Callaloo - karaibska zupa ze szpinakiem

Callaloo

- karaibska zupa ze szpinakiem

Callaloo jest jedną z najbardziej znanych karaibskich potraw. Przez wielu znawców uważana jest za kwintesencję smaku Karaibów. Zupa oryginalnie pochodzi z Zachodniej Afryku, serwowana jest dzisiaj w wielu wariantach. Główny składnik zupy stanowią liście rośliny zwanej w ten sam sposób, czyli callaloo. W Europie roślinę zastępuje się liśćmi kapusty włoskiej, szpinaku, czy też rzepy. Do zupy dodawane są także rozmaite warzywa powszechne i u nas, jak cebula, czosnek, zielona papryka, czy mniej dostępna okra. Zupa koniecznie powinna zawierać mleczko kokosowe i przyprawy jak tymianek, ziele angielskie i pieprz. Callaloo wzmocniane bywa często wytrawnym winem. Może zawierać różnego rodzaju mięso - najczęściej mięso kraba, czy wieprzowinę. To co najlepiej charakteryzuje zupę - to jej żywy zielony kolor i niezwykły smak. Callaloo jest bardzo apetyczną potrawą, serwowana osobno, ale częściej jednak w zestawieniu z ryżem, macaroni pie (specjalność Trynidadu) i różnego rodzaju mięsem. Na Jamajce callaloo podawane jest z rybą, a także pomidorami, pieczony chlebowce, gotowanymi zielonymi bananami, czy pierożkami. Co ciekawe, potrawę często podaje się jako danie śniadaniowe. Na wyspach dziewiczych callaloo podawane jest z dodatkiem grzybów. Natomiast w Gwadelupie zupa stanowi tradycyjną potrawę wielkanocną. Zupa idealna będzie dla tych, którzy lubią szpinak, a także tych, których trzeba zachęcać do jego konsumpcji. Zupa jest treściwa i delikatna w smaku, egzotyczny rarytas.

Składniki dla 4 osób:

• 30 g masła
• 1 średnia cebula, drobno posiekana
• 2 ząbki czosnku, zmiażdżone
• 2 łyżeczki świeżych liści tymianku
• 150 g okry, pokrojonej na cm kawałki (pominęłam)
• 300 g liści szpinaku, bez ogonków, drobno posiekane
• 2 szklanki bulionu drobiowego
• 1 puszka mleczka kokosowego
• 1/2 łyżeczki soli
• 1/4 łyżeczki czarnego pieprzu, świeżo zmielonego
• 1/4 łyżeczki ziela angielskiego
• 200 g surowego kraba, ostatecznie paluszków krabowych lub wieprzowiny
• 1 łyżeczka sosu chilli
• 1 łyżka szczypiorku, drobno posiekanego

Przygotowanie:

1. Masło rozpuść w dużym garnku. Usmaż cebulę z czosnkiem.
2. Dodaj okrę i tymianek, duś na wolnym ogniu przez blisko 5 minut. Wrzuć szpinak i duś przez kolejne 3 minuty. Całość mieszaj, liście szpinaku powinny zwiotczeć.
3. Dolej bulion i mleczko kokosowe. Dopraw zielem angielskim, solą i pieprzem. Doprowadź całość do wrzenia, mieszając przy tym całość. Gotuj na wolnym ogniu pod przykryciem przez 30 minut.
4. Dodaj mięso oraz sos chilli, duś na wolnym ogniu pod przykryciem przez blisko 5 minut, mieszając od czasu do czasu.
5. Rozlej zupę do misek i przybierz posiekanym szczypiorkiem.

Przepis zaczerpnięty z "Podróże kulinarne. Kuchnia Karaibska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Spaghetti z małżami

