Rożki z ciasta filo

Greckie rożki z ciasta filo

z farszem z suszonych grzybów

Nazwa ciasto filo wywodzi się z greki, fyllo w języku greckim oznacza  dosłownie "liść". Nazwa nawiązuje do grubości ciasta, ktora jest cienka niczym liść. Z ciasta filo powstaje najsłynniejszy turecki smakołyk na świecie, czyli baklawa, a także zyskujący na popularności börek, czy bułgarska banica. Chociaż samo ciasto kojarzone jest bardziej z kuchnią grecką aniżeli turecką, to właśnie w Turcji ma swoje korzenie. W Turcji nazywane jest ciastem yuffka, jednakże w Europie częściej przyjęła się grecką nazwa ciasta. Do sporządzenia ciasta cienkiego jak papier używa się prostych składników takich jak mąka, oliwa, sól i woda. Powstałą z nich masę rozwałkuje się na bardzo cienkie warstwy, które przed przygotowaniem danej potrawy smaruje się obowiązkowo roztopionym masłem, a następnie zapieka. Filo jest uniwersalnym ciastem, które może być przygotowywane na wiele spososobów. Ciasto filo vel yuffka można podawać z rozmaitymi wypełnieniem, zarówno słodkim tak jak w przypadku sławietnej baklawy, czy także  z nadzieniem mięsnym i warzywnymi. Trafiłam na przepis z nadzieniem grzybowym, który od razu mnie zauroczył. Wykorzystałam zapasy suszonych prawdziwków i podgrzybków - ale z powodzeniem można użyc również grzybów świeżych, np. pieczarek. Rożki ciasta filo to doskonały pomysł na niebanalną przystawkę, czy przekaskę do pracy. Miło zaskoczy podniebienie nasze i gości. Na drugi dzień smakują jeszcze lepiej, zatem zachęcam do przygotowania ich dzień wcześniej. Do dzieła moi mili! A na koniec, piękna myśl, wypowiedziana przez greckiego filozofa Epikura: 

"Przyjemność brzucha jest podstawą i korzeniem wszelkiego dobra."

Składniki:

• 60 g masła
• 1 posiekana cebula
• 750 g posiekanych grzybów (użyłam suszonych podgrzybków i prawdziwków)
• 1/4 szklanki parmezanu
• 1/4 szklanki grubo startej bułki tartej
• 1 opakowanie gotowego ciasta filo
• 100 g roztopionego masła
• sól, świeżo zmielony pieprz

Przygotowanie:

1. Na patelni rozgrzej masło i usmaż do zeszklenia cebulę. Dodaj namoczone wcześniej grzyby (chyba, że użyte zostały świeże). Całość mieszaj aż zmięknie, a płyn wyparuje. Patelnie zdejmij z ognia cebulę z grzybami wymieszaj z parmezanem i bułką tartą. Farsz dopraw solą i pieprzem.
2. Rozgrzej piekarnik do temperatury 200 stopni Celsjusza. Płat ciasta posmaruj roztopionym masłem i złóż na pół. Dwuwartswowe płaty przetnij wzdłuż tworząc cztery paski. Ciasto nad którym aktualnie nie pracujesz przykryj pergaminem i ściereczką, bardzo szybko wysycha. 
3. Na każdym końcu paska umieść 1 łyżkę przygotowanego wcześniej farszu. Złóż jeden róg ciasta po przekątnej, tak aby pokryć nadzienie i uwtorzyć kształ trójkąta. Zawijaj resztę paska ciasta w ten sam sposób, zachwoując trójkątny kształt. Uformuj rożki z pozostałych płatów ciasta, napełniając farszem i smarując masłem. 
4. Wyłóż trójkątne rożki na blachę i piecz przez 15 minut lu do chwili kiedy ciasto się odpowiedno zarumieni. 

Przepis zaczerpnięty z "Podróże kulinarne. Kuchnia Grecka. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita!

Smacznego!

Kalafior po grecku

Kalafior po grecku

- zwyczajnie niezwyczajny

Kuchnia grecka ma długą tradycję, niewątpliwie była prekusorem kuchni zachodniej. Do dzisiaj uznawana jest za jedna z najzdrowszych, a swoją prostotą urzeka podniebienie. W starożytności kuchnia Grecji charakteryzowała się niewielką ilością składników, jej filarami była pszenica, oliwa i wino. Mięso spożywane było okazjonalnie, odrobinę częściej jadano ryby. Zapotrzebowanie na tłuszcz zaspakajono poprzez szerokie zastosowanie oliwy z oliwek. Do dzisiaj na każdym greckim stole obowiązkowo musi znaleźć się oliwa. Najpopularniejszym typem spotykanych  w greckich gajach są oliwki kalamata, za którymi Grecy przepadają. Grecy od dawien dawna wiedzieli, że mięsa i warzywa smakują o wiele lepiej, jężeli tylko doda się do nich przyprawy. Jeżeli chodzi o zastosowanie ziół, które są pieczątką kulinarną danego regionu niewiątpliwie jest to koperek, oregano, natka pietruszki mięta oraz cynamon. Do marynowania mięs i warzyw również często stosuje się sok wyciśnięty z cytryny oraz skórkę cytynową. Tradycyjna kuchnia grecka w dużej mierze opiera się na warzywach nachętniej sięga się po pomidory, papryki, karczochy, paprykę i bakłażan, które przyrządza się na wiele sposób - głónie zapieka, smaży lub dusi, a za to bardzo rzako są zwyczajnie gotowane w wodzie. Kalafior może nie jest najpopularniejszym warzywem na greckim stole, ale we współczesnej kuchni częściej się pojawia - idealnie komponuje się bowiem z greckimi przyprawami i oliwą. Kalafior z cytryną, oliwą oraz ziołami w postaci posiekanej natki pietruszki i koperku ma kwaśny smak, co może zaskoczyć polskiego smakosza kalafiorów, ale niewątpliwie jest to pozycja warta przygotowania i podania jako zimny dodatek na stół. Zachęcam do przygotowania. A na koniec jak to mówią Grecy καλή όρεξη (kalí órexi), czyli smacznego!

Składniki:

• 1 średniej wielkości kalafior
• 1/2 szklanki oliwy
• 1/4 szklanki octu z białego wina
• 1 łyżka soku z cytryny
• 1 łyżka osiekanej świeżej natki pietruszki
• 1 łyżka posiekanego świeżego koperku

Przygotowanie:

1. Kalafiora pokrój na mniejsze różyczki i ugotuj do miękkości. Od razu po ugotowaniu, jeszcze gorącego opłucz go pod zimną wodą, a następnie umieść w większej misce.
2. W mniejszej misce połącz resztę składnikw i dobrze wymieszaj. Dopraw solą i pieprzem. Powstałym sosem polej kawałki kalafiora. Przykryj miskę i umieść w lodówce na około godzinę. Podawaj schłodzone. 

