Sos tatarski

Sos tatarski

- polski, francuski, austriacki

Sos tatarski znany jest z książek kucharskich z okresu XIX wieku. Narodził się we Francji. Niegdyś sądzono sposób przyrządzania żywności po tatarsku pochodzi z kuchni ludów turkiestańskich. Bardziej prawdopodobne jest, że dania grillowane, pieczone, z dodatkiem z dodatkiem pikantnego sosu dotarły ze strony pólnocno-wschodniej, czyli sos tatarski, powinien być nazywany polskim. Jednakże dokładna historii sosu nie jest do końca znana. Sos tatarski należy do dań typowych dla kuchni polskiej, francuskiej, a obecnie cieszy się popularnością w Wielkiej Brytanii, czy Australii. Jest to zimny sos na bazie majonezu, z drobno posiekanymi warzywami marynowanymi w occie, niekiedy z dodatkiem ziół. Obecnie składniki sosu są różnorakie. W wersji wiedeńskiej dodaje się pokrojone korniszony, kapary oraz natkę pietruszki. Wersja francuska zakłada użycie roztartego żółtka, posiekanego białka oraz drobno posiekanego szczypiorku. W Polsce często dodaje się oprócz szczypiorku i korniszonów marynowane grzyby. Sos tatarski jest doskonałym dodatkiem do wędlin, mięs podawanych na zimno, ale także śledzi i innych ryb, jajek na twardo, czy pieczonych ziemniaków. W krajach anglosaskich często podawanych do popularnego dania fish and chips. Sos jest ciekawym dodatkiem i urozmaiceniem do codziennych posiłków. Przygotowanie go jest niezwykle proste, a smak wyjątkowy. 

Składniki:

• 2 łyżki majonezu
• 2 łyżki gęstej śmietany 18%
• 1 łyżeczka chrzanu
• 1 łyżeczka musztardy
• 1 ugotowane na twardo jajko
• 3 małe ogórki kwaszone/korniszony
• 1 mała cebula
• 1 łyżeczka opłukanych kaparów
• 3-4 marynowane podgrzybki
• sól, świeżo zmielony pieprz (ewentualnie do smaku)

Przygotowanie

1. Obierz jajko ze skorupki, oddziel białko od żółtka. Żółtko wymieszaj ze śmietaną, chrzanem i musztardą.
2. Ogórki, białko jajka, i podgrzybki pokrój w drobną kostkę. Kapary i cebulę drobno posiekaj. Wrzuć przygotowane składniki i wymieszaj. Dodaj sos śmietanowy oraz majonez. Dopraw solą i świeżo zmielonym pieprzem.
3. Wymieszaj całość ze sobą i wstaw do lodówki na minimum godzinę. Podawaj schłodzone.

Smacznego!

Kasza bulgur z suszonymi pomidorami i kurczakiem

Pomidorowa kasza bulgur

z kurczakiem i suszonymi pomidorami

Bulgur to najpopularniejsza kasza w Turcji. Kasza powstaje z gotowanych i wysuszonych ziaren zboża. Najczęściej bulgur sporządzany jest z pszenicy twardej. Trudno sobie wyobrazić kuchnię turecką, a także bliskowschodnią bez kaszy bulgur. Z powodzeniem może zastępować popularny u nas ryż, czy kaszkę kukus. Z resztą tradycyjny turecki kuskus uzyskuje się poprzez namoczenie w mleku kaszy bulgur oraz pokrycie go mąką. Bulgur możemy spotkać w trzech odmianach: drobnoziarnistej, średnioziarnistej oraz gruboziarnistej. Z odmiany gruboziarnistej i średnioziarnistej powszechnie przygotowuje się tradycyjny pilaw turecki. Natomiast bulgur drobnoziarnisty wykorzystywany jest w rozmaitych sałatkach, zupach oraz możemy go znaleźć jako wypełnienie w faszerowanych warzywach - papryce, czy bakłażanie. Kasza bulgur często stanowi dodatek do obiadu. Warto się z nim zapoznać kulinarnie, chociażby dla urozmaicenia codziennych posiłków. Było to moje pierwsze spotkanie z tą odmianą kaszy i na pewno nie ostatnie.

