Piersi gęsie pieczone w jabłkach

Pieczone piersi gęsi

-w jabłkach i z majerankiem

Niegdyś Polska słynęła z potraw przyrządzonych z gęsiny. Dzisiaj sprzedajemy stosunkowo dużo mięsa gęsi, ale poza granice Polski, sami spożywamy ją bardzo rzadko. Fakt jest taki, że spośród mięsa drobiowego cena gęsiny jest wysoka. Pieczona gęś jest tradycyjną polską potrawą, warto mimo kosztów ów tradycję kulinarną chociażby od święta pięlęgnować. Gęsina, co prawda jest tłusta, ale warto pamiętać, że jej tłuszcz jest zdrowszy i lepiej przyswajalny dla człowieka niż pozostałych zwierząt rzeźnych. Ponadto,  gęś zawiera wiele wartości odżywczych, dostarcza białko, kwasy omega 6, a także jest źródłem wielu witamin i składników mineralnych, m.in. niacyny, witaminy B6, ryboflawiny, żelaza, cynku, miedzi, czy też selenu. Ponieważ, gęsiny nie miałam okazji wcześniej spróbować, uznałam, że najrozsądniej będzie ją przygotować tradycyjnie po polsku, czyli pieczoną w jabłkach z dodatkiem sporej ilości majeranku, z którą smak mięsa doskonale współgra. Idealny dodatkiem do tak przygotowanej piersi gęsi będą gotowane młode ziemniaki, ale także kasza jaglana, czy pęczak. Z pewnością jest to przyjemna pozycja na solidny polski obiad. 

Składniki dla 2-3 osób:

• 1 kg piersi z gęsi
• 4-5 łyżek majeranku
• 1/2 kg jabłek winnych,
• 2 ząbki czosnku
• sól, pieprz

Przygotowanie:

1. Piersi gęsi umyj, włóż do miski i zalej wodą. Dodaj 2 łyżki soli i pozostaw na noc. Następnego dnia osusz piersi z solanki natnij skórę piersi w kilku miejscach i otocz w wymieszanych wcześniej przyprawach: majeranku, soli, pieprzu i wyciśniętym ząbkach czosnku. Włóż piersi na godzinę do lodówki. 
2. Rozgrzej piekarniki do 200 stopni Celsjusza. Umyj jabłka, obierz i pokrój je na ćwiartki. Wymieszaj w majeranku, soli i pieprzu. Wyłóż jabłka na spód brytfanny. Na nie wyłóż piersi gęsi. Naczynie przykryj i piecz przez 1 godzinę. Po tym czasie zmniejsz temperaturę do 170 stopni Celsjusza i piecz przez kolejne 1,5-2 godziny. W czasie pieczenia podlewaj mięso sosem, który będzie powstawał podczas pieczenia.
3. Wyłóż piersi na talerze. Najlepiej będzie smakowało w zestawieniu z młodymi ziemniaczkami, posypanymi koperkiem.  

Przepis zaczerpnięty-zmodyfikowany z Kuchnia Breni

Smacznego!

Kubdari - gruziński placek z mięsem

Kubdari

- placek w stylu chaczapuri wypełniony mięsem mielonym

Kubdari przypomina nieco wyglądem chaczapuri imeretyńskie, czy bardziej lobiani. Jest to placek wypełniony farszem mięsnym. W skład nadzienie wchodzi mięso wieprzowe i jagnięce, cebula, czosnek oraz rozmaite przyprawy nadające potrawie charakterystyczny smak. Często do nadzienia dodawane są takze morele, które dodają lekkiej słodyczy w smaku. Kubdari jest narodowym daniem pochodzącym ze Swanetii, wysokogórskiego regionu w Gruzji. Kultura Swanów, kształtowała się przez stulecia w izolacji od reszty ziem gruzińskich, przez co nabierała silnie regionalnych cech. Za charakterystycznymi średniowiecznymi murami baszt obronnych kryją się także ciekawe dania. Kubdari, to potrawa, którą z chęcią powtórzę. Jest sycące i ma wyjatkowy smak, idealne jako samodzielne danie lub porządna przystawka.

