Duńska zupa z porów

Duńska zupa z porów 

- z serkiem topionym i szynką

Kuchnia duńska nie należy do skomplikowanych i czasochłonnych. Jednocześnie Duńczycy należą do narodów, które lubią dobrze zjeść, nie przywiązując wagi do kalorii. Surowy klimat kraju powoduje, że w ich jadłospisie często pojawiają się tłuste ryby i mięso. Posiłek ma przede wszystkim sycić i dostarczyć sił. Jednocześnie, Duńczycy starają się w swojej kuchni nie dopuszczać do marnowania żywności. W Danii na próżno szukać rożnorodności warzyw na talerzach. Najczęściej sięga się po te najpowszechniejsze - ziemniaki, buraki, marchew, ogórki, czy kapustę. Podawane są jako dodatek do głównego dania. Bardzo popularne są warzywa w rozmaitych zalewach, szczególnie w zalewie octowej. Szukajac przepisu po kuchniach świata na uratowanie pora przed zmarnowaniem trafiłam na Preisoep, czyli duńską zupę z porów. I jest taka, jaka powinna być - sycącą, oparta na prostych i łatwo dostępnych składnikach, a co najważniejsze - jest szybka w przygotowaniu. Por został uratowany przed zmarnowaniem, zgodnie z duńską ideologią kulinarną, a my zostaliśmy smacznie najedzeni. 

Składniki na 2 porcje:

• 1 średni por, pokrojony w talarki
• 1 cebula, posiekana
• 150 g szynki w plasterkach, pokrojona
• 1 kostka serka topionego
• 500 ml bulionu drobiowego
• 2 łyżki startego sera 
• sól, świeżo zmielony pieprz
• szczypta gałki muszkatołowej
• 1 łyżka masła

Przygotowanie:

1. W garnku rozpuść masło. Dodaj pokrojonego pora i cebulę. Gotuj na małym ogniu przez około 5 minut ciągle mieszając, aby warzywa się nie przywarły do dna garnka. 
2. Do garnka wlej bulion i gotuj pod przykryciem około 20 minut. Pod koniec gotowania dodaj pokrojoną w cienkie paski szynkę oraz ser topiony. Mieszaj całość do momentu rozpuszczenia serka. Zupę dopraw solą, świeżo zmielonym pieprzem oraz szczyptą gałki muszkatołowej. 
3. Rozlej zupę do misek, a każdą porcję oprósz tartym serem. 

Smacznego!

Portugalska zupa czosnkowa

Portugalska zupa czosnkowa

- açorda na zdrowie

Portugalia słynie z zup, szczególnie z treściwych i pożywnych zup. Açorda jest powszechna portugalską zupą czosnkową, która można spotkać w wielu rozmaitych odmianach. Zasadniczo składa się z cienko pokrojonego chleba, czosnku, oliwy z oliwek oraz przypraw, ktore zostają starte na jednolitą masę. Bardzo często zupa serwowana jest z jajkiem w koszulce, czy ewentualnie jajkiem sadzonym na wierzchu. Açorda jest szczególnie popularna w rejonie Alentejo na południu Portugalii. Można tam zasmakować wielu wariantów tejże zupy, jak na przykład Açorda de Marisco z owocami morza, Açorda de camarão - z krewetkami, czy też Açorda de Bacalhau - czyli zupa  czosnkowa z dodatkiem dorsza. Açorda jest bardzo ciekawą zupą i na pewno wartą jej spróbowania - jest zdrowa, aromatyczna, jednakże wbrew podejrzeniom czosnek nie pali podniebienia żywym ogniem, a pozostawia to co w czosnku najlepsze - niesamowity aromat i zdrowie. Nie dodałam do swojej zupy jajka w koszulce - następnym jednak razem, na pewno dodam. Zachęcam do przygotowania. 

Składniki dla 4 osób:

• 10 ząbków czosnku, lekko zmiażdżonych
• 2 cebule, posiekane
• 1 gałązka szałwi*
• 2 gałązki tymianku*
• 4 szklanki wywaru z warzyw
• 2 lście laurowe
• 4 łyżki oliwy
• 2 łyżki szczupiorku, posiekanego
• 4 kromki chleba
• olej do smażenia
• sól, świeżo zmielony pieprz
• 4 jajka w koszulce (opcjonalnie, dodane na sam koniec)

* użyłam po łyżce suszonych ziół umieszczonych w woreczku

Przygotowanie:

1. Podsmaż na oliwie cebulę,
2. Zagotuj wywar warzywny z solą, pieprzem, listkami laurowymi, tymiankiem i szałwią. Dodaj zmiażdżony czosnek  gotuj przez około 20 minut na ały płomieniu.
3. Pokrój kromki chleba w paseczki i usmaż na oliwie na złoty kolor. Odsącz na papierowym ręczniku.
4. Jeżeli będziesz robić zupę wraz z jajkiem w koszulce - przygotuj w tym czasie jajka i dodaj przed samym podaniem  do zupy.
5. Wyjmij zioła z wywaru i zmiksuj pozostałe składniki zupy. Dopraw solą i pieprzem. Posyp szczypiorkiem i podawaj z grzankami chleba.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Portugalska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Amerykańska zupa dyniowa

Amerykańska zupa dyniowa

- na listopad, na Halloween

Kuchnia amerykańska stanowi odzwierciedlenie historii Stanów Zjednoczonych. USA jest mieszanką kulturową ludzi z każdego zakątka świata, dlatego też wiele poplarnych amerykańkich potraw swoje źródła ma innych rejonach świata. Niemniej jednak chociażby niemiecki hamburger, włoska pizza, czy meksykańskie burrito kojarzą się nieodzownie z kuchnią amerykańską. Południowa część Stanów Zjednoczonych ukształtowana została w głównej mierze przez imigrantów z Afryki, Francji oraz Meksyku. Natomiast kuchnia azjatycka rozpowszechniona została mniej, czy bardziej rónomiernie w większości stanów. Nie sposób nie wspomnieć o ogromnym wpływie kuchni angielskiej, która do dzisiaj ukształtowana na modłę amerykańską określana jest często jako tradycyjną. Cechą charakterystyczną tamtejszej kuchni jest przenikanie się sposobów przygotowywania posiłków. To czego nie można obywatelstwa amerykańskiego to dynia. Jest to ichnia chluba narodowa. Nigdzie indziej jak tam można spotkać tak imponujące wielkością okazy. Dynia wykorzystywana jest jako surowiec do ciasta i różnego rodzaju pieczywa. Jest to także świetny materiał na zupę. Sezon na dynię jest już u schyłku. Korzystając z faktu, że dziś ostatni dzień listopada postanowiłam przygotować zupę dyniową na Halloween. Zupa znacznie różni się od dotychczas przeze mnie przygotowywanych. Jest mniej pikantna i subtelnie słodka. Charakteru dodają jej listki tymianku. Rozgrzewa i idealnie nadaje się dla dzieci. Zachęcam do przygotowania. 