Składniki dla 2 osób:

• 1 szklanka kaszy bulgur
• 200 g piersi z kurczaka
• 4-6 części suszonych pomidorów w zalewie
• 1 łyżka poszatkowanej natki pietruszki
• 2 małe ząbki czosnku
• 1 łyżka koncentratu pomidorowego
• 1 łyżeczka suszonego oregano
• 1/2 łyżeczki suszonej bazylii
• 1 szczypta płatków chili
• sól, świeżo zmielony pieprz
• łyżka oliwy

Przygotowanie:

1. Pierś kurczak pokrój w niedużą kostkę. Suszone pomidory pokrój w paski. Posiekaj drobno natkę pietruszki.
2. Mięso wymieszaj z oregano, bazylią i płatkami chilli - odstaw na 15 minut.
3. Na patelni z rozgrzaną oliwą smaż czosnek aż zacznie wydobywać się wyraźny aromat. Dodaj pokrojonego kurczaka i smaż przez kilka minut. Kiedy mięso zmieni kolor i lekko przyrumieniony dodaj suszone pomidory i natkę pietruszki. Dodaj koncentrat pomidorowy, przypraw do smaku solą i pieprzem.
4. W międzyczasie przygotuj kaszę bulgur zgodnie z instrukcją na opakowaniu. Przełóż odsączoną kaszę i wymieszaj całość. Podawaj na ciepło.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z Pani Smaczna

Smacznego!

Francuska zupa cebulowa

Zupa cebulowa

z grzankami czosnkowymi i serem

Jeżeli chodzi o dania kuchni francuskiej, zupa cebulowa to potrawa, która kojarzyła mi się z nią od zawsze. Długo nosiłam się z zamiarem jej przygotowania. Nadszedł czas, kiedy wreszcie postanowiłam się zmierzyć z jej przygotowaniem. Kosztowało mnie to trochę łez, aczkolwiek sama zupa jest banalnie prosta w wykonaniu. Zupa ma wyjątkowy smak, zupełnie odmienny od tego jakie znam. Jest bardzo esencjonalna, lekko słodka. Nie wyobrażam sobie jej bez warstwy zapieczone sera i pieczywa czosnkowego - które dodane dodają odpowiedniego smaku zupie. Jest to zupa dobra raz na dłuższy czas, osobiście wolę lżejsze zupy. Polecam ją natomiast tym, których organizmy świetnie przyswajają większe ilości cebuli, w przeciwieństwie do mnie. Panie i panowie zapraszam do spróbowania  soupe à l'oignon, czyli francuskiej zupy cebulowej. 

Składniki dla 3 osób:

• 450 g cebuli
• 2 łyżki masła
• 2 łyżki oliwy
• 1/2 szklanki czerwonego wytrawnego wina
• 500 ml bulionu wołowego
• 30 ml sherry
• sól i świeżo zmielony pieprz
• półbagietka, pokrojona na kromki
• ząbek czosnku
• 150 g twardego sera
• tymianek (dodatkowo)

Przygotowanie:

1. Obrane cebule przekrój na pół i posiekaj w cienkie półplasterki. W szerokim garnku o grubym dnie rozgrzej oliwę i masło. Na średnim ogniu smaż cebulę przez około 30 minut, często przy tym ją mieszając.
2. Kiedy cebula nabierze brązowego koloru, zwiększ ogień i wlej wino. Gotuj mieszając przez kolejne 3 minuty. Następnie, dodaj wrzący bulion i gotuj na małym ogniu pod przykryciem przez kolejne 30 minut.
3. Dopraw zupę solą i świeżo zmielonym pieprzem. Dodaj sherry i pogotuj jeszcze przez około 2 minuty.
4. Rozlej zupę do małych żaroodpornych naczyń. Rozgrzej piekarnik do 220 stopni. Bagietkę pokrój na kromki, posmaruj odrobiną masła. Zapiecz w piekarniku lub na suchej patelni dla uzyskania złotego koloru, następnie wetrzyj rozgnieciony czosnek. 
5. Do misek z zupą dodaj tarty żółty ser oraz po dwie kromki pieczywa czosnkowego, ewentualnie dodaj odrobinę tymianek. Zapiekaj przez około 5 minut - do momentu aż ser się roztopi. Podawaj zupę od razu po wyjęciu z piekarnika, gorącą.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z Kwestia Smaku

Smacznego!

