czwartek, 5 kwietnia 2018

Mazurek z bakaliami

Mazurek z bakaliami

- polski klasyk na wielkanocnym stole

Mazurek jak sama nazwa wskazuje, jest tradycyjnym ciastem kuchni polskiej. Te słodkie i z reguły niskie ciasta wypieka się w okresie Wielkanocy. Przyjęte jest, że mazurek powinien sięgać do maksymalnie czterech centymetrow wysokości. Co do kształtu ciasta - nie ma szczegółowych wytycznych. Najczęściej spotykane to te w kształcie kwadratu, czy prostokątu, jednakże często spotykanymi są również okrągle, czy w kształcie rombu. Mazurki sprządza sie z różnego rodzaju ciast, często złożone są z dwóch różnych rodzajów ciast. Powszechnie powstają z płatów kruchego ciasta, ale także z biszkoptowych, czy orzechowych. Niegdyś mazurki wytwarzane były z ciasta makaronikowego, czy z marcepanu. Wierzch lub nadzienie mazurka stanowi słodka masa - tak jak w przypadku mazurka orzechowego - tradycyjnego dla województwa kujasko-pomorskiego będzie to masa orzechowa. Często stosuje się też masę kajmakowa, migdałową, pomarańczową, a także dżem, czy też marmoladę. Wieorzch mazurka wykończony jest polewą lub galaretką i zdobi się go suszonymi owocami, bakaliami  oraz orzechami. Dekoracje zawierają najczęściej motywy typowe dla Wielkanocy tj. napis Allelluja, czy rysunki stworzone z bakalii na wzór gałązki z baziami, baranka,  zajączka, czy wielkanocnego kurczaczka. Mazurki bywają niewątpliwie dziełami sztuki, tak bardzo, że często pełnią funkcję ozdobną. Dzisiaj przygotowałam mazurek ekspresowy, a który swoim wyglądem można serwować nie tylko w okresie świątecznym. Można oczywiście samodzielnie przygotować samodzielnie spód ciasta i masę kajmakową. Jednakże ten wyczyn pozostaje jeszcze przede mną. Poniższy przepis jest idealny dla leniwych i oszczędnych czasowo. Zachęcam do przygotowania.


Składniki:
  • 2 płaty kruchego ciasta
  • 1 puszka masy kajmakowej
  • do dekoracji: bakalie, kandyzowana skórka pomarańczowa, płatki midałowe

Przygotowanie:
  1. Wyłóż blachę papierem do pieczenia. Wyłóż jeden płat ciasta, a z pozostałego płatu ciasta utwórz warkocze oraz inne zdobienia np. liście, czy kwiaty. Otocz warkoczem brzegi ciasta i przybierz pozostałym dekoracjami. 
  2. Ponakłuwaj ciasto widelcem. Piec w temperaturze 200ºC przez około 20 minut, na jasnozłoty kolor.
  3. Rozprowadź masę kajmakową na wierzchu ciasta, na masie rozłóż różnego rodzaje orzech, pokrojone daktyle, kandyzowaną skórkę pomarańczy, rodzynki oraz płatki migdałów. 



Smacznego!

niedziela, 18 marca 2018

Pijana fasola

Pijana fasola po meksykańsku

- fasola pinto, boczek i piwo


Fasola stanowi podstawę wyżywienia w Meksyku. To stąd właśnie pochodzi aż 20 gatunków tej rośliny. Powszechne są odmiany białe, czarne, bladoróżowe i czerowne, ale rownieź pinto - czyli nakrapiane. Same ziarna również znacząco się od siebie różnią, na talerzach można spotkać każde - małe i większe, bardziej twarde, czy rozpadające się po ugotowaniu. Wszystko zależy od smakosza frijoles. Fasola stanowi ważne żródło białka i błonnika, co jest niezwykle ważne dla uboższych mieszkańców tego kraju. W Meksyku mówi się, że fasola stanowi dach nad żołądkiem, Rozgrzewa i chroni przed ekonomicznym zimnem. W parze z fasolą idzie często papryka chilli, która dodawana jest do większości tamtejszych potraw i nadaje im właściwy charaktr. W jadłospisie starożytnych mieszkanców Meksyku mięso występowało rzadko. Rdzenni mieszkańcy tamtejszych ziem podobnież żywili się mięsem drobiowym, dopiero Hiszpanie i Francuzi sprowadzili do meksykańskiej kuchni wołowinę i wieprzowinę, które to szybko odnalazły na stałe swoje miejsce w ostro przyprawionej szacie. Meksykanie lubią pić alkohol, jest on darem od pradawnych bogów, który ma dawać radość i zadowolenie. Mieszkańcy nie tylko poją się słynną na całym świecie tequilą, bardzo popularnym trunkiem stanowi również piwo. Dzisiaj do zaproponowania mam przepis pijanej fasoli pinto. Danie jest aromatyczne, pikantne i od razu rozgrzewa. W sam raz na dzisiejsze chłody. Serdecznie zachęcam do przygotowania. 


