Pizza z kurczakiem curry

Pizza z kurczakiem curry

- amerykańska, nie włoska

Jak powszechnie wiadomo ojczyzną pizzy są Włochy. Po pojawieniu się we Włoszech pomidorów, sprowadzonych po odkryciu Ameryki, zaczęto je wykorzystywać do przyprawiania pizzy. Tak powstała najpopularniejsza pizza -  Pizza Margerita. We Włoszech jej popularność rozpoczęła się dopiero po II wojnie światowej za sprawą robotników z południa półwyspu emigrujących za pracą na północ kraju. Z Neapolu - miasta, w którym ją zaczęto wypiekać trafiła do Stanów Zjednoczonych pod koniec XIX wieku. Włosi ochoczo emigrowali w poszukiwaniu lepszego życia do kraju Wuja Sama. Osiedlając się w wielkich miastach i  miasteczkach amerykańskich jednocześnie popularyzowali swoją, jakby nie było bardzo smaczną kuchnię. Pizza w bardzo krótkim czasie podbiła serca Amerykanów i szybko stała się jednym z najbardziej popularnych dań amerykańskiego menu. Pizzę amerykańską od włoskiej bardzo łatwo odróżnić. Różnic jest bowiem wiele. Począwszy od ciasta, które w wersji amerykańskiej jest grubsze i cięższe od włoskiego. Włosi cenią umiar i prostotę w kuchni. Doskonały smak potrawy uzyskuje się dzięki wysokiej jakości składnikom. Włoska pizza jeśli chodzi o składniki ograniczona jest do niezbędnego minimum. Pizza amerykańska bogata jest w różnego rodzaju składniki, których sama ilość jest dwukrotnie większa niż w przypadku włoskiej. Amerykanie często wykorzystują mięso drobiowe, którego Włosi w swojej kuchni wyjątkowo mocno unikają. Co by jednak nie pisać, włoska, czy amerykańska - każda jest dobra. Pizza z kurczakiem w śmietanowym sosie curry zapiekana z krążkami cebuli to doskonała opcja na niedzielny obiad. Przygotowuje się ja szybko, a co ważniejsze syci. Zachęcam do przygotowania.

Składniki:
Ciasto:

• 150 g chudego twarogu
• 1/2 łyżeczki soli
• 1 jajko
• 6 łyżek oleju
• 250 g mąki
• 1 torebka proszku do pieczenia

Nadzienie:

• 2 piersi grillowanego/ugotowanego kurczaka, doprawione chilli,
• 2 cebule
• 150 g gęstej śmietany
• 2 łyżeczki curry
• 200 g sera, np mozzarelli
• sól, świeżo zmielony pieprz

Przygotowanie:

1. Zmiksuj dokładnie twaróg z solą i jajkiem. Stopniowo dodawaj olej podczas miksowani. Do miski z masą twarogową dodaj przesianą mąkę oraz proszek do pieczenia. Wymieszaj całość do uzyskania gładkiego i elastycznego ciasta. Podziel ciasto na dwie części i rozwałkuj na stolnicy oprószonej mąką na dwa okrągłe placki.  
2. W międzyczasie pokrój kurczaka na małe kawałki, a cebulę w krążki.
3. Wymieszaj śmietanę z solą, pieprzem oraz curry. Rozsmaruj sos śmietanowy na wierzchu ciasta pozostawiając wolne brzegi, następnie równomiernie posyp serem. 
4. Rozłóż na pizzy krążki cebuli i kurczaka. Posyp lekko serem. 
5. Piecz pizze w piekarniku rozgrzanym do 180 stopni Celsjusza przez 25-30 minut. Podawaj gorące.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Amerykańska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Tarta serowa z szynką

