeżo melony pieprz
• kwaśna śmietana (opcjonalnie)

Przygotowanie:

1. Papryki przekój wzdłuż na pół i usuń gniazda nasienne. Następnie pokój paprykę w szerokie paski. 
2. Pokrój boczek w drobną kostkę. 
3. W garnku rozgrzej smalec i usmaż boczek. Dodaj cebulę i podduś. Dopraw mieloną papryką. 
4. Wrzuć do garnka z cebulą i boczkiem pokrojoną paprykę i pomidory. Dopraw solą i pieprzem. Duś na dużym ogniu przez 3 minuty, aby wyprawowała część soku wytrącona z papryki i pomidora. 
5. Zmniejsz płomień i duś pod przykryciem przez około 20 minut. Przed samym podaniem dodaj opcjonalnie śmietanę.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Węgierska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Eintopf po serbsku

Eintopf z wieprzowiną

- danie jednogarnkowe po serbsku

Chociaż dieta serbska bogata jest w najróżniejszego rodzaju warzywa, to w wielu potrawach możemy także znaleźć mięso. Serbowie w swoim jadłospisie mają wiele potraw łączących mięso z warzywami. W kompozycjach mięsnych serbskie gospodynie najczęściej używają pomidorów, papryki oraz bakłażanów Niemniej jednak, w tym bałkańskim kraju doceniane są także ziemniaki, czy kapusta, które często wykorzystywane są do dań jednogarnkowych lub gulaszy. Mimo, że ziemniaki, kapusta i fasola uznawane były za pokarmy ubogich, to mimo wszystko zawsze były ważnym elementem szuki kulinarnej tamtejszego regionu. O walorach kapusty pisałam już nie raz, mało kto jednak wie, że leczy ona kaca, choroby stawów, zapobiega obrzękom, ponadto podnosi odporność - a w dodatku zawiera mało kalorii. W sezonie przeziębień i grypy, który właśnie nadszedł jest niezastąpiona. Gospodynie kochają potrawy jednogarnkowe, natomiast te kochają kapustę. Serbski eintopf z kapusty i wieprzowiny to danie idealne ze względu na otaczającą aurę. Zachęcam do przygotowania. 

Składniki:

• 1/2 główki białej kapusty
• 500 g  wieprzowiny, pokrojonej w kostkę
• 250 g boczku, pokrojonego w kostkę
• 2 pomidory
• 2 ziarna ziela angielskiego
• 1 liść laurowy
• 70 g koncentratu pomidorowego
• 1 kostka bulionu warzywnego
• 4 szklanki wody
• 1 cebula
• kilka suszonych prawdziwków
• sól, świeżo zmielony pieprz

Przygotowanie:

1. Kapustę przekrój na pół i poszatkuj na kilkucentymetrowe paski. Cebulę pokrój w talarki.
2. Do większego garnka włóż kapustę, kostkę rosołową, cebulę i zalej wodą. Doprowadź do wrzenia i krótko pogotuj.
3. Do garnka włóż całe pomidory, po 30 sekundach wyjmij i obierz ze skóry. Pokrój na ćwiartki i włóż z powrotem do garnka. 
4. Dodaj wieprzowinę, następnie dopraw solą i pieprzem. Do garnka włóż listek laurowy, ziele angielskie, grzyby oraz przecier pomidorowy. Dokładnie wszystko wymieszaj.
5. Gotuj przez blisko 2 godziny od czasu do czasu zamieszaj.  Pilnuj, żeby potrawa nie przywarła do garnka. W razie potrzeby dodaj odrobinę wody.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Serbska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Szwedzkie pulpeciki z tymiankiem

Köttbullar z tymiankiem

- szwedzkie pulpeciki z dodatkiem tymianku

Mimo, że Szwecja ma swobodny dostęp do morza oraz ogromną ilość jezior, nie oznacza to, że na szwedzki stół trafiają wyłącznie ryby i owoce morza. Owszem, w krajach skandynawskich jada się statystycznie więcej ryb niż w Polsce, Niemczech, czy innych krajach nadbałtyckich, jednakże Szwedzi równie chętnie co po ryby sięgają po inne rodzaje mięsa. Mieszkańcy kraju ze stolicą w Sztokholmie szczególnie wysoko cenią mięso wieprzowe oraz wołowe. Wachlarz wytwarzanych wędlin jest zaskakująco duży. Jeżeli chodzi o wędlinę, najpopularniejszą stanowi pochodząca z Falun falukorv, która często serwowana jest na kanapkach w porze śniadaniowej. Na mieście Szwedzi raczą się rozmaitymi gatunkami kiełbasek dostępnych w gatukök, czyli ichniejszych barach szybkiej obsługi. Niemniej jednak Szwedzi bardzo cenią również prostą kuchnie domową. Köttbullar, czyli małe mięsne pulpeciki stanowią szwedzką specjalność znaną na całym świecie. Drobno zmielone mieso z dodatkiem bułki namoczonej w mleku, jakiem, odrobiną musztardy i odpowiednio doprawione formowane są w małe kulki, następnie smażone na złoty kolor ze wszytskich stron. Köttbullar można serwować na wiele sposobów. Ze względu na swoje niewielkie rozmiary, świetnie sprawdzą się jako dodatek do sałatki, czy lunch do pracy. Tym razem postawiłam na szwedzkie pulpeciki z dodatkiem tymianku. Świetnie współgra z nimi sos śmietanowo-musztardowy. Przygotowuje się je szybko i sprawnie. Zachęcam do przygotowania. 