Składniki dla 2 osób:

• 500 m bulionu z kurczaka
• 200 g dyni
• 200 g ziemniaków
• 1 dymka
• 1 marchewka
• 1 łyżka listków tymianku
• sól, świeżo zmielony pieprz

Przygotowanie:

1. Pokrój miąższ z dyni zimeniaki w kostkę. Dymkę pokrój w krążki, zaś marchewki na ciekie plasterki.
2. Zagotuj rbulion z kurczaka i dodaj kolejno dynię, ziemniaki, dymkę i marchewkę. Gotuj przez 15 minut na małym ogniu. Pod koniec gotowania dodaj tymianek. Dopraw solą i pieprzem. Wedle uznania możesz zmiskować zupę na krem. 

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Amerykańska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Turecka zupa chlebowa

Turecka zupa chlebowa

- z wołowiną

Chleb stanowi jeden z podstawowych składników codziennej diety człowieka. Znany jest od co najmniej 10-11 tysięcy lat. Chleb odgrywa nie tylko ważną funkcję jako pokarm, pełni także istotną rolę symboliczną w kulturze niemalże każdego społeczeństwa. Wypiekanie pieczywa stanowi w Turcji prawdziwą sztukę. Legenda głosi, że recepturę na chleb doskonały przezał tureckim piekarzom sam Adam po wygnaniu z raju, którą sam otrzymał od  archanioła Gabriela. Podobnie jak w kulturze polskiej, tak też i w tureckiej chleba nie powinno się wyrzucać. Nawet czerstwy można doskonale wykorzystać w kuchni. Po śląskiej wodzionce oraz niemieckiej zupie chlebowej czas na zupę chlebową prosto z Turcji. Jest to zupa, która na długo pozostanie w pamięci. Jej pomidorowo-paprykowy smak przypadnie do gustu nawet tym wybrednym. Turecka zupa chlebowa to idealny posiłek przy otaczającej coraz chłodniejszej aurze - rozgrzewa, ale co najważniejsze syci. Przygotowując ją spokojnie można pominąć drugie danie. Szczerze zachęcam do przygotowania. 

Składniki dla 2 osób:

• 2 kromki pszennego pieczywa
• 1/2 posiekanej cebuli
• 1 pomidor
• 1 posiekany ząbek czosnku
• 1/2 czerownej papryki
• 2 łyżki oliwy
• 100 g mielonej wołowiny
• 1 łyżeczka przecieru pomidorowego
• 500 ml bulionu mięsnego
• sól, świeżo mielony pieprz
• 2 łyżki gęstego jogurtu
• liście mięty do przybrania

Przygotowanie:

1. Pokrój chleb w kostkę i skrop połową oliwy. Praż na suchej patelni aż chleb stanie się chrupki i zarumieniony. 
2. Dodaj do buliony mięsnego mięso, przecier pomidorowy wraz z pokorjonymi pomiodorem i papryką. Całość ugotuj, a następnie zmiksuj.
3. Dopraw jogurtem, solą oraz świeżo zmielonym pieprzem. Rozlej zupę do misek i przybierz liścmi mięty. Podawaj gorące. 

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Turecka. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Niemiecka zupa chlebowa

Zupa z chlebem po niemiecku

- z krążkami cebuli

Kuchnia niemiecka, chociaż jest po sąsiedzku, to większość ludzi niewiele o niej wie. Wbrew obiegowym opiniom nie ogranicza się wyłącznie do kiełbasy i kapusty z ziemniakami. Chociaż trzeba przyznać, że często powyższe produkty pojawiają się na niemieckim stole. Potrawy kuchni niemieckiej są w większości tłuste, ale co za tym idzie również pożywne. Porcje na talerzu są tak duże, że człowiek na pewno nie odejdzie od stołu głodny. Kuchnia Niemiecka jest także różnorodna - przez dlugie lata kształtowały ją wpływy kuchni włoskiej, greckiej, hiszpańskiej, tureckiej, a nawet dalekowschodniej ale także sąsiedniej polskiej, czeskiej i słowackiej. Nie tak dawno temu pisałam o śląskiej wodzionce, ostatnio trafiłam na przepis bardzo podobnej w wykonaniu niemieckiej zupy chlebowej, która w przygotowaniu jest łudząco podoba. Zważywszy, że kuchnia śląska tworzyła się pod wpływem kuchni niemieckiej, powstaje pytanie skąd przyszedł pomysł na zupę z Polski, czy z Niemiec? Zupę przygotowuje się eskpresowo - wystarczy gotowy bulion, czerstwy chleb i pokrojona cebula. Pięć minut roboty i obiad gotowy. Rozwiązanie idealne dla studentów ze względu na niskie koszty, doskonała dla tych w pośpiechu. Zachęcam do przygotowania wszystkich dzisiejszych leniuchów. 

Składniki dla 2 osób:

• 4 kromki czerstwego chleba
• 1 cebula
• 1 łyżka skalorowanego masła
• 3 szklanki wywaru mięsnego
• sól, świeżo zmielony pieprz

Przygotowanie: 

1. Pokrój kromki w paski i rozłóż je na dwóch talerzach.
2. Cebule pokrój w cienkie krążki. Podsmaż je na maśle na złotobrązowy kolor.
3. Zagotuj wywar mięsny, następnie dopraw solą i pieprzem. Wlej wywar do talerzy z chlebem i przybierz krążkami z cebuli. Podawaj od razu. 