Przepis zaczerpnięty z "Podróże kulinarne. Kuchnia Grecka. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Zapiekane roladki z cykorii

Zapiekane roladki z szynki i cykorii

- niemiecki smak z odrobiną goryczy

"Gdyby nie fakt, że jako godeł używa się z reguły dumniejszych i bardziej honorowych znaków, symbolem Niemiec z powodzeniem mółby być wieprz." Cytat ten oddaje to w jak wysokim stopniu Niemcy stanowią kulinarną potęgę jeśli chodzi o potrawy, wśród których prym wiedzie wieprzowina. Wieprzowinę w Niemczech przygotowuje się na setki, jeśli nie tysiące sposobów - od zapiekania, przez gotowanie, po marynowanie. Szczególnie mocno Niemcy polubowali wędzenie mięsa. Stąd też lady w sklepach uginają się pod wyborem najróżniejszych wędlin i kiełbas. Cykoria stanowi ważne warzywo w niemieckiej sztuce kulinarnej od zarania dziejów. W medycynie naturalnej była lekarstwem na wszlekie powszechne dolegliwości. W czasie drugiej wojny światowej cykoria stanowiła zastepstwo dla kawy, której wówczas był ogromny deficyt. Zapiekane roladki z szynki i cykorii to ciekawa propozycja na obiad, w dodatku wyjątkowo zdrowa. Dla amatorów goryczy, której ze sobą niesie cykoria będzie to potrawa doskonała w okresie wiosennym. Dla tych, którzy nie przepadają za gorzkim smakiem cykorii, a przepis chcieliby wypróbować zachęcam do przygotowania dodatkowo kwaśnego sosu, który gorzki smak powinien zniwelować. 

Składniki dla 2 osób:

• 2 cykorie
• 15 g masła
• 1 łyżka mąki
• 1/4 szklanki mleka
• 50 g sera gouda, utartego
• 2 plastry szynki
• sól, świeżo zmielony pieprz
•  2 łyżki masła, dodatkowo

Przygotowanie:

1. W cykoriach wytnij ostrożnie głąb w kształce klina. Obgotuj cykorie przez 3 minuty w osolonym wrzątku. Następnie przelej zimną wodą i dobrze osącz.
2. Rozgrzej na patelni masło, dosyp mąkę - całość podsmaż, powoli i wlewaj meko.
3. Dodaj ser i rozpuść go na małym ognu. Całość przypraw solą i pieprzem.
4. Wysmaruj masłem brytfankę. Owiń cykorię szynką i ułóż roladki obok siebie. Polej je przygotowanym sosem serowym i zapiekaj przez blisko 15 minut w piekarniku rozgrzanym do 200 stopni Celsjusza. Podawaj ciepłe z bukietem sałat.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Niemiecka. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Wołowe szaszłyki z bakłażanem

Szaszłyki z wołowiny 

- w pieczonym bakłażanie

Kuchnia serbska stanowi perłę kuchni bałkańskiej. Usytowanie geograficzne Serbii sprawia, że stoi na rozdrożu kulinarnej Europy. Z jednej strony smaki orientu, pełne słodkiego miodu i silnego aromatu z drugiej zaś gust południowosłowiański. Wzajemne przeplatanie się katolickiego zachodu i orientalnego wschodu widać przede wszystkim w sztuce kulinarnej. Serbia od starożytości była pod wpływem ościenych potęg - Grecji, Rzymu, Turcji, a także Austro-Węgier. Dzisiaj Serbia stanowi miejsce współistnienia wielu narodów, a współczesna kuchnia serbska to mieszanka wpływów śródziemnomorskich - głównie greckich i tureckich oraz środkowoeuropejskich - szczególnie węgierskich i austriackich. Serbowie znani są z zamiłowania  do papryki oraz mięsa. Chociaż solidna porcja mięsa wiedzie prym w tamtejszej kuchni, to warzywa, a w szczególności umiłowana przez Serbów papryka, pomidory i bakłażany stanowią kolorowe i aromatyczne  tło dla tamtejszych potraw. Łódeczki z bakłażana, wypełnione sosem jogurtowo-czosnkowym z szaszłykiem z mięsa wołowogo, przełożonym boczkiem owiniętym wokół suszonej śliwki z dodatkiem soczystej czrwonej papryki podane w bukiecie sałat to wyjątkowo miły początek przygody po serbskiej sztuce kulinarnej. Zachęcam do przygotowania. 

Składniki dla 2 osób:

• 250 g mięsa wołowego, mielonego 
• 6 suszonych śliwek
• 6 cienkich plasterków boczku
• 1 czerwona papryka, porkojona w większą kostkę
• 1/2 cebuli, posiekanej
• 1/2 lyżeczki mielonego kminku
• 1 bakłażan
• mąka pszenna do oprószenia
• olej do smażenia
• sól, świeżo zmielony pieprz

Sos jogurtowy:

• 1 szklanka jogurtu naturalnego
• 1 ząbek czosnku, zmiażdżony
• natka pietruszki, drobno posiekana (ilość wg uznania)
• sól, świeżo zmielony pieprz

Przygotowanie:

1. W misce wymieszaj z posiekaną cebulą, kminkiem, solą i świeżo zmielonym pieprzem. Podziel mięso na sześć części i z każdej uformuj kulkę, a następnie obtocz w mące.
2. Zawiń plaster boczku wokół każdej suszonej śliwki. Nadziewaj na przepmian kawałki papryki, kilki mięsa i śliwki zawijane z boczkiem na drewnianą szpadki.
3. Podsmaż szaszłyki na złoty kolor. Następnie piecz je w piekarniku rozgrzanym do 180 stopni Celsjusza. 
4. W międzyczasie przygotuj sos jogurtowy: w małej misce wymieszaj jogurt, czosnek, oraz natkę pietruszki. Dopraw całość solą i świeżo zmielonym pieprzem.
5. Rozkrój wzdłuż bakłażana na pół. Delikatnie natnij miąższ, posyp solą i pieprzem. Piecz w piekarniku nagrzanym do 230 stopni Celsjusza na złoty kolor.
6. Wydrąż miąższ z upieczonego bakłażana, tak aby powstało w środku wgłębienie, następnie wypelnij je sosem jogurtowym. Ułóż na nim szaszłyki i podawaj gorące. 

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Serbska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Autor: Szara Emilencja

Smacznego!