Tarta serowa z szynką

- międzynardowa, a jednak amerykańska

Chociaż tarta stanowi jedną z najpopularniejszych potraw kuchni francuskiej, to sąsiednia brytyjska oraz kuchnia amerykańska bardzo ochoczo wprowadziły danie do swoich jadłospisów. Kulinarna mapa Stanów Zjednoczonych jest wyjątkowo wielokulturowa. To co najbardziej, kojarzone jest z kuchnią amerykańską - hamburgery i hot dogi są wynalazkiem niemieckim, frytki - belgijskim, a pizza - włoskim. Francuskie tarty zostały dostosowane do amerykańskich upodobań kulinarnych. Tarta, podobnie jak pizza powinna zawierać duże ilości sera, najlepiej kilka gatunków. W przypadku dzisiejszej tartej została użyta włoska mozzarella, szwajcarski ementaler oraz angielski cheddar. Na wierzch została wyłożona szynka - polska w rzeczy samej. Towarzystwo iście międzynarodowe trzeba przyznać jak to tylko możliwe, a jednak amerykańskie. Moja tarta wyglądem przypomina pizzę - co by nie ukrywać, brak foremek do tarty zrobił swoje. Niemniej jednak nie przeszkodziło w natychmiastowym zniknięciu tarty ze stołu. Zachęcam do przygotowania. 

Składniki:

• 125 chudego twarogu
• 250 g mąki pszennej
• 1 łyżeczka proszku do pieczenia 
• 125 g zimnego masła
• sól

Nadzienie:

• 1/2 szklanki gęstej śmietany
• 1 kulka mozzarelli, startej
• 1/2 szklanki sera ementaler, startego
• 1/2 szklanki sera cheddar, startego
• 2 jajka
• 1 łyżeczka startej skórki z cytryny
• 4 plastry wędzonej szynki
• sól, świeżo zmielony pieprz

Przygotowanie:

1. W misce wymieszaj mąkę z proszkiem do pieczenia, kawałkami masła, szczyptą soli oraz odsączonym twarigiem. Szybko zagnieć ciasto i odstaw je przykryte na 30 minut w chłodne miejsce.
2. W międzyczasie przygotuj serowe-śmietanowe nadzienie: wymieszaj śmietanę z mozzaellą, ementalerem, cheddarem oraz jajkami, Dopraw całość solą, pieprzem, musztardą oraz skórką cytryny.
3. Na oprószonej mąką stolnic rozwałkuj cienko ciasto. Uformuj cztery koła i wylep nimi cztery formy  średnic około 12 cm. Brzegi ciasta powinny wystawać powyżej krawędzi foremek. 
4. Wlej masę serowo-śmietanową na wszystkie tarty. Na każdy tartę ułóż na wierzchu po plastrze szynki.
5. Piecz tarty w piekarniku rozgrzanym do temperatury 200 stopni Celsjusza. 

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Amerykańska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Buffalo wings

Skrzydełka kurczaka Buffalo

- w słodko-ostrej marynacie

Buffalo wings stanowią jedną z najbardziej znanych potraw współczesnych Stanów Zjednoczonych. Powstały w 1964 roku w barze Anchor w Buffalo w stanie Nowy Jork prowadzonym przez rodzinę Belissimo. Skrzydełka wpierw są smażone w dużej ilosci oleju, ale można je również przygotować w piekarniku, czy na grillu. Następnie skrzydełka smaruje się odpowiednio ostrą marynatą, której podstawowymym składnikiem jest pieprz cayenne oraz ocet winny. Tradycyjnie podawane są na gorąco w towarzystwie pałek z selera i marchewki oraz dipu z niebieskiego sera pleśniowego. Skrzydełka w szybkim czasie zdobyły popularność w wielu barach w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Do dziś mają stałą pozycję w tamtejszych kartach dań. Nic dziwnego, bo trzeba przyznać, że skrzydełka są obłędnie dobre. Smak marynaty powstał z inspiracji zaczerpniętych z wielu światowych potraw kuchni - chińskiej, japońskiej, tajskiej, karaibskiej, jak również  indyjskiej. Danie stało się tak sławne, że co roku celebrowany jest Narodowy Festiwal Skrzydełek Buffalo, podczas którego organizowany jest konkurs w ilości zjedzonych skrzydełek. Nie ma co ukrywać, Amerykanie kochają jeść, a skrzydełka same się proszą, żeby po nie siegać. Jest to kuchnia typowo męska. Szczerze wyznam, że nie przyłożyłam do ich przygotowania ręki. Nie dlatego, że nie chciałam - kucharz płci męskiej nie dopuścił mnie do kuchni. Jakby nie było ta propozycja obiadowa, szczególnie przychylna jest męskim upodobaniom kulinarnym. Ponadto, przygotowuje się je banalnie łatwo, ich wygląd jest bardzo apetyczny, a smak wyborny. Mam nadzieję, że zachęciłam was do przygotowania :). 