Składniki dla 4 osób:

• 400 g mielonego mięsa wołowo-wieprzowego
• 1 czerstwa bułka
• 4 łyżki mleka
• 1 jajko
• 1 łyżeczka ostrej musztardy
• 1 łyżeczka keczupu
• 1 łyżeczka ziaren tymianku 
• 4 łyżki mąki
• sól, świeżo zmelony pieprz
• olej do smażenia

Przygotowanie:

1. Namocz bułkę w mleku. Rozmiękczoną bułkę wymieszaj z mięsem. Następnie dodaj musztardę, keczup oraz tymianek, Dopraw solą i świeżo zmielonym pieprzem.
2. Dodaj mąkę, tak aby móc z niej uformować pulpety.  Formuj pupleciki wielkości orzecha włoskiego.  Smaż porcjami ze wszytskich stron na rozgrzanym oleju na złotobrązowy kolor do blisko 6-8 minut. 
3. Podawaj na półmisku przybrane tymiankiem lub innymi ziołami. 

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Swedzka. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Serbska potrawka z wieprzowiny

Wieprzowina z ryżem

- serbskim sposobem

Serbia graniczy z Węgrami na północy, Rumunią i Bułgarią na wschodzie, Macedonią i Albanią na południu oraz z Czarnogórą, Chorwacją i Bośnią i Hercegowiną na zachodzie. Wszystkie te kraje miały znaczący wpływ na obraz dzisiejszej kuchni serbskiej. Nie tylko sąsiedzi wpłynęły na smak serbskich potraw. Genezy wpsółczesnych dań serbskich można szukać również w kuchni tureckiej. Szczególnie dla południowej Serbii typowe są placki i dania jak baklawa, czy tulumbe, które są właśnie pochodzenia tureckiego. Ale nie tylko w słodyczach poszukiwać można tureckich wplywów w gastronomii serbskiej. Serbia, podobnie jak Turcja, czy Bułgaria ma swoją wersję pochodzącej z Grecji musaki. Wieprzowina jest mięsem lubianym i powszechnie stosowanym w kuchni serbskiej, w przeciwieństwie do większości krajów byłego imperium osmańskiego. Potrawka z wieprzowiny i ryżu to ciekawy pomysł na obiad, który uniesie nasze podniebienie w ciepłe serbskie wyżyny. Danie jest lekko pikantne, a jednocześnie sycące. Zachęcam do przygotowania.

Składniki dla 2 osób:

• 250 g schabu wieprzowego
• 1 duża cebula
• 1 ząbek czosnku
• 2 łyżki oliwy
• 2 szklanki bulionu warzywnego
• 1 łyżka pasty pomidorowej
• 1 łyżeczka słodkiej mielonej papryki
• 1 łyżeczka suszonego tymianku
• 1 czerwona papryka
• 1 puszka krojonych pomidorów
• 1/2 papryczki chilli
• 100 g długoziarnistego ryżu, ugotowanego
• 1 łyżka posiekanej natki pitruszki
• sól, świeżo zmielony pieprz
• 8 oliwek

Przygotowanie:

1. Mięso pokrój w kotkę, cebulę i czosnek posiekaj.
2. Na dużym ogniu podsmaż na oliwie mięso. Zmniejsz płomień  dołóż cebulę i czosnek. Smaż do momentu zarumienienia się, a następnie dolej bulion warzywny, dodaj pastę pomidorową, mieloną paprykę oraz tymianek. Dopraw całość  solą i pieprzem. Duś pod przykryciem przez około 30 minut. 
3. Pokrój w kostkę paprykę oraz papryczkę chilli. Dodaj odsączony i dobrze opłukany ryż, paprykę oraz pomidory do garnka z wieprzowiną. Duś przez kolejne 30 minut. W razie potrzeby dopraw ponownie solą i pieprzem. Posyp na wierzchu siekaną natka pietruszki, przybierz oliwkami. 

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Serbska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

 

Smacznego!