Spaghetti z małżami

- Spaghetti Frutti di Mare

Owoce morza są stałym składnikiem kuchni włoskiej. Najbardziej wymyślne przepisy serwowane są w nadmorskich rejonach kraju. Kucharze chętnie przyrządzają ze świeżych, dopiero co złowionych przez rybaków ryb i innych darów morza. Włosi uwielbiają owoce morza, które są powszechne w kuchni krajów śródziemnomorskich. W starożytności uważane były za pokarm bogów i afrodyzjak, szczególnie ostrygi. Inne mięczaki także są wysoko cenione - małże, omółki, przegrzebki, czy ślimaki. Nie trzeba wiele, aby wydobyć ich niezwykły smak. Przeciwnie, kucharze staraja się oprzeć potrawę o jak najprostsze składniki. Najczęściej podawane są z oliwą, skropione oliwą z dodatkiem czosnku, czasem ostrzejszych papryczek, czy świeżych ziół. Małże świetnie komponują się z makaronami różnego rodzaju a także ryżem. Tym razem postawiłam na makaron. Potrawa jest bardzo prosta w wykonaniu, a efekt jest taki jak ma być, czyli wyśmienity. Co prawda, sama małże są niezwykłe małe, ale tym razem chodzi o subtelne delektowanie się smakiem. Oliwa, czosnek, papryczki chilli, pietruszka, makaron i małże. Nic więcej nie potrzeba, aby zauroczyć podniebienie.

Składniki dla 4 osób:

• 500 g małży
• 1/4 szklanki białego wytrawnego wina
• 500 g makaronu spaghetti
• 1/2 szklanki oliwy z oliwek
• 2 rozgniecione ząbki czosnku
• 2 pokrojone świeże czerwone papryczki chilli
• 1/4 szklanki grubo poszatkowanej natki pietruszki

Przygotowanie:

1. Opłucz małże.Włóż je na mniej więcej 1 godzinę do miski z zimną wodą, aby wypłukać ewentualny piasek.
2. Do dużego rondla wlej wino i zagotuj. Dołóż małże, gotuj pod przykryciem na małym ogniu, aż małże się otworzą. Wyjmij je z rondla i przykryj je, aby nie ostygły. Ugotowany płyn przecedź przez sitko do dzbanka. Zostaw 1/2 szklanki wywaru z wina i małży.
3. Ugotuj makaron l dente - według instrukcji na opakowaniu. Odcedź i przełóż do rondla.
4. W międzyczasie na małej patelni podgrzej oliwę, dodaj czosnek i chilli. Podsmażaj, mieszając, aż całość zacznie wydzielać wyraźny aromat. Przełóż małże do makaronu, dodaj zawartość patelni, posiekaną pietruszkę oraz wywar z wina. Całość ostrożnie wymieszaj i wyłóż na talerze. 

I tyle zostało z obiadu

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Włoska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Kurczak smażony na szybko z Tobago

Kurczak smażony na szybko z Tobago

- z papryką, groszkiem cukrowym i ananasem

Kuchnia karaibska słynie z nieskończenie długiej listy dań, głównie opartej na owocach morza. Można jednak w niej znaleźć wiele dań z mięsa drobiowego, które świetnie chłonie wszelkie marynaty. Tradycja marynat sięga odłegłych czasów - długo przed przybyciem na karaibskie ziemie białego człowieka. Za sprawą europejczyków ta metoda konserwowania żywności rozpowszechniła się na całym świecie. Tobago jest wyspą wchodzą w skład państwa Trynidad i Tobago. Leży u północno-wschodnich wybrzeży Ameryki Południowej, na północny wschód od Wyspy Trynidad. Tobago słynie ze swoich wysp koralowych, które przez ostatnie lata uległy znacznemu zredukowaniu. Tobago było miejscem osiedlenia wielu narodowości - Hiszpanów, Brytyjczyków, Francuzów, Duńczyków. Wyspę zamieszkiwali niewolnicy z Afryki, a także obywatele Chin, Indusi z Tamil Nadu. W XX wieku na wyspę napływała ludność z Wenezueli, czy Syrii i Libanu. Wszytskie ruchy migracyjne ludności napływowej ukształtowały dzisiejszą kuchnię Tobago. Kuchnia ta jest kolorowa, pełna rozmaitych smaków, ale jednocześnie tworzy zgraną całość. Tym razem nadszedł czas na potrawę szybką i pełną świeżych warzyw. Danie kusi kolorami. Jest syte i soczyste. Nie jest pikantne, dlatego idealne dla tych, którzy nie są wielbicielami ostrzejszych smaków. Potrawa świetnie będzie się komponowała z ryżem. Pomijając czas marynowania - przygotowanie potrawy zajmuje chwilę. Może i szkoda, bo przewracanie tych kolorów na patelni jest naprawdę przyjemnym dla oczu zajęciem.