Składniki dla 2 osób:
  • 1 puszka fasoli pinto
  • 6 plasterków boczku
  • 1 cebula, drobno posiekana
  • 2 ząbki czosnku, zmiażdżone
  • 1 łyżeczka sproszkowanego kminku
  • 1/2 ostrej papryki, sproszkowanej
  • 1 łyżeczka koncentratu pomidorowego
  • 1 puszka rozdrobnionych pomidorów (425 g)
  • 1/2 szklanka wody
  • 1 szklanka piwa
  • 1-2 łyżeczki brązowego cukru
  • 4 łyżki kukurydzy z puszki (opcjonalnie)

Przygotowanie:
  1. Na lekko natłuszczonej patelni usmaż bekon, cebulę i czosnek. Dodaj przyprawy: ostrą paprykę i kminek. Mieszaj do momentu zeszklenia się cebuli.
  2. Dodaj fasole wraz z pozostałymi składnikami tj. koncentrat pomidorowy, wodę, piwo i ewentualnie nasiona kukurydzy. Dodaj cukru do smaku. 
  3. Doprowadź całość do wrzenia, zmniejsz płomień i gotuj pod przykryciem aż zredukuje się ilość płynu a potrawa wyraźnie zgęstnieje.
  4. Rozłóż danie do misek i podawaj gorące.


Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Meksykańska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

niedziela, 11 marca 2018

Portugalska zupa czosnkowa

Portugalska zupa czosnkowa

- açorda na zdrowie


Portugalia słynie z zup, szczególnie z treściwych i pożywnych zup. Açorda jest powszechna portugalską zupą czosnkową, która można spotkać w wielu rozmaitych odmianach. Zasadniczo składa się z cienko pokrojonego chleba, czosnku, oliwy z oliwek oraz przypraw, ktore zostają starte na jednolitą masę. Bardzo często zupa serwowana jest z jajkiem w koszulce, czy ewentualnie jajkiem sadzonym na wierzchu. Açorda jest szczególnie popularna w rejonie Alentejo na południu Portugalii. Można tam zasmakować wielu wariantów tejże zupy, jak na przykład Açorda de Marisco z owocami morza, Açorda de camarão - z krewetkami, czy też Açorda de Bacalhau - czyli zupa  czosnkowa z dodatkiem dorsza. Açorda jest bardzo ciekawą zupą i na pewno wartą jej spróbowania - jest zdrowa, aromatyczna, jednakże wbrew podejrzeniom czosnek nie pali podniebienia żywym ogniem, a pozostawia to co w czosnku najlepsze - niesamowity aromat i zdrowie. Nie dodałam do swojej zupy jajka w koszulce - następnym jednak razem, na pewno dodam. Zachęcam do przygotowania. 



Składniki dla 4 osób:
  • 10 ząbków czosnku, lekko zmiażdżonych
  • 2 cebule, posiekane
  • 1 gałązka szałwi*
  • 2 gałązki tymianku*
  • 4 szklanki wywaru z warzyw
  • 2 lście laurowe
  • 4 łyżki oliwy
  • 2 łyżki szczupiorku, posiekanego
  • 4 kromki chleba
  • olej do smażenia
  • sól, świeżo zmielony pieprz
  • 4 jajka w koszulce (opcjonalnie, dodane na sam koniec)
* użyłam po łyżce suszonych ziół umieszczonych w woreczku