Biała kiełbasa w piwie

Biała kiełbasa w piwie

- sposób na prosty polski obiad

Polska słynie na świecie z wędlin, które nie dość, że są wyjątkowo smaczne, to smakują inaczej w zależności od regionu, w którym się je wyrabia. Szczególną chlubą dla Polaków poza szynką, czy wyrobami z dziczyzny są aroamtyczne kiełbasy. Co ciekawe, smak kiełbasy nie został stworzony po to aby przypasował do gustów smakowych lecz z najzwyklejszej konieczności. Należy pamiętać, że mięso, a szczególnie wieprzowina stanowi produkt bardzo łatwo się psujący, a odpowiednia obróbka mięsa była ratunkiem na jego dłuższe przechowywanie. Pieprz, czosnek, ziele angielskie, a przede wszystkim sól nie tylko poprawiały walory smakowe mięsa, ale przede wszystkim ich zadaniem było zachowanie świeżości  powstałej kiełbasy. Białą kiełbasę można spotkać w dwóch odmianach: surowej lub parzonej. Obie wersje są nietrwałe, dlatego powinno się je przygotowować w niedługim czasie. Tradycja sporządzania białej kiełbasy w Wielkopolsce sięga historią XVII wieku, a jej recepturę odnotowano w książce kucharskiej Marii Śleżańskiej z 1904 roku. Najbardziej znanym przykładem wykorzystania białej kiełbasy stanowi wielkanocny żurek. Tym razem na talerze poszła biała kiełbasa gotowana w piwie. Dobry pomysł na obiad dla męskiego podniebienia ceniacego proste i oszczędne w prace rozwiązania w kuchni. Zachęcam do przygotowania.

Składniki dla 4 osób:

• ok. 8 pętek białek kiełbasy
• 2 łyżki oleju
• 1 cebula, drobno poiekana
• 1 łyżka octu winnego
• 1 szklanka piwa
• 1 łyżka mąki
• sól, świeżo zmielony pieprz
• cukier

Przygotowanie:

1. Gotuj kiełbasę przez blisko 30 minut w szklance piwa i jednym litrze wody. 
2. Cebulę podsmaż  na łyżce oleju. Na pozostałym tłuszczu zrób zasmażkę z mąki. Do zasmażki dolej około 1/2 szklanki wywaru z kiełbasy.
3. Wlej zawartość patelni do garnka, w którym gotuje się kiełbasa. Dopraw całość sola, cukrem i świeżo zmielonym pieprzem. Gotuj jeszcze przez chwilę i podawaj gorąco. 

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Polska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Śląska wodzionka

Śląska wodzionka

- zupa na bardzo szybko

Wodzionka, inaczej wodzianka lub z niemiecka brotzupa stanowi regionalną potrawę śląską. Dawniej wodzionka była jednym z podstawowych dań kuchni śląskiej. Zupa występuje w wielu odmianach. Na przykład w Cieszynie jedną z jej odmian jest chudo jewa, która jest szczuplejszą i skromniejszą wariacją na temat czeskiej zupy czosnkowej, czyli cesnakovej polievki. Podstawą każdej wodzionki są dwa składniki: wrzątek i chleb. Zupę przygotowuje się z czerstwego chleba, czosnku oraz tłuszczu zwierzęcego - najczęściej smalcu jednak ten coraz częściej zastępowany jest masłem. W bogatszych wersjach wodzionka okraszona jest skwarkami oraz przyprawiona solą, pieprzem, czy w luksusowych - maggi lub bulionem. Wodzionka zwana Niemczech Brotsuppe podawana jest także z uprzednio ugotowanymi i usmażonymi ziemniakami. Zupa jest dla mnie bardzo miłym zaskoczeniem. Przygotowanie zajmuje minimum czasu i mimo swojej surowej prostoty jest naprawdę smaczna. Zachęcam do przygotowania.

Składniki dla 2 osób:

• 2 kromki chleba
• 2 ząbki czosnku drobno posiekane, oprószone solą
• 1 łyżka masła
• 1 kostka bulionowa
• sól, świeżo zmielony pieprz
• kilka skwarek (dodatkowo)

Przygotowanie:

1. Pokrój chleb w kostkę i rozłóż z czosnkiem do dwóch misek. 
2. Rozpuść kostkę bulionu w 500 ml wrzątku, wlej do talerzy. Dodaj masło i dopraw solą i pieprzem. Do wodzionki możesz dodać świeżo usmażone skwarki z boczku.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Polska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Zapiekane roladki z cykorii

Zapiekane roladki z szynki i cykorii

- niemiecki smak z odrobiną goryczy

"Gdyby nie fakt, że jako godeł używa się z reguły dumniejszych i bardziej honorowych znaków, symbolem Niemiec z powodzeniem mółby być wieprz." Cytat ten oddaje to w jak wysokim stopniu Niemcy stanowią kulinarną potęgę jeśli chodzi o potrawy, wśród których prym wiedzie wieprzowina. Wieprzowinę w Niemczech przygotowuje się na setki, jeśli nie tysiące sposobów - od zapiekania, przez gotowanie, po marynowanie. Szczególnie mocno Niemcy polubowali wędzenie mięsa. Stąd też lady w sklepach uginają się pod wyborem najróżniejszych wędlin i kiełbas. Cykoria stanowi ważne warzywo w niemieckiej sztuce kulinarnej od zarania dziejów. W medycynie naturalnej była lekarstwem na wszlekie powszechne dolegliwości. W czasie drugiej wojny światowej cykoria stanowiła zastepstwo dla kawy, której wówczas był ogromny deficyt. Zapiekane roladki z szynki i cykorii to ciekawa propozycja na obiad, w dodatku wyjątkowo zdrowa. Dla amatorów goryczy, której ze sobą niesie cykoria będzie to potrawa doskonała w okresie wiosennym. Dla tych, którzy nie przepadają za gorzkim smakiem cykorii, a przepis chcieliby wypróbować zachęcam do przygotowania dodatkowo kwaśnego sosu, który gorzki smak powinien zniwelować. 

