czwartek, 1 maja 2014

Pastitsio - grecka zapiekanka

Pastitsio

- zapiekanka z makaronem po grecku


Pastitsio  jest to danie to danie pochodzenia greckiego. Jest to forma zapiekanki z makaronu, mielonej wołowiny oraz sosem beszamelowym. Zama nazwa wywodzi się z języka włoskiego, gdzie pasticcio oznacza rodzaj pikantnej zapiekanki na bazie ryb, czy mięsa i makaronu. Co ciekawe, samo słowo pasticcio znaczy bałagan, trudną sytuację, czy podobnie brzmiący pastisz. Typowa grecka wersja pastitsio (istnieją też odmiany cypryjska i egipska) składa się z podstawy, którą jest makaron wymieszany z jajkiem i serem, użytym jako spoiwo łączące. Warstwa środkowa składa się z mielonej wołowiny lub cielęciny z dodatkiem pomidorów, cynamonu, gałki muszkatołowej i często ziela angielskiego. Ostatnia wierzchnia warstwa jest serowa - najczęściej na bazie sosu beszamelowego z serem. Wierzch posypuje się tartym serem i całość zapieka. Pastitsio stanowi bez wątpienia danie główne, podaje się je czasem z dodatkiem sałatki. Jest idealnym pomysłem, kiedy w domu pojawia się więcej osób.


Składniki na 6-8 porcji:
  • 500 g makaronu penne*
  • 50 g żółtego sera, startego
  • 1 jajko

Masa mięsna:
  • 500 g mielonej wołowiny
  • 2 średnie cebule, drobno posiekana
  • 2 puszki pomidorów (2x400 g)
  • 1/2 szklanki białego wytrawnego wina
  • 1/2 łyżeczki cynamonu
  • 1 kostka bulionu wołowego
  • 1 jajko
  • pieprz, sól
  • 2 łyżki oliwy
  • 2 łyżki drobno poszatkowanej pietruszki
Masa serowa:
  • 3 łyżki masła
  • 3 łyżki mąki
  • 2 i 1/2 szklanki mleka
  • 150 g żółtego sera, startego
  • sól i pieprz
  • szczypta gałki muszkatołowej

Przygotowanie:

  1. Przygotuj masę mięsną. Na rozgrzanej oliwie smaż cebulę aż ta się zeszkli. Dodaj mięso i smaż do jego zrumienienia. Dodaj pomidory z puszki wraz z zalewą. Wlej wino, kostkę bulionową oraz cynamon z pieprzem. Gotuj bez przykrycia przez około 15 minut, co jakiś czas mieszając. Kiedy całość zgęstnieje, dodaj jajko i dokładnie wymieszaj. Ewentualnie przypraw solą. Odstaw z ognia.
  2.  W międzyczasie ugotuj w osolonej wodzie makaron według instrukcji na opakowaniu - około 10-12 minut. Odcedź, rozbij jajko, oraz starty  ser. Wymieszaj całość.
  3. Przygotuj masę serową. W rondlu rozpuść masło i dodaj mąkę, energicznie mieszaj na małym ogniu aż oba składniki się połączą. Stopniowo dolewaj mleko i mieszaj za pomocą trzepaczki. Uważaj aby nie doprowadzić do powstania grudek. Zagotuj, dopraw solą i pierzem, dodaj 1/3 startego sera i wymieszaj. Całość powinna być gęsta.
  4. Nasmaruj tłuszczem żaroodporną formę. Na dno wyłóż makaron i lekko ugnieć go, aby tworzył zbitą masę. Na makaron wyłóż  masę mięsną, po czym wyrównaj ją z wierzchu. Na masę mięsną wylej równomiernie masę serową. Wierzch posyp resztą sera. Całość piecz w 200 stopniach Celsjusza przez około godzinę. Odczekaj 15 minut po wyjęciu z piekarnika i pokrój zapiekankę na części.






