niedziela, 27 kwietnia 2014

Zupa z paluszków krabowych i kukurydzy

Zupa z paluszków krabowych i kukurydzy

- delikatna i sycąca


Zupki chińskie - zmora czasów obecnych, a jednocześnie i wielokrotnie ratunek. Są one powszechne także w samych Chinach - w każdym sklepie spożywczym możemy je zakupić - najczęściej jednak w znacznie bardziej zaawansowanej technice, niż u nas. Chińczycy, pochłonięci pracą nie mogą pozwolić sobie na domowy posiłek, zatem częściej niż my sięgają po zupy w papierowo-plastikowych opakowaniach, gotowe w pięć minut po zalaniu wrzątkiem.  Należy jednak wyraźnie zaznaczyć, że smak owych zupek w żaden sposób nie odzwierciedla smaku tradycyjnych zup chińskich. Nie muszą być one ostre, ani wypełnione po brzeg miski kluskami. Przygotowywane są na bazie bulionu, z dodatkiem najróżniejszych warzyw. Dzisiaj prezentujemy zupę ze słodką kukurydzą, w oryginale z mięsem kraba, który jest stosunkowo trudnym produktem do zdobycia, zatem zastąpiony został paluszkami krabowymi. Profanacja? Trzeba przyznać, że trochę tak. Niemniej jednak, zupa wyszła znakomicie. ma słodko-słony smak, rozgrzewa i syci podniebienie. Smakiem zupełnie nie przypomina zup gotowanych u nas, jednakże jest bardzo smaczna. Stanowi ciekawą alternatywę, idealną na deszczowe popołudnia jak dziś.



Składniki dla 4 osób:

  • 850 ml bulionu z kurczaka
  • 1 puszka słodkiej kukurydzy (300 g)
  • 6 paluszków krabowych
  • 1 jajko
  • 3 łyżki mąki kukurydzianej
  • 1 łyżka sherry


Przygotowanie:
  1. Paluszki krabowe porozrywaj na drobniejsze części. Wymieszaj z rozbitym jajkiem.
  2. Zagotuj bulion drobiowy i dodaj kukurydzę. 
  3. Mąkę kukurydzianą wraz sherry wymieszaj z 2 łyżkami wody. Dodaj trochę bulionu z kurczaka aby dodatkowo rozrzedzić mieszankę. Przelej całość do rondla z bulionem i kukurydzą. Gotuj zupę do momentu aż zgęstnieje.
  4. Ciągle mieszając, stopniowo wkładaj mieszankę z paluszków krabowych i i jajka. Gotuj jeszcze przez chwilę. Rozlej zupę do misek i podawaj gorącą.


Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z Chińszczyzna i inne potrawy egzotyczne, Moya Maynard, INTERIUM 1991

czwartek, 24 kwietnia 2014

Zupa z rzeżuchy

Zupa z rzeżuchy

- szybka, zdrowa i niecodzienna



Siana w okresie poprzedzającym Wielkanoc, potocznie zwana rzeżuchą to tak naprawdę pieprzyca siewna, która należy o zupełnie innego gatunku roślin. Roślina należy do rodziny kapustowatych i pochodzi z południowo-zachodniej Azji, Pakistanu, Etiopii i Egiptu. Do Polski dotarła około XV wieku. Obecnie jest uprawiana w niewielkim stopniu na całym świecie. Rzeżucha uprawiana już była o czasów najdawniejszych jako warzywo, dodaje się ją do zup, sosów, surówek, serów i sałatek. Każdy słyszał, że jest bardzo zdrowa - co jest prawdą. Pieprzyca siewna zawiera szereg witamin i minerałów - A, B1, B2, C, E, K, PP, kwas foliowy, żelazo, wapń, sole mineralne, magnez, chrom, fosfor, łatwo przyswajalny jod i siarkę. Perscy wojownicy spożywali ją przed wojennymi wyprawami. Dziś rzeżuchę przedstawiamy w postaci zupy. Chińczycy przygotowują dania szybko, zatem i w tym przypadku niewiele czasu trzeba aby ją przygotować. Dodatkowo, jest idealna w okresie wiosennym - kiedy organizm potrzebuje wzmocnić odporność i zredukować niedobór witamin. Zupa jest pożywna i jednocześnie zauroczy nawet tego, kto rzeżuchy do tej pory unikał.