Składniki dla 4 osób:

• 1 kg skrzydełek kurczaka (ok. 20 sztuk)
• 5 łyżek masła
• 4 łyżki sosu tabasco
• 2 ząbki czosnku, drobno posiekane
• 1 łyżka mielonej papryki
• 2 łyżki keczupu
• 1 łyżka miodu
• 1 łyżka octu z czerwonego wina
• pieprz cayenne
• sól, świeżo zmielony pieprz

Dip serowy:

• 100 g sera pleśniowego
• 1/2 szklanki śmietany
• 1/2 szklanki jogurtu
• 4 łyżki majonezu
• sól, świeżo zmielony pieprz
• gałka muszkatołowa

Przygotowanie:

1. Skrzydełka ułóż natałuszczonej blasze, oprósz solą i pieprzem. Piecz do zarumieniania przez około 10 minut w temperaturze 200 stopni Celsjusza. 
2. Włóż do garnka wszystkie składniki marynaty. Wymieszaj i podrzej na małym ogniu. Posmaruj równomiernie marynatą wszystkie skrzydełka i zapiekaj przez kolejne 15-20 minut. 
3. W między czasie przygotuj dip serowy: ozgnieć przy pomocy widelca wszytskie składniki ze sobą. Dopraw do smaku solą, świeżo zmielonym pieprzem i gałką muszkatołową. 
4. Podawaj gorące skrzydełka wraz z dipem i frytkami, czy grzankami.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Amerykańska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Pasta z makreli

Pasta z makreli

- najlepsza na kanapkę

Chociaż kuchnia polska kojarzona jest głównie z ciężkostrawymi daniami mięsnymi, to jednak za sprawą religijności Polaków możemy się cieszyć bogatym jadłospisem dań rybnych. W ciagu 365 dni w roku, podczas 192 dni nie wolno było spożywać mięsa, a podczas 51 dni należało wykluczyć z diety również jaja i produkty mleczne. Polacy w wiekach średnch byli niezwykle skrupulatni jeśli chodzi o post.  Jednocześnie stali się szybko mistrzami w przygotowywaniu potraw z ryb słodkowodnych, które można było wówczas spożywać. Dania w zależności od możności gospodarza mogły być proste, jak również bardzo wykwintne. Jeśli chodzi o ryby morskie - spożywano je stosunkowo rzadziej, w zależności od dostępności do morza. Pasta z makreli jest bardzo popularną potrawą przygotowywaną przez dzisiejsze polskie panie domu. Pastę przygotowuje się bardzo szybko i łatwo - wystarczy wędona makrela, ugotowane na twardo jajka, biały ser, odrobina majonezu. Całość przyprawia się solą oraz świeżo zmielonym pieprzem. Bardzo często dodaje się także siekaną cebulę, która znacząco wpływa na ostateczny smak potrawy. Tym razem postanowiłam pominąć cebulę w przepisie, a końcowy efekt okazał się zdumiewająco smaczny. W niedzielny, czy też każdy inny poranek miło skosztować śniadaniową porą kromkę pieczywa ze świeżo przygotowaną pastą z makreli. Dobre, bo polskie, dobre, bo smaczne. 

Składniki:

• 1 wędzona makrela
• 150 białego sera
• 3 jajka, ugotowane na twardo
• 2 łyżki majonezu
• sól, pieprz

Przygotowanie:

1. Wymieszaj mięso makreli z białym serem, pokrojonym w drobną kostką jajkiem wraz z majonezem. Rozgnieć całość przy pomocy widelca w papkę. Dopraw solą i pieprzem.
2. Wyłóż pastę do salaterki. Możesz przybrać pastę listkami natki pietruszki oraz plasterkami pomidora.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Rosyjska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Chrust tradycyjny