*Uwagi: Z powodu braku makaronu penne, użyłam rodzaju fusilli

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z Mirabelkowy blog

Smacznego!

niedziela, 27 kwietnia 2014

Zupa z paluszków krabowych i kukurydzy

Zupa z paluszków krabowych i kukurydzy

- delikatna i sycąca


Zupki chińskie - zmora czasów obecnych, a jednocześnie i wielokrotnie ratunek. Są one powszechne także w samych Chinach - w każdym sklepie spożywczym możemy je zakupić - najczęściej jednak w znacznie bardziej zaawansowanej technice, niż u nas. Chińczycy, pochłonięci pracą nie mogą pozwolić sobie na domowy posiłek, zatem częściej niż my sięgają po zupy w papierowo-plastikowych opakowaniach, gotowe w pięć minut po zalaniu wrzątkiem.  Należy jednak wyraźnie zaznaczyć, że smak owych zupek w żaden sposób nie odzwierciedla smaku tradycyjnych zup chińskich. Nie muszą być one ostre, ani wypełnione po brzeg miski kluskami. Przygotowywane są na bazie bulionu, z dodatkiem najróżniejszych warzyw. Dzisiaj prezentujemy zupę ze słodką kukurydzą, w oryginale z mięsem kraba, który jest stosunkowo trudnym produktem do zdobycia, zatem zastąpiony został paluszkami krabowymi. Profanacja? Trzeba przyznać, że trochę tak. Niemniej jednak, zupa wyszła znakomicie. ma słodko-słony smak, rozgrzewa i syci podniebienie. Smakiem zupełnie nie przypomina zup gotowanych u nas, jednakże jest bardzo smaczna. Stanowi ciekawą alternatywę, idealną na deszczowe popołudnia jak dziś.



Składniki dla 4 osób:

  • 850 ml bulionu z kurczaka
  • 1 puszka słodkiej kukurydzy (300 g)
  • 6 paluszków krabowych
  • 1 jajko
  • 3 łyżki mąki kukurydzianej
  • 1 łyżka sherry


Przygotowanie:
  1. Paluszki krabowe porozrywaj na drobniejsze części. Wymieszaj z rozbitym jajkiem.
  2. Zagotuj bulion drobiowy i dodaj kukurydzę. 
  3. Mąkę kukurydzianą wraz sherry wymieszaj z 2 łyżkami wody. Dodaj trochę bulionu z kurczaka aby dodatkowo rozrzedzić mieszankę. Przelej całość do rondla z bulionem i kukurydzą. Gotuj zupę do momentu aż zgęstnieje.
  4. Ciągle mieszając, stopniowo wkładaj mieszankę z paluszków krabowych i i jajka. Gotuj jeszcze przez chwilę. Rozlej zupę do misek i podawaj gorącą.


Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z Chińszczyzna i inne potrawy egzotyczne, Moya Maynard, INTERIUM 1991

czwartek, 24 kwietnia 2014

Zupa z rzeżuchy

Zupa z rzeżuchy

- szybka, zdrowa i niecodzienna



Siana w okresie poprzedzającym Wielkanoc, potocznie zwana rzeżuchą to tak naprawdę pieprzyca siewna, która należy o zupełnie innego gatunku roślin. Roślina należy do rodziny kapustowatych i pochodzi z południowo-zachodniej Azji, Pakistanu, Etiopii i Egiptu. Do Polski dotarła około XV wieku. Obecnie jest uprawiana w niewielkim stopniu na całym świecie. Rzeżucha uprawiana już była o czasów najdawniejszych jako warzywo, dodaje się ją do zup, sosów, surówek, serów i sałatek. Każdy słyszał, że jest bardzo zdrowa - co jest prawdą. Pieprzyca siewna zawiera szereg witamin i minerałów - A, B1, B2, C, E, K, PP, kwas foliowy, żelazo, wapń, sole mineralne, magnez, chrom, fosfor, łatwo przyswajalny jod i siarkę. Perscy wojownicy spożywali ją przed wojennymi wyprawami. Dziś rzeżuchę przedstawiamy w postaci zupy. Chińczycy przygotowują dania szybko, zatem i w tym przypadku niewiele czasu trzeba aby ją przygotować. Dodatkowo, jest idealna w okresie wiosennym - kiedy organizm potrzebuje wzmocnić odporność i zredukować niedobór witamin. Zupa jest pożywna i jednocześnie zauroczy nawet tego, kto rzeżuchy do tej pory unikał.