Składniki na 3 porcje:
  • 850 ml bulionu z kurczaka
  • 1 łyżka sosu sojowego
  • szczypta świeżo zmielonego pieprzu
  • 1 pęczek rzeżuchy, starannie posiekany
  •  4 dymki, pokrojone w cienkie plasterki
  • 1 mała pierś z kurczaka, pokrojonego w paski
  • 1 łyżeczka oleju sezamowego
  • 1 łyżeczka nasion sezamu
  • szczypta soli


Przygotowanie:
  1. Doprowadź bulion doprowadź do wrzenia. Dodaj łyżkę sosu sojowego i szczyptę pieprzu.
  2. Wrzuć bardzo drobno pokrojoną rzeżuchę i ponownie zagotuj wywar. Dodaj pokrojone lub porwane na mniejsze kawałki mięso z piersi kurczaka i wlej olej. 
  3. Dopraw solą do smaku, rozlej do misek i od razu podawaj oprószone ziarnami sezamu i ewentualnie odrobiną dymki.





Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z Chińszczyzna i inne potrawy egzotyczne, Moya Maynard, INTERIUM 1991

środa, 23 kwietnia 2014

Filet z dorsza w sosie paprykowym

Filet z dorsza w sosie paprykowo-pomidorowym

 z czarnymi oliwkami


Dieta bułgarska w dużej mierze bazuje na dużej ilości warzyw i ryb. Bułgarzy są ich amatorami i przyrządzają je na wiele sposobów. Najczęściej się je grilluje, piecze w piecu lub poddaje krótkiej obróbce termicznej na patelni, czy dusi z warzywami. Najpopularniejszą potrawą serwowaną nie tylko w nadmorskich restauracjach, ale także sprzedawaną z tacy na plaży jest caca, czyli małe rybki smażone w głębokim oleju w lekkiej panierce z mąki i soli. Najczęściej zamawiana jest z skropiona cytryną jako zakąska do wieczornego piwa. Dzisiaj prezentujemy dorsza, w sosie paprykowo-pomidorowym z dodatkiem czarnych oliwek. Danie jest bardzo dobre i ciekawe, prezentuje odmienny od typowego sposób przygotowania ryby. jest to idealny pomysł, na niecodzienny, smaczny obiad rodem z Bułgarii!




Składniki dla 3-4 osób:
  • 4 filety z dorsza
  • 1 łyżeczka masła
  • 4 dymki, pokrojone na szerokie talarki
  • 2 łyżki szczypiorku, drobno pokrojonego
  • 3 łyżki czarnych oliwek, pokrojonych w wąskie talarki

Sos:
  • 2 szklanki mleka
  • 2 łyżki mąki
  • 2 łyżki masła
  • 2 łyżeczki słodkiej papryki, mielonej
  • 1 łyżeczka przecieru pomidorowego
  • świeżo zmielony pieprz
  • świeżo zmielona gałka muszkatołowa
  • sól

Przygotowanie:
  1. Filety z dorsza oprósz solą i pieprzem. Rozgrzej piekarnik do temperatury 200 stopni Celsjusza. Formę do pieczenia wysmaruj masłem.
  2. Przygotuj sos: Roztop w garnku masło, dodaj mleko i stopniowo mąkę, aż do uzyskania jednolitej konsystencji. Zagotuj na średnim ogniu, przez cały czas mieszając. Zmniejsz płomień i gotuj jeszcze przez około 1 minutę, aż całość zgęstnieje. Zdejmij garnek z ognia. Dodaj przecier pomidorowy i paprykę. Przypraw sos solą, pieprzem i szczyptą gałki muszkatołowej.
  3. Filety z dorsza  ułóż jedno obok drugiego. Posyp cebulką oraz częścią oliwek. Polej całość sosem i rozsyp pozostałymi oliwkami. 
  4. Zapiekaj w piekarniku przez około 20 minut, wierzch powinien się lekko zarumienić. Wyjmij z piekarnika, posyp szczypiorkiem i podawaj natychmiast, na przykład z bagietką lub ziemniakami.