Kuchnia polska w przepisach Lucyny Ćwierczkiewiczowej

Kuchnia polska w przepisach Lucyny Ćwierczkiewiczowej

Tytuł: "Kuchnia polska w przepisach Lucyny Ćwierczkiewiczowej"
Autor: Przepisy Lucyna Ćwierczkiewiczowa, opracowanie Anna Chrzanowska
Ilość stron: 448
Wydawnictwo, rok: Nowy Świat, 2007

Francja miała Julię Child my byliśmy lepsi. Już w XIX wieku Pani Lucyna dzieliła się swoją wiedzą w jaki sposób prowadzić dom i kuchnię. Swoimi poradami dzieliła się takich książkach jak 365 obiadów za pięć złotych (1860), Podarunek Ślubny (1885) czy Poradnik porządku i różnych nowości gospodarczych (1876). Jak na tamte czasy były to nowatorskie pomysły.  W swoich książkach stawiała nie tylko na kuchnię tradycyjną, ale i modną w tamtych czasach, kuchnię francuską. Oprócz książek kucharskich co oku wydawała Kalendarz na rok...kolęda dla gospodyń. Prowadziła także rubrykę w magazynie kobiecym Bluszcz dotyczącą mody i kuchni.

pani Lucyna z domu von Bachman przyszła na świat w 1829 roku natomiast zmarła w 1901 i spoczęła na warszawskim Cmentarzu Ewangelicko-Reformowalnym. Ciekawostką jest też to iż posiadała dwóch mężów, co jak na tamte czasy było niespotykane.

Kuchnia Polska jest książką uwspółcześnioną. Przepisy które znalazły się w zbiorze są poddane kryterium użyteczności i uwspółcześnione. No bo któż z nas zleca służbie oczyszczenie półtuszy? Każdy przepis jest oznaczony dwoma rodzajami znaków: gwiazdki jako poziom trudności, i zegar jako czasochłonność.Na górze każdej strony znajduje się także zmiana miar na współcześnie używane.

Rozdziały

1. Zupy i dodatki do zup
2. Sosy
3. Pasztety, paszteciki i pierogi
4. Potrawy z mięsa ( z podziałem na rodzaj mięsa)
5. Drób
6. Ryby i raki
7. Potrawy mączne i jajeczne
8. Sery, masło, krochmale, kasze
9. Konserwy i marynaty bez cukru
10. Jarzyny i sałaty
11. Desery ( w tym: leguminy,kompoty, kremy i galarety, lody i inne przysmaki)
12. Przetwory owocowe
13. Pieczywa, ciasta i ciasteczka
14. Wódki likiery wina i inne napoje

Na końcu znajduje się dodatek 365 obiadów czyli dyspozycja obiadów na dany miesiąc (i dzień) z dostosowaniem potraw do produktów odpowiedniej pory roku. A zdjęcie poniżej przedstawiające największe dzieło Lucyny Ćwierczkiewiczowej według wydania XXIII, opracowane do druku, poprzedzone wstępem i zaopatrzone w słowniczek przez Jana Kalkowskiego, polskiego dziennikarza, redagującego niegdyś słynną rubrykę "Jedno danie" w Przekroju.

365 obiadów według wydania XXIII, KAW, Kraków 1985

Miłego czytania!