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Niemiecka. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Kaszubska zupa z brukwi

Wryki

- kaszubska zupa z brukwi

Kaszubskie potrawy cechuje przede wszystkim prostota. Wykorzystuje bogactwo tego co jest w zasięgu ręki z lasów, jezior, łąk, morza, a także sadów i pól. Przygotowanie potraw kuchni kaszubskiej nie wymaga szczególnych umiejętności, ani co ważniejsze dużego nakładu czasu. Kuchnia kaszubska dopasowywała się do mieszkańców Kaszub, którzy cieżko pracowali i szybko spożywali swoje posiłki, by wrócić do pracy. To oszczędność czasu ukształtowała smaki kaszubskich potraw jakie dzisiaj znamy. Zupy gotowano bardzo syte, ale i pożywne. W zależności od pory roku wykorzystywano produkty z pól, ogrodów oraz lasów. Zupy gotowano nie tylko na mięsie, ale również z podrobów, kości, ryb, jednocześnie zabielając je mlekiem, śmietaną, czy też maślanką. Jedną z bardziej znanych kaszubskich zup jest zupa z brukwi, czyli wryki. Brukiew w okresie drugiej wojny światowej była bardzo częstym składnikiem wykorzystywanym w kuchni. Dzisiaj trudno dostrzec jej obecnośc wśród innych warzyw na targu. Co prawda brukwi nie powinno spożywać się za często, niemniej jednak od czasu do czasu warto po nią sięgnąć- chciażby dla przygotowania tej niewymagającej, ale pożywnej zupy. 

Składniki dla 4 osób:

• 300 g wędzonego boczku
• 1 pęczek włoszczyzny, drobno pokrojonej
• 1 średnia brukiew, drobno pokrojonej
• 3 ziemniaki, pokrojonych w drobną kostkę
• 1 listek laurowy
• sól, świeżo zmielony pieprz
• słodka śmietanka 

Przygotowanie:

1. Ugotuj boczek z listkiem laurowym i zimniakami, kiedy zacznie wydzielać się wyraźny aromat dodaj pokrojoną drobno włoszczyznę oraz brukiew. Gotuj do miękkości.
2. Dopraw solą i pieprzem. Zdejmij z ognia i dodaj śmietankę. Podawaj gorące.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Polska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Węgierska zupa z fasolką szparagową

Zupa z fasolką szparagową i śmietaną

- po węgiersku

Kuchnia węgierska chociaż często, to jednak nie zawsze jest mocno przyprawiona czerwoną ostrą papryką. Czasami nie zawiera jej wcale. Bogactwo aromatu węgiersich potraw tkwi również w czosnku, cebuli  i pieprzu. Węgierscy kucharze potrafią tak zastosować powyższe, że ich dania są niezwykłe i niepowtarzalne. Należy pamiętać, że tradycyjna kuchnia węgierska, podobnie jak polska bardzo chętnie bazuje na warzywach sezonowych. Zupy węgierskie są nieocenione w smaku. Zupa z fasolką szparagową i śmietaną jest jednym z bardzo smacznych tego przykładów. Jest lekko gęsta i kremowa. Przygotowuje się ja bardzo szybko, a samo wykonanie jest nieskomplikowane. Jest to doskonaly pomysł na obiad w letniej porze - kiedy nie ma się ochoty na nic większego, a sama zupa to trochę za mało. W tym przypadku sama zupa to w sam raz. 

Składniki dla 2 osób:

• 150 g ziemniaków
• 1/2 cebuli, drobno pokrojonej
• 1 łyżka masła
• 1 płaska łyżeczka majeranku
• 500 ml bulionu drobiowego
• 250 g fasolki szparagowej
• 200 g kwaśnej śmietany
• sól, świeżo zmielony pieprz
• natka pietruszki lub szczypiorek

Przygotowanie:

1. Obrane i umyte ziemniaki pokrój w kostkę. Ziemniaki podduś na maśle wraz z cebulą. Dodaj majeranek, przypraw solą i pieprzem. Zalej bulionem i zagotuj, a następnie duś na wolnym ogniu przez około 15 minut.
2. Oczyszczoną fasolkę pokrój w kawałki o długości mniej więcej 4 cm. 
3. Lekko zmkisuj zupę w garnku. Dodaj śmietanę i zamieszaj. Wsyp pokrojoną fasolkę szparagową i gotuj przez blisko 10 minut na wolnymogniu.
4. Dipraw zupę do smaku i rozlej na talerze. Przed podaniem  posyp posiekaną natką pietruszki lub szczypiorkiem.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Arabska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Serbski chłodnik ogórkowy

Chłodnik ogórkowo-jogurtowy

- orzeźwiający posiłek serbskim sposobem

Mieszkańcy Serbii cenią sobie życie na zwolnionych obrotach. Serbowie zwykli się nie spieszyć, żyć powoli i z wolna rozkoszować się wspólnym biesiadowaniem. Co prawda serbskie potrawy bywają tłuste i mocno przyprawione, a ich alkohol jest równie mocny, co kawa, która momentalnie stawia na nogi, to warto pamiętać, że 75 procent północnego terytorium Serbii zajmują grunty orne. Warzywa stanowia bardzo ważny składnik serbskiego menu, mimo, że prym wiodą przygotowywane w rozmaity sposób mięsa. Mimo, że Serbię trudno zaliczyć do krainy marzeń dla wegetarian, to są takie potrawy, które są złotym środkiem dla każdej z frakcji. Chłodnik ogórkowo-jogurtowy jest idealnym tego przykładem. Jest rześki w smaku, a jednocześnie pikantny.  Dodatkowo, co jest ogromnym atutem przygotowanie go zajmuje bardzo niewiele czasu. Kiedy spiekota na dworze trudno o jakiekolwiek chęci wobec przygotowania czasochłonnych i skomplikowanych posiłków. W przypadku tego chłodnika jest wszystko czego dusza umęczona upalnym latem potrzebuje  - rześkość, zdecydowany smak i lekkie nasycenie. Szczerze zachęcam do przygotowania. 

Składniki dla 2 osób:

• 2 szklanki jogurtu naturalnego
• 1/2 szklanki wody mineralnej
• 1 ogórek szklarniowy, pokrojony w kostkę
• 3 ząbki czosnku
• 2 łyżki oleju
• 1 mały pęczek koperku, drobno posiekanego
• sól, świeżo zmielony pieprz
• 2 kromki z ciemnego pieczywa (opcjonalnie)

Przygotowanie:

1. Wymieszaj jogurt z wodą, pokrojonym w koste ogórkiem oraz koperkiem. 
2. Rozetrzyj czosnek z solą i olejem, następnie połącz z jogurtem. Dokładnie wszystko wymieszaj. Wstaw chłodnik do lodówki na około 30 minut. 
3. Opcjonalnie: przygotuj grzanki: pokrój w drobną kostkę kromki ciemnego pieczywa i podsmaż na odrobinie oleju. Chłodnik podawaj z grzankami, możesz ewentualnie skropić zupę olejem. 