Pyry z gzikiem

Pyry z gzikiem

- wielkopolski rarytas

 

Pyry z gzikiem jak łatwo się domyśleć są potrawą charakterystyczną dla kuchni Wielkopolski. Gzik stanowi bardzo prosty w przygotowaniu przysmak powstały na bazie twarogu rozrobionego ze śmietaną. Obecnie śmietana w gziku bywa zastępowana jogurtem, czy też rzadziej mlekiem. Klasycznie do masy twarogowej dodawany jest siekany szczypiorek z rzodkiewką. Popularnym dodatkiem bywa też cebula, koperek, czy rozdrobnione jajko. Gzik zwyczajowo podawany jest z ziemniakami gotowanymi w mundurkach i nosi jak przystało na Wielkopolskę gwarową nazwę pyry z gzikiem. Gzik, czy też gzika serwowana była powszechnie w porze obiadu w piątki, z racji tego, że jest potrawą postną. Pyry z gzikiem od niedawna stały się znane i lubiane już nie tylko w Wielkopolsce, ale w całej Polsce. Coraz częściej możemy odnaleźć gzik w jadłospisie w różnego rodzaju restauracjach. To co najbardziej mnie urzekło w ziemniakach z gzikiem to prostota dania, jego smak i fakt, że szybko syci. To świetna propozycja na lekki obiad nie tylko w piątek, ale i w pozostałe dni tygodnia. 

Składniki dla 4-6 osób:

• 1 kg ziemniaków
• 1/2 cebuli, posiekanej
• 250 g twarogu
• 1/2 szklanki śietany
• 1/2 pęczka koperku
• nasiona czarnuszki, posiekany szczypiorek (opcjonalnie)

Przygotowanie:

1. Dokładnie umyj ziemniaki i ugotuj w łupinach. Pod odlaniu wody, przykryj garnek w którym się gotowały i odstaw je w ciepłe miejsce.
2. Posiekaną cebulę z koperkiem wymieszaj z twarogiem oraz śmietaną. Dopraw solą do smaku. 
3. Wykonaj nacięcia wzdłuż jeszcze ciepłego ziemniaka i wypełnij nacięcie gzikiem. Przybierz siekanym koperkiem, szczypiorem lub nasionami czarnuszki. Od razu podawaj.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Rosyjska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Tarta serowa z szynką

Tarta serowa z szynką

- międzynardowa, a jednak amerykańska

Chociaż tarta stanowi jedną z najpopularniejszych potraw kuchni francuskiej, to sąsiednia brytyjska oraz kuchnia amerykańska bardzo ochoczo wprowadziły danie do swoich jadłospisów. Kulinarna mapa Stanów Zjednoczonych jest wyjątkowo wielokulturowa. To co najbardziej, kojarzone jest z kuchnią amerykańską - hamburgery i hot dogi są wynalazkiem niemieckim, frytki - belgijskim, a pizza - włoskim. Francuskie tarty zostały dostosowane do amerykańskich upodobań kulinarnych. Tarta, podobnie jak pizza powinna zawierać duże ilości sera, najlepiej kilka gatunków. W przypadku dzisiejszej tartej została użyta włoska mozzarella, szwajcarski ementaler oraz angielski cheddar. Na wierzch została wyłożona szynka - polska w rzeczy samej. Towarzystwo iście międzynarodowe trzeba przyznać jak to tylko możliwe, a jednak amerykańskie. Moja tarta wyglądem przypomina pizzę - co by nie ukrywać, brak foremek do tarty zrobił swoje. Niemniej jednak nie przeszkodziło w natychmiastowym zniknięciu tarty ze stołu. Zachęcam do przygotowania. 

Składniki:

• 125 chudego twarogu
• 250 g mąki pszennej
• 1 łyżeczka proszku do pieczenia 
• 125 g zimnego masła
• sól

Nadzienie:

• 1/2 szklanki gęstej śmietany
• 1 kulka mozzarelli, startej
• 1/2 szklanki sera ementaler, startego
• 1/2 szklanki sera cheddar, startego
• 2 jajka
• 1 łyżeczka startej skórki z cytryny
• 4 plastry wędzonej szynki
• sól, świeżo zmielony pieprz

Przygotowanie:

1. W misce wymieszaj mąkę z proszkiem do pieczenia, kawałkami masła, szczyptą soli oraz odsączonym twarigiem. Szybko zagnieć ciasto i odstaw je przykryte na 30 minut w chłodne miejsce.
2. W międzyczasie przygotuj serowe-śmietanowe nadzienie: wymieszaj śmietanę z mozzaellą, ementalerem, cheddarem oraz jajkami, Dopraw całość solą, pieprzem, musztardą oraz skórką cytryny.
3. Na oprószonej mąką stolnic rozwałkuj cienko ciasto. Uformuj cztery koła i wylep nimi cztery formy  średnic około 12 cm. Brzegi ciasta powinny wystawać powyżej krawędzi foremek. 
4. Wlej masę serowo-śmietanową na wszystkie tarty. Na każdy tartę ułóż na wierzchu po plastrze szynki.
5. Piecz tarty w piekarniku rozgrzanym do temperatury 200 stopni Celsjusza. 

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Amerykańska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Buffalo wings

Skrzydełka kurczaka Buffalo

- w słodko-ostrej marynacie

Buffalo wings stanowią jedną z najbardziej znanych potraw współczesnych Stanów Zjednoczonych. Powstały w 1964 roku w barze Anchor w Buffalo w stanie Nowy Jork prowadzonym przez rodzinę Belissimo. Skrzydełka wpierw są smażone w dużej ilosci oleju, ale można je również przygotować w piekarniku, czy na grillu. Następnie skrzydełka smaruje się odpowiednio ostrą marynatą, której podstawowymym składnikiem jest pieprz cayenne oraz ocet winny. Tradycyjnie podawane są na gorąco w towarzystwie pałek z selera i marchewki oraz dipu z niebieskiego sera pleśniowego. Skrzydełka w szybkim czasie zdobyły popularność w wielu barach w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Do dziś mają stałą pozycję w tamtejszych kartach dań. Nic dziwnego, bo trzeba przyznać, że skrzydełka są obłędnie dobre. Smak marynaty powstał z inspiracji zaczerpniętych z wielu światowych potraw kuchni - chińskiej, japońskiej, tajskiej, karaibskiej, jak również  indyjskiej. Danie stało się tak sławne, że co roku celebrowany jest Narodowy Festiwal Skrzydełek Buffalo, podczas którego organizowany jest konkurs w ilości zjedzonych skrzydełek. Nie ma co ukrywać, Amerykanie kochają jeść, a skrzydełka same się proszą, żeby po nie siegać. Jest to kuchnia typowo męska. Szczerze wyznam, że nie przyłożyłam do ich przygotowania ręki. Nie dlatego, że nie chciałam - kucharz płci męskiej nie dopuścił mnie do kuchni. Jakby nie było ta propozycja obiadowa, szczególnie przychylna jest męskim upodobaniom kulinarnym. Ponadto, przygotowuje się je banalnie łatwo, ich wygląd jest bardzo apetyczny, a smak wyborny. Mam nadzieję, że zachęciłam was do przygotowania :). 