Składniki dla 4 osób:

• 1/4 szklanki sosu sojowego
• 1 łyżka mąki kukurydzianej
• 1 łyżeczka brązowego cukru
• 1 łyżeczka mielonego ziela angielskiego
• 1 łyżeczka mielonego imbiru
• 1/2 łyżeczki soli
• 1/4 łyżeczki pieprzu cayenne
• 500 g filetu z piersi lub udek kurczaka, pokrojone
• 2 łyżki oleju roślinnego
• 1 średnia cebula, grubo posiekana
• 2 ząbki czosnku, cienko pokrojone
• 1/2 średniej papryki czerwonej, pokrojonej
• 1/2 średniej papryki żółtej, pokrojonej
• 1 średnia marchew, pokrojona w paski
• 200 g groszku cukrowego
• 400 g ananasa, pokrojonego w kostkę i odcedzonego
• 100 g niesolonych orzechów nerkowca, uprażonych

Przygotowanie:

1. W dużej misce połącz sos sojoowym, z mąką kukurydzianą, cukrem i przyprawami: zielem angielskim, imbirem, solą i pieprzem cayenne. Obtocz w przygotowanej marynacie pokrojonego w kostkę kurczka. Przykryj naczynie i odstaw do lodówki na przynajmniej 1 godzinę.
2. Odcedź mięso z marynaty. Rozgrzel olej na patelni i partiami usmaż kurczaka. Przełóż na talerz i odstaw.
3. Na patelnie wrzuć cebulę, czosnek, paprykę i marchew i groszek cukrowy. Smaż warzywa, cały czas mieszając przez około 5 minut. 
4. Dodaj ananasa, orzecy nerkowca oraz mieso kurczaka, Całość smaż do chwili aż wszytskie składniki się ze sobą połączą i odpowiednio rozgrzeją.
5. Rozłóż potrawę na talerze. Najlepiej będzie komponowała serwowana z ugotowanym ryżem.

Przepis zaczerpnięty z "Podróże kulinarne. Kuchnia Karaibska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Sałatka z krewetkami na zimno

Sałatka z krewetkami i łososiem

z makaronem sojowym na zimno

Uwielbiam kuchnię tajską ze względu na jej rześki smak i świeżość. Potrawy tajskie powinno się spożywać natychmiast po przygotowaniu. Dotyczy do przede wszystkich dań z wykorzystaniem owoców morza, warzyw i owoców. Niewątpliwie potrawy kuchni tajskiej należą do tych najbardziej kolorowych. Kuszą kolorem, smakiem i aromatem. Smak słony, kwaśny, słodki i pikantny przenikają się w przyjemny dla podniebienia sposób. Do tej pory przygotowałam wiele przepisów z wykorzystaniem drobiu i innych mięs. Należy jednak pamiętać, że kuchnia tajska to przede wszystkim owoce morza, do których Tajlandia ma nieograniczony dostęp. Dla nas krewetki stanowią niecodzienny rarytas, w Tajlandii są dość powszechnym składnikiem tamtejszej kuchni, serwowanym na niezliczenie wiele sposobów. Kiedy temperatura na zewnątrz rośnie, a słońce bezwstydnie wkrada się do naszych domów ochota na dania ciepłe i ciężkie ulega osłabieniu. Wzrasta za to ochota na dania lekkie, zimne i aroamtyczne. Sałatka z makaronem i krwewetkami jest świetną propozycją na przyjęcie lat nim wiąza i wszystkiego, co się z nim wiąże. Sałatka nietylko wygląda efektownie, ale i smakuje wybornie. Dodałam do niej także łososia, dzięki czemu sałatka może z zadowoleniem pełnić funkcje lekkiego obiadu.