Składniki na 3 porcje:
  • 850 ml bulionu z kurczaka
  • 1 łyżka sosu sojowego
  • szczypta świeżo zmielonego pieprzu
  • 1 pęczek rzeżuchy, starannie posiekany
  •  4 dymki, pokrojone w cienkie plasterki
  • 1 mała pierś z kurczaka, pokrojonego w paski
  • 1 łyżeczka oleju sezamowego
  • 1 łyżeczka nasion sezamu
  • szczypta soli


Przygotowanie:
  1. Doprowadź bulion doprowadź do wrzenia. Dodaj łyżkę sosu sojowego i szczyptę pieprzu.
  2. Wrzuć bardzo drobno pokrojoną rzeżuchę i ponownie zagotuj wywar. Dodaj pokrojone lub porwane na mniejsze kawałki mięso z piersi kurczaka i wlej olej. 
  3. Dopraw solą do smaku, rozlej do misek i od razu podawaj oprószone ziarnami sezamu i ewentualnie odrobiną dymki.





Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z Chińszczyzna i inne potrawy egzotyczne, Moya Maynard, INTERIUM 1991

środa, 23 kwietnia 2014

Filet z dorsza w sosie paprykowym

Filet z dorsza w sosie paprykowo-pomidorowym

 z czarnymi oliwkami


Dieta bułgarska w dużej mierze bazuje na dużej ilości warzyw i ryb. Bułgarzy są ich amatorami i przyrządzają je na wiele sposobów. Najczęściej się je grilluje, piecze w piecu lub poddaje krótkiej obróbce termicznej na patelni, czy dusi z warzywami. Najpopularniejszą potrawą serwowaną nie tylko w nadmorskich restauracjach, ale także sprzedawaną z tacy na plaży jest caca, czyli małe rybki smażone w głębokim oleju w lekkiej panierce z mąki i soli. Najczęściej zamawiana jest z skropiona cytryną jako zakąska do wieczornego piwa. Dzisiaj prezentujemy dorsza, w sosie paprykowo-pomidorowym z dodatkiem czarnych oliwek. Danie jest bardzo dobre i ciekawe, prezentuje odmienny od typowego sposób przygotowania ryby. jest to idealny pomysł, na niecodzienny, smaczny obiad rodem z Bułgarii!




Składniki dla 3-4 osób:
  • 4 filety z dorsza
  • 1 łyżeczka masła
  • 4 dymki, pokrojone na szerokie talarki
  • 2 łyżki szczypiorku, drobno pokrojonego
  • 3 łyżki czarnych oliwek, pokrojonych w wąskie talarki

Sos:
  • 2 szklanki mleka
  • 2 łyżki mąki
  • 2 łyżki masła
  • 2 łyżeczki słodkiej papryki, mielonej
  • 1 łyżeczka przecieru pomidorowego
  • świeżo zmielony pieprz
  • świeżo zmielona gałka muszkatołowa
  • sól

Przygotowanie:
  1. Filety z dorsza oprósz solą i pieprzem. Rozgrzej piekarnik do temperatury 200 stopni Celsjusza. Formę do pieczenia wysmaruj masłem.
  2. Przygotuj sos: Roztop w garnku masło, dodaj mleko i stopniowo mąkę, aż do uzyskania jednolitej konsystencji. Zagotuj na średnim ogniu, przez cały czas mieszając. Zmniejsz płomień i gotuj jeszcze przez około 1 minutę, aż całość zgęstnieje. Zdejmij garnek z ognia. Dodaj przecier pomidorowy i paprykę. Przypraw sos solą, pieprzem i szczyptą gałki muszkatołowej.
  3. Filety z dorsza  ułóż jedno obok drugiego. Posyp cebulką oraz częścią oliwek. Polej całość sosem i rozsyp pozostałymi oliwkami. 
  4. Zapiekaj w piekarniku przez około 20 minut, wierzch powinien się lekko zarumienić. Wyjmij z piekarnika, posyp szczypiorkiem i podawaj natychmiast, na przykład z bagietką lub ziemniakami.

sobota, 19 kwietnia 2014

Mazurek z migdałami

Mazurek z Migdałami

- słodki i prosty-


W ostatnich dniach naszła mnie chwila refleksji. Mazurek jest jak tarta - grunt to mieć ciasto na spód, a resztę należy dodać w zależności od nastroju i zasobności szafek. Jednak, po robieniu kolejnego ciasta na bazie ciasta kruchego robi się cokolwiek nudnie. Dziś dobry przepis dla tych co potrzebują żółtek do innego dania. Samo ciasto jest banalne w przygotowaniu, za to delikatne w smaku i słodkie niczym karmel. W sam raz na Wielkanocny stół. Wesołego Alleluja moi Mili!