Składniki dla 4 osób:

• 1 kg skrzydełek kurczaka (ok. 20 sztuk)
• 5 łyżek masła
• 4 łyżki sosu tabasco
• 2 ząbki czosnku, drobno posiekane
• 1 łyżka mielonej papryki
• 2 łyżki keczupu
• 1 łyżka miodu
• 1 łyżka octu z czerwonego wina
• pieprz cayenne
• sól, świeżo zmielony pieprz

Dip serowy:

• 100 g sera pleśniowego
• 1/2 szklanki śmietany
• 1/2 szklanki jogurtu
• 4 łyżki majonezu
• sól, świeżo zmielony pieprz
• gałka muszkatołowa

Przygotowanie:

1. Skrzydełka ułóż natałuszczonej blasze, oprósz solą i pieprzem. Piecz do zarumieniania przez około 10 minut w temperaturze 200 stopni Celsjusza. 
2. Włóż do garnka wszystkie składniki marynaty. Wymieszaj i podrzej na małym ogniu. Posmaruj równomiernie marynatą wszystkie skrzydełka i zapiekaj przez kolejne 15-20 minut. 
3. W między czasie przygotuj dip serowy: ozgnieć przy pomocy widelca wszytskie składniki ze sobą. Dopraw do smaku solą, świeżo zmielonym pieprzem i gałką muszkatołową. 
4. Podawaj gorące skrzydełka wraz z dipem i frytkami, czy grzankami.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Amerykańska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Pasta z makreli

Pasta z makreli

- najlepsza na kanapkę

Chociaż kuchnia polska kojarzona jest głównie z ciężkostrawymi daniami mięsnymi, to jednak za sprawą religijności Polaków możemy się cieszyć bogatym jadłospisem dań rybnych. W ciagu 365 dni w roku, podczas 192 dni nie wolno było spożywać mięsa, a podczas 51 dni należało wykluczyć z diety również jaja i produkty mleczne. Polacy w wiekach średnch byli niezwykle skrupulatni jeśli chodzi o post.  Jednocześnie stali się szybko mistrzami w przygotowywaniu potraw z ryb słodkowodnych, które można było wówczas spożywać. Dania w zależności od możności gospodarza mogły być proste, jak również bardzo wykwintne. Jeśli chodzi o ryby morskie - spożywano je stosunkowo rzadziej, w zależności od dostępności do morza. Pasta z makreli jest bardzo popularną potrawą przygotowywaną przez dzisiejsze polskie panie domu. Pastę przygotowuje się bardzo szybko i łatwo - wystarczy wędona makrela, ugotowane na twardo jajka, biały ser, odrobina majonezu. Całość przyprawia się solą oraz świeżo zmielonym pieprzem. Bardzo często dodaje się także siekaną cebulę, która znacząco wpływa na ostateczny smak potrawy. Tym razem postanowiłam pominąć cebulę w przepisie, a końcowy efekt okazał się zdumiewająco smaczny. W niedzielny, czy też każdy inny poranek miło skosztować śniadaniową porą kromkę pieczywa ze świeżo przygotowaną pastą z makreli. Dobre, bo polskie, dobre, bo smaczne. 

Składniki:

• 1 wędzona makrela
• 150 białego sera
• 3 jajka, ugotowane na twardo
• 2 łyżki majonezu
• sól, pieprz

Przygotowanie:

1. Wymieszaj mięso makreli z białym serem, pokrojonym w drobną kostką jajkiem wraz z majonezem. Rozgnieć całość przy pomocy widelca w papkę. Dopraw solą i pieprzem.
2. Wyłóż pastę do salaterki. Możesz przybrać pastę listkami natki pietruszki oraz plasterkami pomidora.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Rosyjska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Duńskie matiasy z chrzanem i kaparami

Duńskie matiasy z chrzanem

- cebulą i kaparami

Dzięki odpowiedniemu położeniu geograficznemu Danii, obfitość ryb jest ogromna. Kraj ten leży zarówno nad Bałtykiem, jak również nad Morzem Północnym. Dania słynie z kopenhaskiego targu rybnego, na który każdego wieczora trafiają liczone w tonach świeżo złowione ryby takie jak sole, sandacz, czy krewetki, w zależności od aktualnej pory roku. Na Gammel Strandt, gdzie powstał pierwszy targ rybny znajdują się dzisiaj wyśmienite kopenhaskie restauracje, a na pamiątkę dawnego targu wystawione jest stoisko, przy którym tradycyjnie ubrana "żona rybaka" wciąż oferuje przechodniom najrozmaitsze dary morza. Największą popularnością w Danii cieszy się śledź. Przyrządzany jest on na dziesiątki sposobów. Na duńskim stole stanowi niemalże obowiązkową przystawkę, od której zaczyna się biesiadny posiłek. W dzisiejszej odsłonie podróży kulinarnej po skandynawskiej Danii podany został matias z cebulą i kaparami na pikantno-kwaśnej, lekko słodkiej pierzynce z chrzanu, jabłka i cytryny. Jest to pozycja obowiązkowa dla odważnych amatorów śledziowej przygody, którzy są skłonni odejść odrobinę od tradycji i spróbować czegoś nowego. 

Składniki dla 3-4 osób 

• 6 filetów matiasa
• 2 małe ogórki konskerwowe, pokrojone na cienkie talarki
• 1cebula, pokrojona na cienkie talarki
• 1/2 szklanki śmetany 
• 1/2 jabłka, startego
• sok z 1/2 cytryny
• 1 łyżeczka chrzanu, ze słoika
• 1 łyżeczka małych kaparów
• sól, świeżo zmielony pieprz

Przygotowanie:

1. Matiasy porządnie wypłucz pod bieżącą wodą, a następnie osusz.
2. Ubij mocno śmietanę.
3. Na każdym fileciematiasa połóż plasterek ogórka, zwiń i przekłój wykałaczką.
4. Wymieszaj starte jabłko z sokiem z cytryny. Dodaj dodaj do śmietany razem z chrzanem. Dopraw solą i pieprzem, a następnie wymieszaj. 
5. Rozłóż śmietanę równomiernie na odpowiednią ilość talerzy. Ułóż na każdej porcji po 1-2 matiasach, przybierz pozostałymi plasterkami ogórka, krążkami cebuli oraz posyp z wierzchu kaparami.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Skandynawska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Pikantne ośmiornice

Pieczone pikantne ośmiornice

- hiszpańskie tapas, kolejna odsłona

Linia brzegowa Hiszpanii mierzy 3286 kilometry. Ryby i owoce morza z wód otaczających Hiszpanię są wysoko cenione i lubiane na całym świecie. Doceniane również są przez samych Hiszpanów. Targi rybne znajdują się we wszystkich częściach kraju. W Madrycie znajduje się jeden z największych, w którym otwartych jest wiele barów serwujących rozmaite specjały morskie. Sposób przygotowywania ryb i owoców morza zależny jest od regionu. Południowa część kraju nazywana jest zona de fritos, czyli strefa smażenia. Smażone owoce morza nazywane są pescados mariscos. Trudno stwierdzić, które z owoców morza należą do najbardziej ulubionych wśród Hiszpanów, konsumowanych jest bowiem wiele. Na stołach chętnie goszczą małże, ostrygi, krewetki, kalmary, kraby, ośmiornice, jak również ślimaki. Owoce morza i ryby chętnie się konserwuje w oliwie, która doskonale do nich pasuje i pogłębia ich smak. Ośmiornica po hiszpańsku znaczy pulpo. Niewiele trzeba, aby stworzyć wyrafinowaną potrawę z owoców morza - wystarczy ośmiornica, oliwa, czosnek i papryczka chilli. W pochmurny i chłodny dzień, Hiszpania na talerzu rozpogodzi i rozgrzeje.