sobota, 19 kwietnia 2014

Mazurek z migdałami

Mazurek z Migdałami

- słodki i prosty-


W ostatnich dniach naszła mnie chwila refleksji. Mazurek jest jak tarta - grunt to mieć ciasto na spód, a resztę należy dodać w zależności od nastroju i zasobności szafek. Jednak, po robieniu kolejnego ciasta na bazie ciasta kruchego robi się cokolwiek nudnie. Dziś dobry przepis dla tych co potrzebują żółtek do innego dania. Samo ciasto jest banalne w przygotowaniu, za to delikatne w smaku i słodkie niczym karmel. W sam raz na Wielkanocny stół. Wesołego Alleluja moi Mili!



Składniki:
  • 200 g migdałów mielonych
  • 250 g migdałów w płatkach lub słupkach
  • 450 g cukru
  • 5 białek


Przygotowanie:
  1. Białka ubijamy na sztywną pianę. Dodajemy 200 g cukru i zmielone migdały. Mieszamy na jednolitą masę.
  2. Wylewamy na blachę wyłożoną papierem do pieczenia lub silikonową formę. Pieczemy około 30 minut w 180 stopniach. Ciasto musi być rumiane ale nie suche.
  3. Resztę cukru rozpuszczamy w rondelku z odrobiną wody tak by powstała karmelowa masa. Dodajemy migdały. Mieszamy i od razu wylewamy na ciepłe ciasto.
  4. Ciasto studzimy i podajemy na świąteczny stół.


Wielkanocne Smaki - edycja IV
Smacznego!

piątek, 18 kwietnia 2014

Piadina

Piadina

- ma dobry początek dnia lub jego miłe zakończenie



Piadina to podawany na ciepło cienki placek z pszennej mąki. Ten rodzaj płaskiego pieczywa wypełnia się rozmaitymi dodatkami - np. z mozzarellą, szynką dojrzewającą, salami, kiełbasą, a także rukolą, szpinakiem, grzybami, czy też podaje się je na słodko z powidłami lub czekoladą. Piada pochodzi z Włoch, a konkretnie z prowincji Emilia-Romania, położonej na północy kraju. Tradycyjnie piadiny wypiekano na terakotowych talerzach, zwanych teggia, które stawiało się na ogniu. Dzisiaj najczęściej używa się do tego grilla lub patelni. Piadiny powszechnie sprzedaje się w niewielkich budkach - piadineriach. Są one także dostępne w Polsce - chociażby w wagonach WARS. Jako ciekawostkę, dodam, że piadina była spożywana przez rosyjskich kosmonautów jako część stosowanej przez nich diety śródziemnomorskiej. Niewątpliwie piadina to bardzo smaczne danie i świetna alternatywa dla kanapki. Co prawda, Włosi nie jedzą śniadania wcale, albo mało i na słodko, to ja przygotowałam piadę jako poranny posiłek. Energia nie tylko na cały poranek, ale i na popołudnie.



Składniki na 4 porcje:

  • 200 g mąki pszennej
  • szczypta soli
  • 120 ml ciepłej wody
  • 50 g świeżych drożdży
  • 20 g masła
Dodatkowo:
  • 1 kulka mozzarelli
  • 1 pomidor pokrojony w plasterki
  • kilka plasterków szynki dojrzewającej, salami lub innej wędliny
  • rukola, lub poszatkowana sałata
  • awokado
  • 1 łyżka czarnych oliwek