Chrust tradycyjny

- polski, najlepszy

Faworki, czyli inaczej chrust to chrupkie ciastka smażone w głębokim tłuszczu posypane cukrem pudrem w kształcie złożonej kokardy. Chruściki są tradycyjnie podwane w okresie karnawału nie tylko w Polsce, ale także na Litwie, w Niemczech oraz Szwecji. Obok pączków, stanowią najchętniej kupowane słodkości w Tłusty Czwartek. W każdym kraju faworki przygotowuje się odrobinę inaczej. Polski chrust obowiązkowo wyrabia się z ciasta śmietanowego z dodatkiem niewielkiej ilości spirytusu, a utworzonego z niego kokardy smaży się w głębokim tłuszczu do zarumienienia. Według polskiej receptury owym tłuszczem powinien być nie olej a smalec. Właściwie przyrządzone faworki powinny być delikatne i kruche i natychmiast znikać z talerzy. Może nie są dietetyczne, ani najzdrowsze. Dla wielu będących na diecie faworki pozostają w swerze marzeń. Zachęcam tych, ktorzy mogą sobie pozwolić na odrobinę kulinarno-karnawałowego szaleństwa do ich przygotowania. Faworki to jedne z tych łakoci, których nie powinno się przygotowywać samemu. Dlaczego? Przede wszystkim ze względu na to, że ich przygotowywanie to po prostu dobra zabawa, a i silna ręka do wyrabiania ciasta się przyda. Wspólną pracą wszyscy się bogaczą - tak jest w przypadku chrustu: jedna ręka wyrabia ciasto, druga, wałkuje, trzecia kroi i zawija, a czwarta pilnuje smażenia. Wszystko idzie sprawnie, szybko, przyjemnie i wesoło. Dobrze mieć pomocny fartuch w kuchni!

Składniki:

• 1 szklanka mąki (200 g)
• 3 żółtka
• 3 łyżki gęstej śmietany
• 1 płaska łyżeczka proszku do pieczenia
• 1 łyżka spirytusu
• szczypta soli

Dodatkowo:

• 1 kostka smalcu, do smażenia
• cukier puder, do posypania

Przygotowanie:

1. Wszystkie składniki wymieszaj i zagnieć na gładkie ciasto. Rozwałkuj na grubość 1 mm i pokrój na paski o szerokości około 2 cm i długości do 10 cm. Natnij każdy pasek wzdłuż przez środek. Przewlecz jedną część paska przez środek.
2. Wrzuć faworki na głeboki tłuszcz i smaż przez około 5 minut na złoty kolor. Przed podaniem oprósz faworki cukrem pudrem. 

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Rosyjska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Śledzie zapiekane w śmietanie

Śledzie zapiekane w śmietanie

- szwedzki pomysł na śledzia

Szwecja jest rajem dla wędkarzy. W tym skandynawskim kraju każdy może wędkować na własny użytek zarówno w wodach morskich jak i w jeziorach bez dodatkowych opłat i pozwoleń. Największą popularnością w Szwecji cieszą się śledzie. Pomysłów na ich przyrządzenie jest bez liku. Zarówno w Polsce, tak samo w Szwecji najpopularniejsze są śledzie w postaci marynowanej. Mogą one występować jako senapssill w sosie musztardowym, czy löksill, czyli śledzie marynowane z cebulą oraz skärgårdsill - podawane z ikrą oraz śmietaną. Tym razem wybor padł na śledzie marynowane na sposób senapsill, w postaci zapiekanki w sosie śmietanowo-musztardowym z dodatkiem świeżych ziół takich jak koperek, pietruszka i szczypiorek. W oryginalnym przepisie zalecano użycie świeżego fileta śledzia ze skórą, który jest dosyć trudno dostępny na polskim rynku. Zastąpiłam je gotowymi filetami, które wcześniej należy dobrze namoczyć w wodzie, by pozbyć się nadmiaru soli. Zapiekanka jest bardzo ciekawą i świeżą propozycją na śledzia którego znamy od innej strony. Zachęcam do przygotowania. Potrawa może być serwowana na obiad, jak również może być podana jako przystawka. 