Przygotowanie:
  1. Podsmaż na oliwie cebulę,
  2. Zagotuj wywar warzywny z solą, pieprzem, listkami laurowymi, tymiankiem i szałwią. Dodaj zmiażdżony czosnek  gotuj przez około 20 minut na ały płomieniu.
  3. Pokrój kromki chleba w paseczki i usmaż na oliwie na złoty kolor. Odsącz na papierowym ręczniku.
  4. Jeżeli będziesz robić zupę wraz z jajkiem w koszulce - przygotuj w tym czasie jajka i dodaj przed samym podaniem  do zupy.
  5. Wyjmij zioła z wywaru i zmiksuj pozostałe składniki zupy. Dopraw solą i pieprzem. Posyp szczypiorkiem i podawaj z grzankami chleba.



Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Portugalska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita


Smacznego!

wtorek, 6 marca 2018

Hummus

Hummus z tahiną

- klasyka gatunku


Oryginalnie pochodzi z terenu określanego z języka włoskiego Lewantem, w skład którego wchodza państwa leżącego na wschodnim, azjatyckim wybrzeżu Morza Śródziemneo. Obszar obejmuje dzisiejszą Syrię, Jordanię, Liban, Izrael oraz Autonomie Palestyńską. W szerszym znaczeniu do Lewantu zalicza się również Turcję oraz Egipt. Trudno jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie skąd pochodzi hummus. Jak głosi legenda została stworzona przez sułtana Saladyna za czasów wypraw krzyżowych. Mus z ciecierzycy nie jest skomplikowany w przygotowaniu, ale występuje w wielu wariantach. Sposób sporządzenia pasty jest kością kulinarnej niezgody między Izraelem a Libanem - oba kraje uważają, że ich metoda jest tą właściwszą. Największym eksporterem hummusu jest Izrael, co mają za złe Arabowie, oskrażając Izrael, że rości sobie prawa i przywłaszczył nazwę potrawy. Libańczycy bezskutecznie powzięli próby zastrzeżenia nazwy "hummus" i prawa do jej korzystania. Hummus nie jest skomplikowaną potrawą do przygotowania - jej podstawowe składniki to: ciecierzyca, czosnej, tahini, czyli pasta sezamowa, oliwa, sok z cytryny oraz przyprawy. Hummus jest bardzo lubiany przez wegeterian. Jest świetną alternatywą dla masła, smakuje bardzo dobrze z samym pieczywem, ale także idealnie pasuje do kanapek z jajkiem i warzywami.


Składniki: 
  • 1 puszka cieciorki (400 g)
  • 4 ząbki czosnku
  • 1 lyżka soku z cytryny
  • 5 łyżek gotowej pasty tahini*
  • 70-80 ml zimnej przegotowanej wody 
  • 1 łyżka oliwy
  • 1 łyżeczka kuminu 
  • szczypta pieprzu cayenne
  • sól 
Pasta tahini:
  • 5 łyżek ziaren sezamu
  • 1 łyżka oliwy
  • 2 ząbki czosnku
  • sok z 1/2 cytryny

Przygotowanie:
  1. Przygotuj pastę tahini: Wsyp ziarna sezamu na patelnie i upraż. Pamiętaj o częstym mieszaniu. Kiedy nasiona lekko zbrązowieją wyłącz ogień. Uprażony sezam odstaw do ostudzenia, następnie za zblenduj. Dodaj do sezamu oliwę i dokładnie utrzyj z sokiem crynowym oraz czosnkiem na jednolitą masę.
  2. Do powstałej pasty dodaj kolejno czosnek oraz sok z cytryny - zmiksuj blenderem do powstania jednolitej masy. Następnie dodawaj sukcesywnie ciecierzycę, pozostałą oliwę oraz wodę. Przypraw solą, pieprzem cayenne oraz kuminem.




Smacznego!