Składniki dla 2 osób:

• 2 cykorie
• 15 g masła
• 1 łyżka mąki
• 1/4 szklanki mleka
• 50 g sera gouda, utartego
• 2 plastry szynki
• sól, świeżo zmielony pieprz
•  2 łyżki masła, dodatkowo

Przygotowanie:

1. W cykoriach wytnij ostrożnie głąb w kształce klina. Obgotuj cykorie przez 3 minuty w osolonym wrzątku. Następnie przelej zimną wodą i dobrze osącz.
2. Rozgrzej na patelni masło, dosyp mąkę - całość podsmaż, powoli i wlewaj meko.
3. Dodaj ser i rozpuść go na małym ognu. Całość przypraw solą i pieprzem.
4. Wysmaruj masłem brytfankę. Owiń cykorię szynką i ułóż roladki obok siebie. Polej je przygotowanym sosem serowym i zapiekaj przez blisko 15 minut w piekarniku rozgrzanym do 200 stopni Celsjusza. Podawaj ciepłe z bukietem sałat.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Niemiecka. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Węgierska zupa zbójnicka

Zupa zbójnicka

- z kiełbaskami, grzybami, po węgiersku

Kuchnia Węgier należy do kuchni środkowoeuropejskich i jest jedną z najbardziej znanych na świecie.  Tradycyjna kuchnia bazuje na mięsie, jak również sezonowych warzywach i owocach. Cechą charakterystyczną dla kuchni węgierskiej jest bogate wykorzystanie przypraw, głównie sproszkowanej czerwonej papryki, o różnym stopniu ostrości. Współcześnie najchętniej Węgrzy sięgają po słodką paprykę. Węgry pod względem kulinarnym nie rozpieszczają wegetarian. Większość potraw zawiera mięso, jak również jest przyrządzana z dużą ilością tłuszczu. Szczególnie wysoko ceniony jest smalec gęsi. Węgry słyną ze swoich wyrobów wędliniarskich, wśród których, na szczególną uwagę zasługuje tamtejsza kiełbasa paprykowa. Gulasze i pożywne zupy są powszechnie na madziarskich stołach. Zbójnicka zupa z boczkiem i kiełbasą, z dodatkiem pierogów z nadzieniem, jakby nie było mięsnym, wzmocniona aromatem grzybów leśnych, doprawiona ziołami oraz wędzoną ostrą papryką zachwyci rządne mięsa głodne podniebienie. Zupa jest treściwa, ale również bardzo smaczna. Zachęcam do przygotowania, potrawa jest tego warta. 

Składniki dla 4-6 osób:

• 150 g wędzonego boczku
• 100 g kiełbasy
• 1 garść suszonych grzybów leśnych, namoczonych w gorącej wodzie
• 50 g mąki
• 1 cebula, drobno posiekana
• 200 ml śmietany 18%
• 5 szklanek bulionu mięsnego lub wołowego
• 2 liście laurowe
• 200 g pierożków z nadzieniem mięsnym (gotowy produkt)
• 2 liście laurowe 
• tymianek,
• mielona papryka (użyłam ostrej wędzonej)
• sól, świeżo zmielony pieprz

Przygotowanie:

1. Boczek pokrój w drobną kostkę i podsmaż, następnie odstaw boczek. Na tej samej patelni zeszklij cebulę. 
2. Do patelni dołóż grzyby, szczyptę tymianku, dopraw solą i pieprzem.  Duś przez chwilę, następnie dodaj mieloną paprykę zalej bulionem.
3. Do bulionu włóż liście laurowe, pokrojoną w plasterki kiełbasę z boczkiem i zagotuj. 
4. Do zupy dodaj pierożki, kiedy się zagotują zagęść zupę mieszanką mąki i kwaśnej śmietany. Zagotuj całość ponownie i rozlej do misek.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Węgierska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Autor: Szara Emilencja

Smacznego!