Składniki:
  • 200 g migdałów mielonych
  • 250 g migdałów w płatkach lub słupkach
  • 450 g cukru
  • 5 białek


Przygotowanie:
  1. Białka ubijamy na sztywną pianę. Dodajemy 200 g cukru i zmielone migdały. Mieszamy na jednolitą masę.
  2. Wylewamy na blachę wyłożoną papierem do pieczenia lub silikonową formę. Pieczemy około 30 minut w 180 stopniach. Ciasto musi być rumiane ale nie suche.
  3. Resztę cukru rozpuszczamy w rondelku z odrobiną wody tak by powstała karmelowa masa. Dodajemy migdały. Mieszamy i od razu wylewamy na ciepłe ciasto.
  4. Ciasto studzimy i podajemy na świąteczny stół.


Wielkanocne Smaki - edycja IV
Smacznego!

piątek, 18 kwietnia 2014

Piadina

Piadina

- ma dobry początek dnia lub jego miłe zakończenie



Piadina to podawany na ciepło cienki placek z pszennej mąki. Ten rodzaj płaskiego pieczywa wypełnia się rozmaitymi dodatkami - np. z mozzarellą, szynką dojrzewającą, salami, kiełbasą, a także rukolą, szpinakiem, grzybami, czy też podaje się je na słodko z powidłami lub czekoladą. Piada pochodzi z Włoch, a konkretnie z prowincji Emilia-Romania, położonej na północy kraju. Tradycyjnie piadiny wypiekano na terakotowych talerzach, zwanych teggia, które stawiało się na ogniu. Dzisiaj najczęściej używa się do tego grilla lub patelni. Piadiny powszechnie sprzedaje się w niewielkich budkach - piadineriach. Są one także dostępne w Polsce - chociażby w wagonach WARS. Jako ciekawostkę, dodam, że piadina była spożywana przez rosyjskich kosmonautów jako część stosowanej przez nich diety śródziemnomorskiej. Niewątpliwie piadina to bardzo smaczne danie i świetna alternatywa dla kanapki. Co prawda, Włosi nie jedzą śniadania wcale, albo mało i na słodko, to ja przygotowałam piadę jako poranny posiłek. Energia nie tylko na cały poranek, ale i na popołudnie.



Składniki na 4 porcje:

  • 200 g mąki pszennej
  • szczypta soli
  • 120 ml ciepłej wody
  • 50 g świeżych drożdży
  • 20 g masła
Dodatkowo:
  • 1 kulka mozzarelli
  • 1 pomidor pokrojony w plasterki
  • kilka plasterków szynki dojrzewającej, salami lub innej wędliny
  • rukola, lub poszatkowana sałata
  • awokado
  • 1 łyżka czarnych oliwek

Przygotowanie:
  1. W misce przesiej mąkę z solą. Rozpuść w małej misce rozpuść w kilku łyżkach ciepłej wody. Odstaw miskę na 15 minut. 
  2. Do miski z mąką dodaj rozpuszczone drożdże, wodę oraz pokrojone w kostkę masło. Wyrabiaj ciasto na gładkie i elastyczne. Odstaw ciasto przykryte ścierką w miejsce bez przeciągów do wyrośnięcia na 30-40 minut.
  3. Podziel wyrośnięte ciasto na 4 części. Z każdej części uformuj kulkę i rozwałkuj na cienki okrągły placek. Smaż placki na rozgrzanej patelni z dodatkiem oliwy przez około 2-3 minuty z obu stron.
  4. Na każdy placek wyłóż dodatki i złóż na pół. Podawaj na ciepło.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z Filozofia Smaku