Składniki:

Ciasto:

• 2 szklanki mąki pszennej
• 3/4 szklanki jogurtu naturalnego
• 1 małe opakowanie suchych drożdży 7 g
• 1/2 łyżeczki soli
• 1/2 łyżeczki cukru
• 1 masło do posmarowania z wierzchu

Nadzienie:

• 500 g mięsa wieprzowo-wołowego, drobno pokrojonego lub mielonego
• 1 średniej wielkości cebula, poszatkowana
• 2 ząbki czosnku
• 1/3 łyżeczki sproszkowanego kminku
• 1/3 łyżeczki sproszkowanych nasion kopru
• 1 łyżeczka sproszkowanej kolendry
•  1/2 łyżeczki kozieradki
• 1 łyżeczka czerwonego pieprzu
• 1 łyżeczka soli - lub według uznania, do smaku

Przygotowanie:

1. Przygotuj ciasto na kubdari. Do miski przesiej mąkę, suche drożdże, sól oraz cukier, dolej jogurt i wymieszaj ze sobą wszystkie składniki do powstania jednolitej masy. Odstaw ciasto na około pół godziny do wyrośnięcia.
2. W tym czasie przygotuj nadzienie. Mięso pokrój drobno lub wykorzystaj gotowe mielone mięso wołowo-wieprzowe. Dodaj do miski z mięsem wszystkie pozostałe składniki: cebulę, czosnke oraz przyprawy: kminek, koper, kolendrę i kozieradkę. Dopraw solą i pieprzem. Rękami wymieszaj dokładnie ugniatając wszytskie składniki ze sobą. 
3. Wyrośnięte ciasto podziel na 3-4 części. Każdą część rozwałkuj na płaski placek. Nałóż 1/4 nadzienia na placek i przy delikatnie zrób z placka worek (jak na zdjęciu poniżej). Rozwałkuj powstały worek z nadzieniem, aby nabrał okrągłego kształtu. Powtórz tą samą czynność z postałymi plackami.
4. Na rozgrzaną suchą patelnie wyłóz placek i trzymaj do zarumienienia. Przewróć na drugą stronę na wierzch rozsmaruj plaster masła do roztopienia. Czynność powtórz z pozostałymi plackami. Podawaj gorące.

Przepis zaczerpnięty-zmodyfikowany z Georgia About

Smacznego!

Indyjski pilaw ze szpinakiem

Ryż pilau ze szpinakiem

- po indyjsku

Ryż na stałe wpisał się w nasze menu. Stanowi podstawowy składnik wyżywienia wśród większości Indusów. Pramatka wielu odmian ryżu Oryza sativa indica pochodzi właśnie z Indii. Ryż został udomowiony około 5500 lat p.n.e. Początkowo uprawiany był w dolinie Gangesu, krótko potem został przyjęty przez tereny obejmujace dolinę Indusu. Dziś na Półwyspie Indyjskim uprawa się kilkadziesiąt gatunków ryżu.  Najbardziej powszechnie odmiany w Indiach to abemohar ze stanu Mahrasztra, charakteryzująca się krótkimi owalnymi ziarnami o zapachu mango, patna ze stanu Bihar powszechna wśród dań typu curry oraz najbardziej znana nam i szlachetna odmiana basmati o orzechowym smaku, rosnąca na tarasach w Himalajach. Ziarna basmati po ugotowaniu osiągają aż 2 cm długości. Pilaw jest powszechną potrawą wschodnią składającą się z ryżu gotowanego w drobiowym bulionie, z dodatkiem wielu pikantnych przypraw oraz warzyw, czy mięsa. Ryż pilau ze szpinakiem stanowi ciekawą odmianę w kuchni. Jeżeli chodzi i mięsożerców - swobodnie do ryżu można dodać mięso kurczaka, które sprawi, że danie stamie się bardziej treściwe.