Tarta serowa z szynką

Tarta serowa z szynką

- międzynardowa, a jednak amerykańska

Chociaż tarta stanowi jedną z najpopularniejszych potraw kuchni francuskiej, to sąsiednia brytyjska oraz kuchnia amerykańska bardzo ochoczo wprowadziły danie do swoich jadłospisów. Kulinarna mapa Stanów Zjednoczonych jest wyjątkowo wielokulturowa. To co najbardziej, kojarzone jest z kuchnią amerykańską - hamburgery i hot dogi są wynalazkiem niemieckim, frytki - belgijskim, a pizza - włoskim. Francuskie tarty zostały dostosowane do amerykańskich upodobań kulinarnych. Tarta, podobnie jak pizza powinna zawierać duże ilości sera, najlepiej kilka gatunków. W przypadku dzisiejszej tartej została użyta włoska mozzarella, szwajcarski ementaler oraz angielski cheddar. Na wierzch została wyłożona szynka - polska w rzeczy samej. Towarzystwo iście międzynarodowe trzeba przyznać jak to tylko możliwe, a jednak amerykańskie. Moja tarta wyglądem przypomina pizzę - co by nie ukrywać, brak foremek do tarty zrobił swoje. Niemniej jednak nie przeszkodziło w natychmiastowym zniknięciu tarty ze stołu. Zachęcam do przygotowania. 

Składniki:

• 125 chudego twarogu
• 250 g mąki pszennej
• 1 łyżeczka proszku do pieczenia 
• 125 g zimnego masła
• sól

Nadzienie:

• 1/2 szklanki gęstej śmietany
• 1 kulka mozzarelli, startej
• 1/2 szklanki sera ementaler, startego
• 1/2 szklanki sera cheddar, startego
• 2 jajka
• 1 łyżeczka startej skórki z cytryny
• 4 plastry wędzonej szynki
• sól, świeżo zmielony pieprz

Przygotowanie:

1. W misce wymieszaj mąkę z proszkiem do pieczenia, kawałkami masła, szczyptą soli oraz odsączonym twarigiem. Szybko zagnieć ciasto i odstaw je przykryte na 30 minut w chłodne miejsce.
2. W międzyczasie przygotuj serowe-śmietanowe nadzienie: wymieszaj śmietanę z mozzaellą, ementalerem, cheddarem oraz jajkami, Dopraw całość solą, pieprzem, musztardą oraz skórką cytryny.
3. Na oprószonej mąką stolnic rozwałkuj cienko ciasto. Uformuj cztery koła i wylep nimi cztery formy  średnic około 12 cm. Brzegi ciasta powinny wystawać powyżej krawędzi foremek. 
4. Wlej masę serowo-śmietanową na wszystkie tarty. Na każdy tartę ułóż na wierzchu po plastrze szynki.
5. Piecz tarty w piekarniku rozgrzanym do temperatury 200 stopni Celsjusza. 

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Amerykańska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Duńska pieczeń z jabłkami i cebulą

Duńska pieczeń wieprzowa

- z jabłkami i cebulą

Dania rybne powszechnie uchodzą za podstawę jadłospisu wszystkich mieszkańcw krajów skandynawskich. Zaskakującą zatem może wydawać się informacja, że sytuacja ma się zgoła inaczej jeżeli chodzi o Danię. W tym najmniejszym sposród krajów nordyckich zjada się więcej nie tyllko mięsa w znaczeniu ogólnym, ale samej wieprzowiny niż ryb. Dania słynie z wysokiej jakości mięsa wieprzowego, a sama hodowla świń jest zarówno intesywna, jak i nowoczesna. Wieprzowina stanowi dochodowy towar eksprtowy dla Duńczyków, a co jest ciekawe, jednym z jego najważniejszych odbiorców jest Japonia. Przepisów z wykorzystaniem wieprzowiny można odnaleźć wiele w tamtejszych książkach kulinarnych. Na duńskim stole często gości pieczony schab z jabłkami, który zdecydowałam sie przygotować. Helstegt svinekam, jak nazywany jest w Danii, to świetny pomysł na rodzinny obiad. Jest smaczny i szybko znika z talerza, a o to przeciecież chodzi, każdemu kto obiad przygotowuje. 

Składniki:

• 1 kg wieprzowiny na pieczeń
• 2-3 łyżki soli oraz świeżo zmielonego pieprzu
• 3 lekko kwaśne jabłka, pokrojone w ósemki
• 1 czerwona cebula, pokrojona w słupki
• 1/4 kg ziemniaków, pokorkrojonych w ćwiartki
• pieprz, świeżo zmielony pieprz
• 1 gałązka rozmarynu, posiekanego

Przygotowanie:

1. Natrzyj mięso solą z pieprzem i włóż do żaroodpornego naczynia. Piecz w temperaturze 180 stopni Celsjusza przez około 80 minut. 
2. W połowie pieczenia ułóż wokół mięsa przygotowane wcześniej warzywa i oprósz je lekko pieprzem. Dodaj rozmaryn. Upieczone mięso idstaw na 10 minut, następnie pokrój na plastry i podawaj.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Skandynawska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Köttbullar z sosem musztardowym