Składniki dla 4 osób:

• 1 kg małych ośmiornic
• 1/4 szklanki oliwy
• 1/3 szklanki soku z cytryny
• 6 ząbków czosnku, wyciśniętych
• 2 małe czerwone papryczki chilli, drobno posiekane
• 1 łyżka mielonej słodkiej papryki

Przygotowanie:

1. Przekrój tuszki ośmiorniczek na pół.
2. W średniej wielkości misce wymieszaj ośmiornice z oliwa, czosnkiem, papryczkami chilli i mieloną papryką. Przykryj miskę folią i wstaw do lodówki na przynajmniej 3 godziny lub na całą noc.
3. Smaż ośmiornice na natłuszczonej i rozgrzanej patelni lub opiekaj na ruszcie aż będą miękkie.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Hiszpańska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Tofu zasmażane z miętą

Tofu zasmażane z miętą

- delikatnie po wietnamsku

Tofu oryginalnie pochodzi z Chin. Jak głosi legenda zostało wynalezione w 164 roku p.n.e. przez Liu Ana. Twarożek sojowy pozyskiwany jest z mleka sojowego. W Japonii tofu zadomowiło się dopiero w drugim tysiącleciu naszej ery. Dzisiaj powszechnie stosowane jest w kuchni Korei, Wietnamu, Tajlandii, jak również innych krajach azjatyckich z tego regionu. Konsystencja i smak tofu zależne jest od samego mleka sojowego, które przygotowuje się różnie w zależności od kraju. Chińskie tofu jest delikatniejsze i chudsze od japońskiego. Tofu ma ogromna ilość zalet, przez co jest szeroko doceniony przez kuchnie wegańskie i wegetariańskie. Jak nie raz już wspominałam oryginalna kuchnia wietnamska jest pełna świeżych ziół, owoców i warzyw. Zdrowe tofu idealnie się w nią wpasowuje. Można je przygotowywać na wiele sposobów, niewiele trzeba, aby stworzyć przy pomocy twarożku ciekawe i odżywcze danie. Tym razem spróbowałam tofu pokrojonego w kostkę zasmażonego z czosnkiem, oprószone miętą, kolendrą  i pieprzem. Tak przygotowany twarożek należy koniecznie podawać z sosem i wyraźnym smaku - np. sosem chilli. Zestawienie ostrego chilli i orzeźwiającej mięty stanowi wyjątkowo dobre połączenie. Jest to trafiona pozycja kulinarna dla tych, co podobnie jak ja swoją przygodę z tofu dopiero rozpoczynają.

Składniki dla dwóch osób:

• 200 g tofu
• 1 ząbek czosnku, zmiażdżony
• 1/4 pęczka mięty (użyłam 1 łyżkę suszonej)
• 1/4 pęczka naci kolendry (użyłam 1 łyżkę suszonej)
• 1 łyżka oleju
• jasny sos sojowy
• czarny pieprz
• dip z chilli

Przygotowanie:

1. Pokrój tofu w kostkę o boku 3 cm.
2. Na rozgrzanym oleju na patelni podsmaż czosnek. Dodaj kostki tofu i smaż przez blisko 5 minut ze wszystkich stron.
3. Dodaj posiekaną drobno kolendrę i miętę, dopraw świeżo zmielonym pieprzem i sosem sojowym. Podawaj z dipem z dipem chilli.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Wietnamska. Tradycyjne smaki i potrawy".

Smacznego!

Rillettes z łososia i zielonego pieprzu

Rillettes z łososia i zielonego pieprzu

- przekąska w stylu francuskim

Rillettes jest to mięsna potrawa pochodząca ze środkowej Francji, przypominające bardziej znane Pate. Rillette przygotowuje się najczęściej z wieprzowiny, a dokładnie z boczku lub łopatki wieprzowej, ale również można danie przygotować również z innego rodzaju mięsa, jak drobiowe np. gęsina, kaczka, kurczak. Znane są również rillettes z mięsa królika, czy też rybne, sporządzone z anchois, tuńczyka albo łososia. W Anjou - w miejscowości, z której pochodzi potrawa, rillettes było serwowanego gościowi honorowemu i układane na kształt piramidy i pokrywane świńskim ogonem. Mięso kroi się w kostkę lub sieka, doprawia się dosyć dużą ilością soli, następnie tradycyjnie powinno się gotować z dodatkiem tłuszczu do momentu, aż mięso stanie się miękkie i łatwe do rozdrobnienia. W rilettes ważnym elementem jest tłuszcz - powinien on tworzyć rodzaj pasty łączącej kawałki mięsa. Rilette zazwyczaj serwuje się w temperaturze pokojowej i podaje się rozsmarowane na kromce pieczywa.  W przeciwności do rillette z mięsa wieprzowego, to rillettes z ryb jedynie miesza się z tłuszczem do uzyskania charakterystycznej tekstury pasty. Miękką konsystencja rillettes jest główną cechą tej potrawy. Rillettes będzie doskonałą przystawką, ja je jednak zaserwowałam na śniadanie. 

Składniki:

• 1 bagietka
• 2 szklanki wody
• 1/4 szklanki wytrawnego białego wina
• 1/2 cebuli, posiekana
• 1 liść laurowy
• 2-3 ziarna czarnego pieprzu
• 150-200 g filetu z łososia
• 100 g wędzonego łososia, w cienkich plastrach
• 40 g masła
• 1 łyżeczka drobno startej skórki z cytryny
• 1 łyżeczka ziaren zielonego pieprzu w zalewie, posiekanych

Przygotowanie:

1. Pokrój bagietkę na kromki, podgrzej je do zarumienienia w piekarniku lub na patelni. 
2. W średniej wielkości rondlu wymieszaj wodę z białym winem. Dodaj cebulę, liść laurowy i ziarna czarnego pieprzu. Doprowadź wywar do wrzenia. Dodaj surowy filet z łososia i gotuj przez około 5 minut. Ryba powinna być miękka. Zdejmij z ognia i pozostaw łososia w wywarze przez kolejne 5 minut. 
3. Wyjmij rybę z wywaru obierz ze skóry, usuń ości. Rozgnieć mięso widelcem, dodaj wędzonego łososia, masło, skórkę z cytryny oraz zielony pieprz. Dokładnie wymieszaj, tak aby powstała jednolita masa. 
4. Rozprowadź rillettes na wcześniej przygotowanych grzankach. 