Składniki dla 2-3 osób:

• 2 łyżki oleju roślinnego
• 3 cebule dymki, pokrojone w plasterki
• 2 suszone papryczki chilli, pokrojone
• 1/4 łyżeczki nasion kolendry
• 1 ząbek czosnku, zmiażdżony
• 200 g ryżu długoziarnistego
• 2 szklanki wody
• 1 kostka bulionu drobiowego
• 250 g szpinaku, posiekanego
• garść świeżej bazylii, posiekanej
• 1/2 szklanki jogurtu naturalnego

Przygotowanie:

1. W rondlu lub na patelni rozgrzej olej. Smaż cebulę, chilli, nasiona i czosnek stale mieszając do chwili aż zaczną wydzielać wyraźny aromat.
2. Dodaj ryż, wodę oraz bulion drobiowy w proszku. Doprowadź całość do wrzenia, następnie zmniejsz płomień i gotuj przez około 15 minut na wolnym ogniu, pod przykryciem, aż ryż stanie się miękki i wchłonie cały bulion. W razie potrzeby dolewaj wody. 
3. Zdejmij rondel z ognia, dołóż szpinak, bazylię - wymieszaj całość i polej jogurtem. Podawaj gorące.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Indyjska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Callaloo - karaibska zupa ze szpinakiem

Callaloo

- karaibska zupa ze szpinakiem

Callaloo jest jedną z najbardziej znanych karaibskich potraw. Przez wielu znawców uważana jest za kwintesencję smaku Karaibów. Zupa oryginalnie pochodzi z Zachodniej Afryku, serwowana jest dzisiaj w wielu wariantach. Główny składnik zupy stanowią liście rośliny zwanej w ten sam sposób, czyli callaloo. W Europie roślinę zastępuje się liśćmi kapusty włoskiej, szpinaku, czy też rzepy. Do zupy dodawane są także rozmaite warzywa powszechne i u nas, jak cebula, czosnek, zielona papryka, czy mniej dostępna okra. Zupa koniecznie powinna zawierać mleczko kokosowe i przyprawy jak tymianek, ziele angielskie i pieprz. Callaloo wzmocniane bywa często wytrawnym winem. Może zawierać różnego rodzaju mięso - najczęściej mięso kraba, czy wieprzowinę. To co najlepiej charakteryzuje zupę - to jej żywy zielony kolor i niezwykły smak. Callaloo jest bardzo apetyczną potrawą, serwowana osobno, ale częściej jednak w zestawieniu z ryżem, macaroni pie (specjalność Trynidadu) i różnego rodzaju mięsem. Na Jamajce callaloo podawane jest z rybą, a także pomidorami, pieczony chlebowce, gotowanymi zielonymi bananami, czy pierożkami. Co ciekawe, potrawę często podaje się jako danie śniadaniowe. Na wyspach dziewiczych callaloo podawane jest z dodatkiem grzybów. Natomiast w Gwadelupie zupa stanowi tradycyjną potrawę wielkanocną. Zupa idealna będzie dla tych, którzy lubią szpinak, a także tych, których trzeba zachęcać do jego konsumpcji. Zupa jest treściwa i delikatna w smaku, egzotyczny rarytas.

Składniki dla 4 osób:

• 30 g masła
• 1 średnia cebula, drobno posiekana
• 2 ząbki czosnku, zmiażdżone
• 2 łyżeczki świeżych liści tymianku
• 150 g okry, pokrojonej na cm kawałki (pominęłam)
• 300 g liści szpinaku, bez ogonków, drobno posiekane
• 2 szklanki bulionu drobiowego
• 1 puszka mleczka kokosowego
• 1/2 łyżeczki soli
• 1/4 łyżeczki czarnego pieprzu, świeżo zmielonego
• 1/4 łyżeczki ziela angielskiego
• 200 g surowego kraba, ostatecznie paluszków krabowych lub wieprzowiny
• 1 łyżeczka sosu chilli
• 1 łyżka szczypiorku, drobno posiekanego

Przygotowanie:

1. Masło rozpuść w dużym garnku. Usmaż cebulę z czosnkiem.
2. Dodaj okrę i tymianek, duś na wolnym ogniu przez blisko 5 minut. Wrzuć szpinak i duś przez kolejne 3 minuty. Całość mieszaj, liście szpinaku powinny zwiotczeć.
3. Dolej bulion i mleczko kokosowe. Dopraw zielem angielskim, solą i pieprzem. Doprowadź całość do wrzenia, mieszając przy tym całość. Gotuj na wolnym ogniu pod przykryciem przez 30 minut.
4. Dodaj mięso oraz sos chilli, duś na wolnym ogniu pod przykryciem przez blisko 5 minut, mieszając od czasu do czasu.
5. Rozlej zupę do misek i przybierz posiekanym szczypiorkiem.