Köttbullar z sosem musztardowym

- szwedzkie pulpeciki w ostrzejszym wydaniu

Skandynawia słynie z ulubienia prostoty. Sprawa tyczy się przede wszystkim życia codziennego. Szwecja ceni proste rozwiązania, również w kuchni. Skutecznie rozpowszechnione przez sieć szwedzkich meblowych sklepów Ikea serwowane w tamtejszych restauracjach mięsne pulpeciki są jednym z tego najlepszych przykładów. Köttbullar to nic innego jak mięsne kulki, z dodatkiem namoczonej w mleku czerstwej bułki, jajka, cebuli i podstawowych przypraw jak sól i pieprz. Pupleciki podaje się się z sosem oraz ziemniakami, czerwoną kapustą lub dla kontrastu z dżemem z borówek. Do szczęścia żołądka często niewiele trzeba. Jest to danie syte, a jednocześnie bardzo zachęcające swoim wyglądem, przez co nawet najmłodszym trudno się im oprzeć. Sos musztardowy z dodatkiem sporej ilości koperku stanowi doskonałe połączenie z Köttbullar. Przygotowanie ich wbrew pozorom wychodzi bardzo sprawnie i nie zajmuje wiele czasu. W imię prostoty i dobrego smaku zachęcam Was do ich przygotowania. 

Składniki:

• 500 g mięsa wołowo-wieprzowego, mielonego
• 1 bułka, czerstwa
• 4 łyżki mleka 
• 1 mała cebula, drobno posiekana
• 1 jajko
• 1/2 łyżki soli
• pieprz, świeżo zmielony
• sklarowane masło

Sos musztardowy:

• 3 łyżki musztardy
• 40 g masła
• 1/2 szklanki śmietany
• 1 łyżka koperku, posiekanego
• sól

Przygotowanie:

1. Zeszklij cebulę na maśle. Bułkę namocz w mleku, a następnie odciśnij. Połącz w misce szalotkę, odciśniętą z mleka bułkę, jajko i mięso. Dopraw solą i pieprzem. Dokładnie wymieszaj. 
2. Formuj kulki wielkości dużego orzecha włoskiego. Smaż pulpeciki na maśle do osiągnięcia złotobrązowego koloru. 
3. W międzyczasie przygotuj sos musztardowy. Rozpuść masło w rondelku i połącz je z musztardą. Stopniowo dodawaj  śmietanę ubijając sos trzepaczką. Dopraw solą, zdejmij z ognia i wymieszaj z posiekanym drobno koperkiem. 
4. Köttbullar z sosem musztardowym najlepiej podawaj z puree ziemniaczanym.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Skandynawska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Wieprzowina w zielonym curry

Wieprzowina w zielonym curry

- ostry smak orientu

Do kuchni tajskiej nie trzeba namawiać. Od wielu lat jest to jedna z najbardziej popularnych i cenionych kuchni świata. Kuchnię tajską tworzą potrawy pełne kolorów i mieszanki zdecydowanych smaków. Mimo, że mięso w diecie Tajów odgrywa drugorzędną rolę, to w przypadku dań typu curry jest istotnym składnikiem. Kaeng, czyli potrawy curry mogą być łagodne, jak również bardzo ostre. Wszystko zależy od dobranych przypraw i dodatków. Tajskie kaeng khiao wan oznacza dosłownie zielone słodkie curry i stanowi jedno z trzech najpopularniejszych odmian curry, obok żółtego i czerwonego. Nazwę zawdzięcza oczywiście zielonemu koloru, pozyskanemu z zielonych papryczek chilli. Jeśli chodzi o słodką część nazwy - to tu mamy do czynienia z pewnego rodzaju zmyłką, ponieważ przymiotnik odnosi się do tego odcieniu zieleni, który w Tajlandii jest w ten sposób określany, a nie do samego smaku curry, który jakby nie było jest bardzo pikantny. Zielone curry nie jest słodsze od pozostałych rodzajów curry, a przeciwnie, jest nawet bardziej ostre w smaku. Zielone curry powstało z czasów panowania króla Rama VI lub  Rama VII, w latach 1908-1926. Danie najczęściej jada się z dużą ilością łagodzącego smak ryżu, czy też kluskami ryżowymi. Doskonale pasuje do wołowiny oraz wieprzowiny. Zielone curry z wieprzowiną, jest rzeczywiście bardzo ostre w smaku. Jest to potrawa zdecydowanie dla amatorów pikanterii. Mimo, że ostre smaki lubię i nie są mi obce, to podałam danie z dodatkiem jogurtu naturalnego, który idealnie wpasował się w całość.