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Serbska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Chłodnik z botwinki

Chłodnik z botwinki

- chłodnik botwinkowy, smaczny i zdrowy

Mimo, że w Polsce zwiemy chłodnik z botwiny litewskim, to tak samo powszechny jest w kuchni polskiej, co na Litwie. Podstawę chłodnika stanowi wspomniana botwina wymieszana ze zsiadłym mlekiem z dodatkiem ugotowanego jajka. Zsiadłe mleko zastępowane często jest kwaśną śmietaną, a współcześnie coraz częściej kefirem, maślanką, albo mniej kalorycznym, ale łatwo dostepnym jogurtem. Chłodnik składa się również z wielu dodatków takich jak świeży ogórek, szczypiorek oraz koperek. W wersji klasycznej do chłodnika dodawano również szyjki rakowe. Według przepisu Wincenty Zawadzkiej z książki "Kucharka litewska" z 1854 roku chłodnik przygotować powinno się z zielonego kopru, ugotowanej botwiny lub szczawiu, rosołu oraz śmietany. Tuż przed podaniem dodawano jajka ugotowane na twardo, drobno pokrojone ogórki, ugotowane szyjki raków, ryby, czy też cielęciny. Podobnego zamysłu wobec przepisu na chłodnik była Lucyna Ćwierczakiewiczowa, z tą różnicą, że zalecała dodanie białego barszczu w celu zakwaszenia zupy. Jak widać historyczna forma chłodnika znacznie różni się od tej, którą współcześnie podajemy na naszych stołach. Obecnie nie sporządza się zupy na rosole, jak również nie dodaje się samego mięsa, a lista dodatków warzywnych została wzbogacona. Chłodnik jest potrawą prostą w przygotowaniu i niezwykle smaczną. W upalne dni jest niezastąpionym posiłkiem. Szczerze zachęcam do przygotowania póki sezon na botwinkę trwa. 

Składniki dla 4 osób:

• 1 pęczek botwinki, pokrojona w paski
• 1 mały burak, pokrojony w kostkę
• 1 mały pęczek koperku
• 1 mały pęczek szczypiorku
• 2 ogórki drobno pokrojone
• 2 jajka ugotowane na twardo
• 500 g zsiadłego mleka
• 1 szklanka śmietanki
• sok wyciśnięty z 1 cytryny
• 2 rzodkiewki pokrojone na plasterki
• sól, cukier

Przygotowanie:

1. Ugotuj botwinkę oraz buraka w 500 ml z odrobiną cukru, szczyptą soli i sokiem wyciśniętym z cytryny. Odstaw do wystygnięcia. 
2. Zmiskuj zsiadłe mleko ze śmietanką. Dołóż botwinkę , ogórki, pokrojone na ćwiartki jajka, szczypiorek, koperek oraz rzodkiewkę. Wstaw do lodówki do schłodzenia. odawaj zimne. 

 

Smacznego!

Śląska wodzionka

Śląska wodzionka

- zupa na bardzo szybko

Wodzionka, inaczej wodzianka lub z niemiecka brotzupa stanowi regionalną potrawę śląską. Dawniej wodzionka była jednym z podstawowych dań kuchni śląskiej. Zupa występuje w wielu odmianach. Na przykład w Cieszynie jedną z jej odmian jest chudo jewa, która jest szczuplejszą i skromniejszą wariacją na temat czeskiej zupy czosnkowej, czyli cesnakovej polievki. Podstawą każdej wodzionki są dwa składniki: wrzątek i chleb. Zupę przygotowuje się z czerstwego chleba, czosnku oraz tłuszczu zwierzęcego - najczęściej smalcu jednak ten coraz częściej zastępowany jest masłem. W bogatszych wersjach wodzionka okraszona jest skwarkami oraz przyprawiona solą, pieprzem, czy w luksusowych - maggi lub bulionem. Wodzionka zwana Niemczech Brotsuppe podawana jest także z uprzednio ugotowanymi i usmażonymi ziemniakami. Zupa jest dla mnie bardzo miłym zaskoczeniem. Przygotowanie zajmuje minimum czasu i mimo swojej surowej prostoty jest naprawdę smaczna. Zachęcam do przygotowania.

Składniki dla 2 osób:

• 2 kromki chleba
• 2 ząbki czosnku drobno posiekane, oprószone solą
• 1 łyżka masła
• 1 kostka bulionowa
• sól, świeżo zmielony pieprz
• kilka skwarek (dodatkowo)

Przygotowanie:

1. Pokrój chleb w kostkę i rozłóż z czosnkiem do dwóch misek. 
2. Rozpuść kostkę bulionu w 500 ml wrzątku, wlej do talerzy. Dodaj masło i dopraw solą i pieprzem. Do wodzionki możesz dodać świeżo usmażone skwarki z boczku.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Polska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Kartoflanka z Pragi

Kartoflanka z Pragi

- zupa ziemniaczana z włoszczyzną na boczku

Z racji bliskiego sąsiedztwa z Polską czeskie polévki, często są bardzo zbliżone smakiem do naszych rodzimych zup. Zarówno po czeskiej jak i polskiej stronie możemy na stołach odnaleźć zupę ogórkową, żurek, czy też krupnik. Są jednak takie zupy, z których Czechy słyną. Do czeskich specjaloności zdecydowanie należy pachnąca majerankiem kartoflanka. Istnieje kilka odmian bramboracki - tym razem postanowiłam przygotować odmianę praską, która zachwyca swoim smakiem. Zupa została przygotowana na wywarze z porcji boczku oraz pęczku włoszczyzny z dodatkiem aromatycznego majeranku. Poza podstawowym składnikiem kartoflanki - ziemniaków, zostały dodana zasmażana cebula oraz suszone grzyby, które zdecydowanie pozytywnie wpłynęły na smak zupy. Gęstą zupę zabiela się dodatkowo śmietaną. Decydując się na tak sycącą zupę jaką jest bramboracka, można swobodnie zapomnieć o przygotowywaniu jakiegolwiek drugiego dania. Lepiej poświęcić czas na upieczenie sernika, na który jak wszyscy wiemy, zawsze się znajdzie odrobina wolnego miejsca.

