środa, 4 grudnia 2013

Pepparkakor

Pierniczki z imbirem

-cienkie i pachnące-

 

 Przepisów na pierniczki jest wiele. Pewnie tyle ilu kucharzy. Oprócz tradycyjnych serc toruńskich uwielbiam cienkie jak opłatek z pewnego szwedzkiego sklepu. Do świąt zwykle ostaje się tylko kolorowa puszka. Dziś przepis znaleziony w sieci. Zamiast tradycyjnego miodu dodałam melasę z trzciny cukrowej. A wspaniały zapach i smak zawdzięczają imbirowi. Do wycinania wzorków użyłam magiczej wycinaczce na metalowej rączce dziąłającej na zasadzie wałka. Tenże przedmiot przeleżał w kuchennej szufladzie chyba ćwierć wieku. Prababcia to miala dobre pomysły:)


Składniki:
  • 1/2 łyżeczki mielonego imbiru
  • 1/2 łyżeczki startego cynamonu
  • 1/4 łyżeczki mielonych goździków
  • 1/4 łyżeczki proszku do pieczenia
  • 1/4 łyżeczki soli
  • 2 łyżeczki przyprawy do piernika
  • 150 g płynnej melasy z cukru trzcinowego
  • 110 g masła
  • 100 g cukru
  • 400 g mąki + do podsypywania
  • 1 jajko

Przepis:

  1. W garnku podgrzewamy melasę, cukier i masło. Trzymamy na ogniu aż do zagotowania, po czym odstawiamy do wystudzenia.
  2. Do miski miksera/ robota kuchennego wsypujemy suche składniki, dodajemy jajko i mieszamy dolewając płynne składniki. Wyrabiamy mikserem aż do uzyskania jednolitej konsystencji.
  3. Dość zwartą masę - tak by dało się uformować kulę- przekładamy do miski i wstawiamy do lodówki na około 2 godziny.
  4. Masę po kawałku rozwałkowujemy na stolnicy na cienki placek. Wycinamy pierniczki, które przekładamy na blachę wyłożoną papierem do pieczenia.
  5. W zależności od grubości pieczemy od 8-10 minut w temperaturze 175 stopni.
  6. Studzimy i przekładamy do puszki.



Uwagi:

  • gdy masa jest płynna dodajemy jeszcze trochę mąki.
  • wyrabianie ręczne jest ciężkie bo ciasto klei się do wszystkiego

Smacznego!



wtorek, 3 grudnia 2013

Sałatka z chorizo na ciepło

Sałatka z kiełbasek chorizo na ciepło

z ziemniakami i młodym szpinakiem


Chorizo jest tradycyjną kiełbasą hiszpańską sporządzaną z wieprzowiny. Jest łatwo rozpoznawalna dzięki swojemu mocnemu i charakterystycznemu zapachowi. Istnieje wiele odmian chorizo, ich cechą wspólną jest zastosowanie do ich wyrobu słodkiej papryki wędzonej i suszonej pimienton jako głównej przyprawy. Najbardziej znane gatunki chorizo to: Sarta (chorizo dojrzewające, spożywane na surowo jako rodzaj wędliny), Fresco (surowe, wymagające obróbki termicznej, składnik wielu tradycyjnych hiszpańskich potraw w odmianie łagodnej i pikantnej), Iberico (suszone z wieprzowiny rasy iberico, częsty składnik tapas, produkt luksusowy), Vela (grubo mielone, najbardziej popularne, jadane codziennie do kanapek). Chorizo ma także wiele odmian latynoamerykańskich: argentyńska, karaibska, a także meksykańska. W Meksyku chorizo popularnie stosowane jest do sporządzania potrawy serwowanej na śniadanie – chorizo con huevos, czyli chorizo z jajkami, zbliżonej w smaku do naszej jajecznicy z kiełbasą. W slangu określenie kogoś mianem chorizo, oznacza nazwać go złodziejem. Proponujemy sałatkę z ziemniaków, liści młodego szpinaku, czerwonej cebuli i oczywiście chorizo - na ciepło, w sam raz na kolację.