Przygotowanie:
  1. W misce przesiej mąkę z solą. Rozpuść w małej misce rozpuść w kilku łyżkach ciepłej wody. Odstaw miskę na 15 minut. 
  2. Do miski z mąką dodaj rozpuszczone drożdże, wodę oraz pokrojone w kostkę masło. Wyrabiaj ciasto na gładkie i elastyczne. Odstaw ciasto przykryte ścierką w miejsce bez przeciągów do wyrośnięcia na 30-40 minut.
  3. Podziel wyrośnięte ciasto na 4 części. Z każdej części uformuj kulkę i rozwałkuj na cienki okrągły placek. Smaż placki na rozgrzanej patelni z dodatkiem oliwy przez około 2-3 minuty z obu stron.
  4. Na każdy placek wyłóż dodatki i złóż na pół. Podawaj na ciepło.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z Filozofia Smaku

Smacznego!

czwartek, 17 kwietnia 2014

Sałatka z kurczakiem na ostro

Sałatka z kurczakiem na ostro

- pikantnie, po tajsku, smacznie



Od zawsze kuchnia chińska była najpopularniejszą kuchnią azjatycką, jednakże w ostatnim czasie to kuchnia tajska przeżywa rozkwit i zrzesza coraz większe grono wielbicieli. Smak potraw tajskich jest zdecydowany i pikantny. Kuchnia Tajlandii kształtowała się na przestrzeni wieków pod wpływem dwóch dominujących kulinarnie potęg Chin oraz Indii. Mimo, że czerpała z obu to jednak smak, różni się od każdej - a to za sprawą tajskich oryginalnych składników i aromatycznych przypraw, takich jak trawa cytrynowa, świeży, czy liście limonki. Ponadto kuchnia tajska nie jest ograniczona, poprzez sztywne zasady przygotowywania dań - w przeciwności do kuchni indyjskiej oraz jeszcze bardziej sztywnej w zasady chińskiej. Wszystko zależne jest od chwili , dostępnych składników, pomysłowości oraz zdolności kucharza. Tajowie spożywają  chętnie owoce morza, a z mięsa najbardziej popularne są dania oparte o drób. Kuchnia tajska jest idealna jeśli chodzi o wybór sałatek - zawiera dużo świeżych owoców, warzyw i ziół. Smak limonki oraz sosu sojowego wzbogaca zdecydowanie ich smak. Taką formę sałatki przygotowaliśmy dzisiaj. Pyszna i sycąca przekąska.



Składniki:
  • 1 łyżka oleju arachidowego
  • 1 łyżka świeżej trawy cytrynowej, drobno posiekanej lub 1 łyżeczka sproszkowanej
  • 2 ząbki czosnku, zmiażdżone
  • 1 łyżka świeżego imbiru, drobno pokrojonego
  • 1 pierś kurczaka, zmielonego
  • 1 mała świeża papryczka chilli, pozbawiona nasion i cienko pokrojona
  • 1 mała czerwona cebula, drobno pokrojona
  • 100 g kiełków fasoli (zamiast tego użyłam kiełków rzeżuchy)
  • 3 duże liście sałaty lodowej, poszatkowane
Sos:
  • sok z 1/2 cytryny
  • 2 łyżki sosu rybnego
  • 2 łyżki sosu kecap manis (słodki sos sojowy)
  • 2 łyżki oleju arachidowego
  • 2 łyżeczki cukru palmowego
  • 1 łyżeczka sosu sambal oelek

Przygotowanie:
  1. W woku lub na patelni rozgrzej olej. Wrzuć trawę cytrynową, czosnek, imbir oraz chilli. Smaż energicznie, aż zacznie wydobywać się intensywny zapach. Wyjmij przyprawy z woka i na tej samej patelni usmaż kurczaka aż mięso zmieni kolor.
  2. Przygotuj sos poprzez połączenie i dokładne wymieszanie wszystkich składników ze sobą.
  3. Do woka dodaj ponownie mieszankę wcześniej usmażonych przypraw. Dodaj 1/3 przygotowanego wcześniej sosu i smaż całość przez około 5 minut. 
  4. Umieść mieszankę kurczaka i przypraw na talerzu z poszatkowaną sałatą. Dodaj ogórka, cebulę oraz kiełki fasoli i delikatnie wymieszaj wszystko. 