Składniki dla 2-3 osób:

• 300 g filetów ze śledzia
• 1 łyżka świeżego koperku
• 1 łyżka natki pietruszki
• 1 łyżka szczypioru, posiekanego
• 1 łyżka musztardy
• 1/2 szklanki śmietany
• półtwardy, łagody ser
• sól, świeżo zmielony pieprz

Przygotowanie:

1. Śledzie opłucz pod bieżącą zimną wodą. Osusz, zroluj i ułóż w formie do zapiekania. Oprósz solą i pieprzem. 
2. Posiekaj koperek, pietruszkę oraz szczypiorek. Wymieszaj zioła, musztardę i śmietanę z serem. Rozłóż powstałą masę na śledziach. 
3. Wstaw śledzie do piekarnika nagrzanego do temperatury 220 stopni Celsjusza i piecz przez około 25 minut. Wierzch powinien stać się lekko przyrumieniony.
4. Wyjmij śledzie z piekarnika i od razu podawaj, najlepiej z ziemniakami.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Skandynawska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Roladki indycze z kaszą gryczaną

Roladki z indyka 

- z nadzieniem gryczanym

Kasze z gryki, jęczmienia, czy też prosa stanowią jeden z filarów kuchi staroruskiej.  Były podstawą żywienia na tamtejszych ziemiach do momentu zadomowienia się na niej ziemniaków. Kasza odrgrywała niewątpliwie ogromną rolę nie tylko w kuchni, ale również w kulturze rosyjskiej. Kaszę w postaci ugotowanej podawano niegdyś dla przypięczotowania zawarcia pokoju z wrogiem. Po wyjściu z cerkwi nowożeńców obsypywano ziarnami kaszy na szczęście, tak jak dziś w Polsce obsypuje się ziarnami ryżu. Kaszę podaje się z powodów wzniosłych, jak również bez okazji. Kasza jest niezwykle uniwersalna i może być podawana o każdej porze dnia. Kasza gryczana uważana była na Rusi za królową kasz - nic dziwnego, bowiem jej walory zdrowotne są przez wielu doceniane. Zatem jeśli mowa o kuchni rosyjskiej, to koniecznie należy spróbować potraw z wykorzystaniem kaszy. Roladki indycze z nadzieniem z kaszy gryczanej, kiszonego ogórka i koperku to bardzo miły początek smacznej znajomości z kuchnią rosyjską. Potrawa została przygotowana przez moją mamę i nieukrywam, było to niezwykle miłe zakończenie dnia. Zachęcam szczerze do przygotowania. Jest to doskonały przepis na obiad o tej porze roku.

Składniki dla 4 osób:

• 4 filety z piersi indyka
• 40 g kaszy gryczanej
• 1 cebula, posiekana
• 1 łyżka oleju roślinnego
• 1 ogórek kiszony, pokrojony w drobną kostkę
• 1 pęczek koperku
• 1 żółtko jaja
• 8 plasterków boczku
• 1 łyżka masła
• 200 ml bulionu warzywnego
• 100 g śmietany
• sól, świeżo zmielony pieprz

Przygotowanie:

1. Gotuj kaszę gryczaną na średnim ogniu przez około 15 minut. Odcedź i odstaw kaszę.
2. Rozbij przy pomocy tłuczka filety, tak aby powstały cienkie plastry. Każdy filet posyp z jednej strony solą i pieprzem. Na każdym plastrze połóż w plasterki boczku.
3. Przygotuj nadzienie gryczane: Podsmaż a patelni cebulę, dodaj połowę posiekanego koperku, żółtko, kaszę gryczaną oraz ogórka. Dopraw całość solą i pieprzem, smaż przez chwilę mieszając.
4. Na każdy plaster indyka z boczkiem wyłóż równomiernie nadzienie gryczane. Zwiń filety w ruloniki i zepnij je za pomocą wykałaczki.
5. W wysokiej patelni rozgrzej masło i smaż roladki równomiernie ze wszytskich stron na brazowy kolor. Wlej na patelnie bulion warzywny i duś mięso pod przykryciem na małym ogniu przez 30 minut. Od czasu do czasu obracaj roladki. Po tym czasie przełóż roladki na talerz, a do sosu dodaj śmietanę, pozostały koperek, dopraw sola i pieprzem do smaku. 
6. Ponownie włóż do roladki do sosu i zagotuj. Podawaj gorące.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Rosyjska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Duńskie matiasy z chrzanem i kaparami