Składniki dla 4 osób:

• 1/4 szklanki świeżego imbiru, pokrojony 
• 3 ząbki czosnku, posiekany
• 1 cebula, posiekana
• 1 łyżeczka mielonej kurkumy
• 2 łyżki zielonej pasty curry (1 opakowanie)
• 1 łyżka posiekanej trawy cytrynowej
• 750 g wieprzowiny, pokrojonej w drobną kostkę
• 1/4 szklanki oleju arachidowego
• 2 łyżki sosu rybnego
• 1 łyżka cukru palmowego

Przygotowanie:

1. Przy pomocy blendera zmiksuj imbir, czosnek, cebulę, kurkumę, trawę cytrynową oraz zieloną pastę curry na gładką masę. 
2. Pokrojoną wieprzowinę wymieszaj z przygotowaną wyżej marynatą. Przykryj miskę i wstaw do lodówki na przynajmniej 30 minut.
3. Na patelni rozgrzej olej i smaż wieprzowinę aż równomiernie się zarumieni. Dodaj sos rybny oraz cukier. Smaż mieszając aż mięso stanie się miękkie. W razie potrzeby dodaj wody, Podawaj z ryżem i jogurtem, jeśli potrawa jest zbyt pikantna.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany "Podróże kulinarne. Kuchnia Tajska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Omlet z szynką i serem

Omlet z szynką i serem

- urok tkwi w prostocie

Życie powinno być proste, szczególnie o poranku. Skomplikowane i wymagające potrawy w pośpiechu nie wychodzą najlepiej. Czas goni, dobiega chwila właściwa na wyjście do pracy - a bez śniadania ani rusz, organizm się buntuje! Omlet z szynką i serem to coś idealnego na śniadanie. Przygotowanie zajmuje tyle czasu, co w przypadku jajecznicy. Jest to przyjemna odmiana porannej rutyny, do której większość z nas przywykła - kanapek, owsianki, czy wcześniej wspomnianej jajecznicy. Jeśli posiłkiem mamy się najeść po pas - to najlepiej i najzdrowiej, żeby to było śniadanie. Brytyjskie podejście do śniadania jest dobrze znane na świecie i słynie ze swojej sytości. Co prawda omlet stanowi często tylko składową posiłku, tak w naszej kulturze przyjmie się swobodnie jako pełne śniadanie. Omlet przygotowany jest z jajka i wody, nadzienie jest równie proste: luźno pokrojone pomidory, plasterek szynki i sera, szczypiorek i kilka listków bazylii. Całość jest bezbłędna w smaku. Zadowoli również wymagających. 

Składniki dla 1 osoby:

• 2 jajka
• 1 łyżka wody
• 2 łyżeczki masła
• 1/2 pomidora, pokrojony w paski
• 1 plaster szynki, pokrojony w paski
• 1/4 szklanki startego sera lub pokrojony w paski plaster
• 1 łyżka świeżego szczypioru, posiekany
• 1 łyżka świeżych liści bazylii

Przygotowanie:

1. Wbij jajka do miski i dodaj wody. Przy pomocy trzepaczki wymieszaj składniki do uzyskania jednolitej masy.
2. Rozgrzej na patelni masło i wlej mieszankę jajeczną. Kiedy zacznie się ścinać przy brzegach, a a wierzch nie będzie surowy, ale kremowy, wyłóż na połowie szynkę, ser i pomidora. 
3. Przy pomocy łopatki złóż omlet na pół przykrywając nadzienie. Podawaj od razu oprószony świeżym szczypiorkiem i bazylią.

Przepis zaczerpnięty zmodyfikowany "Podróże kulinarne. Kuchnia Brytyjska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Fasolka szparagowa z chorizo

Fasolka szparagowa z chorizo i pomidorami

- sycąca hiszpańska sałatka

Kuchnia hiszpańska jest niezwykle różnorodna. W zależności od regionu - z jednej strony możemy się spotkać z tradycyjnymi, solidnymi i bardzo sycącymi posiłkami, z drugiej zaś powitają nas kolorowe, małe zakąski, czyli tapas. Można wymienić wiele symboli kulinarnych Hiszpanii - wśród warzyw - pomidory, z owoców, bezkonkurencyjnie pomarańcze, z potraw wspomniane już tapas, a także tortilla, czy słynna paella. Półwysep iberyjski słynie również z wyrobów wędliniarskich. Hiszpania jest rajem dla mięsożerców. Szynki dojrzewające i chorizo - to z pewnością dwa najbardziej znane rarytasy kunsztu hiszpańskich wyrobów wędliniarskich. Kiełbasa chorizo jest dla Hiszpanów istnym dziełem sztuki z krainy, która słynie z jej wyrobu, to jest Kastylii. Chorizo można podawać na rozmaite sposoby. Często stanowi dodatek do innych dań - na przykład jako nadzienie do hiszpańskich pierożków czyli empanadas, czy też ptysi, albo pokrojona w plastry dodawana jest do paelli. Tym razem kiełbasa chorizo stanowi znaczący składnik sałatki, który nadaje charakterystyczny, pikantny smak całości. Ponadto, świetnie współgra z lekko słodkim smakiem fasolki szparagowej, pomidorów i cebuli. Sałatka jest bardzo pożywna i zachwyca smakiem. Jest to doskonały wybór zarówno w ciepłe jak i chłodniejsze dni.