Składniki dla 2 osób:

  • 300 g ziemniaków, najlepiej młodych, przepołowionych
  • kilka (5-6) plasterków salami z kiełbasy chorizo
  • 1 łyżka oliwy
  • 2 łyżki octu z czerwonego wina
  • 1 łyżeczka cukru
  • 1 pokrojona na cienkie plasterki czerwona cebula
  • 100 g liści młodego szpinaku
  • 8 -10 pomidorków koktajlowych


Przygotowanie:
  1. Ugotuj ziemniaki i odcedź. W między czasie rozgrzej na patelni odrobinę oliwy i smaż plastry chorizo aż staną się chrupiące. Zdejmij z patelni.
  2. Na patelnie przełóż odsączone z wody ziemniaki, smaż delikatnie mieszając aż lekko zbrązowieją. Możesz dla walorów kolorystycznych odrobinę sproszkowanej czerwonej papryki. Jak sie lekko zarumienią zdejmij z patelni.
  3. Przelej oliwę i ocet, zmieszane wcześniej z cukrem na patelnię. Doprowadź do wrzenia. Kiedy płyn lekko zgęstnieje odstaw z ognia.
  4. Wymieszaj na talerzach lub w większej misce ziemniaki, chorizo , cebulę, liście szpinaku i pomidorki. Polej wszystko sosem i od razu podawaj.


Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Meksykańska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita


Smacznego!

poniedziałek, 2 grudnia 2013

Tzatziki

Tzatziki

- grecki sos idealny do potraw z grilla



Znana grecka przystawka tzatziki, a z polskiego cacyki stanowi najbardziej popularne nie tylko w Grecji, ale i na całym świecie przybranie i dodatek do potraw z grilla, smażonych oraz pieczonych. Idealnie komponuje się z mięsem, ale także może być serwowana na kanapkach, lub zapieczonym pieczywie. Nazwa tzatziki pochodzi od tureckiego dania cacık, które ma bardzo zbliżone składniki, a zasadnicza różnica polega na tym, że turecka wersja jest bardziej płynna. Zatem tak - tzatziki, wcale nie pochodzi z Grecji, ale Tureckiego Imperium, kiedy to w dawien dawnych czasach turecki władca zwykł jadać sos tzatziki wraz z pieczywem - tak głosi plotka. Dla wielu ludzi nazwa potrawy jest niezwykle trudna do wymówienia, ze względu na skomplikowaną zbitkę głosek - dla Polaków - jest banalnie prosta, nie takie dźwięki z siebie jesteśmy w stanie wydobyć. A teraz wybaczcie - karkówka z grilla z dodatkiem tzatziki już stygnie! 


Składniki:

  • 1/2 świeżego długiego ogórka
  • 250 ml gęstego jogurtu typu greckiego
  • 2 ząbki czosnku
  • 2 łyżki oliwy
  • 5-6 liści świeżej mięty
  • 1 łyżka soku z cytryny
  • 1/2 pęczka świeżego koperku
  • sól, świeże zmielony pieprz
  • ewentualnie: 3 czarne oliwki, drobno pokrojone



Przygotowanie:
  1. Ogórka obierz ze skórki, tak aby w kilku miejscach pozostała zielona skórka. Rozkrój wzdłuż na 4 części, usuń gniazda nasienne. Posól i odstaw, aby soki wypłynęły, następnie odsącz od nadmiaru soków za pomocą papierowego ręcznika. Pokrój w bardzo drobną kostkę.
  2. Do salaterki wlej jogurt, posiekane drobno liście mięty, starty czosnek, posiekany drobno koperek, oliwę. Wymieszaj. Dodaj pokrojonego ogórka i sok z cytryny, ewentualnie oliwki. Dopraw solą i pieprzem. Ogórek powinien być delikatnie wyczuwalny w potrawie. Skrop dodatkowo oliwą i włóż do lodówki. Sos podawaj schłodzony. 



Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z Greedy Gourmet

Smacznego!

niedziela, 1 grudnia 2013

Herbata z cynamonem i kardamonem

Czarna herbata z laską cynamonu

kardamonem, szczyptą imbiru i goździkami



Każdy, kto od czasu do czasu odwiedza knajpy, a coraz częściej także dobrze prosperujące restauracje serwujące tureckie specjały, a głównie to, co z Turcją się kojarzy, czyli kebaba - miał prawdopodobnie szczęście skosztowania niesamowitej w smaku podawanej tam herbaty. Zarówno parzenie herbaty, jak i kawy to niezwykły i wcale nie tak prosty rytuał. Do sporządzenia herbaty po turecku potrzebny jest specjalistyczny dwufazowy czajnik, to właśnie dzięki niemu herbata ma tak niezwykły aromat i smak. W herbatach, które są dodatkiem do zamówionego dania w polskich barach z kuchnią dawnego Imperium Osmańskiego można wyczuć delikatna nutę cynamonu i innych aromatycznych przypraw. Herbata smakuje mi tak bardzo, z chęcią piję ją samą. A od dziś przygotowuję samodzielnie. Spróbujcie i Wy!