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany "Podróże kulinarne. Kuchnia Tajska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

środa, 16 kwietnia 2014

Nachos z salsą z awokado i pomidorami

Gorące nachos

z salsą z awokado i pomidorami


Nachos to nic innego jak meksykańskie chipsy kukurydziane, czyli pokrojona na kształt trójkątów tostata (chrupki placek tortilli).  Chipsy podaje się najczęściej z serem lub sosem na bazie sera. Topos, czyli inaczej nachos podawane jest najczęściej jako przekąska, jednak wersje rozbudowane o większą ilość dodatków, spokojnie mogą być traktowane jako danie główne. Nachos powstało najprawdopodobniej w mieście Piedras Negras, Coahuila w Meksyku, tuż przy granicy z Eagle Pass, Teksas lub w Ciudad Acuna , Coahuila w Meksyku, w restauracji o nazwie Victory Club, będącej własnością Rodolfo De Los Santos. Datę powstania szacuje się na rok 1943, a jako autora traktuje się Ignacio "Nacho" Anaya, który to stworzył przekąskę dla żon żołnierzy stacjonujących nieopodal granicy meksykańsko-amerykańskiej w momencie, kiedy jedyne co miał pod ręką to tortilla, ser i ostra papryczka jalapeno. Na pytanie jak nazywa się ów smakowite danie odpowiedział "Nacho's especiales", z czasem nazwaa zmieniło się na "special nachos" i tak ostatecznie przydomek autora stał się ostateczną nazwą potrawy. Ignacio Anaya zmarł w 1975 roku. Na jego cześć została wzniesiona w Piedras Negras tablica z brązu, a 21 października został ogłoszony Międzynarodowym Dniem Nacho. Syn Anaya, Ignacio Anaya Jr, pracował jako sędzia w corocznym konkursie nacho aż do śmierci w 2010 roku. Dzisiaj nacho to jedna z najbardziej znanych meksykańskich przekąsek, serwowana nie tylko z serem, ale także wieloma innymi składnikami. 



Składniki dla 2 osób:
  • 1 opakowanie chipsów kukurydzianych nachos (230 g)
  • 1 szklanka grubo startego twardego sera - najlepiej cheddar
  • 1 duże awokado
  • 1 drobno posiekana mała czerwona cebula
  • 1 drobno posiekany, pozbawiony skóry duży pomidor
  • 1 łyżka soku z cytryny
  • 1/2 szklanki śmietany
  • odrobina soli
Przygotowanie:
  1. Umieść chipsy w dużym i żaroodpornym naczyniu, posyp serem. Wstaw do piekarnika na około 5 minut, aż ser się roztopi.
  2. obierz awokado ze skóry i za pomocą widelca rozetrzyj w misce na gładką papkę. Dodaj sok z cytryny i odrobinę soli.
  3. Na rozgrzane chipsy pokrojone roztarte awokado oraz śmietanę. Posyp pokrojonym drobno pomidorem oraz cebulą. Podawaj od razu.


Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Meksykańska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