środa, 28 lutego 2018

Tarta z karmelizowanym porem

Tarta z karmelizowanym porem

- oraz serkiem ricotta



Tarta jest jedną z najpopularniejszych potraw kuchni francuskiej. I chociaż powszechnie wiadomo, że francuzów i anglików szczególne nie połączy, to jednak tarta ochoczo została przyjęta przez brytyjskie panie domu. Wytrawna tarta z warzywami, grzybami i serowym nadzieniem szczególnie zagościła w tamtejszej kuchni. Cenię kuchnię brytyjską za jej prostotę - nawet wykwintne danie są łatwe w przygotowaniu. Tak też jest w przypadku tarty z karmelizowanym porem. Kilka składników - kruche ciasto, cebula, por, tymianek, miód, ser ricotta, parmezan i jajko - a efekt końcowy jest zachwycający i zachęcający do pospiesznej konsumpcji. Jest to świetny pomysł na podanie gościom jako przystawkę. Na moich tarty zrobiły wrażenie. Szczerze zachęcam do przygotowania.


Składniki:
  • 2 łyżki oleju
  • 1 średnia cebula, pokrojone na cienkie talarki
  • 1 por, pokrojony na cienkie talarki
  • 1 łyżka liści tymianku, najlepiej świeżego
  • 1 łyżka miodu
  • 1 opakowanie sera ricotta 
  • 2 g grubo startego parmezanu
  • 1 opakowanie kruchego ciasta
  • 1 żółtko + 1 białko

Przygotowanie:
  1. Na rozgrzanej patelni smaż na oleju przez około 15 minut  cebulę i pora. Dodaj tymianek i zamieszaj. Pod koniec smażenia dodaj jedną łyżkę miodu. Dokładnie zamieszaj.
  2. W misce wymieszaj ricottę, parmezan oraz żółtko jaja. 
  3. Rozgrzej piekarnik do 180-200 stopni Celsjusza. Foremki do pieczenia muffinów wyłóż papierem do pieczenia. Płat kruchego ciasta podziel na sześć równych części. 
  4. Wyłóż każdą część kruchego ciasta na dno foremki. Na spód rozłóż równomiernie serowe nadzienie. Na wierzch rozłóż skarmleizowaną mieszankę cebulowo-porową. 
  5. Brzegi ciasta zawiń do środka w taki sposób aby zachowały okrągły kształt. 
  6. Brzegi kruchego ciasta posmaruj za pomocą będzelka roztrzepanym białkiem.
  7. Piecz przez około 35 minut. Podawaj najlepiej gorące. 





Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Brytyjska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!


poniedziałek, 26 lutego 2018

Skrzydełka z Luizjany

Skrzydełka kurczaka z Luizjany 

- w panierce z orzeszków ziemnych


Zanim Luizjana dołączyła do Stanów Zjednoczonych, jej terytorium zamieszkiwane było przez liczne plemiona Indian. Od 1682 roku Luizjana przynależała do Francji, zaś od 1763 stan ten był pod panowaniem Hiszpanii. W  1800 roku ponownie trafiła pod rządy Francji. Ostatecznie 1803 roku Luizjana została przyłączona do Stanów Zjednoczonych, tak by 30 kwietnia 1812 roku zostać osiemnastym  stanem USA. Luizjana stanowi wyrazisty punkt na kulinarnej mapie Stanów Zjednoczonych. Tu mieszają się smaki kuchni francuskiej, hiszpańskiej, zachodnio-afrykańskiej. Mozna w niej odnaleźć także wpływy indiańskie, niemieckie, haitańskie, włoskie, brytyjskie, a także irlandzkie. To potomkowie dzisiejszych mieszkańców Luizjany stworzyli kuchnię kreolską słynącą z oryginalnego smaku oraz swobodnego podejścia do tematu gotowania. Najbardziej znanym przysmakiem kuchni kreolskiej jest jambalaya, która nieco przypomina hiszpańską paellę oraz gumbo, przypominające gęsta zupę. Tym razem postawiłam na potrawę, ktora z pewnością przypadnie do gustu smakoszom kurczaka oraz orzeszków ziemnych. Gorące skrzydełka drobiowe w panierce ze zblendowanych fistaszków z dodatkiem ostrego sosu chilli to potrawa idealna do podania zarówno na obiad, jak i do zaserwowania podczas spotkania ze znajomymi. Mnie ten przepis zauroczył i z pewnością zechcę go nieraz powtórzyć.