Składniki na 2 filiżanki:
  • 2 łyżki czarnej granulowanej herbaty (użyłam gatunku Assam)
  • 1 laska cynamonu
  • 1 łyżeczka goździków
  • 2 łyżki cukru
  • 1/2 łyżeczki kardamonu
  • szczypta sproszkowanego imbiru lub łyżka świeżo startego

Przygotowanie:
  1. Do rondelka wlej dwie szklanki wody (jeżeli chcesz zwiększyć ilość porcji herbaty dodaj jedynie cukru i łyżek herbaty- resztę składników pozostaw bez zmian). Dosyp herbatę i gotuj na małym ogniu.
  2. Dodaj laskę cynamonu, goździki i szczyptę imbiru. Gdy temperatura wody wzrośnie dodaj kilka ziaren kardamonu w łupinach. Trzymaj na ogniu do zagotowania herbaty. Rozlej przy pomocy sitka do szklanek. 

Smacznego!

piątek, 29 listopada 2013

Ryba pieczona w imbirze i sosie sojowym

Ryba pieczona w imbirze i sosie sojowym

z siekaną dymką


Kiedy po raz pierwszy moja noga postawiła w Chinach nozdrza wypełniły się zapachem tofu, a raczej swądem. Był wszędzie obecny. Z obawą zasiadłam do konsumpcji pierwszego prawdziwie chińskiego posiłku. Zaskoczenie było ogromne. To był ten moment, kiedy w kuchni chińskiej się zakochałam. Do tej pory nie ma takiej, która dogodziłaby moim kubkom smakowym bardziej. Czy ta zakupiona za grosze na bazarze w foliowych siatkach, czy serwowana w mniejszych barkach, gdzie widelec jest abstrakcją, a kończąc na większych restauracjach - wszędzie można naprawdę dobrze zjeść. Rybę w chinach jadłam raz. Miała dokładnie taki właśnie smak, jak ta, którą dzisiaj podróże prezentują. Słodko-kwaśny sos sprawa, że ryba staje się niezwykle soczysta, a typowy smak ryby jest subtelnie wyczuwalny. 




Składniki:
  • 2 porcje pstrąga
  • 2 łyżki świeżego imbiru
  • 1 łyżka oleju arachidowego (użyłam sezamowego)
  • 1/4 szklanki chińskiego wina ryżowego (użyłam octu jabłkowego)
  • 1/4 szklanki jasnego sosu sojowego (60 ml)
  • 1/2 łyżeczki cukru
  • 3 dymki , pokrojone na drobne plasterki

Przygotowanie:
  1. Po obu stronach zrób trzy głębokie nacięcia. Włóż ryby do natłuszczonego naczynia, w którym będzie pieczona ryba.

  2. Wetrzyj imbir w nacięcia mięsa ryby. Posmaruj rybę po wierzchu mieszanka oleju, wina, sosu sojowego i cukru. Piecz pstrągi pod przykryciem około 25 minut w średnio rozgrzanym piekarniku. 

  3. Podawaj rybę zroszona sosem z naczynia do pieczenia, udekorowania dymką.

Przepis zaczerpnięty zmodyfikowany "Podróże kulinarne. Kuchnia Chińska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