Szaszłyki po gruzińsku

Szaszłyki po gruzińsku

- w pikantnej marynacie

Kiedy po raz pierwszy zapytałam swojego gruzińskiego znajomego, jakie są potrawy typowo gruzińskie, ponieważ chciałam spróbować którąś przygotować, ten odpowiedział mi natychmiast szaszłyk. Zaskoczyła mnie ta odpowiedż, ponieważ szaszłyki nie kojarzyły mi się wtedy tak bardzo z Gruzją. Pierożki chinkali, placki chaczapuri, czy lobiani - to są typowe gruzińskie potrawy, ale szaszłyk? Jednakże, wracając pamięcią do niegdyś bogatego w barki różnych narodowości Jarmarku Europa przypomniałam sobie budkę serwującą dania gruzińskie. Były pełne grillowanego mięsa nadzianego na szpadki. Zatem tak - szaszłyki są jak najbardziej gruzińskim specjałem. Jak zostałam pouczona - ów szaszłyki nie powinno się przygotowywać z drobiu, a z wieprzowiny, baraniny, czy też ewentualnie wołowiny.  Jest to danie stworzone dla gruzińskich mężczyzn, pełne mięsa, pożywne, nie zważające na kalorie. Do szaszłyków idealnie sprawdzą się gruzińskie sosy, takie jak: adżika, tkemali, czy bażi.

Składniki dla 3-4 osób:

• 500 g polędwiczki wieprzowej
• 1 czerwona papryka
• 1 żółta papryka
• 1 cebula

Marynata:

• 1 szklanka gęstego jogurtu
• 3 ząbki czosnku
• 1 łyżeczka mielonej kolendry
• 1/2 łyżeczki ostrej mielonej papryki
• 1 łyżeczka soli

Przygotowanie:

1. Umytą polędwiczkę pokrój w kostkę o średnicy około 2 cm. Przygotuj marynatę: posiekaj czosnek i wymieszaj ze szklanką jogurtu. Dodaj przyprawy: kolendrę, ostrą paprykę oraz sól. Wymieszaj pokrojone mięso i odstaw do lodówki na około godzinę.
2. Paprykę umyj, wytnij gniazda nasienne i pokrój na mniejsze kawałki, odpowiadające kawałkom mięsa. Cebule przekrój na ćwiartki, następnie oddziel warstwami. Na drewniane patyczki do szaszłyków nadziewaj zamarynowane mięso, paprykę czerwoną, żółtą i cebulę.
3. Szaszłyki smaż na patelni grillowej lub opiekaj na tradycyjnym grillu aż zarumienią się ze wszystkich stron. Podawaj gorące.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z kuchnia z wyrakiem

Smacznego!

Gulasz z jelenia

Gulasz z mięsem z jelenia

- kuchnia staropolska

Kuchnia staropolska znacznie różni się od tej, jaką znamy dzisiaj. Zawód myśliwego był ceniony. Mięsa na bogatych stołach nie brakowało. Z jednej z książek znanej polskiej pisarki kulinarnej, Lucyny Ćwierczakiewiczowej, "365 obiadów" możemy znaleźć szereg potraw z dziczyzny, takich jak z sarny, bażanta, kuropatwy, dzika, czy nawet z kwiczoła. Rozmaite potrawy z dzikiej zwierzyny były od zawsze obecne na naszych stołach. Jednakże dzisiaj stanowią dla większości kulinarną ciekawostkę. Warto się skusić i spróbować. Gulasz z jeleniny jest niezwykle prostą w przygotowaniu potrawą o delikatnym smaku. Danie idealne na obiad w chłodne popołudnia.

Składniki dla 4-6 osób:

• 1 kg mrożonego mięsa gulaszowego z jelenia*
• 1 duża cebula, poszatkowana
• 1 duża czerwona cebula, poszatkowana
• 2 - 3 ząbki czosnku, rozgniecione
• 250 ml czerwonego wina, półwytrawnego (1 szklanka)
• 1 l mięsnego bulionu - z dziczyzny lub wołowiny (4 szklanki)
• 3 liście laurowe
• 6 ziaren ziela angielskiego
• 4 ziarna pieprzu
• 1 łyżka słodkiej papryki
• 1 łyżeczka cynamonu
• szczypta majeranku, tymianku i rozmarynu
• 3 łyżki oliwy
• 2 łyżki masła
• ok. 3-4 łyżek mąki pszennej
• sól, świeżo mielony pieprz

Przygotowanie:

1. Rozmrożone i umyte mięso, odsącz na papierowym ręczniku i pokrój w kostkę. Obtocz kawałki mięsa w mące. 
2. Rozgrzej na głębokiej patelni olej z masłem. Smaż kawałki jeleniny, kiedy mięso zmieni kolor dodaj posiekaną cebulę oraz czosnek. Wymieszaj całość stopniowo dolewaj wino, następnie bulion. 
3. Dodaj przyprawy, dopraw solą i pieprzem. Całość gotuj przez ponad godzinę. Mięso powinno stać się miękkie.
4. Gulasz podawaj z ugotowanymi ziemniakami i buraczkami.