Składniki dla 4 osób:

• 200 g makaronu sojowego (lub ryżowego)
• 1 ząbek czosnku, zmiażdżony
• 2 łyżki sosu rybnego
• 1 łyżka soku z cytryny lub limonki
• 2 łyżeczki oleju arachidowego
• 1/4 szklanki orzeszków arachidowych, uprażonych i grubo posiekanych, niesolonych
• 2 młode cebulki, cienko pokrojone
• 1/4 szklanki świeżej kolendry, grubo posiekanej
• 2 małe czerwone papryczki chilli, bez nasion drobno pokrojone
• 250 g dużych gotowanych krewetek królewskich
• 1 filet łososia
• 4-5 pomidorków koktajlowych, pokrojone na ćwiartki

Przygotowanie:

1. Umieść makaron w dużej, żaroodpornej misce. Zalej wrzątkiem i odstaw aż zmięknie, następnie odcedź. Nożycami kuchennymi lub przy pomocy widelcy rozdziel nitki makarony i potnij na mniejsze odcinki.
2. Na suchej patelni upraż orzeszki arachidowe i grubo je posiekaj. Krewetki obierz i ugotuj. Łososia usmaż na patelni. Następnie rozdziel mięso na drobniejsze kawałki. W dużej misce umieść czosnek, sos rybny, sok z limonki i olej. 
3. Do tej samej miski wrzuć wcześniej przygotowany makaron z uprażonymi orzeszkami, cebulą, kolendrą, chilli, pomidorkami koktajlowymi, łososiem i krewetkami. Potrząśnij miską, aby wszystkie składniki się wymieszały. Podawaj od razu.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany "Podróże kulinarne. Kuchnia Tajska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Carrot Cake

Ciasto marchewkowe

- z orzechami włoskimi, wiórkami kokosowymi i ananasem

Ciasto marchewkowe jest to rodzaj popularnego wypieku w krajach anglosaskich. Jest to placek z dodatkiem tartej marchewki, która nadaje ciasu wilgotną konsystencję. Marchew używana była jako składnik wypieków już od czasów średniowiecza, ze względu na słodki smak. W czasach, kiedy cukier był towarem kosztownym i trudno dostępnym, marchew wzbogacała skutecznie smak deserów. Carrot cake przeżyło swój renesasn w Wielkiej Brytanii podczas drugiej wojny światowej, kiedy żywność stała się racjonowana. W latach '60-tych moda na ciasto marchewkowe dotknęła Stany Zjednoczone. Amerykanie pokochali niskobudżetowe, ciekawe w smaku ciasto. W krótkim czasie srało się jednym z najpopularniejszych ciast serwowanych w kawiarniach i restauracjach. Ciasto marchewkowe najczęściej podawane jest z kremową glazurą na wierzchu wykonaną z białego kremu z dodatkiem pokruszonych orzechów włoskich. Zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i w Wielkiek Brytanii dostępne są ciasta gotowe - z wydłużonym terminem przydatności do spożycia. Świadczy to o tym jak bardzo popularny jest wypiek. Długo zanosiłam się z jego przygotowaniem - teraz zupełnie nie wiem czemu tak zwlekałam. Ciasto jest rewelacyjne w swoim smaku i prostocie przygotowania. Polecam każdemu, kto jeszcze nie próbował.

Składniki:

Polewa:

• 400 g cukru pudru
• 100 g kremowego serka, typu Philadelphia
• 50 g masła

Ciasto:

• 2 jaja
• 200 g cukru
• 150 ml oleju roślinnego
• 2 średnie marchewki, drobno starte
• 50 g posiekanych orzechów włoskich
• 75 g drobno pokrojonego ananasa
• 50 g wiórków kokosowych
• 200 g mąki
• 1 łyżeczka cynamonu
• 1 łyżeczka sody
• 1 łyżeczka soli
• 1/2 łyżeczki proszku do pieczenia

Przygotowanie:

1. Ubijaj jajka aż podwoi się ich objętość. Dodaj cukier  i ubijaj do momentu uzyskania gładkiej i puszystej masy. Dodawaj szybko ubijając ciągłym, ale cienkim strumieniem olej.
2. Do powstałej masy dodaj startą na cienki oczach marchew, ananasa, orzechy włoskie oraz iórki kokosowe - całość delikatnie wymieszaj.
3. Dosyp przesianą mąkę, cynamon, sodę, sól oraz proszek do pieczenia. Ponownie delikatnie wymieszaj masę do uzyskania jednolitej masy. Przełóż do formy 21x21 cm lub do średniej wielkości tortownicy, wyłożonej papierem do pieczenia.
4. Ciasto zapiekaj w temperaturze 150 stopni Celsjusza przez 1 godzinę.
5. W tym czasie przygotuj polewę. Przy pomocy miksera utrzyj serek z masłem. Dodawaj po mały cukier puder w czasie ucierania. Wstaw do lodówki, aby polewa lekko stężała.
6. Wystudzone ciasto możesz przekroić poziomo na dwie części i 1/3 polewy posmarować wierzch dolnej części. Ja polewę użyłam wyłącznie na wierzch ciasta. Ciasto wstaw do lodówki, ponieważ polewa nie jest zbyt gęsta.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany Kwestia smaku

Smacznego!