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Francuska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Marynowane oliwki po grecku

Marynowane oliwki

- na sposób grecki

Kuchnia grecka uznawana jest za jedną z najzdrowszych na świecie. Sekret tkwi w doborze odpowiednich proporcji i doskonałych jakościowo produktów. Dietetycy uznali, że Kreta - największa z greckich wysp przewodzi szczególnie w tym temacie. Mieszkańcy Krety przewyższają swoich sąsiadów w ilości spożywanej oliwy, jak również owoców. Ponadto, w diecie znajduje się dużo ciemnego pieczywa i roślin strączkowych.  Większość powierzchni Grecji zajmują góry, jednakże korzystny klimat sprzyja uprawom roślin. Okolice rolnicze słyną z gajów oliwnych, winnych, czy gajów cytrusowych. Kuchnia grecka jest prosta i radosna, przez co uznawana jest również za jedną z najsmaczniejszych. Poza świetnej jakości produktów, potrawy greckie są pełne spontaniczności. Oliwki i oliwa są ważnymi składanikami wielu greckich dań. Same cytrusy również często używane są do tworzenia niezwykłych potraw. Marynowane oliwki łączą ze sobą to co greckie - oliwki,  oliwę, cytrusy i świeże zioła. To ciekawy pomysł na przystawkę w oryginalny i niebegatelny sposób. Zachęcam do przygotowania.

Składniki:

• 150 g drylowanych oliwek 
• 1 pokrojony ząbek czosnku
• 2 plasterki cytryny pokrojone na ćwiartki
• 2 łyżki świeżego kopru
• 0,5 szklanki oliwy

Przygotowanie:

1. Umieść oliwki, czosnek, cytrynę i koper w słoiku. Wlej oliwę, tak aby wypełnić i pokryć oliwki.
2. Słój trzymaj w chłodnym, zaciemnionym miejscu przez blisko dwa tygodnie. Oliwki po tym czasie powinny już byc zamarynowane. Nadaja się do przechowywania przez dwa miesiące.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Grecka. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Tostaditas z wołowiną i papryczką chilli

Tostaditas z wołowiną i papryczką chilli

- pikantna przystawka z Meksyku

Tostadas to coś w rodzaju tortillowej pizzy. To usmażona na płasko duża tortilla, na którą nakłada się warstwę nadzienia. Smak tostadas określa upodobanie przygotowującego - może być to zarówno fasola na ciepło, marynowane papryczki, kawałki mięsa, ewentualnie ryby, jak również warzywa. Te ostatnie mogą być serwowane zarówno świeżej, jak również gotowanej. Na wierzchu zazwyczaj podaje się odrobinę śmietany i sera. Nazwa tostadita odnosi się do wielkości przekąski. W oryginalnym przepisie powinnam była wyciąć kręgi z gotowych tortilli, wolałam jednak wykorzystać ją w całości. Tostaditas to doskonała i oryginalna przekąska nie tylko dla amatorów amerykańskiej pizzy. Wołowina jest dosyć pikantna, przez co dodatek w postaci sera, śmietany i awokado wyłożonych na wierzch mięsnego farszu jest idealnym zbilanosowaniem smaku. Potrawa będzie świetnym pomysłem na spotkanie ze znajomymi przy piwie w domowych pieleszach.

Składniki dla 4 osób:

• 1 czerwona papryczka chilli, bez gniazd nasiennych, posiekana
• 4 duże tortille
• 1 mała cebula, posiekana
• 1 zmiażdżony ząbek czosnku
• 1 łyżka oleju
• 400 g mielonej wołowiny
• 1 łyżka koncentratu pomidorowego
• 1 szklanka piwa
• 1 awokado
• 1/2 szklanki śmietany
• tarty ser cheddar
• dodatkowo olej do smażenia

Przygotowanie:

1. Rozgrzej łyżkę oleju na średniej patelni. Usmaż cebulę, dodaj czosnek, chilli oraz wołowinę. Smaż do momentu zmiany koloru mięsa. 
2. Dodaj koncentrat pomidorowy oraz piwo. Dobrowadź do wrzenia, następnie zmniejsz płomień i gotuj bez przykrycia przez około 15 minut. Płyn powinien niemalże całkowicie wyparować. 
3. Każdy płat tortilli pokrój na osiem części i usmaż je z obu stron. Na każdy trójkąt nałóż łyżkę smażonej wołowiny. Udekoruj każdy kawałkiem 1/2 łyżeczki śmietany, kawałkiem awokado i sera.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Meksykańska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Ćwikła z chrzanem

Ćwikła z chrzanem

- niezapomniany dodatek do mięs prosto z Polski

Ćwikła jest dobrze znana na polskim stole. W końcu jest to rodzaj polskiej sałatki. Ćwikła powstaje z ugotowanych i utartych buraków ćwikłowych. Sałatka jest mocno przyprawiona tartym chrzanem, cukrem, solą oraz sokiem z cytryny. Niekiedy dodaje się również kminek, winne jabłka, jak również goździki, czy natki pietruszki. Ćwikła podawana jest najczęściej jako dodatek do pieczonych mięs. Tarte buraki z chrzanem znane są od zawsze w polskiej kuchni, warto jednak wiedzieć, że pierwszy polski przepis na ćwikłę został zanotowany przez Mikołaja Reja w 1567 roku w znanym powszechnie dziele "Żywot człowieka poczciwego". Bardzo podobna sałatka występuje w kuchni niemieckiej pod nazwą Salatrüben lub Rote-Bete-Meerrettich i stososowana jest jako przystawka do dań głównych. Ćwikła jest serwowana na stołach we wschodniej Ukrainie. Przystawka jest bardzo prosta w wykonaniu, jednakże nie ukrywam, wylałam na nią wiele łez. Krojenie cebuli, jest jednak łatwiejszym zadaniem niż tarcie chrzanu. 

Składniki na 2 mniejsze słoiki:

• 5 ugotowanych buraków
• 1 korzeń chrzanu
• 1-2 łyżki soku wyciśniętego z cytryny
• 1 łyżeczka cukru pudru (opcjonalnie)
• sól i świeżo zmielony pieprz

Przygotowanie:

1. Ugotuj buraki w mundurkach. Ostudź i obierz ze skóry i zetrzyj na tarce o drobnych oczkach. Przełóż do miski.
2. Obierz korzeń chrzanu i zetrzyj na tarce o drobnych oczkach. Wymieszaj z utartymi burakami. Dodaj sok z cytryny i opcjonalnie cukier puder. Dopraw szczyptą soli i pieprzu. Dodatkowo możesz wszystko dokładnie połączyć przy pomocy blendera.
3. Przygotowaną ćwikłę włóż do słoików i pasteryzuj przynajnmniej przez 45 minut.

Smacznego!