Składniki:
  • 1 skrzydełek kurczaka
  • 100 g orzeszków ziemnych*
  • 1 łyżka mąki
  • 2 jajka
  • 2 łyżki wody
  • sól
  • świeżo zmieloy pieprz
  • pieprz cayenne
  • olej do smażenia
Sos chilli:
  • 1 papryczka chilli, posiekana
  • 1 cebula, pokrojona w kostk
  • 1 czerwona papryka
  • 2 łyżki oleju
  • 1/2 szklanki ketchupu
* użyłam gotowej mączki z orzeszków ziemnych

Przygotowanie:
  1. Orzeszki zmiel drobno w mikserze na panierkę i wymieszaj z mąką. Ja użyłam mączki z orzeszków ziemnych oraz garść średnio zblendowanych orzechów. Polecam tą opcję. 
  2. Oprósz skrzydełka solą, pieprzem oraz pieprzem cayenne.
  3. Zanurzaj skrzydełka w jajku roztrzepanym z dodatkiem wody, a następnie obtocz w orzechowej panierce, dobrze dociskając, tak aby mączka pokryła całe skrzydełko. 
  4. W międzyczasie przygotuj sos: pokrój w kostkę oczyszczoną z gniazd nasiennych paprykę i podsmaż ją na gorącym oleju z cebulą, pokrojoną drobo papryczką chilli. Dodaj keczup, całość wymieszaj i odstaw.
  5. Smaż na gorącym oleju przez około 8-10 minut. Odsącz z tłuszczu na papierowy ręczniku i podawaj wraz z sosem chilli.
Ponieważ zmielenie orzeszków przy pomocy blendera jest nieco kłopotliwe, użyłam w większości gotowca 

A o to i one - chrupiące i złote

Nie zapominajmy o sosie chilli

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Amerykańska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

poniedziałek, 18 grudnia 2017

Poznańskie szagówki

Szagówki

- czyli poznańskie kopytka


Każdemu z nas od czasu do czasu zdarza się iść na szagę. A czymże jest szaga? W gwarze wielkopolskiej oznacza to drogę na skróty. Poznaniacy nie tylko chodzą na szagę, ale także tną i kroją na szagę - czyli najprościej ujmując pod skosem. Popularne w Poznaniu kopytka nazywane szagówkami to krojone skośnie kluski przygotowywane z uprzednio ugotowanych ziemniaków, mąki i jajka. Ziemniaki, stanowią kluczową rolę w kulturze kulinarnej Wielkopolski. To właśnie XIX wiek zadecydował o odrębności wielkopolskiej kuchni, czyli wiek w którym na tym terenie rozpowszechniły się ziemniaki. Osiagnęły one szczyt popularności, a kuchnie wielkopolską od tego czasu utożsamiano głównie ze spożyciem ziemniaków, gwarowo nazywanych pyrami. Potrawy z ziemniaków i mąki stanowiły podstawę wyżywienia większości ludności regionu. Ziemniaczane szagówki serwowane są zwyczajowo z sosem jako dodaek do mięs, ale mogą być także podawane samodzielnie z kapustą, czy podsmażoną cebulą i boczkiem. Jest to danie nieskomplikowane i sycące. Szagówki, to doskonały pomysł na obiad, kiedy w garnku zostały ziemniaki z poprzednieo dnia. Zachęcam do przygotowania.


Składniki dla 4 osób:
  • 1 kg ziemniaków, ugotowanych i zmielonych
  • 200 g mąki 
  • 1 jajko
  • sól

Przygotowanie:
  1. Z ziemniaków, mąki i jajka zagnieć zwarte ciasto. Podziel na kawałki, a następnie uformuj wałeczki o średnicy około 3 cm., lekko spłaszcz przy pomocy noża i pokrój pod skosem.
  2. Wrzuć kopytka do osolonej wrzącej wody i gotuj przez około 15 minut - czyli do momentu aż szagówki wypłyną na powierzchnię. 
  3. Szagówki polej tłuszczem lub usmażoną cebulą z boczkiem i podawaj od razu.