Słodko-kwaśna wieprzowina z warzywami

Wieprzowina w sosie słodko-kwaśnym

z warzywami

Jednym z najbardziej rozpoznawanych sosów chińskich, które kojarzą się własnie z tą kuchnią jest sos słodko-kwaśny. Nadaje on potrawie charakterystyczny smak. Chociaż powstał w Chinach, stał się szczególnie popularny w Europie i na Zachodzie. Sos przybiera postać marynaty, oryginalnie sporządza się go z wody, cukru, octu ryżowego i drobno posiekanych owoców. Stosowany jest do dań przede wszystkim mięsnych oraz do ryb. Sos słodko-kwaśny narodził się w chińskiej prowincji Hunan, jednakże sos z tego regionu nawet według samych Chińczyków nie przypomina tego sosu, jaki nazywamy słodko-kwaśnym. Zawartość octu i cukru jest bowiem niewielka, w porównaniu do proporcji do jakich przywykliśmy. Jednym z najbardziej znanych potraw chińskich jest kantońskie danie wieprzowina w sosie słodko-kwaśnym. Danie latami ewaluowało i podlegało wielu zmianom. Ten rodzaj potrawy jest często serwowany w chińskich restauracjach w Stanach Zjednoczonych. Nie mogłam sobie odmówić przygotowania tego dania. Wyszło smacznie, kolorowo i było syte. W sam raz na obiad w stylu orientalnym. Danie jest proste do przygotowania i nie wymaga stosowania gotowych sosów dla osiągniecia porządanego efektu.

Składniki dla 4-5 osób:

• 1 polędwiczka wieprzowa
• 2 łyżka sosu hoisin
• mąka kukurydziana
• olej do smażenia w płytkim tłuszczu
• 1/2 puszki kawałków ananasa
• 2 świeże ogórki
• 2 łyżeczki oleju arachidowego
• 1 średnia cebula, pokrojona na cienkie plasterki
• 1 średnia papryka, grubo pokrojona
• 1 łodyga selera naciowego, lub ćwiartka korzenia
• 2 łyżki sosu pomidorowego
• 2 łyżki sosu sojowego, jasnego
• 1/4 szklanki octu jabłkowego
• 1 łyżka mąki kukurydzianej, dodatkowo
• 1/4 szklanki bulionu drobiowego
• 1 marchewka, pokrojona w słupki
• kilka grzybów mun

Przygotowanie:

1. Pokrój wieprzowinę na plastry o grubości 1 centymetra. Wymieszaj mięso z sosem hoisin i obtocz w mące kukurydzianej. Rozgrzej olej w woku lub na dużej patelni i smaż polędwicę partiami w płytkim tłuszczu aż zbrązowieje. Odsącz plastry z oleju na papierowym ręczniku.
2. Odcedź ananasa i odstaw sok. Ogórki przekrój wzdłuż, wydrąż łyżką i usuń nasiona, następnie pokrój w grube plastry.
3. Rozgrzej olej w woku lub na patelni, smaż cebulę ciągle mieszając, do momentu aż się zeszkli. Dodaj marchew, paprykę oraz seler pokrojony w słupki, jeśli naciowy plastry oraz - smaż do momentu aż warzywa zmiękną.
4. Grzyby mun zalej wrzątkiem i pokrój w cienkie paseczki.
5. Dolej odstawiony sok z puszki, sos pomidorowy, sojowy, ocet oraz zmieszaną wcześniej makę kukurydzianą z dodatkiem bulionu. Całość gotuj aż sos zgęstnieje. Dołóż wieprzowinę, kawałki ananasa i ogórka. Podgrzewaj, aż składniki się wymieszają.
6. Wyłóż do misek lub na talerze, możesz podawać z dodatkiem na przykład ryżu, czy makaronu ryżowego.