Duńskie matiasy z chrzanem

- cebulą i kaparami

Dzięki odpowiedniemu położeniu geograficznemu Danii, obfitość ryb jest ogromna. Kraj ten leży zarówno nad Bałtykiem, jak również nad Morzem Północnym. Dania słynie z kopenhaskiego targu rybnego, na który każdego wieczora trafiają liczone w tonach świeżo złowione ryby takie jak sole, sandacz, czy krewetki, w zależności od aktualnej pory roku. Na Gammel Strandt, gdzie powstał pierwszy targ rybny znajdują się dzisiaj wyśmienite kopenhaskie restauracje, a na pamiątkę dawnego targu wystawione jest stoisko, przy którym tradycyjnie ubrana "żona rybaka" wciąż oferuje przechodniom najrozmaitsze dary morza. Największą popularnością w Danii cieszy się śledź. Przyrządzany jest on na dziesiątki sposobów. Na duńskim stole stanowi niemalże obowiązkową przystawkę, od której zaczyna się biesiadny posiłek. W dzisiejszej odsłonie podróży kulinarnej po skandynawskiej Danii podany został matias z cebulą i kaparami na pikantno-kwaśnej, lekko słodkiej pierzynce z chrzanu, jabłka i cytryny. Jest to pozycja obowiązkowa dla odważnych amatorów śledziowej przygody, którzy są skłonni odejść odrobinę od tradycji i spróbować czegoś nowego. 

Składniki dla 3-4 osób 

• 6 filetów matiasa
• 2 małe ogórki konskerwowe, pokrojone na cienkie talarki
• 1cebula, pokrojona na cienkie talarki
• 1/2 szklanki śmetany 
• 1/2 jabłka, startego
• sok z 1/2 cytryny
• 1 łyżeczka chrzanu, ze słoika
• 1 łyżeczka małych kaparów
• sól, świeżo zmielony pieprz

Przygotowanie:

1. Matiasy porządnie wypłucz pod bieżącą wodą, a następnie osusz.
2. Ubij mocno śmietanę.
3. Na każdym fileciematiasa połóż plasterek ogórka, zwiń i przekłój wykałaczką.
4. Wymieszaj starte jabłko z sokiem z cytryny. Dodaj dodaj do śmietany razem z chrzanem. Dopraw solą i pieprzem, a następnie wymieszaj. 
5. Rozłóż śmietanę równomiernie na odpowiednią ilość talerzy. Ułóż na każdej porcji po 1-2 matiasach, przybierz pozostałymi plasterkami ogórka, krążkami cebuli oraz posyp z wierzchu kaparami.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Skandynawska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Duńska pieczeń z jabłkami i cebulą

Duńska pieczeń wieprzowa

- z jabłkami i cebulą

Dania rybne powszechnie uchodzą za podstawę jadłospisu wszystkich mieszkańcw krajów skandynawskich. Zaskakującą zatem może wydawać się informacja, że sytuacja ma się zgoła inaczej jeżeli chodzi o Danię. W tym najmniejszym sposród krajów nordyckich zjada się więcej nie tyllko mięsa w znaczeniu ogólnym, ale samej wieprzowiny niż ryb. Dania słynie z wysokiej jakości mięsa wieprzowego, a sama hodowla świń jest zarówno intesywna, jak i nowoczesna. Wieprzowina stanowi dochodowy towar eksprtowy dla Duńczyków, a co jest ciekawe, jednym z jego najważniejszych odbiorców jest Japonia. Przepisów z wykorzystaniem wieprzowiny można odnaleźć wiele w tamtejszych książkach kulinarnych. Na duńskim stole często gości pieczony schab z jabłkami, który zdecydowałam sie przygotować. Helstegt svinekam, jak nazywany jest w Danii, to świetny pomysł na rodzinny obiad. Jest smaczny i szybko znika z talerza, a o to przeciecież chodzi, każdemu kto obiad przygotowuje. 