czwartek, 28 listopada 2013

Aromatyczna okra

Aromatyczna okra

z cebulą, czosnkiem i imbirem


Roślina zwana okrą, a oficjalnie piżmianem jadalnym uprawiana jest w krajach o klimacie tropikalnym lub subtropikalnym. Owoce rośliny jada się w stanie niedojrzałym. Przez swój charakterystyczny wygląd w Indiach owoce nazywa się ją lady's fingers czyli kobiece palce. Są spożywane jako jarzyna po wcześniejszym ugotowaniu jak również na surowo. W Europie nie pojawia się za często, natomiast na bazarach azjatyckich - szczególnie pakistańskich i indyjskich, a także arabskich jej widok na bazarach jest codziennością. Dzikie występowanie nie jest znane. Pochodzi prawdopodobnie z Południowej Azji i Zachodniej Afryki. Mimo, że największym producentem okry jest Afryka, to w Indiach i Pakistanie spożywa się jej najwięcej. Najczęściej jest krojona na mniejsze kawałki i obsmażana na szybko w przyprawach, ale także jest piklowana, solona, czy stanowi podstawę do innych potraw takich jak sambar, czy w najróżniejszych potrawach typu curry, jak na przykład bhindi gosht - czyli okry w mięsnym curry. Dzisiaj przedstawiamy, okrę w roli głównej, smażoną na szybko, z cebulą, czosnkiem, imbirem i odrobiną koncentratu z tamaryndowca.




Składniki dla 4 osób:

  • 5 łyżek oleju
  • 1 puszka strąków okry (400 g)
  • 1 cebula, posiekana
  • 2 ząbki czosnku, rozgniecione
  • 1 łyżeczka startego imbiru
  • 1 łyżeczka ekstraktu z tamaryndowca
  • 1 łyżeczka soli

Przygotowanie:
  1. Pokrój strąki okry na kawałki długości 2,5 centymetra. Rozgrzej na patelni olej. Włóż pokrojoną okrę  i obsmaż warzywo przez 2-3 minuty, ciągle mieszając. Wyjmij, odcedź okrę i odstaw.
  2. Na tej samej patelni usmaż cebulę do miękkości. Dodaj czosnek i imbir - smaż przez 1 minutę. W 150 ml gorącej wody rozpuść koncentrat z tamaryndowca i wlej do patelni. Oprósz solą i wymieszaj.
  3. Ponownie wsyp okrę na patelnię. Przykryj duś na małym ogniu przez 15 minut, aż zmięknie. Podawaj na ciepło w misce, możesz przybrać posiekaną kolendrą, czy pietruszką.




Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z Chińszczyzna i inne potrawy egzotyczne, Moya Maynard, 1991 INTERUM

Smacznego!

środa, 27 listopada 2013

Grillowany kurczak z salsą pomidorową i ogórkiem

Grillowana pierś kurczaka

 z salsą z pomidorów i ogórka


Meksykanie są bardzo dumni ze swojej kuchni - do czego mają jak największe potrawy. Jadać powinno się w towarzystwie - wspólne biesiadowanie wzmacnia smak potraw. Dania są sycące. Meksykanie kochają się w wołowinie, ale na stole można znaleźć także potrawy z drobiu, który jest znacznie łatwiejszy i szybszy w obróbce. Meksyk to nie tylko ciężkie i pracochłonne potrawy. Często jada się dania grillowane, znacznie uboższe w tłuszcz. Grilluje się warzywa i mięso. Ten kraj Ameryki Południowej kukurydzą i pomidorami obsiany. Tak, to właśnie Meksyk objawił nam ukochane przez cały świat pomidory. Europejczycy podarowali im cebulę - odmianę czerwoną Meksykanie dodają do większości potraw. Przedstawiamy kulinarne oblicze Meksyku od strony lekkiej i szybkiej - grillowany kurczak w salsie z meksykańskich pomidorów, azjatyckiego ogórka, europejskiej cebuli oraz słodkiego sosu chilli z sokiem z cytryny. 


Składniki dla 2 osób:

  • 2 filety z piersi kurczaka 
  • 1 pozbawiony pestek pomidor, cienko pokrojony
  • 1/2 ogórka, pozbawionego pestek ze skórką, cienko pokrojony
  • 1 czerwona cebula, cienko pokrojona
  • 2 łyżki słodkiego sosu chilli
  • 2 łyżeczki soku z limonki lub cytryny
  • 1 łyżka drobno posiekanej kolendry (użyłam pietruszki)
  • olej lub oliwa 



Przygotowanie:
  1. Upiecz kurczaka na natłuszczony grillu lub wysmaruj kurczaka w 2 łyżkach oliwy i usmaż na patelni grillowej, aż zarumieni się po obu stronach.
  2. W międzyczasie  w misce wymieszaj okrojonego cienko ogórka, pomidora i cebulę, poszatkowaną kolendrę, słodki sos chilli i dodaj sok z cytryny lub limonki. 
  3. Podawaj kurczaka przykrytego salsą . Jako dodatek możesz dodać grillowane limonki, czy placki tortilli.




Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Meksykańska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita


Smacznego!

niedziela, 24 listopada 2013

Kurczak z nadzieniem karaibskim

Kurczak po karaibsku

 z nadzieniem z ryżu, ananasa, banana i przypraw


W klimacie Karaibów wszystko rośnie jak szalone. Kuchnia karaibska słynie z bogactwa egzotycznych owoców i cytrusów. Kolorowe kompozycje kulinarne budząc zachwyt. Zestawienia smakowe jakie przedstawia obszar wysp szokuje oczy i kubki smakowe Europejczyków. Możliwości wykorzystania owoców w kuchni jest niezwykle różnorodne. Niemal we wszystkich przepisach można znaleźć cytrusy, równie chętnie wykorzystuje się mango. Owoce znajdują zastosowanie nie tylko w deserach, ale nawet daniach głównych. Połączenie mięsa z owocami nikogo nie dziwi na Karaibach - np. zestawienie bananów z bekonem. Idąc tym tropem, spróbujmy kurczaka nadziewanego ryżem, ananasem, bananem oraz mieszanką przypraw. Dodatkowo, smak rumu zaniesie nasze podniebienie w zupełnie nowe, ciekawe miejsce.



Składniki:
  • 1/2 szklanki ugotowanego białego ryżu
  •  starta skórki z 1 limonki
  • sok z wyciśniętej 1 limonki
  • 1/4 łyżeczki mielonej gałki muszkatołowej
  • 1/2 łyżeczki soli
  • 1/4 łyżeczka czarnego pieprzu, świeżo zmielonego
  • 1 średniej wielkości banana, cienko pokrojony
  • 200 g ananasa z puszki, odsączony, pokrojony w kostkę
  • 1 łyżka świeżych liści kolendry (użyłam pietruszki)
  • 1 1/2 kg całego kurczaka
  • 50 g masła
  • 1 szklanka bulionu z kurczaka
  • 1 łyżeczka brązowego cukru
  • 1 łyżka ciemnego rumu


Przygotowanie:
  1. W średniej wielkości misce połącz ryż, ananasa, banana, skórkę i sok z limonki oraz przyprawy:  gałkę muszkatołową, sól, pieprz, kolendrę. Nafaszeruj nadzieniem kurczaka. Nagrzej piekarniki do temperaturę 180 stopni Celsjusza. 

  2. Natłuść naczynie masłem, w którym będzie pieczony kurczak. Resztą masła posmaruj po wierzchu całego kurczaka. Piecz przez 1 godzinę, sporadycznie polewając sosem powstałym podczas pieczenia. Jak tylko kurczak dobrze się przyrumieni z każdej strony  wyjmij kurczaka i odstaw w ciepłe miejsce.

  3. Jeżeli powstała z sosu warstwa tłuszczu w naczyniu w którym piekł się kurczak - usuń go. Dolej bulion drobiowy. Przelej sos do małego rondla, dosyp cukier i doprowadź do wrzenia. Gotuj aż zgęstnieje.
  4. Rozgrzej mocno rum i polej nim kurczaka, następnie przy pomocy zapałek podpal mięso. Podawaj kurczaka z sosem oraz ryżem.


Przepis zaczerpnięty z "Podróże kulinarne. Kuchnia Karaibska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita


Smacznego!