Składaniki dla 4-5 osób:

• 500 g ziemniaków, pokrojone w kostkę
• 1 pęczek włoszczyzny, drobno pokorjonej
• 200 g wędzonego boczku
• 50 g masła
• 1 cebula, drobno posiekana
• 1 ząbek czosnku, zmiażdżony
• 2 łyżki mąki
• 20 g suszonych grzybów, namoczonych i pokrojonych w paski
• 1,5 l wody
• 1/2 szklanki śmietany
• 1/2 łyżeczki kminku
• 1 łyżka suszonego majeranku 
• sól, świeżo zmielon pieprz

Przygotowanie:

1. Pokrojone ziemniaki, włoszczyznę oraz boczek włóż do garnka i zalej wodą. Dopraw majerankiem i kminkiem, zamieszaj. Gotuj na wolnym ogniu przez około 30 minut.
2. Zeszklij cebulę na gorącym maśle, dołóż czosnek i lekko podsmaż. Opósz mąką i smaż do zarumienienia. 
3. Wyjmij boczek z upy i połowę włoszczyzny. Resztę znajdującą się w garnku zblendj i wymieszaj z zasmażką z cebuli. Dodaj do zupy pokrojone i namoczone grzyby. Gotuj przez kolejne 15 minut. 
4. Do zupy dodaj odstawioną połowę włoszczyzny.  Gotuj jeszcze przez 5 minut. Dopraw całość solą i świeżo zmielonym pieprzem. 
5. Zdejmij zupę z ognia i wymieszaj ze śmietaną. Ugotowany boczek pokrój w kostkę, podsmaż na pateli i dodaj do zupy.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Czeska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Zupa grzybowa

Zupa z suszonych grzybów

- zdrowa, aromatyczna, polska

Charakterystyczne dla kuchni polskiej są potrawy zbożowe - kasze, pieczywo oraz najróżniejsze potrawy mączne jak kluski, kopytka, czy pierogi. Należy jednak pamiętać, że Polska jest również krajem obficie zalesionym. Blisko 28% naszego kaju pokrywają lasy. Jadłospis kuchni polskiej bogaty jest w wiele potraw wykorzystujących leśne owoce, orzechy, grzyby i zioła. Zupa grzybowa stanowi jedną z najpopularniejszych zup kuchni polskiej. W Polsce, tak jak w innych krajach, kuchnię narodową można podzielić na regiony kulinarne, które zależne są od dostępności surowców na danym obszarze. Pomorze obfituje w ryby morskie, Mazury w ryby słodkowodne, rejony górskie - w sery i nabiał, Wielkopolska słynie z grzybów. Dlatego też w regionalnej kuchni wielkopolskiej mozna odnaleźć wiele przepisow z wykorzystaniem grzybów leśnych. Mimo, że zupa grzybowa występuje w różnych częściach Europy, to jednak polska jest najbardziej esencjonalna i sporządzona z wielu gatunków grzybów. Zupę grzybową zwyczajowo podaje się z kluskami lub makaronem, najczęściej z kleksem śmietany. Mimo, że zupa z suszonych grzybów jest tradycyjną potrawą wigilijną, osobiście lubię ją tak bardzo, że chętnie jadam ją nie tylko w okresie zimowym. Zachęcam do przygotowania. 

Składniki dla 4 osób:

• 1 szklanka suszonych grzybów
• 3 kostki bulionu warzywnego
• 1 marchewka pokrojona w talarki
• 1,5 l wody
• 1/2 szklanki słodkiej śmietanki
• 200 g makaronu 
• sól, świeżo zmielony pieprz
• 1/2 pęczka natki pietruszki posiekana

Przygotowanie:

1. Zalej suszone grzyby gorącą wodą i odstaw. 
2. Rozpuść kostki bulionu w garnku z wodą i doprowadź do wrzenia. 
3. Wrzuć do bulionu grzyby wraz z zalewą, pokorjoną w talarki marchewkę i gotuj przez około 30 minut.
4. dodaj śietankę, dopraw solą i pieprzem. 
5. Gorącą zupą zalej rozłożony w miskach ugotowany makaron, przybież natką pietruszki i podawaj gorące. 

Smacznego!

Węgierska zupa zbójnicka

Zupa zbójnicka

- z kiełbaskami, grzybami, po węgiersku

Kuchnia Węgier należy do kuchni środkowoeuropejskich i jest jedną z najbardziej znanych na świecie.  Tradycyjna kuchnia bazuje na mięsie, jak również sezonowych warzywach i owocach. Cechą charakterystyczną dla kuchni węgierskiej jest bogate wykorzystanie przypraw, głównie sproszkowanej czerwonej papryki, o różnym stopniu ostrości. Współcześnie najchętniej Węgrzy sięgają po słodką paprykę. Węgry pod względem kulinarnym nie rozpieszczają wegetarian. Większość potraw zawiera mięso, jak również jest przyrządzana z dużą ilością tłuszczu. Szczególnie wysoko ceniony jest smalec gęsi. Węgry słyną ze swoich wyrobów wędliniarskich, wśród których, na szczególną uwagę zasługuje tamtejsza kiełbasa paprykowa. Gulasze i pożywne zupy są powszechnie na madziarskich stołach. Zbójnicka zupa z boczkiem i kiełbasą, z dodatkiem pierogów z nadzieniem, jakby nie było mięsnym, wzmocniona aromatem grzybów leśnych, doprawiona ziołami oraz wędzoną ostrą papryką zachwyci rządne mięsa głodne podniebienie. Zupa jest treściwa, ale również bardzo smaczna. Zachęcam do przygotowania, potrawa jest tego warta. 

Składniki dla 4-6 osób:

• 150 g wędzonego boczku
• 100 g kiełbasy
• 1 garść suszonych grzybów leśnych, namoczonych w gorącej wodzie
• 50 g mąki
• 1 cebula, drobno posiekana
• 200 ml śmietany 18%
• 5 szklanek bulionu mięsnego lub wołowego
• 2 liście laurowe
• 200 g pierożków z nadzieniem mięsnym (gotowy produkt)
• 2 liście laurowe 
• tymianek,
• mielona papryka (użyłam ostrej wędzonej)
• sól, świeżo zmielony pieprz

Przygotowanie:

1. Boczek pokrój w drobną kostkę i podsmaż, następnie odstaw boczek. Na tej samej patelni zeszklij cebulę. 
2. Do patelni dołóż grzyby, szczyptę tymianku, dopraw solą i pieprzem.  Duś przez chwilę, następnie dodaj mieloną paprykę zalej bulionem.
3. Do bulionu włóż liście laurowe, pokrojoną w plasterki kiełbasę z boczkiem i zagotuj. 
4. Do zupy dodaj pierożki, kiedy się zagotują zagęść zupę mieszanką mąki i kwaśnej śmietany. Zagotuj całość ponownie i rozlej do misek.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Węgierska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Autor: Szara Emilencja

Smacznego!