Smacznego!

sobota, 16 grudnia 2017

Kurczak z południowych Indii

Kurczak z południowych Indii

- z mleczkiem kokosowym i zieloną fasolką



Indie tworzą mieszankę religijno-kulturową. Ziemie Półwyspu Indyjskiego zamieszkiwane są przez hindusów, muzułamanów, chrześcijan, sikhów i innych. Przekonania religijne miały ogromny wpływ na sposób i rodzaj spożywanych pokarmów. O ile północ Indii w dużej mierze zamieszkiwana jest przez większość hinduską, to południowe Indie zdomiwane są przez ludność wyznania muzułmańskiego. Jak wiadomo, w kuchni muzułmańskiej rodziny nie należy spodziewać się wieprzowiny na talerzu, zaś wśród wyznawców hinduizmu nie idzie uświadczyć mięsa wołowego. Złotym środkiem wydaje się być mięso drobiowe. Z tego też powodu wszelkie restauracje indyjskie w swoim non-veg menu prezentują okazałą listę potraw na curry z kurczakiem. Curry z kurczakiem z południowych Indii jest potrawą, która przypadnie do gustu każdemu, kto lubi mięso zanurzone w zawiesistym sosie o lekko pikantnym smaku. Jest to danie idealne, dla tych którzy dopiero rozpoczynają swoją podróż po kuchni indyjskiej - nie pali żywym ogniem, a lekko i delikatnie stopniowo rozpala podniebienie. Kurczak z południowych Indii to trafiony pomysł przy dzisiejszej aurze - rozgrzewa ciało, a zmysły zabiera daleko w kraine kolorów i ciepła. 


Składniki dla 4 osób:
  • 2 łyżki oleju roślinnego
  • 1/4 łyżeczki nasion kozieradki
  • 1 łyżeczka przyprawy curry
  • 1 duża cebula, drobno posiekana
  • 3 ząbki czosnku, zmiażdżone
  • 1 łyżka startego imbiru
  • 1 małą czerwona papryczka chilli 
  • 1 łyżka mielonej kolendry 
  • 2 łyżeczki mielonej słodkiej papryki
  • 1 łyżeczki mielonej kurkumy
  • 3/4 łyżeczki mielonego kopru 
  • 1 łyżeczka soli
  • 500 g filetów udek z kurczaka
  • 400 g pomidorów z puszki 
  • 1/4 szklanki bulionu drobiowego 
  • 300 g fasolki szparagowej
  • 1 puszka mleczka kokosowego
  • 1 łyżka soku z cytryny


Przygotowanie:
  1. Na rozgrzanym oleju smaż nasiona  kozieradki, aż zaczna wydzielać aroamt. Dodaj cebulę, czosnek, imbir, chilli i smaż stale mieszając aż cebula się zeszkli.
  2. Dołóż wszystkie mielone przyprawy wraz z solą. Smaż energicznie przez blisko minutę. 
  3. Dodaj udka z kurczaka, nieodsączone, ale rozgniecione pomidory z puzki oraz bulion. Całość wymieszaj i gotuj pod przykryciem przez około 30 minut na wolnym ogniu. Zdejmij garnek i gotuj przez następne 20 minut na małym ogniu, aż sos zgęstnieje. 
  4. Dodaj fasolkę szaparagową oraz sok z cytryny gotuj przez następne 10 minut na wolnym ogiu bez przykrycia aż fasolka stanie się miękka. Podawaj z ryżem lub chlebkami naan lub roti. 

Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Indyjska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

czwartek, 30 listopada 2017

Amerykańska zupa dyniowa

Amerykańska zupa dyniowa

- na listopad, na Halloween


Kuchnia amerykańska stanowi odzwierciedlenie historii Stanów Zjednoczonych. USA jest mieszanką kulturową ludzi z każdego zakątka świata, dlatego też wiele poplarnych amerykańkich potraw swoje źródła ma innych rejonach świata. Niemniej jednak chociażby niemiecki hamburger, włoska pizza, czy meksykańskie burrito kojarzą się nieodzownie z kuchnią amerykańską. Południowa część Stanów Zjednoczonych ukształtowana została w głównej mierze przez imigrantów z Afryki, Francji oraz Meksyku. Natomiast kuchnia azjatycka rozpowszechniona została mniej, czy bardziej rónomiernie w większości stanów. Nie sposób nie wspomnieć o ogromnym wpływie kuchni angielskiej, która do dzisiaj ukształtowana na modłę amerykańską określana jest często jako tradycyjną. Cechą charakterystyczną tamtejszej kuchni jest przenikanie się sposobów przygotowywania posiłków. To czego nie można obywatelstwa amerykańskiego to dynia. Jest to ichnia chluba narodowa. Nigdzie indziej jak tam można spotkać tak imponujące wielkością okazy. Dynia wykorzystywana jest jako surowiec do ciasta i różnego rodzaju pieczywa. Jest to także świetny materiał na zupę. Sezon na dynię jest już u schyłku. Korzystając z faktu, że dziś ostatni dzień listopada postanowiłam przygotować zupę dyniową na Halloween. Zupa znacznie różni się od dotychczas przeze mnie przygotowywanych. Jest mniej pikantna i subtelnie słodka. Charakteru dodają jej listki tymianku. Rozgrzewa i idealnie nadaje się dla dzieci. Zachęcam do przygotowania. 