Sałatka dla 3-4 osób:

• 1 pęto kiełbasy chorizo, drobno pokrojone
• 4 podłużne pomidory, pokrojone w ćwiartki
• 1/2 czerwonej cebuli, pokrojona w ćwiartki
• 1 łyżka oliwy
• 1 łyżeczka słodkiej papryki
• 1 łyżeczka mielonego kminu rzymskiego
• 1 łyżeczka cukru
• 1/4 łyżeczki mielonego pieprzu
• 150 g zielonej fasolki szparagowej
• 150 g żółtej fasolki szparagowej
• garść orzechów laskowych

Sos z natki pietruszki i oregano:

• 1/4 szklanki oliwy
• 1 ząbek czosnki, wyciśnięty
• 1 łyżka octu jabłkowego
• 1 łyżka świeżego oregano, posiekanego
• 1 łyżka świeżej natki pietruszki, posiekanej

Przygotowanie:

1. Usmaż do przyrumienienia kiełbasę chorizo, następnie odsącz z tłuszczu przy pomocy papierowego ręcznika.
2. W rondlu wymieszaj pomidory z cebulą, oliwą, przyprawami: papryką, kminem rzymskim, pieprzem oraz cukrem. Duś na średnim ogniu przez około 30 minut lub do momentu, aż pomidory zmiękną.Przełóż odcedzone pomidory z cebulą i umieść je w dużej misce. Płyn zachowaj.
3. Do tego samego rondla z płynem dodaj oliwę, czosnek, ocet oraz zioła. Dobrze wstrząśnij rondlem, aby składnik się odpowiednio połączyły.
4. W międzyczasie ugotuj do miękkości oczyszczoną fasolkę szparagową. Opłucz pod zimną woda i odcedź.
5. W misce z pomidorami i cebulą delikatnie wymieszaj pozostałe składniki,tj. chorizo, żółtą i zieloną fasolkę szparagową, orzechy oraz sos. 

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Hiszpańska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Makaron z pulpecikami

Makaron z pulpecikami

- w sosie pomidorowym

Pamiętacie scenę z "Zakochanego kundla" Walta Disneya, kiedy to Lady i Tramp konsumowali makaron z pulpecikami we włoskiej knajpce? Jako szkrab byłam na tym filmie w kinie, ów scena tak mocno zakorzeniła się w mojej głowie, że myśląc o kuchni włoskiej pierwszy obraz  jak się pojawia w mojej głowie przedstawia makaron spaghetti z klopsikami. Same pulpeciki szybko się przygotowuje. Ich przygotowanie i usmażenie zajęło mniej, niż czas potrzebny na ugotowanie makaronu. Sos pomidorowy idealnie pasuje do całości i nadaje lekkości potrawie. Jeśli chodzi o mięso, polecam wołowinę lub wieprzowinę. Włosi w swojej kuchni nie przywykli stosować mięsa drobiowego. Danie urzekło mnie, nie tylko ze względów sentymentalnych, jest po prostu bardzo smaczne. Jest to potrawa idealna na romantyczną kolację, chociażby z pupilem. Zachęcam do przygotowania. 

"Oh this is the night, it's a beautiful night
And we call it bella notte
Look at the skies, they have stars in their eyes
On this lovely bella notte."

Składniki dla 4 osób:

• 1 mały ziemniak, ugotowany i rozgnieciony
• 400 g mielonego mięsa wołowo-wieprzowego
• 2 łyżki mąki
• 1 cebula
• 2 łyżki posiekanej natki pietruszki
• 1 łyżeczka suszonego oregano
• 1 jajko
• 1 puszka drobno pokrojonych pomidorów z puszki lub 500 ml passaty pomidorowej
• 300 g makaronu
• oliwa
• kilka gałązek tymianku
• świeżo starty parmezan
• sól, świeżo zmielony pieprz, cukier

Przygotowanie:

1. Do mielonego mięsa dodaj rozgniecionego na puree ziemniaka, oraz zblendowaną cebule i liście natki pietruszki. Dopraw solą i pieprzem, rozbij do miski z mięsem jajko. Dokładnie wymieszaj wszystkie składniki.
2. W wilgotnych dłoniach utocz kulki z mięsa o wielkości orzecha włoskiego. Obtocz je w mące. Nastaw osoloną wodę na makaron i ugotuj go al dente.
3. Rozgrzej na patelni 4 łyżki oliwy i smaż partiami uformowane pulpeciki do zrumienia. Przewracaj pulpeciki ostrożnie, dopiero po dobrym zarumienieniu jednej ze stron. Przesuń pulpeciki na jedną ze stron. W wolne miejsce wlej poszatkowane pomidory lub passatę. Dopraw solą, pieprzem oraz łyżeczką cukru. Dodaj poszatkowana pietruszkę i oregano. Wymieszaj sos i rozprowadź go po całej patelni.
4. Doprowadź sos do wrzenia. Po zagotowaniu przykryj pokrywką i gotuj przez kolejne 5-8 minut. Sos przez ten czas powinien zgęstnieć. 
5. Rozłóż ugotowany makaron na talerzach, na niego wyłóż pulpeciki w sosie. Oprósz tartym parmezanem i przybierz gałązką tymianku.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z Kwestia Smaku

Smacznego!