Czeska kartoflanka z grzybami

Kartoflanka z grzybami

- czeska zupa ziemniaczana z prawdziwkami

Typowy czeski obiad składa się z zupy oraz drugiego dania, podobnie jak w Polsce. Nic w tym dziwnego, ponieważ czeska kuchnia podlegała silnym wpływom kuchni krajów sąsiednich: Polski, Bawarii, Austrii, Węgier oraz Słowacji. W czeskim jadłospisie zupy zajmują ważną pozycję. Polévki oparte są głównie o wywar z mięsa wołowego, cielęcego, wieprzowego, drobiowego ale także przygotowuje się je na bazie wywaru rybnego. Do najpopularniejszych czeskich zup należy gulasz, flaki, kapuśniak, rosół, jak również zupa ziemniaczana. Zupy powszechnie występują z hojnym kleksem śmietany czy też z zasmażką. W ten sposób doprawia się wspomnianą wcześniej kartoflankę, czyli po czesku bramboračke. W popdobny sposób serwuje się także inne popularne czeskie polévki jak grzybowa, cebulowa, czosnkowa, czy też jarzynowa. Ponieważ zupy uwielbiam z każdym rokiem bardziej, długo się nie zastanawiałam od czego rozpocząć podróż kulinarną po Czechach. Wybór padł na kartoflankę z grzybami smażonymi na maśle. Zupę przygotowała mama - a jak wiadomo, od mamy smakuje najlepiej. Bramboračka zabrała moje podniebienie pod niebiosa. Jest wyśmienita, a dodatek w postaci podsmażonych prawdziwków, ze świeżym posiekanym szczypiorkiem okazał strzałem w dziesiątkę. Z pewnością kartoflanka będzie częstym gościem na moim stole. Szczerze zachęcam do jej przygotowania.

Składniki dla 4 osób:

• 600 g ziemniaków, pokrojonych w kostkę
• 4 szklanki bulionu drobiowego (1 l)
•  1 szklanka śmietany (250 ml)
• 150 g prawdziwków (mrożonych lub świeżych), pokrojonych na plasterki
• 2 łyżki masła
• 1 pęczek szczypioru, drobno posiekanego
• sól, świeżo zmielony pieprz

Przygotowanie:

1. Ziemniaki wrzuć do bulionu i gotuj przez 25 minut na wolnym ogniu. Następnie zmiksuj przy pomocy blendera i ponownie zagotuj. Dopraw solą i pieprzem. Zagęść śmietaną.
2. Na gorącym maśle lekko podsmaż grzyby i dodaj do zupy przed samym podaniem. Na koniec posyp szczypiorkiem.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Czeska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Zupa z dyni

Zupa z dyni

- prosta, szybka i smaczna

Izrael jest krajem pełnym kontrastów, taka też jest żydowska sztuka kulinarna. Kraj leży na pograniczu Azji i Afryki, a jednocześnie pod względem cywilizacji jest bliski najbardziej rozwiniętym państwom Europy. Gastronomia Izreala czerpie wpływy z wielu stron świata. Z racji usytuowania w jadłospisie odnaleźć można wiele potraw o korzeniach arabskich, tureckich oraz dalekowschodnich. Ze względów historycznych w kuchni żydowskiej można odnaleźc wpływy europejskie, w tym polskie. Niemniej jednak w sztuce kulinarnej współczesnego Izraela dominują dania chrakterstyczne dla krajów śródziemnomorskich. Najbardziej znaną z odmian kuchni żydowskiej jest odmiana sefardyjska - iberyjska oraz aszkenazyjska, bliższa Polsce, bo zawierająca silne akcenty polskie, rosyjskie oraz niemieckie. Tym razem do misek została rozlana zupa ze świeżej dyni, która bliższa jest kuchni śródziemnomorskiej, czy sefaradyjskiej. Izrael słynie z owoców i warzyw wysokiej jakości. Zupa chociaż lekka, to jednoczesnie jest bardzo pożywna. Przygotowuje się ją bardzo szybko, a jej smak jest wyborny. Jak w przypadku wszytskich zup na bazie dyni, powinno się ją odpowiednio doprawić. W tym przypadku swoją rolę wzorowo wypełnił czosnek, sól i świeżo zmielony pieprz. Zachęcam do przygotowania.

Składniki dla 4 osób:

• 400 g dyni pokrojonej w kostkę
• 3 szklanki wywaru warzywnego
• 1 ząbek czosnku, utarty z solą
• 3/4 szklanki śmietany
• sól, świeżo zmielony pieprz

Przygotowanie:

1. Dynię duś przez blisko 25 minut pod przykryciem w małej ilości wody. Uważaj aby dynia nie była rozgotowana. 
2. Odcedź kawałki dyni i włóż do wywaru warzywnego. Zagotuj, dodaj czosnek, śmietanę i gotuj na małym ogniu przez około 5 minut.
3. Zmiskuj na gładką masę przy pomocy blendera. Dopraw solą i pieprzem. Rozlej zupę do misek i podawaj gorącą.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Żydowska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Amerykańska zupa kukurydziana

Amerykańska zupa kukurydziana

- świeża, chrupka, smaczna

Mimo, że kukurydza pochodzi z Meksyku to szybko podbiła serca Amerkanów i stała się królową tamtejszej sztuki kulinarnej. Trudno sobie wyobrazić sale kinowe pozbawione zapachu prażonej kukurydzy. Popcorn jest nieodłączną przekąską podczas oglądania filmów na wielkim ekranie u Wuja Sama. Jednakże kukurydza ma dużo większe zastosowanie. Możemy ją odnaleźć w płatkach śniadaniowych, różnego rodzaju ciastach, pieczywie i plackach na bazie mączki kukurydzianej, czy też pod postacią panierki do mięsa. Na bazie kukurydzy tworzy się wiele zup i sosów. Arsenał przepisów z wykorzystaniem ziaren kukurydzy wydaje się być nieskończony. Amerykańska zupa kukurydziana, jak przystało na Stany Zjednoczone - jest kolorowa i różnorodna. Pomimo, że do jej przygotowania posłużyło wiele warzyw, to właśnie kukurydza nadaje jej odpowiedniego charakteru. Zupa jest bardzo pożywna, przygotowując ją spokojnie można pominąć drugie danie. Dzięki użytej śmietanie jest przyjemnie kremowa. Z pewnością będzie smakowała najmłodszym. Kolorom, aromacie i smaku nie oprze się nawet najbardziej oporny niejadek. Zachęcam do przygotowania.