Uwagi:

• Mięso z jelenia można zakupić w Warszawie w sklepie Dziki Trop na ulicy Gagarina 31 na Mokotowie

Smacznego!

Sałatka Waldorf

Waldorf salad

- amerykańska sałatka z selera i jabłka

Sałatka Waldorf stanowi jedną z najbardziej popularnych amerykańskich sałatek. Potrawa powstaje ze składników takich jak: seler, świeże jabłko, orzechy włoskie i majonez. Pełni funkcje zarówno przekąski, jak i lekkiego posiłku. Sałatka powstała między 1893 a 1896 roku w Hotelu Waldorf w Nowym Jorku. Autorem sałatki był szef kuchni hotelowej restauracji - Oscar Tschirky. Początkowo sałatka nosiła nazwę Oscar Waldorfa. Oryginalna receptura nie zawierała orzechów, te zostały dodane  około 1928 roku - jak przedstawia to przepis w Księdze Redaktora Cooka. Obecnie istnieje wiele najróżniejszych odmian sałatki. Często dodaje się rodzynki, czy także świeże winogrona. Coraz częściej zamiast majonezu dodaje się mniej kaloryczny jogurt. Popularnymi dodatkowymi składnikami są różnego rodzaju sałaty - tu idealnie się sprawdza rukola, a także pomarańcze i cytryny. Jedną z bardziej znanych wariacji sałatki Waldorf jest sałatka Emerlad, gdzie selera zastąpiono kalafiorem. Waldorf salad ma delikatny, lekko słodki charakterystyczny smak. Mimo, że historycznie ma już swoje lata w Polsce nie jest popularna. Szkoda, bo jej smak na pewno przypadnie do gustu wielu osobom i przyniesie powiew świeżości na polskim stole.

Składniki na 2 porcje:

• 1 jabłko
• sok wyciśnięty z 1/2 cytryny
• 1/2 średniej wielkości selera korzeniowego
• garść rodzynek
• szczypta mielonego cynamonu
• sól, świeżo zmielony czarny pieprz (do smaku, opcjonalnie)
• 2 garście rukoli
• 3 łyżki majonezu
• 10 połówek orzechów włoskich

Przygotowanie:

1. Obrane i pozbawione gniazda nasiennego jabłko pokrój w cienkie paseczki. Wymieszaj z połową przygotowanego soku z cytryny, dzięki temu owoc nie zbrązowieje. 
2. Połowę selera obierz i zanurz na minutę we wrzącej wodzie. Następnie pokrój seler w cienkie słupki i skrop resztą soku z cytryny. Wymieszaj seler z jabłkiem.
3. Włóż rodzynki na 3 minuty do małej miseczki z wrzącą wodą. Odcedź i dodaj do warzyw.
4. Na suchej patelni upraż grupo posiekane połówki orzechów włoskich. Dodaj do miski z sałatką.
5. Dopraw sałatkę cynamonem. Dodaj majonez i wymieszaj wszystkie składniki ze sobą, w razie potrzeby przypraw solą i świeżo zmielonym pieprzem do smaku. Odstaw sałatkę na około godzinę do lodówki. Podawaj schłodzoną.

Smacznego!