Przepis zaczerpnięty zmodyfikowany "Podróże kulinarne. Kuchnia Chińska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Meksykańska zupa z kurczakiem i kukurydzą

Zupa z kurczakiem i kukurydzą

- lekko pikantna, z papryczką chilli

Kukurydza oryginalnie pochodzi z Meksyku, gdzie w dalszym ciągu występuje naturalnie. W stanie naturalnym można ją także spotkać w Gwatemali i Nikaragui. Kukurydza liczy zaledwie 5 gatunków, jednakże najważniejszy i najbardziej istotny dla człowieka jest jeden - Zea mays, czyli kukurydza zwyczajna. Obecnie kukurydza uprawiana jest w wielu rejonach świata. Przygotowuje się z niej mąkę, praży lub gotuje. Jest ważnym składnikiem wykorzystywanym przy produkcji paszy dla zwierząt hodowlanych. Już Majowie doceniali kukurydzy, a według ich mitologii pierwsi ludzie zostali ulepieni przez bogów z ciasta kukurydzianego. Bardzo lubię kukurydzę, rzadko przechodzę koło niej obojętnie. Jest doskonałym dodatkiem do kanapek, sałatek, ale także zup. Tym razem postanowiłam przygotować zupę kukurydzianią, o przyjemnie pikantnym smaku, z dodatkiem kurczaka oraz cebuli, czosnku i papryczki chilli. Wszystkim bardzo smakowała. Myślałam, że starczy na dwa dni - znikła od razu, pozostało jej wspomnienie podczas zmywania naczyń. Polecam, będzie to pozycja kulinarna, która z pewnością na dłużej zadomowi się Waszym menu.

Składniki dla 4-5 osób:

• 1 pojedyncza pierś kurczaka
• 2 łyżki mąki pszennej
• 1 łyżeczka kurkumy 
• 1/2 łyżeczki chili w proszku
• 1 cebula, pokrojona w kosteczkę
• 2 ząbki czosnku, drobno pokrojone
• 1 łyżka masła
• 1/2 papryczki chili
• 2 średnie pomidory 
• 1 puszka kukurydzy
• 5 szklanek bulionu drobiowego
• świeża kolendra (do przybrania)

Przygotowanie:

1. Pierś kurczaka pokrój na drobniejsze kawałki. Dopraw solą i obtocz je w mieszance złożonej z mąki, kurkumy i chilli w proszku. Odłóż talerz z mięsem na bok.
2. Zagotuj bulion w średnim garnku i trzymaj go na minimalnym gazie pod przykryciem. Sparz pomidory wrzątkiem i obierz ze skóry, a miąższ zmiksuj na gładką masę.
3. Rozgrzej rondel lub głęboką patelnię, dodaj masło, cebulę oraz pokrojoną papryczkę chilli. Smaż przez blisko 4 minuty, następnie dodaj posiekany czosnek.
4. Zwiększ ogień i dodaj pierś kurczaka i obsmażaj przez półtorej minuty. Dodaj odcedzoną i opłukaną kukurydzę z puszki oraz pomidory. Smaż całość przez kolejną minutę. Wlej 1 szklankę buliony i gotuj przez 3 minuty.
5. Zawartość patelni przełóż do reszty gorącego bulionu i gotuj całość przez blisko 2 minuty. Odlej 1 szklanke zupy - najlpiej bez kurczaka i zmiksuj ją na gładką masę przy pomocy blendera. Przelej ponownie do garnka i gotuj, mieszając przez około 2 minuty. Dodaj posiekaną kolendrę i wymieszaj. Zupę rozlej do misek i podawaj gorącą.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z Kwestia smaku

Smacznego!