Składniki dla 4 osób:

• 1 cebula, posiekana
• 1 ząbek czosnku, posiekany
• 2 ziemniaki, ugotowane, pokrojone w kostkę
• 2 łodygi selera naciowego, posiekane
• 1 papryka, pokrojona w krążki
• 2 łyżki oleju słonecznikowego
• 2 łyżki masła
• 2,5 szklanki bulionu warzywnego
• 300 ml śmietany
• 200 g białej fasoli z puszki
• 300 g kukurydzy z puszki
• 4 łyżki startego żółtego sera
• sól, świeżo zmielony pieprz

Przygotowanie:

1. Masło rozpuść w garnku, dodaj olej, cebulę, czosnek, selera oraz paprykę (odłóż 4 krążki). Podsmaż następnie dolej rosół i gotuj pod przykryciem przez 10 minut, od czasu do czasu mieszając.
2. Dodaj śmietanę, fasolę oraz ziemniaki. Doprowadź całość do wrzenia i gotuj przez kolejne 10 minut. 
3. Dołóż kukurydzę i gotuj przez następne 5 minut. Dopraw solą i pieprzem . Rozlej do misek i podawaj posypane serem i udekorowane krążkami papryki.
   
   Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Amerykańska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita
   
   
   Smacznego!

Arabska zupa pomidorowa

Zupa pomidorowa z soczewicą i kolendrą

- zupa pomidorowa w stylu arabskim

Kuchnia libańska zaliczana jest do kuchni typu śródziemnomorskiego. Obfituje w produkty pełnoziarniste, różnego rodzaju kasze i ryż, jak również owoce, warzywa, świeże ryby i owoce morza. Szczególnym upodobaniem w przypadku warzyw cieszą się psiankowate tj. bakłażan i pomidory, ale także cukinia, papryka, pietruszka, czy też cebula. Z owoców chętnie sięga się po granaty, cytryny oraz figi. Jeżeli chodzi o mięso drobiowe jest chętniej spożywane aniżeli czerwone. Generalnie tłuszcze zwierzęce spożywane są z umiarem, większą popularnościa cieszy się oliwa z oliwek z dodatkiem kilku kropli ze świeżo wycisniętej cytryny oraz czosnku. W kuchni libańskiej chętnie sięga się świeże zioła, które nadają wyjątkowy smak potrawom. Zupa pomidorowa z soczewicą i kolendrą idealnie oddaje charakter libańskiej diety. Zupa jest pożywna i pełna warzyw, a jednocześnie dzięki kolendrze i przyprawom odpowiednio pikanta. Indyjska garam masala, czy indonezyjski sos sambal oelek trudno zaliczyć do specyfików kuchni arabskiej, jednakże w obecnych czasach często stosowane są dla wzbogacenia smaku, czy jako gotowe zamienniki pasty paprykowej i mieszanki przypraw. Libańska zupa z pomidorów, soczewicy i kolendry z pewnością będzie stanowiła powiew świeżości dla amatorów pomidorowej. Jest pikantna, a jednocześnie lekka. Skutcznie rozgrzewa i wybornie smakuje. Zachęcam do przygotowania.

Składniki dla 3-4 osób:

• 1 łyżka oliwy
• 1 cebula, posiekana
• 2 ząbki czosnku, posiekany
• 1/2 łyżeczki garam masala
• 1/2 łyżeczki sambal oelek
• 1/4 szklanki przecieru pomidorowego
• 1 puszka pomidorów z puszki (krojonych)
• 3 szklanki bulionu warzywnego
• 1/3 szklanki czerwonej soczewicy
• 1 łyżeczka cukru
• 1/3 szklanki świeżych liści kolendry, posiekanych
• 3-4 łyżki gęstego jogurtu

Przygotowanie:

1. Rozgrzej oliwę w dużym rondlu, dodaj cebulę, czosnk, garam masala oraz sambal oelek. Smaż na średnim ogniu, mieszając, aż cebula zmięknie.
2. Do rondla dodaj przecier pomidorowy, pomidory, bulion, soczewicę, cukieri liście kolendry. Gotuj na wolnym ogniu bez przykrycia, mieszając, przez blisko 20 minut lub do momentu aż soczewica stanie się miękka. 
3. Rozlej zupę do misek i podawaj z kleksem gęstego jogurtu.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Arabska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Bożonarodzeniowa zupa caldo dourado

Caldo dourado

- portugalska zupa bożonarodzeniowa

Caldo po portugalsku oznacza zupę. Ten rodzaj potrawy często gości na portugalskich stołach. Zupy najczęściej są treściwe, pełne warzyw, mięsa i innych dodatków. Mówi się, że portugalska gospodyni potrafi jedną zupą nakarmić całą rodzinę i zapewnić siłę do dlaszej pracy. Zupy w Portugalii z całą pewnością mogą pełnić role samodzielnego posiłku. Nierzadko z resztą bywa, że trudno jest odróżnić zupę od potrawy jednogarnkowej. Caldo dourado to tradycjna potrawa przygotowywana na czas Bożego Narodzenia. W odróżnieniu od treściwych zup z tamtejszego regionu jest bardzo klarowna. Okres Bożego Narodzenia stanowi szczególnie ważny moment w roku dla portugalskiej rodziny. W tym czasie wszyscy się odwiedzają i wspólnie ucztują. Świąteczne menu różni się w zależności od regionu, również jeśli chodzi o zupy. Caldo dourado to jedna z przykładowych zup serwowanych w tym czasie w Portugalii. To idealne danie na pierwszy dzień świąt Bożego Narodzenia - po pierwsze, dzięki imbirowi - rozgrzewa, po drugie za sprawą czosnku -  doda zdrowia. W tym przypadku przejrzystość caldo duarado jest dodatkowym atutem, gdyż pozostawia siły i miejsce na kosztowanie kolejnych pyszności serwowanych na stole. Zachęcam do przygotowania!