Chińska sałatka z ogórka i marchewki z sezamem

Sałatka z ogórka, marchewki i ziaren sezamu

- chińska, lekka, chrupka i odświeżająca

Kuchnia chińska, jak sam kraj jest ogromna. Cechą Istnieje wiele jej odmian w zalezności od regionu np. pekińska, kantońska, szanghajska, czy syczuańska. Cechą wspólną kuchni chińskiej jest zastosowanie dużej ilości warzyw. Sałatki są chrupkie i mają zdecydowany smak. Przygotowana dzisiaj sałatka ma charakterystyczny dla kuchni azjatyckiej słodko-kwaśny smak, co jest typowe dla kuchni Wschodnich Chin, obejmującej swoim zasięgiem Szanghaj, Suzhou, Hanzhou oraz Nankin. W tej kuchni powszechne jest dodawanie cukru do potraw, nawet mięsnych. Sałatka z ogórka i marchewki z dodatkiem prażonego sezamu jest znana nie tylko w Azji. Istnieje wiele szkół jej przygotowania - mimo, że jest ekstramalnie prosta. Warzywa można kroić na słupki, cienkie wstążki, czy talarki. W każdej z form podania wygląda kusząco i świeżo. Jest doskonała do dań z grilla. W formie surówki z powodzeniem może być podawana do obiadu. 

Składniki:

• 1 ogórek
• 1 duża marchewka, pokrojona w cienkie słupki
• 1 łyżka olej z nasion winogron
• 2 łyżki octu ryżowego (użyłam 1 łyżki jabłkowego)
• 1 łyżeczka oleju sezamowego
• 2 łyżeczki cukru lub miodu
• 2 łyżeczki sosu sojowego
• 1 łyżka prażonych nasion sezamu (użyłam czarnego i białego w proporcji 1:1)
• 1/4 czerwonej papryki, pokrojona w cienkie paski (opcjonalnie)

Przygotowanie:

1. Ogórka przekrój wzdłuż na pół i usuń dokładnie gniazda nasienne przy pomocy łyżeczki od herbaty. Dzięki temu sałatka nie nabierze goryczy. Pokrój ogórka wzdłuż na cienkie słupki.
2. Marchewkę obierz i pokrój na cienkie słupki, ewentualnie możesz posłużyć się obieraczką do ziemniaków i utworzyć wstążki z marchewki.
3. W misce wymieszaj pokrojonego ogórka, marchewkę i opcjonalnie czerwoną paprykę. 
4. W odrębnej, małej miseczce wymieszaj olej z nasion winogron, ocet, olej sezamowy, cukier oraz sos sojowy. 
5. Wymieszaj warzywa z przygotowanym dressingiem. Na suchej patelni lekko upraż nasiona sezamu, odstaw aby ostygły, następnie oprósz nimi sałatkę. Włóż do lodówki na przynajmniej 20 minut. Podawaj schłodzoną.

Smacznego!

Gubbröra - szwedzka przystawka jajeczna z anchois

Gubbröra

- szwedzka mieszanka chłopa

Gubbröra stanowi rodzaj tradycyjnej szwedzkiej sałatki-przystawki sporządzanej z jajek ugotowanych na twardo, słonych filetów sardeli z dodatkiem ziół jak koperek, pietruszka i szczypiorek. Sałatkę podaje się najczęściej w zestawieniu z ciemnym żytnim pieczywem. Jest to niezbyt ciężka przekąska często podawana w okresie świątecznym. Potrawa może być podawana na zimno, ale bywa również i na ciepło w postaci smażonej. Istnieje wiele wariantów sałatki, które mogą zawierać takie dodatkowe składniki jak między innymi czerwona cebula, kawior, sardynki i śledzie. Niekóre wersje zawierają ziemniaki. Gubbröra według szwedzkiej tradycji powinna być podawana z wódką, czy tez mniej bogatym w procenty, niemniej jednak dobrym szwedzkim piwem. Moja tradycyjna gubbröra została wzbogacona o niewielką ilość dodatków, bo wyłącznie o czerowną cebulę i odrobinę pasty kawiorowej. Ze względu na chwilowy brak ciemnego chleba w domu, podałam ją na pszennych tostach. W przeciwności do obowiązującej tradycji podałam z herbatą, nie trunkiem - jako, że pora była conajmniej nieodpowienia, poranna. 

Składniki dla 2-3 osób:

• 2-3 jajka ugotowane na twardo
• 1 puszka/słoiczek anchois
• 1/2 czerwonej cebuli
• 2-3 łyżki kwaśnej śmietany 18%
• 2-3 łyżki pasty kawiorowej
• 1 łyżka posiekanej pietruszki
• 1 łyżka posiekanego koperku
• 1 łyżka posiekanego szczypiorku

Przygotowanie:

1. Jajka, cebulę i filety anchois drobno pokrój. Posiekaj pietruszkę, koperek i szczypiorek. Wymieszaj wszystko dokładnie wraz z dodatkiem śmietany i pasty kawiorowej.
2. Rozłóż sałatkę na kromki ciemnego pieczywa, ewentualnie zarumienione tosty. Przybierz listkami pietruszki, szczypioru lub koperku. Podawaj lekko schłodzone.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z Sweden.se

Smacznego!

Kukurydza z chilli po indyjsku

Grillowana kukurydza po indyjsku

- na ostro

Kukurydza oryginalnie pochodzi z Meksyku, szybko jednak znalazła amatorów na całym świecie.  Jest to gatunek powszechnie uprawiany na całym świecie. Indie nalezą do grupy największych producentów kukurydzy. Kukurydzę cechuja duża wydajność i jednocześnie wartość pokarmowa. Stanowi podstawę wyżywienia w krajach słabo rozwiniętych. Kukurydzę spożywamy głównie pod dwiema postaciami: konserwowej - z puszki, jako dodatek do sałatek i innych potraw oraz prażonej - czyli kukurydza w wersji filmowej, popularnie zwaną popcornem. Jednakże, kiedy jest sezon na kukurydzę, wtedy koniecznie należy sięgnąć po świeże kolby. Niedaleko Bombaju znajduje się malownicza górska miejscowość chętnie odwiedzana przez turystów - Lonavla. Przy punkcie widokowym na wąskie wodospady rozstawione są stoiska z ofertą rozmaitych przekąsek. Tam poznałam smak grillowanej kukurydzy. Kukurydza dług czas opiekana jest na grillu, jest niemalże spalona. Smakuje jednak wybornie, a to za sprawą ostrej papryczki chilli, którą świetnie komponuje się ze słodyczą kukurydzy.  Doprawiona solą i skropiona sokiem z limonki syci w niezwykły sposób. Tak przygotowana kukurydza będzie ciekawą formą podania, która będzie powiewem świeżości wśród smaków nam dobrze znanych, a jednocześnie którą z pewnością i chęcią nieraz powtórzycie. 