Tarta z kozim serem i szparagami

Tarta z kozim serem i szparagami

- a także z łososiem i warzywami

Tarty kojarzą nam się przede wszystkim z czymś słodkim, często owocowym. Coraz częściej jednak tarty przygotowuje sie jako danie obiadowe. Ten rodzaj francuskiego wypieku w wersji mięsno - warzywnej z pozoru przypomina pizzę, jednakże zupełnie się od niej różni. Podstawą tradycyjnej tarty jest ciasto kruche, ale może być także drożdżowe oraz francuskie. Do przygotowania potrawy służy specjalnie stworzone do tego naczynie, zwane tartownicą. Wylepia się jej dno i brzegi kruchym ciastem. Istnieją trzy szkoły przygotowania tarty - można wpierw upiec samo ciasto i wypełnić je później nadzieniem, druga - najpierw piecze się ciasto, a dopiero pod koniec procesu wykłada się na nie nadzienie i dalej zapieka, według trzeciej metody - wszystko od razu zapieka się razem. Tarta stanowi jedną z najpopularniejszych potraw kuchni francuskiej. Postanowiłam przygotować tartę ze składników, które w większości kojarzą mi się właśnie z kuchnią francuską: serem kozim, łososiem, szparagami. Ponadto dodałam do smaku oliwki, jarmuż oraz pomidory. Całość podałam z lekkim sosem czosnkowym na bazie jogurtu. Wyszło wyśmienite. Przygotowanie zajmuje mało czasu, energii i pracy. Jest to tarta idealna na szybki obiad.

Składniki dla 2 osób:

• 1 gotowy płat gotowego kruchego ciasta
• 100 g wędzonego łososia
• 200 g koziego sera
• 4 plastry pomidora
• 1 łyżka oliwek
• 4 szparagi, obrane i lekko obgotowane
• kilka liści jarmużu

Przygotowanie:

1. Wyłóż kruche ciasto i oblep nim dno i brzego tartownicy - ja użyłam zwykłej tortownicy. Zrób kilka nakłóć w cieście za pomocą wykałaczki. Włóż do piekarnika rozgrzanego do 180 stopni Celsjusza na około 15 minut.
2. W tym czasie przygotuj pozostałe składniki: rozdziel plastry łososia, pokrój kozi ser na plastry lub zetrzyj na tarce, pokórj pomidory, obierz i lekko obgotuj (około 5 minut) szparagi. 
3. Na lekko opieczone ciasto wyłóż kolejno łososia, ser pomidora, szparagi, oliwki. Na wierzch wyłóż umyte liśćie jarmużu. Ponownie włóż tartę do piekarnika i piecz przez kolejne 10-15 minut. 
4. Do tarty idealnie będzie pasować sos czosnkowy wykonany z 4-5 łyżek jogurtu naturalnego wymieszanych z jendym ząbkiem czosnku, 1/2 łyżeczki oregano oraz doprawione solą i kilkoma kroplami cytryny.

Smacznego!

Zupa krem z topinamburu

Zupa krem z topinamburu

i kalafiora

Kwiaty słonecznika bulwiastego prawdopodbnie widziała większość z nas. Topinambur pochodzi z Ameryki Północnej. Bulwy spożywanie były przez Indian zanim Krzysztof Kolumb wkroczył na tamtjesze ziemie. Za sprawą kolonistów, szybko znalazły swoje miejsce w Europie i Azji. Uprawiane były jako warzywo ogrodowe, w ograniczonej ilości. Nie były aż tak częstym widokiem na polach. W XVIII wieku zostały skutecznie wyparte przez królujące do dzisiaj ziemniaki. Czasami, w trudniejszych politycznie okresach wracały do łask. Na przykład były ponownie popularne w czasie II wojny światowej we Francji. Obecnie topinambur traktowany jest jako rzadkie i raczej eksluzywne warzywo. Dla wielu osób stanowi nowość. Co warto wiedzieć, topinambur uprawiany był także w Polsce, na Śląsku, jeszcze w okresie przedwojennym. Bulwy topinamburu mają lekko słodki, orzechowy smak. Często porównywane sa pod tym względem do karczoach i orzechów brazylijskich. Świetnie wpasowują się w charakter kuchni francuskiej. We Włoszech i Francji bulwy uzywane są do przygotowania zup. W Wielkiej Brytanii częściej się je zapieka w towarzystwie cheddara. Zupa krem z topinamburu i kalafiora jest po prostu przepyszna. Jest najsmaczniejsza zupą typu kremowego jaką do tej pory miałam okazję spróbować. Jeżeli rozpoczynacie przygodę z bulwami słonecznika bulwiastego - koniecznie zacznijcie od tej zupy. Z pewnością pozostawi tylko pozytywne wspomnienia.