Składniki dla 2 osób:
  • 500 m bulionu z kurczaka
  • 200 g dyni
  • 200 g ziemniaków
  • 1 dymka
  • 1 marchewka
  • 1 łyżka listków tymianku
  • sól, świeżo zmielony pieprz

Przygotowanie:
  1. Pokrój miąższ z dyni zimeniaki w kostkę. Dymkę pokrój w krążki, zaś marchewki na ciekie plasterki.
  2. Zagotuj rbulion z kurczaka i dodaj kolejno dynię, ziemniaki, dymkę i marchewkę. Gotuj przez 15 minut na małym ogniu. Pod koniec gotowania dodaj tymianek. Dopraw solą i pieprzem. Wedle uznania możesz zmiskować zupę na krem. 


Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Amerykańska. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!

wtorek, 28 listopada 2017

Turecka zupa chlebowa

Turecka zupa chlebowa

- z wołowiną


Chleb stanowi jeden z podstawowych składników codziennej diety człowieka. Znany jest od co najmniej 10-11 tysięcy lat. Chleb odgrywa nie tylko ważną funkcję jako pokarm, pełni także istotną rolę symboliczną w kulturze niemalże każdego społeczeństwa. Wypiekanie pieczywa stanowi w Turcji prawdziwą sztukę. Legenda głosi, że recepturę na chleb doskonały przezał tureckim piekarzom sam Adam po wygnaniu z raju, którą sam otrzymał od  archanioła Gabriela. Podobnie jak w kulturze polskiej, tak też i w tureckiej chleba nie powinno się wyrzucać. Nawet czerstwy można doskonale wykorzystać w kuchni. Po śląskiej wodzionce oraz niemieckiej zupie chlebowej czas na zupę chlebową prosto z Turcji. Jest to zupa, która na długo pozostanie w pamięci. Jej pomidorowo-paprykowy smak przypadnie do gustu nawet tym wybrednym. Turecka zupa chlebowa to idealny posiłek przy otaczającej coraz chłodniejszej aurze - rozgrzewa, ale co najważniejsze syci. Przygotowując ją spokojnie można pominąć drugie danie. Szczerze zachęcam do przygotowania. 



Składniki dla 2 osób:
  • 2 kromki pszennego pieczywa
  • 1/2 posiekanej cebuli
  • 1 pomidor
  • 1 posiekany ząbek czosnku
  • 1/2 czerownej papryki
  • 2 łyżki oliwy
  • 100 g mielonej wołowiny
  • 1 łyżeczka przecieru pomidorowego
  • 500 ml bulionu mięsnego
  • sól, świeżo mielony pieprz
  • 2 łyżki gęstego jogurtu
  • liście mięty do przybrania


Przygotowanie:
  1. Pokrój chleb w kostkę i skrop połową oliwy. Praż na suchej patelni aż chleb stanie się chrupki i zarumieniony. 
  2. Dodaj do buliony mięsnego mięso, przecier pomidorowy wraz z pokorjonymi pomiodorem i papryką. Całość ugotuj, a następnie zmiksuj.
  3. Dopraw jogurtem, solą oraz świeżo zmielonym pieprzem. Rozlej zupę do misek i przybierz liścmi mięty. Podawaj gorące. 


Przepis zaczerpnięty - zmodyfikowany z "Podróże kulinarne. Kuchnia Turecka. Tradycyjne smaki i potrawy" Rzeczpospolita

Smacznego!