Smacznego!

czwartek, 17 kwietnia 2014

Sałatka z kurczakiem na ostro

Sałatka z kurczakiem na ostro

- pikantnie, po tajsku, smacznie



Od zawsze kuchnia chińska była najpopularniejszą kuchnią azjatycką, jednakże w ostatnim czasie to kuchnia tajska przeżywa rozkwit i zrzesza coraz większe grono wielbicieli. Smak potraw tajskich jest zdecydowany i pikantny. Kuchnia Tajlandii kształtowała się na przestrzeni wieków pod wpływem dwóch dominujących kulinarnie potęg Chin oraz Indii. Mimo, że czerpała z obu to jednak smak, różni się od każdej - a to za sprawą tajskich oryginalnych składników i aromatycznych przypraw, takich jak trawa cytrynowa, świeży, czy liście limonki. Ponadto kuchnia tajska nie jest ograniczona, poprzez sztywne zasady przygotowywania dań - w przeciwności do kuchni indyjskiej oraz jeszcze bardziej sztywnej w zasady chińskiej. Wszystko zależne jest od chwili , dostępnych składników, pomysłowości oraz zdolności kucharza. Tajowie spożywają  chętnie owoce morza, a z mięsa najbardziej popularne są dania oparte o drób. Kuchnia tajska jest idealna jeśli chodzi o wybór sałatek - zawiera dużo świeżych owoców, warzyw i ziół. Smak limonki oraz sosu sojowego wzbogaca zdecydowanie ich smak. Taką formę sałatki przygotowaliśmy dzisiaj. Pyszna i sycąca przekąska.



Składniki:
  • 1 łyżka oleju arachidowego
  • 1 łyżka świeżej trawy cytrynowej, drobno posiekanej lub 1 łyżeczka sproszkowanej
  • 2 ząbki czosnku, zmiażdżone
  • 1 łyżka świeżego imbiru, drobno pokrojonego
  • 1 pierś kurczaka, zmielonego
  • 1 mała świeża papryczka chilli, pozbawiona nasion i cienko pokrojona
  • 1 mała czerwona cebula, drobno pokrojona
  • 100 g kiełków fasoli (zamiast tego użyłam kiełków rzeżuchy)
  • 3 duże liście sałaty lodowej, poszatkowane
Sos:
  • sok z 1/2 cytryny
  • 2 łyżki sosu rybnego
  • 2 łyżki sosu kecap manis (słodki sos sojowy)
  • 2 łyżki oleju arachidowego
  • 2 łyżeczki cukru palmowego
  • 1 łyżeczka sosu sambal oelek

Przygotowanie:
  1. W woku lub na patelni rozgrzej olej. Wrzuć trawę cytrynową, czosnek, imbir oraz chilli. Smaż energicznie, aż zacznie wydobywać się intensywny zapach. Wyjmij przyprawy z woka i na tej samej patelni usmaż kurczaka aż mięso zmieni kolor.
  2. Przygotuj sos poprzez połączenie i dokładne wymieszanie wszystkich składników ze sobą.
  3. Do woka dodaj ponownie mieszankę wcześniej usmażonych przypraw. Dodaj 1/3 przygotowanego wcześniej sosu i smaż całość przez około 5 minut. 
  4. Umieść mieszankę kurczaka i przypraw na talerzu z poszatkowaną sałatą. Dodaj ogórka, cebulę oraz kiełki fasoli i delikatnie wymieszaj wszystko. 

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany "Podróże kulinarne. Kuchnia Tajska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