Składniki dla 2 osób:

• 4 kolby kukurydzy
• 1 łyżka sprokoszkowanej papryczki chilli
• 1 i 1/2 łyżki soli
• 1 cytryna, pokrojona na ćwiartki
• masło - do smaku

Przygotowanie:

1. Jeżeli masz mniej czasu i cierpliwości - wpierw ugotuj kolby do miękkości w osolonej wodzie.
2. Obtocz kolby kukurydzy w mieszance z sproszkowanego chilli oraz soli. Wyłóż kolby i grilluj do momemntu aż te wyrażnie się zarumienią. 
3. Gotowe kolby wyłóż na talerze i skrop sokiem z ćwiartek cytryny. Wedle uznania do smaku możesz posmarować plasterkiem masła. Podawaj gorące.

Grillowana kukurydza po indyjsku - prosto z Indii

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z Low-cholesterol.food.com

Smacznego!

Faszerowane papryki po karaibsku

Papryki z pikantnym farszem

- po karaibsku

Kuchnia karaibska jest odważną mieszanką smaków. Połączenia składników są pełne przekory. Słodkie owoce jak mango, czy banany z powodzeniem łączy się z ostrymi papryczkami chilli i mięsem. Jest to także kuchnia bardzo dobrze doprawiona. Jak nigdzie indziej smak słodki idealnie miesza się z pikantnym. Najpopularniejszymi składnikami kuchni wysp karaibskich jest ryż, banany, fasola, maniok, kolendra, papryka, ciecierzyca, pomidory, bataty, kokos. Potrawy często zawierają mięso - czy to drób, jagnięcina, czy też wieprzowina, jak również serwuje się niezliczoną ilość ryb i owoców morza. Najważniejszą rolę, jak wcześniej wspomniałam odgrywa odpowiednie doprawienie potrawy. Karaibskie marynaty są charakterystyczne, zawierają wiele czosnku, cebuli, ostrej papryczki, szczypiorku, a także ziół takich jak kolendra, majeranek, rozmaryn, estragon oraz tymianek. Dzisiaj karaibska przekąska, która sprawdzi się jako ciekawa przystawka - papryki nadziewane farszem z jajka, szczypiorku, pietruszki i paluszków krabowych z dodatkiem ostrych papryczek chilli, w sosie majenozowo-jogurtowym. Potrawa idealna na lato. Nie jest ciężka, a jednocześnie sycąca.

Składniki dla 2 osób:

• 2 duże papryki
• 2 jajka, ugotowanena twardo, drobno pokrojone
• 2 małe świeże papryczki chilli, pozbawione nasion, posiekane
• 2 łyżki szczypioru, drobno posiekanego
• 1 łyżka świeżej natki pietruszki, drobno posiekanej
• 1 łyżeczka skórki cytryny, drobno startej
• sok wyciśnięty z 1/4 cytryny
• 6 paluszków krabowych, drobno pokrojone
• 3 łyżki majonezu
• 2 łyżki gęstego jogurtu naturalnego

Przygotowanie:

1. Papryki przekrój wzdłuż na półowki. Usuń nasiona i błony. Umieść połówki paprykw drużym garnku z zimną wodą, doprowadź do wrzenia i gotuj na wolnym ogniu bez przykrycia przez 2 minuty. Odcedź papryki i natychmiast opłucz pod zimną wodą, osuszpapierowym ręcznikiem.
2. Wymieszaj w misce pokrojone jajka, chilli, szczypior natkę pietruszki, skórkę cytryny, sok z cytryny, paluszki krabowe oraz majonez z jogurtem.
3. Wypełnij połówki papryki przygotowanym farszem. Jeżeli preferujesz potrawy bardziej pikatne możesz podać polane sosme chilli, czy też dodać większą ilość papryczki chilli.

Przepis zaczerpnięty z "Podróże kulinarne. Kuchnia Karaibska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Kubdari - gruziński placek z mięsem

Kubdari

- placek w stylu chaczapuri wypełniony mięsem mielonym

Kubdari przypomina nieco wyglądem chaczapuri imeretyńskie, czy bardziej lobiani. Jest to placek wypełniony farszem mięsnym. W skład nadzienie wchodzi mięso wieprzowe i jagnięce, cebula, czosnek oraz rozmaite przyprawy nadające potrawie charakterystyczny smak. Często do nadzienia dodawane są takze morele, które dodają lekkiej słodyczy w smaku. Kubdari jest narodowym daniem pochodzącym ze Swanetii, wysokogórskiego regionu w Gruzji. Kultura Swanów, kształtowała się przez stulecia w izolacji od reszty ziem gruzińskich, przez co nabierała silnie regionalnych cech. Za charakterystycznymi średniowiecznymi murami baszt obronnych kryją się także ciekawe dania. Kubdari, to potrawa, którą z chęcią powtórzę. Jest sycące i ma wyjatkowy smak, idealne jako samodzielne danie lub porządna przystawka.

Składniki:

Ciasto:

• 2 szklanki mąki pszennej
• 3/4 szklanki jogurtu naturalnego
• 1 małe opakowanie suchych drożdży 7 g
• 1/2 łyżeczki soli
• 1/2 łyżeczki cukru
• 1 masło do posmarowania z wierzchu

Nadzienie:

• 500 g mięsa wieprzowo-wołowego, drobno pokrojonego lub mielonego
• 1 średniej wielkości cebula, poszatkowana
• 2 ząbki czosnku
• 1/3 łyżeczki sproszkowanego kminku
• 1/3 łyżeczki sproszkowanych nasion kopru
• 1 łyżeczka sproszkowanej kolendry
•  1/2 łyżeczki kozieradki
• 1 łyżeczka czerwonego pieprzu
• 1 łyżeczka soli - lub według uznania, do smaku

Przygotowanie:

1. Przygotuj ciasto na kubdari. Do miski przesiej mąkę, suche drożdże, sól oraz cukier, dolej jogurt i wymieszaj ze sobą wszystkie składniki do powstania jednolitej masy. Odstaw ciasto na około pół godziny do wyrośnięcia.
2. W tym czasie przygotuj nadzienie. Mięso pokrój drobno lub wykorzystaj gotowe mielone mięso wołowo-wieprzowe. Dodaj do miski z mięsem wszystkie pozostałe składniki: cebulę, czosnke oraz przyprawy: kminek, koper, kolendrę i kozieradkę. Dopraw solą i pieprzem. Rękami wymieszaj dokładnie ugniatając wszytskie składniki ze sobą. 
3. Wyrośnięte ciasto podziel na 3-4 części. Każdą część rozwałkuj na płaski placek. Nałóż 1/4 nadzienia na placek i przy delikatnie zrób z placka worek (jak na zdjęciu poniżej). Rozwałkuj powstały worek z nadzieniem, aby nabrał okrągłego kształtu. Powtórz tą samą czynność z postałymi plackami.
4. Na rozgrzaną suchą patelnie wyłóz placek i trzymaj do zarumienienia. Przewróć na drugą stronę na wierzch rozsmaruj plaster masła do roztopienia. Czynność powtórz z pozostałymi plackami. Podawaj gorące.

Przepis zaczerpnięty-zmodyfikowany z Georgia About

Smacznego!