wtorek, 15 kwietnia 2014

Smażony ryż z kurczakiem po tajsku

Ryż smażony z kurczakiem

z fasolką szparagową i zielonym chilli 


Ryż jest dla krajów azjatyckich tym, czy dla chrześcijańskich chleb. Odgrywa ogromną rolę w symbolice, a także jest podstawą wyżywienia.  Sama nazwa ryżu, w język tajskim oznacza także sam posiłek. Tajlandia ma doskonałe warunki pod uprawę ryżu - dostatek wysokiej temperatury i obfitość opadów w porze monsunowej. Kraj ten jest głównym eksporterem ryżu na świecie - jego uprawa przynosi około 2 mld zysków rocznie i pokrywa około 20% powierzchni Tajlandii. Znane są trzy podstawowe rodzaje ryżu: biały jaśminowy, złoty i słodki ryż okrągły oraz ciemny ryż purpurowy. Ten pierwszy znany jest u nas pod określenie długoziarnisty - często jest zamiennikiem indyjskiego ryżu basmati. Ryż przed gotowaniem powinien być dokładnie wypłukany, należy tez pamiętać, że nie powinien być gotowany w osolonej wodzie. Taki ryż podaje się od razu po ugotowaniu. Ten rodzaj ryżu idealnie łagodzi ostry smak tajskich przypraw, a podkreśla smak delikatniejszych. Tajowie bardzo cenią ryż i chętnie go spożywają, obliczono, że średnio stanowi 60% kalorii całego posiłku. Dzisiaj prezentujemy ryż w postać smażonej z kurczakiem, fasolką szparagową, zieloną papryczka chilli oraz słodką czerwoną papryką. Jest to danie delikatnie ostre, lekkie w smaku a jednocześnie bardzo sycące.



Składniki dla 4 osób:
  • 1/4 szklanka oleju arachidowego
  • 1 cebula drobno posiekana
  • 3 ząbki czosnku, zmiażdżone
  • 2 świeże długie zielone papryczki chilli, pozbawione pestek i cienko pokrojone
  • 1 łyżka brązowego cukru
  • 500 g filetów z piersi kurczaka, grubo pokrojonych
  • 1 czerwona papryka, cienko pokrojona
  • 200 g zielonej fasolki, grubo pokrojonej
  • 4 szklanki ugotowanego ryżu jaśminowego
  • 2 łyżki sosu sojowego
  • 2 łyżki sosu rybnego
  • 1/4 szklanki uprażonych i drobno pokrojonych orzechów arachidowych

Przygotowanie:
  1. Rozgrzej w woku olej, smaż cebulę i czosnek oraz chilli. Wsyp cukier i mieszaj energicznie aż ten się rozpuści. Dodaj pokrojone filety z piersi kurczaka i smaż energicznie, aż kurczak się zarumieni. Następnie dodaj paprykę i fasolkę, kontynuuj smażenie do momentu aż warzywa zmiękną.
  2. Dodaj ryż, sos sojowy oraz rybny i smaż jeszcze przez chwilę, potrząsaj lekko wokiem lub mieszaj szpatułką aby składniki dobrze się wymieszały. Zdejmij z ognia i rozłóż do misek. Możesz posypać do dekoracji świeżym drobno pokrojonym szczypiorkiem. Podawaj od razu.

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany "Podróże kulinarne. Kuchnia Tajska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

poniedziałek, 14 kwietnia 2014

Kladdkaka

Kladdkaka

- szwedzka czekoladowa rozkosz


Kladdkaka stanowi jedną z najbardziej popularnych szwedzkich wypieków. Jego nazwa oznacza dosłownie lepki tort -  taka właśnie powinna być kladdkaka. Bez dodatku drożdży czy proszku do pieczenia, po stosunkowo krótkiej obróbce termicznej ciasto czekoladowe ciasto powinno się lekko ciągnąć i być wilgotne. Szwedzki tort jest ciastem gęstym i lepkim, przypominającym znane powszechnie brownie. Kladkaka często jada się z dodatkiem lodów waniliowych lub śmietany. My zamiast tego dodaliśmy polewę czekoladową z dodatkiem śmietany. Ciasto jest niezwykle ekonomiczne zarówno w składniki jak i czas przygotowania, a co najlepsze - robi wrażenie na podniebieniu. Mnie urzekło. 