Przepis zaczerpnięty z "Podróże kulinarne. Kuchnia Karaibska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Spaghetti z małżami

Spaghetti z małżami

- Spaghetti Frutti di Mare

Owoce morza są stałym składnikiem kuchni włoskiej. Najbardziej wymyślne przepisy serwowane są w nadmorskich rejonach kraju. Kucharze chętnie przyrządzają ze świeżych, dopiero co złowionych przez rybaków ryb i innych darów morza. Włosi uwielbiają owoce morza, które są powszechne w kuchni krajów śródziemnomorskich. W starożytności uważane były za pokarm bogów i afrodyzjak, szczególnie ostrygi. Inne mięczaki także są wysoko cenione - małże, omółki, przegrzebki, czy ślimaki. Nie trzeba wiele, aby wydobyć ich niezwykły smak. Przeciwnie, kucharze staraja się oprzeć potrawę o jak najprostsze składniki. Najczęściej podawane są z oliwą, skropione oliwą z dodatkiem czosnku, czasem ostrzejszych papryczek, czy świeżych ziół. Małże świetnie komponują się z makaronami różnego rodzaju a także ryżem. Tym razem postawiłam na makaron. Potrawa jest bardzo prosta w wykonaniu, a efekt jest taki jak ma być, czyli wyśmienity. Co prawda, sama małże są niezwykłe małe, ale tym razem chodzi o subtelne delektowanie się smakiem. Oliwa, czosnek, papryczki chilli, pietruszka, makaron i małże. Nic więcej nie potrzeba, aby zauroczyć podniebienie.

Składniki dla 4 osób:

• 500 g małży
• 1/4 szklanki białego wytrawnego wina
• 500 g makaronu spaghetti
• 1/2 szklanki oliwy z oliwek
• 2 rozgniecione ząbki czosnku
• 2 pokrojone świeże czerwone papryczki chilli
• 1/4 szklanki grubo poszatkowanej natki pietruszki

Przygotowanie:

1. Opłucz małże.Włóż je na mniej więcej 1 godzinę do miski z zimną wodą, aby wypłukać ewentualny piasek.
2. Do dużego rondla wlej wino i zagotuj. Dołóż małże, gotuj pod przykryciem na małym ogniu, aż małże się otworzą. Wyjmij je z rondla i przykryj je, aby nie ostygły. Ugotowany płyn przecedź przez sitko do dzbanka. Zostaw 1/2 szklanki wywaru z wina i małży.
3. Ugotuj makaron l dente - według instrukcji na opakowaniu. Odcedź i przełóż do rondla.
4. W międzyczasie na małej patelni podgrzej oliwę, dodaj czosnek i chilli. Podsmażaj, mieszając, aż całość zacznie wydzielać wyraźny aromat. Przełóż małże do makaronu, dodaj zawartość patelni, posiekaną pietruszkę oraz wywar z wina. Całość ostrożnie wymieszaj i wyłóż na talerze. 

I tyle zostało z obiadu

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Włoska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Kurczak smażony na szybko z Tobago

Kurczak smażony na szybko z Tobago

- z papryką, groszkiem cukrowym i ananasem

Kuchnia karaibska słynie z nieskończenie długiej listy dań, głównie opartej na owocach morza. Można jednak w niej znaleźć wiele dań z mięsa drobiowego, które świetnie chłonie wszelkie marynaty. Tradycja marynat sięga odłegłych czasów - długo przed przybyciem na karaibskie ziemie białego człowieka. Za sprawą europejczyków ta metoda konserwowania żywności rozpowszechniła się na całym świecie. Tobago jest wyspą wchodzą w skład państwa Trynidad i Tobago. Leży u północno-wschodnich wybrzeży Ameryki Południowej, na północny wschód od Wyspy Trynidad. Tobago słynie ze swoich wysp koralowych, które przez ostatnie lata uległy znacznemu zredukowaniu. Tobago było miejscem osiedlenia wielu narodowości - Hiszpanów, Brytyjczyków, Francuzów, Duńczyków. Wyspę zamieszkiwali niewolnicy z Afryki, a także obywatele Chin, Indusi z Tamil Nadu. W XX wieku na wyspę napływała ludność z Wenezueli, czy Syrii i Libanu. Wszytskie ruchy migracyjne ludności napływowej ukształtowały dzisiejszą kuchnię Tobago. Kuchnia ta jest kolorowa, pełna rozmaitych smaków, ale jednocześnie tworzy zgraną całość. Tym razem nadszedł czas na potrawę szybką i pełną świeżych warzyw. Danie kusi kolorami. Jest syte i soczyste. Nie jest pikantne, dlatego idealne dla tych, którzy nie są wielbicielami ostrzejszych smaków. Potrawa świetnie będzie się komponowała z ryżem. Pomijając czas marynowania - przygotowanie potrawy zajmuje chwilę. Może i szkoda, bo przewracanie tych kolorów na patelni jest naprawdę przyjemnym dla oczu zajęciem.