środa, 16 kwietnia 2014

Nachos z salsą z awokado i pomidorami

Gorące nachos

z salsą z awokado i pomidorami


Nachos to nic innego jak meksykańskie chipsy kukurydziane, czyli pokrojona na kształt trójkątów tostata (chrupki placek tortilli).  Chipsy podaje się najczęściej z serem lub sosem na bazie sera. Topos, czyli inaczej nachos podawane jest najczęściej jako przekąska, jednak wersje rozbudowane o większą ilość dodatków, spokojnie mogą być traktowane jako danie główne. Nachos powstało najprawdopodobniej w mieście Piedras Negras, Coahuila w Meksyku, tuż przy granicy z Eagle Pass, Teksas lub w Ciudad Acuna , Coahuila w Meksyku, w restauracji o nazwie Victory Club, będącej własnością Rodolfo De Los Santos. Datę powstania szacuje się na rok 1943, a jako autora traktuje się Ignacio "Nacho" Anaya, który to stworzył przekąskę dla żon żołnierzy stacjonujących nieopodal granicy meksykańsko-amerykańskiej w momencie, kiedy jedyne co miał pod ręką to tortilla, ser i ostra papryczka jalapeno. Na pytanie jak nazywa się ów smakowite danie odpowiedział "Nacho's especiales", z czasem nazwaa zmieniło się na "special nachos" i tak ostatecznie przydomek autora stał się ostateczną nazwą potrawy. Ignacio Anaya zmarł w 1975 roku. Na jego cześć została wzniesiona w Piedras Negras tablica z brązu, a 21 października został ogłoszony Międzynarodowym Dniem Nacho. Syn Anaya, Ignacio Anaya Jr, pracował jako sędzia w corocznym konkursie nacho aż do śmierci w 2010 roku. Dzisiaj nacho to jedna z najbardziej znanych meksykańskich przekąsek, serwowana nie tylko z serem, ale także wieloma innymi składnikami. 



Składniki dla 2 osób:
  • 1 opakowanie chipsów kukurydzianych nachos (230 g)
  • 1 szklanka grubo startego twardego sera - najlepiej cheddar
  • 1 duże awokado
  • 1 drobno posiekana mała czerwona cebula
  • 1 drobno posiekany, pozbawiony skóry duży pomidor
  • 1 łyżka soku z cytryny
  • 1/2 szklanki śmietany
  • odrobina soli
Przygotowanie:
  1. Umieść chipsy w dużym i żaroodpornym naczyniu, posyp serem. Wstaw do piekarnika na około 5 minut, aż ser się roztopi.
  2. obierz awokado ze skóry i za pomocą widelca rozetrzyj w misce na gładką papkę. Dodaj sok z cytryny i odrobinę soli.
  3. Na rozgrzane chipsy pokrojone roztarte awokado oraz śmietanę. Posyp pokrojonym drobno pomidorem oraz cebulą. Podawaj od razu.


Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Meksykańska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

wtorek, 15 kwietnia 2014

Smażony ryż z kurczakiem po tajsku

Ryż smażony z kurczakiem

z fasolką szparagową i zielonym chilli 


Ryż jest dla krajów azjatyckich tym, czy dla chrześcijańskich chleb. Odgrywa ogromną rolę w symbolice, a także jest podstawą wyżywienia.  Sama nazwa ryżu, w język tajskim oznacza także sam posiłek. Tajlandia ma doskonałe warunki pod uprawę ryżu - dostatek wysokiej temperatury i obfitość opadów w porze monsunowej. Kraj ten jest głównym eksporterem ryżu na świecie - jego uprawa przynosi około 2 mld zysków rocznie i pokrywa około 20% powierzchni Tajlandii. Znane są trzy podstawowe rodzaje ryżu: biały jaśminowy, złoty i słodki ryż okrągły oraz ciemny ryż purpurowy. Ten pierwszy znany jest u nas pod określenie długoziarnisty - często jest zamiennikiem indyjskiego ryżu basmati. Ryż przed gotowaniem powinien być dokładnie wypłukany, należy tez pamiętać, że nie powinien być gotowany w osolonej wodzie. Taki ryż podaje się od razu po ugotowaniu. Ten rodzaj ryżu idealnie łagodzi ostry smak tajskich przypraw, a podkreśla smak delikatniejszych. Tajowie bardzo cenią ryż i chętnie go spożywają, obliczono, że średnio stanowi 60% kalorii całego posiłku. Dzisiaj prezentujemy ryż w postać smażonej z kurczakiem, fasolką szparagową, zieloną papryczka chilli oraz słodką czerwoną papryką. Jest to danie delikatnie ostre, lekkie w smaku a jednocześnie bardzo sycące.