Składniki dla 3 osób:

• 1 łyżka oliwy
• 1 łyżka masła
• 1 średnia cebula, najlepiej cukrowa, pokrojona w kostkę
• 1 ząbek czosnku
• 1 łyżeczka listków świeżego rozmarynu
• 200 g topinamburu
• 1 mała główka kalafiora
• 2 szklanki bulionu jarzynowego
• sól, świeżo zmielony pieprz do smaku

Przygotowanie:

1. W garnku podgrzej oliwę z masłem, dodaj cebulę. Smaż przez około 2-3 minuty,często mieszając, Następnie dodaj czosnek oraz rozmaryn. Całość smaż przez następne 2 minuty.
2. Dodaj do garnka cienki obrany, pokrojony w kostkę topinambur. Smaż, mieszając, przez blisko 3 minuty. Dodaj pokrojonego na kawałki kalafiora i smaz przez okolejne dwie minuty. Dopraw całość solą.
3. Wlej gorący bulion i doprowadź do wrzenia. Gotuj przez 15 minut, do miękkości warzyw - uważaj jednak, żeby nie były za miękkie. 
4. Przy pomocy blendera, zmiksuj zupę na gładki  krem. W razie potrzeby dopraw solą i pieprzem.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z Kwestia smaku

Empanadas z kurczakiem i oliwkami

Empanadas z kurczakiem i oliwkami

- pierogi po meksykańsku

Empanada stanowi rodzaj latynoskiego odpowiednika naszych pierożków. Nadziewany jest najczęściej farszem mięsnym, ale także warzywami, czy serem. Empanadas najczęściej się smaży w oleju lub piecze, a nie jak u nas - gotuje. Do przygotowania empanadas wykorzystuje się ciasto podobne do ciasta francuskiego, czy też kruchego. Latynoskie pierogi występują w wielu odmianach, w zalezności od kraju, a nawet regionu skąd pochodzą. W samej Argentynie można wyliczyć ich kilkanaście. Empanadas są popularną potrawą w Hiszpanii, ale zdecydowanie jest to jedna z najsłynniejszych potraw Ameryki Południowej. Dzisiaj na talerzach empanadas meksykańskie - z kurczakiem i zielonymi oliwkami. Nowe doznanie kulinarne jeśli chodzi o pierogi. Są bardzo smaczne, z dodatkiem sosu - słodkim chilli, czy też zwykłym jogurtem naturalnym są pyszne. Nadaja się zarówno jako przystawka, jak również w większej ilości na obiad. Ciekawa propozycja kulinarna, z którą z chęcią zwiążę się na dłużej i powtórze w innych wariantach. Świat emapanadas w końcu długi i szeroki!

Składniki:

• 2 szklanki bulionu drobiowego
• 1 liść laurowy
• 3 filety udek z kurczaka
• 1 łyżka oliwy
• 1 mała cebula, posiekana
• 2 ząbki czosnku, zmiażdżone
• 2 łyżeczki sproszkowanego kminku
• 1/2 szklanki rodzynek sułtańskich
• 1/3 szklanki pokrojonych zielonych oliwek
• 2 arkusze rozwałkowanego kruchego ciasta
• 1 lekko roztrzepane jajko

Przygotowanie:

1. Bulion z dodatkiem liścia laurowego doprowadź do wrzenia. Dodaj kurczaka, zmniejsz płomień i gotuj mięso pod przykryciem przez blisko 10 minut. Pozostaw mięso do wystygnięcia, następnie pokrój je na drobne kawałki. Odlej pół szklanki wywaru, resztę wylej.
2. Oliwę rozgrzen na dużej patelni i smaż cebule, czosnek oraz kminek do momentu az zacznie wydzielać się wyraźny aromat. Dodaj rodzynki oraz odlany wywar. Doprowadź do wrzenia, następnie podgrzewaj na wolnym ogniu, bez przykrycia, aż płyn niemalże całkowicie wyparuje. Następnie dodaj kurczaka i oliwki.
3. Rozgrzej piekarnik  do temperatury 200 stopni Celsjusza. Natłuść lekko blachę do pieczenia.
4. Z ciasta wytnij kołka. Na każde z nich nałóż po łyżeczce nadzienia. Złoż je na pół i dociśnij brzegi grzbietem widelca.
5. Ułóż empanadas na natłuszczonych blachach. Posmaruj po wierzchu roztrzepanym jajkiem. Piecz bez przykrycia przez około 25 minut, aż lekko się przyrumienią. Podawaj na przykład z dodatkiem jogurtu naturalnego. 

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Meksykańska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!