Pokusa Janssona

Janssons frestele

- ziemniaczana pokusa ze Szwecji

Jansson frestele, w tłumaczeniu na polski znaczy pokusa Janssona. Jest to bardzo popularna w Szwecji zapiekanka z ziemniaków, cebuli, anchois lub szprotek i śmietanki. Jest to bardzo proste i często spotykane na szwedzkim stole danie. Najczęściej nazwę potrawy nawiązuje się do nazwiska śpiewaka operowego Adolfa Pelle Janzona, co jest dosyć wątpliwe, zważywszy na fakt, że obecna nazwa zapiekanki powstała wiele lat po jego śmierci. Znacznie bardziej przekonującą jest teoria, że nazwa potrawy została wymyślona przez Gunnara Stigmarka, redaktora szwedzkiego kalendarza gastronomicznego Gastronomik, który połączył potrawę z filmem z 1928 roku o tytule "Frestelse Janssons". Po raz pierwszy, przepis został opublikowany w 1940 roku i w szybkim czasie zaczął się cieszyć niemałą popularnością. Potrawa zwyczajowo przygotowywana w okresie świątecznym Bożego Narodzenia, czy Wielkanocy. Jest to danie obowiązkowe na Christmas smörgåsbord, czyli świątecznym szwedzkim stole. Potrawa jest także dobrze znana w Finlandii, gdzie figuruj pod nazwą Janssonin kiusaus. Szwedzka zapiekanka jest delikatna w smaku, jednakże bardzo ciekawa. Obawiałam się, że ze względu na połączenie ziemniaków i ryby danie zostanie odrzucone przez przyzwyczajone do tradycji męskie podniebienia, jednakże się myliłam. Potrawa świetnie spisze się jako danie samodzielne, ale może być jako dodatek do mięsa - chociaż tu radziłabym rozsądnie połączyć, ze względu na co prawda delikatny, ale ciągle wyczuwalny smak anchois w zapiekance. Pokusę Janssona zaliczę do potraw udanych. Kuchnia szwedzka, co raz bardziej zaczyna mnie interesować poprzez swoje niecodzienne dla mnie połączenia składników.

Składniki:

• 1 kg ziemniaków, obranych 
• 1 duża cebula
•  4 ząbki czosnku
•  1 puszka filetów anchois, mała - ok. 50 g
•  250 ml mleka + 250 ml śmietanki 30% (użyłam 500 ml śmietanki)
• skórka otarta z 1 cytryny 
• 2 łyżki suszonego tymianku
• sól, świeżo zmielony pieprz
• olej 3 łyżki
• około 3-4 łyżek bułki tartej

Przygotowanie:

1. Cebulę pokrój w cienkie piórka, a ząbki czosnku na cienkie plasterki. Rozgrzej olej na patelni i smaż cebulę z czosnkiem aż zmięknie i lekko się zarumieni.
2. Pokrój filety z anchois na mniejsze porcje, zachowaj zalewę. Wymieszaj anchois z cebulą i czosnkiem. Natłuść olejem boki naczynia, w którym będziesz piec zapiekankę - użyłam tortownicy, jeszcze lepiej sprawdzi się naczynie żaroodporne o podłużnym kształcie.
3. Ziemniaki pokrój na cienkie plasterki. W naczyniu wyłóż połowę pokrojonych ziemniaków, oprósz je solą, pieprzem, połową tymianku oraz skórki cytrynowej. Na ziemniaki rozłóż równomiernie cebulę z filetami anchois, następnie przykryj resztą ziemniaków. Ponownie oprósz solą, pieprzem, tymiankiem i resztą skórki cytrynowej.
4. Zapiekankę polej zalewą z anchois oraz śmietanką i mlekiem. Wierzch posyp bułką tartą. Włóż do piekarnika i zapiekaj przez blisko godzinę w temperaturze 180 stopni Celsjusza. Sałatkę podawaj na ciepło z dodatkiem na przykład sałatki.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z Mirabelkowy Blog

Smacznego!