piątek, 22 listopada 2013

Krewetki z masłem czosnkowo-ziołowym

Krewetki królewskie 

z masłem czosnkowo-ziołowym



Tapas ponownie wita na talerzach! Tym razem w postaci gambas, czyli dużych krewetek. O genezie tapas już wspomniane zostało przy okazji małych kanapek z pomidorem i papryką i filetem anchois na wierzchu. Jedna z legend, sięgająca aż do XIII wieku, kiedy jeszcze panował król Alfons X zwany Mądrym. Był on mecenasem kultury i nauki, z różnie tłumaczonego powodu zarządził, aby wino podawać z małymi przekąskami. Dzięki temu dziś w tym samym czasie można degustować najróżniejszych odmian przystawek, a przy tym znacznie kwitną relacje międzyludzkie. W tym właśnie tkwi sama idea tapas - ma ono ożywiać życie towarzyskie. Bary serwujące tapas, odwiedza się tuż przed kolacją - bo ostatni posiłek powinien być spożywany z grupą przyjaciół. Każdy bar, czy restauracja ma swoje specjały jeśli chodzi o tapas - dlatego tez zwyczajowo się jada po dwa - trzy rodzaje tapas i udaje się do kolejnego lokalu w celu konsumpcyjnym. Ważne jest aby smakowite tapas, spożywać z równie dobrym winem lub piwem. Dzisiejsza forma - idealna jest do pierwszego trunku. Krewetki same w sobie mają pyszny lekko słono-słodki smak, postępować należy z nimi subtelnie - dzisiaj smażone na oliwie i czosnku z masłem i szczyptą pietruszki, skropione sokiem z cytryny.


Składniki dla 2 osób:

  • 200 g świeżych krewetek królewskich
  • 1 łyżka oliwy
  • 2-3 ząbki czosnku, wyciśnięte
  • 1 łyżka masła, najlepiej pokrojonego
  • 1 łyżka soku z cytryny
  • 1 łyżka świeżej natki pietruszki, drobno posiekanej



Przygotowanie:
  1. Wyjmij krewetki ze skorupek, usuń czarną żyłkę, zachowaj głowy ogony (w miarę możliwości).
  2. Rozgrzej oliw na dużej patelni.  Usmaż czosnek do miękkości, ciągle mieszając.
  3. Włóż krewetki i smaż, delikatnie je odwracając, aż zmienią kolor i staną się miękkie. Dodaj masło i sok z cytryny i podgrzewaj aż masło się rozpuści. Rozłóż na talerze i posyp świeżo posiekaną pietruszką.





Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Hiszpańska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!


czwartek, 21 listopada 2013

Pierogi z szynką i ziemniakami

 Pierogi z szynką i ziemniakami

 

Pierogi mogą być z wszystkim. Sama nazwa odnosi się do potrawy wykonanej cienko rozwałkowanego z ciasta i wypełnionego farszem. Pierogi mogą być gotowane, smażone lub pieczone. W Polsce najbardziej popularne są "ruskie", z mięsem, jagodami. A także świąteczne z kapustą i grzybami. Według mnie ziemniaki pasują do wszystkiego i są niezbędne do jedzenia. Dlatego dziś interpretacja przepisu- pierogi z szynką i ziemniakami. Mi z ciasta udało się wykroić około 20 pierogów. Danie dla 4 osób lub 3 głodnych:)


Składniki:
Na ciasto:
  • 1 jajko
  • 1 łyżeczka cukru
  • 1/2 łyżeczki soli
  • 210 g mąki
  • 100 ml wody
  •  
Farsz:
  • 2 duże lub 3 średnie ziemniaki
  • 120 g wędzonej szynki
  • masło czosnkowe

Sosik:
  • 200 g śmietany 36%
  • 100g serka topionego śmietankowego

Przygotowanie:
  1. Zaczynamy od ciasta. W misce rozbełtujemy jajko z solą i cukrem. 
  2. Dodajemy wodę i mąkę wyrabiamy tak by nie kleiło się do rąk (mąkę dodawałam na oko po trochu). Gdy ciasto już się nie klei do wszystkiego odstawiamy na godzinę do lodówki.
  3. Ziemniaki obieramy i kroimy na drobną kostkę. Gotujemy, a następnie ubijamy na puree
  4. Szynkę kroimy na drobną kostkę. Podsmażamy około 3 minut na patelni i dodajemy do ziemniaków. 
  5. Dla smaku dodajemy odrobinę masła czosnkowego, całość mieszamy i zostawiamy do ostygnięcia.
  6. Ciasto rozwałkowujemy na grubość około 2 mm i wycinamy szklanką koła. 
  7. Nakładamy farsz i zlepiamy pierogi.
  8. Pierogi wkładamy do gotującej się osolonej wody partiami i gotujemy 3 minuty od wypłynięcia.
  9. Kremówkę podgrzewamy, dodajemy serek topiony i mieszamy aż się rozpuści. Sosem polewamy ciepłe pierogi.


Przepis zaczerpnięty z magazynu Kuchnia - 11.2013 zmodyfikowany.

Smacznego!