Składniki dla 4 osób:

• 1/4 szklanki sosu sojowego
• 1 łyżka mąki kukurydzianej
• 1 łyżeczka brązowego cukru
• 1 łyżeczka mielonego ziela angielskiego
• 1 łyżeczka mielonego imbiru
• 1/2 łyżeczki soli
• 1/4 łyżeczki pieprzu cayenne
• 500 g filetu z piersi lub udek kurczaka, pokrojone
• 2 łyżki oleju roślinnego
• 1 średnia cebula, grubo posiekana
• 2 ząbki czosnku, cienko pokrojone
• 1/2 średniej papryki czerwonej, pokrojonej
• 1/2 średniej papryki żółtej, pokrojonej
• 1 średnia marchew, pokrojona w paski
• 200 g groszku cukrowego
• 400 g ananasa, pokrojonego w kostkę i odcedzonego
• 100 g niesolonych orzechów nerkowca, uprażonych

Przygotowanie:

1. W dużej misce połącz sos sojoowym, z mąką kukurydzianą, cukrem i przyprawami: zielem angielskim, imbirem, solą i pieprzem cayenne. Obtocz w przygotowanej marynacie pokrojonego w kostkę kurczka. Przykryj naczynie i odstaw do lodówki na przynajmniej 1 godzinę.
2. Odcedź mięso z marynaty. Rozgrzel olej na patelni i partiami usmaż kurczaka. Przełóż na talerz i odstaw.
3. Na patelnie wrzuć cebulę, czosnek, paprykę i marchew i groszek cukrowy. Smaż warzywa, cały czas mieszając przez około 5 minut. 
4. Dodaj ananasa, orzecy nerkowca oraz mieso kurczaka, Całość smaż do chwili aż wszytskie składniki się ze sobą połączą i odpowiednio rozgrzeją.
5. Rozłóż potrawę na talerze. Najlepiej będzie komponowała serwowana z ugotowanym ryżem.

Przepis zaczerpnięty z "Podróże kulinarne. Kuchnia Karaibska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Sałatka z krewetkami na zimno

Sałatka z krewetkami i łososiem

z makaronem sojowym na zimno

Uwielbiam kuchnię tajską ze względu na jej rześki smak i świeżość. Potrawy tajskie powinno się spożywać natychmiast po przygotowaniu. Dotyczy do przede wszystkich dań z wykorzystaniem owoców morza, warzyw i owoców. Niewątpliwie potrawy kuchni tajskiej należą do tych najbardziej kolorowych. Kuszą kolorem, smakiem i aromatem. Smak słony, kwaśny, słodki i pikantny przenikają się w przyjemny dla podniebienia sposób. Do tej pory przygotowałam wiele przepisów z wykorzystaniem drobiu i innych mięs. Należy jednak pamiętać, że kuchnia tajska to przede wszystkim owoce morza, do których Tajlandia ma nieograniczony dostęp. Dla nas krewetki stanowią niecodzienny rarytas, w Tajlandii są dość powszechnym składnikiem tamtejszej kuchni, serwowanym na niezliczenie wiele sposobów. Kiedy temperatura na zewnątrz rośnie, a słońce bezwstydnie wkrada się do naszych domów ochota na dania ciepłe i ciężkie ulega osłabieniu. Wzrasta za to ochota na dania lekkie, zimne i aroamtyczne. Sałatka z makaronem i krwewetkami jest świetną propozycją na przyjęcie lat nim wiąza i wszystkiego, co się z nim wiąże. Sałatka nietylko wygląda efektownie, ale i smakuje wybornie. Dodałam do niej także łososia, dzięki czemu sałatka może z zadowoleniem pełnić funkcje lekkiego obiadu.