Składniki:

• 1 kg wieprzowiny na pieczeń
• 2-3 łyżki soli oraz świeżo zmielonego pieprzu
• 3 lekko kwaśne jabłka, pokrojone w ósemki
• 1 czerwona cebula, pokrojona w słupki
• 1/4 kg ziemniaków, pokorkrojonych w ćwiartki
• pieprz, świeżo zmielony pieprz
• 1 gałązka rozmarynu, posiekanego

Przygotowanie:

1. Natrzyj mięso solą z pieprzem i włóż do żaroodpornego naczynia. Piecz w temperaturze 180 stopni Celsjusza przez około 80 minut. 
2. W połowie pieczenia ułóż wokół mięsa przygotowane wcześniej warzywa i oprósz je lekko pieprzem. Dodaj rozmaryn. Upieczone mięso idstaw na 10 minut, następnie pokrój na plastry i podawaj.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Skandynawska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

Bawarska sałatka ziemniaczana

Bawarska sałatka ziemniaczana

- kartofle w niemieckiej odsłonie

Ziemniak wywodzi się z Ameryki Południowej, gdzie był uprawiany już tysiące lat temu. Został sprowadzony do Europy w końcu XVI wieku, a w ciągu następnych stuleci stał się jednym z podstawowych składników ludności na całym świecie. Mimo, że początkowo traktowany był jako roślina ozodobna to od dawna stanowi podstawę niemieckiego jadłospisu. Ziemniaki zawierają dużo wody, skrobi, wartościowych białek roślinnych oraz szereg witamin, m.in. B1, B2, C, a także minerałów jak żelazo, czy wapń. Ziemniaki pozwoliły przeżyć tysiącom ludzi w czasie klęski głodu, jak chociażby za czasów króla pruskiego Fryderyka II Wielkiego, czy w zburzonych miastach Niemiec po drugiej wojnie światowej. Mimo, że wraz ze wzrostem zamożności niemieckej społeczności spożycie ziemniaków powoli malało, to  nieustannie są ulubionym spożywanym warzywem. Niemcy uwielbiają dania, których podstawę stanowią ziemniaki i trzeba przyznać, że są mistrzami w ich przyrządzaniu. Jednym z najpopularniejszych niemieckich dań stanowi sałatka ziemniaczana. Możemy ją odnaleźć na karcie w każdej niemieckiej restauracji. Sałatka ziemniaczana z rzodkiewką, ogórkiem i szczypiorkiem na pewno będzie stanowić ciekawą odmianę na naszym stole. Spróbujmy zatem ziemniaków w odsłonie naszych zachodnich sąsiadów.

Składniki dla 4 osób:

• 1 kg ziemniaków
• 2 łyżeczki soli
• 1/2 łyżeczki kminku
• 1 cebula
• 1 łyżka oleju
• 2-3 rzodkiewki
• 1/2 kiszonego ogórka
• 3 łyżki przyrumienionego masła
• 1 łyżka szczypioru, posiekanego

Sos:

• 400 ml wywaru warzywnego (niecałe 2 szklanki)
• 1 ugotowany ziemniak
• 3 łyżki octu winnego
• 1 łyżka ostrej musztardy
• szczypta soli, świeżo zmielony pieprz

Przygotowanie:

1. Gotuj ziemniaki w mundurkach przez 30-40 minut w osolonej wodzie z dodatkiem kminku. Odcedź i obierz jeszcze gorące ziemniaki, nastęnie pokrój w plastry o grubości około 1/2 cm.
2. W tym czasie przygotuj sos: Wszystkie składniki włóż do garnka, wymieszaj i podgrzej. Dodaj ugotoanego ziemniaka i przy pomocy blendera zmiksuj wszystko na gładką masę.
3. Pokrój cebulę w kostkę, zeszklij ją na oleju i dodaj ją do miski z ziemniakami. 
4. Rzodkiewki i ogórka pokrój na cienkie plasterki. Dopraw solą i pieprzem, następnie wymieszaj z przyrumienionym masłem.
5. Wymieszaj ziemniaki z sosem i odstaw na 30 minut. Po tym czasie rzodkiewkę z ogórkami połacz z świeżo posiekanym szczypiorkiem i dodaj wszystko do sałatki z ziemniaków delikatnie mieszając.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Niemiecka. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!