Składniki dla 4 osób:
  • 1/4 szklanka oleju arachidowego
  • 1 cebula drobno posiekana
  • 3 ząbki czosnku, zmiażdżone
  • 2 świeże długie zielone papryczki chilli, pozbawione pestek i cienko pokrojone
  • 1 łyżka brązowego cukru
  • 500 g filetów z piersi kurczaka, grubo pokrojonych
  • 1 czerwona papryka, cienko pokrojona
  • 200 g zielonej fasolki, grubo pokrojonej
  • 4 szklanki ugotowanego ryżu jaśminowego
  • 2 łyżki sosu sojowego
  • 2 łyżki sosu rybnego
  • 1/4 szklanki uprażonych i drobno pokrojonych orzechów arachidowych

Przygotowanie:
  1. Rozgrzej w woku olej, smaż cebulę i czosnek oraz chilli. Wsyp cukier i mieszaj energicznie aż ten się rozpuści. Dodaj pokrojone filety z piersi kurczaka i smaż energicznie, aż kurczak się zarumieni. Następnie dodaj paprykę i fasolkę, kontynuuj smażenie do momentu aż warzywa zmiękną.
  2. Dodaj ryż, sos sojowy oraz rybny i smaż jeszcze przez chwilę, potrząsaj lekko wokiem lub mieszaj szpatułką aby składniki dobrze się wymieszały. Zdejmij z ognia i rozłóż do misek. Możesz posypać do dekoracji świeżym drobno pokrojonym szczypiorkiem. Podawaj od razu.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany "Podróże kulinarne. Kuchnia Tajska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

poniedziałek, 14 kwietnia 2014

Kladdkaka

Kladdkaka

- szwedzka czekoladowa rozkosz


Kladdkaka stanowi jedną z najbardziej popularnych szwedzkich wypieków. Jego nazwa oznacza dosłownie lepki tort -  taka właśnie powinna być kladdkaka. Bez dodatku drożdży czy proszku do pieczenia, po stosunkowo krótkiej obróbce termicznej ciasto czekoladowe ciasto powinno się lekko ciągnąć i być wilgotne. Szwedzki tort jest ciastem gęstym i lepkim, przypominającym znane powszechnie brownie. Kladkaka często jada się z dodatkiem lodów waniliowych lub śmietany. My zamiast tego dodaliśmy polewę czekoladową z dodatkiem śmietany. Ciasto jest niezwykle ekonomiczne zarówno w składniki jak i czas przygotowania, a co najlepsze - robi wrażenie na podniebieniu. Mnie urzekło. 




Składniki:
  • 120 g mąki
  • 4 czubate łyżeczki gorzkiego kakao
  • 2 jajka
  • 220 g cukru
  • kilka kropli aromatu śmietankowego
  • 125 g roztopionego masła

Masa:
  • 200 g śmietanki 30%
  • 200 g gorzkiej czekolady (1 tabliczka)*


Przygotowanie:
  1. W rondelku roztop masło i odstaw do wystygnięcia. W większej misce ubij jajka z cukrem na puszystą masę.
  2. Do miski dodaj kakao oraz mąkę. Miksuj na najniższych obrotach lub też wymieszaj za pomocą trzepaczki. Dodaj masło i znowu wymieszaj całość na gładką masę. 
  3. Przelej masę na wysmarowaną tłuszczem blachę i piecz przez około 30 minut w temperaturze 150 stopni Celsjusza. Wierzch ciasta powinien być lekko twardy - chrupiący, środek wilgotny. Pozostaw ciasto do wystygnięcia.
  4. W rondelku roztop czekoladę i wystudź. Następnie połącz ją ze śmietaną i powstałą masę pozostaw na jedną godzinę do lodówki. Po utwardzeniu masy rozsmarują ja na wierzch ciasta. Dla lepszego efektu oprószyłam ciasto dodatkowym kakao - nie jest to jednak konieczne. Można także wykonać samo ciasto, bez dodatku kremu  z samą posypką z cukru pudru.

Uwagi:

  • Użyłam czekolady mlecznej, polecam jednak spróbowania czekolady gorzkiej, ponadto dodałam śmietan fix'u, ponieważ masa wydała mi się zbyt płynna, w efekcie powstał mus.



Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z Gęba w Niebie


Smacznego!