Składniki dla 4 osób:

• 200 g makaronu sojowego (lub ryżowego)
• 1 ząbek czosnku, zmiażdżony
• 2 łyżki sosu rybnego
• 1 łyżka soku z cytryny lub limonki
• 2 łyżeczki oleju arachidowego
• 1/4 szklanki orzeszków arachidowych, uprażonych i grubo posiekanych, niesolonych
• 2 młode cebulki, cienko pokrojone
• 1/4 szklanki świeżej kolendry, grubo posiekanej
• 2 małe czerwone papryczki chilli, bez nasion drobno pokrojone
• 250 g dużych gotowanych krewetek królewskich
• 1 filet łososia
• 4-5 pomidorków koktajlowych, pokrojone na ćwiartki

Przygotowanie:

1. Umieść makaron w dużej, żaroodpornej misce. Zalej wrzątkiem i odstaw aż zmięknie, następnie odcedź. Nożycami kuchennymi lub przy pomocy widelcy rozdziel nitki makarony i potnij na mniejsze odcinki.
2. Na suchej patelni upraż orzeszki arachidowe i grubo je posiekaj. Krewetki obierz i ugotuj. Łososia usmaż na patelni. Następnie rozdziel mięso na drobniejsze kawałki. W dużej misce umieść czosnek, sos rybny, sok z limonki i olej. 
3. Do tej samej miski wrzuć wcześniej przygotowany makaron z uprażonymi orzeszkami, cebulą, kolendrą, chilli, pomidorkami koktajlowymi, łososiem i krewetkami. Potrząśnij miską, aby wszystkie składniki się wymieszały. Podawaj od razu.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany "Podróże kulinarne. Kuchnia Tajska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Carrot Cake

Ciasto marchewkowe

- z orzechami włoskimi, wiórkami kokosowymi i ananasem

Ciasto marchewkowe jest to rodzaj popularnego wypieku w krajach anglosaskich. Jest to placek z dodatkiem tartej marchewki, która nadaje ciasu wilgotną konsystencję. Marchew używana była jako składnik wypieków już od czasów średniowiecza, ze względu na słodki smak. W czasach, kiedy cukier był towarem kosztownym i trudno dostępnym, marchew wzbogacała skutecznie smak deserów. Carrot cake przeżyło swój renesasn w Wielkiej Brytanii podczas drugiej wojny światowej, kiedy żywność stała się racjonowana. W latach '60-tych moda na ciasto marchewkowe dotknęła Stany Zjednoczone. Amerykanie pokochali niskobudżetowe, ciekawe w smaku ciasto. W krótkim czasie srało się jednym z najpopularniejszych ciast serwowanych w kawiarniach i restauracjach. Ciasto marchewkowe najczęściej podawane jest z kremową glazurą na wierzchu wykonaną z białego kremu z dodatkiem pokruszonych orzechów włoskich. Zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i w Wielkiek Brytanii dostępne są ciasta gotowe - z wydłużonym terminem przydatności do spożycia. Świadczy to o tym jak bardzo popularny jest wypiek. Długo zanosiłam się z jego przygotowaniem - teraz zupełnie nie wiem czemu tak zwlekałam. Ciasto jest rewelacyjne w swoim smaku i prostocie przygotowania. Polecam każdemu, kto jeszcze nie próbował.

Składniki:

Polewa:

• 400 g cukru pudru
• 100 g kremowego serka, typu Philadelphia
• 50 g masła

Ciasto:

• 2 jaja
• 200 g cukru
• 150 ml oleju roślinnego
• 2 średnie marchewki, drobno starte
• 50 g posiekanych orzechów włoskich
• 75 g drobno pokrojonego ananasa
• 50 g wiórków kokosowych
• 200 g mąki
• 1 łyżeczka cynamonu
• 1 łyżeczka sody
• 1 łyżeczka soli
• 1/2 łyżeczki proszku do pieczenia

Przygotowanie:

1. Ubijaj jajka aż podwoi się ich objętość. Dodaj cukier  i ubijaj do momentu uzyskania gładkiej i puszystej masy. Dodawaj szybko ubijając ciągłym, ale cienkim strumieniem olej.
2. Do powstałej masy dodaj startą na cienki oczach marchew, ananasa, orzechy włoskie oraz iórki kokosowe - całość delikatnie wymieszaj.
3. Dosyp przesianą mąkę, cynamon, sodę, sól oraz proszek do pieczenia. Ponownie delikatnie wymieszaj masę do uzyskania jednolitej masy. Przełóż do formy 21x21 cm lub do średniej wielkości tortownicy, wyłożonej papierem do pieczenia.
4. Ciasto zapiekaj w temperaturze 150 stopni Celsjusza przez 1 godzinę.
5. W tym czasie przygotuj polewę. Przy pomocy miksera utrzyj serek z masłem. Dodawaj po mały cukier puder w czasie ucierania. Wstaw do lodówki, aby polewa lekko stężała.
6. Wystudzone ciasto możesz przekroić poziomo na dwie części i 1/3 polewy posmarować wierzch dolnej części. Ja polewę użyłam wyłącznie na wierzch ciasta. Ciasto wstaw do lodówki, ponieważ polewa nie jest zbyt gęsta.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany Kwestia smaku

Smacznego!

Słodko-kwaśna wieprzowina z warzywami

Wieprzowina w sosie słodko-kwaśnym

z warzywami

Jednym z najbardziej rozpoznawanych sosów chińskich, które kojarzą się własnie z tą kuchnią jest sos słodko-kwaśny. Nadaje on potrawie charakterystyczny smak. Chociaż powstał w Chinach, stał się szczególnie popularny w Europie i na Zachodzie. Sos przybiera postać marynaty, oryginalnie sporządza się go z wody, cukru, octu ryżowego i drobno posiekanych owoców. Stosowany jest do dań przede wszystkim mięsnych oraz do ryb. Sos słodko-kwaśny narodził się w chińskiej prowincji Hunan, jednakże sos z tego regionu nawet według samych Chińczyków nie przypomina tego sosu, jaki nazywamy słodko-kwaśnym. Zawartość octu i cukru jest bowiem niewielka, w porównaniu do proporcji do jakich przywykliśmy. Jednym z najbardziej znanych potraw chińskich jest kantońskie danie wieprzowina w sosie słodko-kwaśnym. Danie latami ewaluowało i podlegało wielu zmianom. Ten rodzaj potrawy jest często serwowany w chińskich restauracjach w Stanach Zjednoczonych. Nie mogłam sobie odmówić przygotowania tego dania. Wyszło smacznie, kolorowo i było syte. W sam raz na obiad w stylu orientalnym. Danie jest proste do przygotowania i nie wymaga stosowania gotowych sosów dla osiągniecia porządanego efektu.

Składniki dla 4-5 osób:

• 1 polędwiczka wieprzowa
• 2 łyżka sosu hoisin
• mąka kukurydziana
• olej do smażenia w płytkim tłuszczu
• 1/2 puszki kawałków ananasa
• 2 świeże ogórki
• 2 łyżeczki oleju arachidowego
• 1 średnia cebula, pokrojona na cienkie plasterki
• 1 średnia papryka, grubo pokrojona
• 1 łodyga selera naciowego, lub ćwiartka korzenia
• 2 łyżki sosu pomidorowego
• 2 łyżki sosu sojowego, jasnego
• 1/4 szklanki octu jabłkowego
• 1 łyżka mąki kukurydzianej, dodatkowo
• 1/4 szklanki bulionu drobiowego
• 1 marchewka, pokrojona w słupki
• kilka grzybów mun

Przygotowanie:

1. Pokrój wieprzowinę na plastry o grubości 1 centymetra. Wymieszaj mięso z sosem hoisin i obtocz w mące kukurydzianej. Rozgrzej olej w woku lub na dużej patelni i smaż polędwicę partiami w płytkim tłuszczu aż zbrązowieje. Odsącz plastry z oleju na papierowym ręczniku.
2. Odcedź ananasa i odstaw sok. Ogórki przekrój wzdłuż, wydrąż łyżką i usuń nasiona, następnie pokrój w grube plastry.
3. Rozgrzej olej w woku lub na patelni, smaż cebulę ciągle mieszając, do momentu aż się zeszkli. Dodaj marchew, paprykę oraz seler pokrojony w słupki, jeśli naciowy plastry oraz - smaż do momentu aż warzywa zmiękną.
4. Grzyby mun zalej wrzątkiem i pokrój w cienkie paseczki.
5. Dolej odstawiony sok z puszki, sos pomidorowy, sojowy, ocet oraz zmieszaną wcześniej makę kukurydzianą z dodatkiem bulionu. Całość gotuj aż sos zgęstnieje. Dołóż wieprzowinę, kawałki ananasa i ogórka. Podgrzewaj, aż składniki się wymieszają.
6. Wyłóż do misek lub na talerze, możesz podawać z dodatkiem na przykład ryżu, czy makaronu ryżowego.