Składniki dla 2-3 osób:

• 1/2 kurczaka (ok. 600 g)
• 1 cebula w łupinie, pokrojona w ćwiartki
• 2 marchewki, pokrojone w talarki
• 1 korzeń pietruszki, pokrojony w talarki
• 1/2 selera, pokrojonego w kostkę
• 1 korzeń imbiru (ok. 5 cm), pokrojony w cienkie plasterki
• 2 ząbki czosnku, obrane
• 1/2 pęczka natki pietruszki
• 1 łyżka ziaren czarnego pieprzu
• 2 liście laurowe
• 3 ząbki czosnku, drobno posiekane
• sól, pieprz, świeżo zmielony

Przygotowanie:

1. Do ganka włóż kurczaka, zalej go całkowicie  zimną wodą. Gotuj kurczaka na dużym ogniu. Zbierz szumowinę. Do garnka wsyp ziarna pieprzu, imbir, czosnek i listki laurowe. Dopraw solą.
2. Dodaj do zupy marchew, korzeń pietruszki, seler oraz cebulę. Gotuj na małym ogniu przez około 75 minut lub do momentu aż kurczak stanie się miękki. Wyjmij mięso z zupy, przecedź przez sito płyn dopraw solą. 
3. z ugotowanego kurczaka usuń kości i skorę. Mięso pokrój na cienkie paski.
4. Wywar rozlej do miseczek, dodaj kawałki mięsa z kurczaka, posyp posiekanym czosnkiem oraz natką pietruszki. 

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Portugalska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

 

Eintopf z kurczaka z kukurydzą

Eintopf z kurczaka z kukurydzą

- pożywne danie jednogarnkowe 

Eintopf jest określeniem dla potrawy jednogarnkowej. Stanow popularny posiłek przygotowywany w jednym naczyniu w porze obiadowej. Sama nazwa eintopf wywodzi się z języka nieminieckiego i oznacza właśnie "jeden garnek". Składniki dania są różnorodne, zależne jest to najczęściej od produktów dostępnych na danym terenie. W garnku prym wiedzie mięso oraz warzywa. Gęstości potrawy nadają ziemniaki, ryż, kasza, czy inne dostępne w danym momencie dodatki. Eintopf w zależności od dobranych składników przybiera postać zupy, gulaszu, czy bardziej treściwej potrawki. Danie było przygotowywane przez gospodynie domowe zwykle w czasie, kiedy nie było czasu na gotowanie, na przykład podczas żniw, czy innych czasochłonnych zajęć. Potrawa wraz z niemiecką ludnością napływową powędrował do Stanów Zjednoczonych i został tam ochoczo przyjęty. W końcu jest to kraj, który bardzo ceni proste i oszczędne w czasie rozwiązania. Eintopf przygotowany z mięsa drobiowego i wołowego, z kukurydzą w smaczny sposób przedstawia to co w kuchni amerykańskiej jest szeroko dostępne. Poza najchętniej wybieranymi rodzajami mięs, możemy w nim posmakować ziemniaków, pomidorów, papryki, cebuli oraz wcześniej wspomnianej kukurydzy. Do pełni szczęścia dla podniebienia zabrakło może jedynie kawałków dyni, która jest zupełnie amerykańskim warzywem. Potrawa nie wymaga wiele uwagi, robi się sama. Jest doskonała do przygotowania właśnie w okresie jesienno-zimowym - rozgrzewa, syci, a w dodatku jest smaczna. Zachęcam do przygotowania. 

Składniki dla 4 osób:

• 4 podudzia z kurczaka
• 500 g wołowiny na gulasz
• 2 cebule pokrojone w kostkę
• 1/2 pora, pokrojona w talarki
• 2 szklanki bulionu z kurczaka
• 200 g ziemniaków, pokrojonych w kostkę
• 1 puszku kukurydzy
• 2 pomidory, pokrojone w ćwiartki
• 2 ząbki czosnku, posiekanego
• 1 papryczka chilli, posiekana
• 2 łyżki mielonej papryki
• pieprz cayenne

Przygotowanie:

1. Z podudzi zdejmij skórę i włóż do garnka z wołowiną. Posyp cebulą. 
2. Do garnka z kurczakiem włóż ziemniaki, posyp je mieloną papryką, na wierzch połóż czosnek, papryczkę chilli oraz pomidory. Całość dopraw solą i pieprzem, następnie wlej bulion. 
3. Gotuj wszystko przez około 30 minut na słabym ogniu pod przykryciem. 
4. Dodaj kukurydzę i gotuj przez kolejne 10 minut. W razie potrzeby dopraw solą i pieprzem. Rozlej eintopf do misek. Jeżeli potrawa będzie zbyt pikantna, można złagodzić jej smak kleksem śmietany.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Amerykańska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Tajska zupa dyniowa

Tajska zupa dyniowa

- pikantna, z zielonym curry

Mimo, że ziemią ojczystą dyni jest Ameryka to obecnie jej uprawa jest powszechna w wielu miejscach na świecie. Smak dyni docenione zostały szczególnie kraje azjatyckie, gdzie serwowana jest na wiele rozmaitych sposobów. Dynia jest niezwykłym warzywem, jeżeli chodzi o uniwersalność kulinarną. Wypieki, ciasta, musy, dżemy - wykorzystanie dyni jest naprawdę powszechne. Ostatnimi czasy zyskują na popularności napoje takie jak kawa, czy smoothie z dodatkiem miąższu z dyni. W krajach azjatyckich dynia serwowana jest najczęściej w kawałkach z dodatkiem odpowiednio doprawionego sosu lub też, podobnie jak w krajach europejskich podawana jest w postaci aromatycznej zupy. Jeśli chodzi o zupę z dyni - należę do grona jej skrytych wielbicieli. Dania tajskie charakteryzują się wyjątkowo udaną fuzją smaków ostrych ze słodkimi. Taka też jest tajska zupa dyniowa. Przygotowuje się ją z prędkością na miarę naszych czasów, czyli ekspresowo. Jest pikantna i aromatyczna, idealna na obecną słotę - rozgrzewa, kusi kolorem, poprawia nastrój. Przygotowujcie i jedzcie na zdrowie.

Składniki dla 4-5 osób:

• 750 g dyni (najlepiej hokkaido)
• 1 łyżka zielonej pasty curry
• 1 puszka mleczka kokosowego (400 ml)
• 400 ml wody
• 1 łyżka sosu rybnego
• 1/2 łyżeczki sproszkowanej trawy cytrynowej

Przygotowanie:

1. Dynię obierz ze skóry i pokrój w kostkę, następnie wrzuć do garnka i zalej wodą. Gotuj pod przykryciem, aż dynia zmięknie. 
2. Do gotującej się dyni dodaj sos rybny, sproszkowaną trawę cytrynową oraz zieloną pastę curry. Dobrzy wymieszaj całość i gotuj przez około 2 minuty. Po tym czasie przy pomocy blendera zmiksuj zawartość garnka na gładką masę. 
3. Do garnka wlej mleczko kokosowe i dokładnie wymieszaj. Rozlej do misek i udekoruj np. listkami mięty, pestkami dyni, czy sezamem.

Smacznego!