Składniki:
  • 120 g mąki
  • 4 czubate łyżeczki gorzkiego kakao
  • 2 jajka
  • 220 g cukru
  • kilka kropli aromatu śmietankowego
  • 125 g roztopionego masła

Masa:
  • 200 g śmietanki 30%
  • 200 g gorzkiej czekolady (1 tabliczka)*


Przygotowanie:
  1. W rondelku roztop masło i odstaw do wystygnięcia. W większej misce ubij jajka z cukrem na puszystą masę.
  2. Do miski dodaj kakao oraz mąkę. Miksuj na najniższych obrotach lub też wymieszaj za pomocą trzepaczki. Dodaj masło i znowu wymieszaj całość na gładką masę. 
  3. Przelej masę na wysmarowaną tłuszczem blachę i piecz przez około 30 minut w temperaturze 150 stopni Celsjusza. Wierzch ciasta powinien być lekko twardy - chrupiący, środek wilgotny. Pozostaw ciasto do wystygnięcia.
  4. W rondelku roztop czekoladę i wystudź. Następnie połącz ją ze śmietaną i powstałą masę pozostaw na jedną godzinę do lodówki. Po utwardzeniu masy rozsmarują ja na wierzch ciasta. Dla lepszego efektu oprószyłam ciasto dodatkowym kakao - nie jest to jednak konieczne. Można także wykonać samo ciasto, bez dodatku kremu  z samą posypką z cukru pudru.

Uwagi:

  • Użyłam czekolady mlecznej, polecam jednak spróbowania czekolady gorzkiej, ponadto dodałam śmietan fix'u, ponieważ masa wydała mi się zbyt płynna, w efekcie powstał mus.



Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z Gęba w Niebie


Smacznego!

niedziela, 13 kwietnia 2014

Warzywa duszone z serem

Warzywa duszone z serem

- śniadanie na sposób bułgarski
 

Bułgaria ma doskonałe warunki klimatyczne dla uprawy roślin. Ich smak jest doskonały, owoce i warzywa są soczyste i aromatyczne, a Bułgarzy chętnie i dużo ich spożywają. Kuchnia bułgarska jest w znacznej mierze jarska. Bardzo ceni się smak papryki innych warzyw psiankowatych tak jak na przykład pomidorów, ziemniaków, czy bakłażana. Czosnek i cebule uznaje się za warzywa magiczne, chroniące człowieka i ochoczo dodaje do wielu dań. W Bułgarii jada się głównie dwa rodzaje sera biały i żółty, powstają one na bazie mleka owczego albo krowiego, lub ich połączenia. Sery mają lekko słony, ale nie za ostry smak. Bułgarzy są zdania, że ser powinien mieć dusze, zatem sam wypas owiec, od których pobierane jest mleko na ser, odbywa się według pewnego rytuału. O poranku owca powinna zjeść koniczynę, w południe trawę i mlecz, a po południu powinna żywić się na halach o woni ziół. Biały ser nazywa się  sirene, a żółty kaszkawał - ten drugi jest wędzony i chętnie jada się go z grzankami lub smażony w panierce. My proponujemy wędzony ser z cebulą, pomidorem i papryką. Na dobry początek dnia. Danie z pewnością sycące i doda energii na kilka dobrych godzin.



Składniki dla 3 osób:
  • 1 czerwona papryka, pokrojona w wąskie paski
  • 1-2 miąższowe pomidory, grubo pokrojone
  • 1 cebula, drobno posiekana
  • 2 łyżki oliwy
  • 200 g miękkiego owczego sera (najlepiej wędzony)
  • 1/2 pęczka natki pietruszki, drobno posiekanej lub 1 łyżka suszonej
  • 2 jajka
  • pieprz, świeżo zmielony
  • sól

Przygotowanie:
  1. Na dużej patelni rozgrzej oliwę. Wrzuć cebulę i podduś na średnim ogniu. Dodaj paprykę i pomidory, posyp solą z pieprzem. duś całość przez około 6 minut, najlepiej pod przykryciem na małym ogniu.
  2. Dodaj do warzyw posiekaną drobno natkę pietruszki. Ser owczy rozetrzyj przy pomocy widelca, jajka roztrzep w małej miseczce. Dodaj ser i jajka do warzyw i gotuj całość przez około 2 minuty na małym ogniu.
  3. Jeżeli zajdzie potrzeba dopraw dodatkowo solą i pieprzem. Podawaj na gorąco z pszennym pieczywem. 


Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Bułgarska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!