Przepis zaczerpnięty zmodyfikowany "Podróże kulinarne. Kuchnia Chińska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Meksykańska zupa z kurczakiem i kukurydzą

Zupa z kurczakiem i kukurydzą

- lekko pikantna, z papryczką chilli

Kukurydza oryginalnie pochodzi z Meksyku, gdzie w dalszym ciągu występuje naturalnie. W stanie naturalnym można ją także spotkać w Gwatemali i Nikaragui. Kukurydza liczy zaledwie 5 gatunków, jednakże najważniejszy i najbardziej istotny dla człowieka jest jeden - Zea mays, czyli kukurydza zwyczajna. Obecnie kukurydza uprawiana jest w wielu rejonach świata. Przygotowuje się z niej mąkę, praży lub gotuje. Jest ważnym składnikiem wykorzystywanym przy produkcji paszy dla zwierząt hodowlanych. Już Majowie doceniali kukurydzy, a według ich mitologii pierwsi ludzie zostali ulepieni przez bogów z ciasta kukurydzianego. Bardzo lubię kukurydzę, rzadko przechodzę koło niej obojętnie. Jest doskonałym dodatkiem do kanapek, sałatek, ale także zup. Tym razem postanowiłam przygotować zupę kukurydzianią, o przyjemnie pikantnym smaku, z dodatkiem kurczaka oraz cebuli, czosnku i papryczki chilli. Wszystkim bardzo smakowała. Myślałam, że starczy na dwa dni - znikła od razu, pozostało jej wspomnienie podczas zmywania naczyń. Polecam, będzie to pozycja kulinarna, która z pewnością na dłużej zadomowi się Waszym menu.

Składniki dla 4-5 osób:

• 1 pojedyncza pierś kurczaka
• 2 łyżki mąki pszennej
• 1 łyżeczka kurkumy 
• 1/2 łyżeczki chili w proszku
• 1 cebula, pokrojona w kosteczkę
• 2 ząbki czosnku, drobno pokrojone
• 1 łyżka masła
• 1/2 papryczki chili
• 2 średnie pomidory 
• 1 puszka kukurydzy
• 5 szklanek bulionu drobiowego
• świeża kolendra (do przybrania)

Przygotowanie:

1. Pierś kurczaka pokrój na drobniejsze kawałki. Dopraw solą i obtocz je w mieszance złożonej z mąki, kurkumy i chilli w proszku. Odłóż talerz z mięsem na bok.
2. Zagotuj bulion w średnim garnku i trzymaj go na minimalnym gazie pod przykryciem. Sparz pomidory wrzątkiem i obierz ze skóry, a miąższ zmiksuj na gładką masę.
3. Rozgrzej rondel lub głęboką patelnię, dodaj masło, cebulę oraz pokrojoną papryczkę chilli. Smaż przez blisko 4 minuty, następnie dodaj posiekany czosnek.
4. Zwiększ ogień i dodaj pierś kurczaka i obsmażaj przez półtorej minuty. Dodaj odcedzoną i opłukaną kukurydzę z puszki oraz pomidory. Smaż całość przez kolejną minutę. Wlej 1 szklankę buliony i gotuj przez 3 minuty.
5. Zawartość patelni przełóż do reszty gorącego bulionu i gotuj całość przez blisko 2 minuty. Odlej 1 szklanke zupy - najlpiej bez kurczaka i zmiksuj ją na gładką masę przy pomocy blendera. Przelej ponownie do garnka i gotuj, mieszając przez około 2 minuty. Dodaj posiekaną kolendrę i wymieszaj. Zupę rozlej do misek i podawaj gorącą.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z Kwestia smaku

Smacznego!