Hiszpańska sałatka warzywna

 Ensaladilla rusa

- czyli hiszpańska sałatka warzywna

Jedną z najpopularniejszych sałatek w Hiszpanii stanowi ensaladilla rusa, czyli jak łatwo po nazwie skojarzyć sałatką rosyjska, zwana powszechnie na świecie sałatką Oliviera, a w Polsce znamy ją pod postacią sałatki warzywnej. Sałatka powstała w 1860 roku, za sprawą belgijskiego kucharza Luciena Olivera, szefa kuchni w moskiewskiej restauracji Hermitage. Sałatka została przyjęta przez Rosjan bardzo ochoczo, co roku obowiązkowo przygotowywana jest w okresie obchodów Nowego Roku. Lucien Oliver w zależności od sezonu dodawał do sałatki rozmaite składniki - od cielęcych ozorków, po kawior, mięso kraba, wędzoną kaczkę, czy kapary. Dzisiaj najpopularniejszym składnikiem dodatkowym jest szynka, czy kurczak. Sałatka Oliviera przypadła do gustu mieszkańcom krajów latynoskich, ale także Hiszpanom, którzy dostosowali smak do swoich gustów kulinarnych. Ensaladilla rusa przypomina naszą sałatkę warzywną, oprócz ziemniaków, marchewki, groszku i jajek dodaje się także mięso tuńczyka, zielone oliwki oraz grillowaną czerwoną paprykę. Czasami dodaje się do niej paluszki krabowe, czy tamtejsze ogórki konserwowe zwane pepimillos. Sałatka jest bardzo łagodna w smaku, dobrze będzie się komponowała z potrawami bardziej zdecydowanymi w smaku. U mnie posłużyła jako urozmaicona forma tradycyjnej sałatki warzywnej podawanej na świąteczny stół.

Składniki dla 4 osób:

• 3 ziemniaków
• 2 marchewki
• 1 czerwona papryka
• 1/2 puszki groszku (ok.100 - 150 g)
• 2 jajka
• 1 puszka tuńczyka
• garść oliwek (użyłam czarnych, ale mogą być zielone)
• 3 łyżki majonezu
• sól, świeżo zmielony pieprz
• 1 obrane jabłko (ewentualnie)

Przygotowanie:

1. Ugotuj bez obierania ziemniaki z marchewką. Następnie obierz i pokrój w drobną kostkę. Paprykę umyj i pokrój na ćwiartki, usuń gniazda nasienne, osusz i zapiecz na blasze 40-45 minut w temperaturze około 200 stopni Celsjusza lub upraż na patelni (wtedy skórką do dołu). Obierz paprykę ze skórki i pokrój w kostkę.
2. Ugotuj jajo na twardo i pokrój w kostkę, Odsącz tuńczyka z zalewy, oliwki opłucz pod bieżącą wodą i pokrój na krążki, 
3. Umieść wszystkie składniki w misce i delikatnie wymieszaj ze sobą. Dodaj majonez, dopraw solą i pieprzem. W razie potrzeby, dla wzmocnienia smaku dodaj pokrojone w kostkę jabłko lub ewentualnie trochę octu - sałatka nabierze wtedy bardziej rosyjskiego smaku do którego nasze podniebienie przywykło.
4. Ponownie wymieszaj składniki i wstaw sałatkę na kilka godzin do lodówki.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z Smak Hiszpanii

Ciasteczka korzenne

Ciasteczka korzenne

maślane święta

Czasami człowiek nie ma czasu. Albo ma, ale chciałby zjeść coś słodkiego na szybko. Albo została mu resztka przyprawy do piernika. Dla wszystkich "albo" dziś przepis na szybkie ciasteczka przed lub już świąteczne. Jak jeszcze użyłam do tego wałka z wzorkami do wycinania ciasteczek to robota poszła błyskawicznie. Dla wielbicieli mniej słodkich ciasteczek proponuję dodać trochę mniej cukru.

Składniki:

• 500 g mąki
• 200g cukru
• 250 g masła
• 1 łyżeczka soli
• 2 łyżeczki przyprawy do piernika
• 1 jajko

Przygotowanie:

1. Mąkę mieszamy z cukrem. Dodajemy posiekane masło i mieszamy.
2. Dodajemy sól, przyprawę i z jajko. Szybko zagniatamy.
3. Rozwałkowujemy i wycinamy ciasteczka.
4. Pieczemy przez 10 minut - do zrumienienia w 175 stopniach.
5. Dekorujemy lub nie - w zależności od upodobań.

Smacznego!